2e Wilde Zwijnentocht rond Nunspeet

Het is weer even geleden dat ik met WS78 heb gewandeld. De wandelorganisatie heeft vandaag zalencentrum De Pineta in Nunspeet afgehuurd als uitvalsbasis voor een winterwandeling. Een handige plek met het grote parkeerterrein van het VeluweTransferium aan de overkant van de straat en het NS station om de hoek. De omgeving van dit dorp op de Veluwe is mooi, dat weet ik van onder meer het Westerborkpad (2012) en Een wandeling rondom de Veluwe (2013). Routebouwer Martie Dolman heeft de tocht uitgezet.

Relive ‘2e Wilde Zwijnentocht WS78 rond Nunspeet’


Welkom in zalencentrum De Pineta NunspeetAls ik na kwart voor negen aankom, zit de zaal al vol en is het juist bij de inschrijftafels rustig. De eerste WS78 wandeltocht in 2019 betekent ook handenschudden en wensen voor een gezond en gelukkig nieuwjaar aan de vele bekenden die op de georganiseerde wandeling zijn afgekomen, 213 voor de 20km en 247 voor de 40km route. Met Gerrit Lindenholz en Mari Smits praat ik kort bij, dan ga ik buiten de GPS logger afstemmen op de satellieten. Na een welkomstwoord van het WS78 bestuur kunnen we een routebeschrijving meenemen en parallel aan het spoor door het gemeentebos slingeren. Eerst inhouden op de smalle zandpaden, dan bij de Brandsweg over de A28 ruimte om het eigen tempo te pakken en opnieuw het bos in te duiken.

2e Wilde Zwijnentocht Nunspeet door het gemeentebosDe zandverstuiving Hulshorst is buiten de route over de Stakenberg gehouden. De broers Richard en Ronald Kok met hun stille maat van Wandelsport Haarle hoor ik van ver achter me aankomen. In hun kielzog komen ook Gerrit Lindenholz en Mitchell Perdon langszij. Zet ons drieën bij elkaar en de grollen en grappen blijven komen rond de huwelijkse staat, het afwerken van verblijven in alle Van der Valk-hotels in binnen- en buitenland en natuurlijk de lange afstandwandeltochten. Voorbij de Elspeterweg (N310) is het vlakker en opener landschap onder een grijze lucht wat saaier. Aantal deelnemers 2e Wilde Zwijnentocht WS78Niets te klagen, want het is en blijft droog vandaag. De organisatie heeft het qua rustposten eenvoudig gehouden. De soep-, fruit- en koffiepost is op één plek bij een boerenschuur aan de rand van Vierhouten.

Theepot wordt vogelhuisje in Vierhouten 1Met Marjolein van den Broek-Wouters loop ik na de rust op. Porseleinen theekannen zijn hier in de bomen gehangen als nestkastje, eens wat anders dan een houten exemplaar in elkaar knutselen. Aan de andere zijde van het dorp wandelen we langs De Paasheuvelgroep. Op en rond dit recreatieterrein en camping werd van 1973-1995 de jaarlijkse Opwekking conferentie met Pinksteren gehouden. De Zonnehal waar halverwege de jaren ’80 de tienerbijeenkomsten waren – mijn jongere broers mochten daar naartoe, ik was er te oud voor en ‘mocht’ naar de samenkomsten voor volwassenen – staat er nog altijd. De schaalgrootte waarop Opwekking sinds 1996 op het evenemententerrein naast Walibi World in Biddinghuizen gehouden wordt (50.000 deelnemers en een enorm beslag op parkeerterreinen) kun je hier echt niet (meer) kwijt. Voor de generatie boven mij: in de jaren vijftig was De Paasheuvel bekend van de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC) , de jeugdorganisatie van de SDAP en de PvdA. De AJC had tot doel de arbeidersjeugd op te voeden en te ontwikkelen. Het socialistisch cultuurideaal werd gerealiseerd met traditionele omgangsvormen, zonder drank en tabak, en met lichaamsbeweging, volksdans, muziek en lekenspel. Hier op de Paasheuvel konden de jongelui zich uitleven 🙂 Zo heeft ieder z’n zuil om op te steunen.

Uit de kunst op heide VierhoutenDe etappe tussen Vierhouten en Elspeet gaat over de heide, heuvels als de Vodseberg en zandpaden zijn inbegrepen. Je wandelt wel met WS78! Met een omtrekkende beweging door bos en heide lopen we Elspeet in. Nederlands-Hervormde Kerk ElspeetOpvallend zijn de verschillende delen van de Nederlands-Hervormde Kerk, elk in een andere steenkleur. De rustpost is bij restaurant ‘t Edelhert ingericht. De uitbaters hebben het verwarmde buitenterras voor ons gereed en de logistiek van appelgebak, warme dranken en broodjes kroket goed voor elkaar. Met thee en eigen brood versterk ik de inwendige mens. Na toiletbezoek kan ik er tegenaan. Wandelaars als Siemen Visscher en Agnes Sijtsma wandelden wisselen stuivertje met ons. Hier lopen wij voor ze uit, later passeren ze ons weer, terwijl wij vóór ze finishen.

Doorgraving heuvel op heide VierhoutenDoor het Elspeterbos en over de hei trekken we naar Vierhouten terug. Een doorsnee van een grafheuvel is hier een bezienswaardigheid. Op het gras voor bistro Novice zien we het eerste en enige stel wilde zwijnen vandaag. De stenen beelden blijven rustig staan voor mijn foto. Bij de rustpost zien we ook Mitchell Perdon weer. Hij was na de eerste rust voor ons uitgelopen en ook vóór onze aankomst bij ‘t Edelhert al vertrokken. Hij vertrekt terwijl wij nog even genieten van thee, brood en een mandarijn met Alfred Kling en Chiel. Roode HeksmeerVoorbij het Rode Heksmeer, een nieuw landgoed, treffen we groepen die aan het klootschieten zijn. Onze woordgrappen begrijpen ze niet of ze negeren ons gewoon. Vervolgens halen we Alfred en Mitchell weer in. Mitchell heeft wel eergevoel, laat zijn maten achter en sluit zich bij ons aan om tot de finish in een weer wat hoger tempo door te stappen door het kabouterbos en het Bezoekerscentrum Nunspeet.

Om 15.39 staan we weer bij De Pineta. Voor de wandelaars die over een uur en later op de laatste etappe onderweg zijn, zal het laatste stuk door het bos worden aangepast. De vele uitstekende wortels en slingerende paadjes over de zandheuvels zijn niet geschikt voor wandelen in het donker. Los daarvan is het in elk natuurgebied in Nederland verboden na zonsondergang te wandelen of te fietsen. Complimenten aan Martie Dolman voor de mooie route.


Zie ook:

Rustig aan de wandel in en rond mistig Nijmegen

welkom-in-nijmegen-vanuit-heilige-land-stichting-miniVandaag benut ik een eerste Weekendkaart van AH (voor €15 een weekend onbeperkt treinen door heel Nederland bij alle vervoerders) voor de combinatie van een aantal wandelroutes in en rond Nijmegen. De logistiek is eenvoudig, lekker lezen onder het treinen. Een bij het arrangement horende kop koffie bij AH to go als beloning ‘s middags in het vooruitzicht. Bij ‘onderweg genieten van De Telegraaf’ heb ik minder beeld. Drie dagen digitaal de krant van wakker Nederland lezen doe ik niet op m’n mobiel, maar is in het krantenabonnement-loos geworden 2016 leuk voor thuis.  Het is mistig vandaag, de kans om de zon nog te zien doorbreken is klein, wel zal het de hele dag droog zijn bij temperaturen net boven het vriespunt. Winterjas, lange thermo onderbroek en handschoenen dus vandaag als verplichte nummers.

Stadse Tocht Lent – Nijmegen (14km)

Station Nijmegen LentRob Wolfs heeft in september 2016 de Stadse Tocht Lent – Nijmegen uitgewerkt, waarin de resultaten van Ruimte voor de Rivier tussen Lent en Nijmegen worden en de nieuwe verkeersbrug De Oversteek worden verkend. Uitgestapt bij station Nijmegen Lent gaat de tocht om 9.10u van start met eerst een ommetje door de polder ten westen van Lent. Fort Hof van Holland (andere namen: Fort Beneden Lent / Nieuw Knodsenburg) rechts en de Vierdaagsecamping Lent links.

Fietsbrug over Spiegelwaal NijmegenDe gegraven nevengeul Spiegelwaal, de nieuwe bruggen (Zaligebrug (Citadelbrug), Spoorbrug (Snelbinder), Lentloper (Promenadebrug) en De Oversteek) tussen de woonwijken in De Waalsprong en Nijmegen en de nu op een eiland liggende villa’s op de Oudedijk in Veur-Lent krijgen op deze Stadse Tocht de eerste aandacht in een slingerbeweging naar het oosten en daarna naar het westen. De paden over de dijken en langs de geul trekt vanochtend veel hardlopers. De bruggen zijn in de mist fotogeniek. Echte uitzichten over het landschap zijn niet mogelijk. Op de heenweg volg ik de Oosterhoutsedijk. Op De Oversteek zie ik opvallend veel wandelaars naar het noorden trekken. Het geluid van hun gekeuvel draagt ver. Welke vereniging heeft er wat georganiseerd?

WS78 wandelaars op brug De Oversteek NijmegenZelf ga ik naar de zuidoever en passeer de laatste plukjes wandelaars. De route gaat over en door het Honig complex, waar horecagelegenheden, ontwerpbureaus, kunstenaars, fietsenwerkplaatsen en het Nijmeegse Fablab een nieuwe bestemming hebben gegeven aan de fabrieken. Langs de Waalhaven (en nee, niet die in Rotterdam), en over het wandel/fietspad van de spoorbrug de Waal weer over om bij het Waalstrand eerst na 10km kort te rusten, het graspad langs het water en vervolgens het Lindepad achter de bebouwing van Veur-Lent naar de verlengde Waalbrug (N325) te lopen. Aan de overzijde tref ik op de Waalkade WS78 krijtpijlen. Aha, de groep wandelaars op De Oversteek ook weer verklaard. Ze zijn – thuis uitgezocht – om 9u vanuit Lent gestart. Het toetje van de route is het Kronenburgerpark en de Van Schaeck Mathonsingel, de wandelboulevard over het dak van de Keizer Karelgarage naar het station Nijmegen.

Groene Wissel: Nijmegen: Ooypolder en Duivelsberg (22 km)

Philipse NijmegenDeze Groene Wissel vertrekt bij het station Nijmegen en gaat via het Quackplein het Kronenburgerpark door. Dat er wat dubbeling in de routes zit, is te verwachten. Nu gaat een deel van de route ook door de oude binnenstad, via Plein 1944, de Ganzenheuvel en Stevenskerk naar de Waalkade. Dan onder de Waalbrug / N325 door, niet de boogbrug over de Stadswaard in, maar verderop bij het rijksmonument Nederlandsch-Duitsch gemaal om de wetering De Meer en de Ooijpolder te ontsluiten op de Waal langs de Meer verder.

Dijkgraaf van Wijckweg NijmegenHet is een 4km doorstappen over een rustige asfaltweg. Rechts de wetering met aan de overzijde het lawaai van het verkeer op de N325, links weilanden van de Ooijpolder met intrigerende namen. Ik passeer enkele wandelaars. Hardlopers en een enkele auto kruisen in omgekeerde richting. Vlak voor het terpdorpje Persingen loop ik achterop een man van 72 die driemaal per week vanuit Beek een 13km wandeling maakt voor zijn gezondheid. Vrolijk keuvelend en belangstellend naar mijn route. Dan laten we elkaar weer in eigen tempo verderlopen.

Kerkje van PersingenHet kerkje van Persingen zal aan het ‘expo open’ bordje te zien niet meer door een gemeente in gebruik zijn. Iets verderop het terrein van de Vierdaagsecamping Persingen. Dan het wandelpad ‘t Meertje, een jaagpad tussen wetering, riet en akkers. Op de betonplaatbrug die ik van de routebouwers links moet laten liggen rust ik een 2e keer. Wandelbankjes zijn hier in geen velden of wegen te bekennen.

LAW en SP routes aan voet Duivelsberg BeekEven verder liggen de Wylerbergmeer, een recreatieplas. Net over de grens ligt de Grosse Wässerung Wylermeer. Aan de overkant van de N325 wordt het vlakke landschap ingeruild voor ‘berg en dal’. Eerst de bijna 76m hoge Duivelsberg met aan de andere kant meerkeuzemenu bij het gelijknamige pannenkoekenrestaurant en de handwijzer met LAW en SP routes die hier langs komen. De routebeschrijving is goed, maar vraagt ook aandacht, aangezien op veel plekken afgeslagen moet worden. Over heuvels, stille bospaden, met hoog struikgewas dichtgegroeide paden pal langs een prikkeldraadhek , nog altijd met een mistige omgeving.

Informatiepaneel De Limes bij Romeins Aquaduct Groesbeekse BosOp een boomstronk in het bos achter de Heilig Land Stichting rust ik een 3e keer. Ik passeer de Limes en het Romeinse aquaduct en kom bij de Kwakkenbergweg Nijmegen Oost binnen. De arbeiderswijken leiden naar de Prins Hendrikkazerne, waar nu een asielzoekerscentrum gevestigd is. De Groesbeekseweg vol monumentale panden loop ik uit naar het concertgebouw De Vereeniging. Via de poort naar de Titus Brandsma Gedachteniskerk trek ik voor de 2e maal vandaag over de Van Schaeck Mathonsingel om na 15.30u bij het station de gps uit te zetten, bij de AH to go de koffie op te halen en de 15.48u intercity naar Zwolle te pakken.

WS78 Ordermolenwandeltocht in en rond Apeldoorn

mini-voor-opening-ordermolentochtTien jaar geleden zette Martie Dolman van WS78 zijn eerste wandeltocht vanuit het Duivensportcentrum in Apeldoorn uit. Ditmaal gaan de wandelaars naar het noorden van de stad. En daarmee dekt de naam van de wandeltocht de lading niet. De Ordermolen of Ordermolenweg in het zuidwesten van Apeldoorn gaan we niet zien. Als er dan toch een molen onderweg vernoemd moet worden, is de Kopermolen (ook bekend als Rotterdamsche Kopermolen aan de Wenumsche beek) geschikt. Met een start om 9u is het uitslapen vandaag, en dat met het vooruitzicht op een nacht met een extra uur slaap.

Aangekomen bij het Duivensport Centrum Apeldoorn aan de Prinses Beatrixlaan is de zaal al propvol. Inschrijven vraagt geduld. Veel bekende gezichten. Marjolein Wouters begroet me met haar koude handen na een fietstocht door Apeldoorn. Mari Smits heeft na vorige week in Munnekeburen halverwege de FLAL tocht teruggebeld te zijn door het thuisfront ditmaal vrouw en zoon meegenomen. Scheelt weer een telefoontje. Cora Spruit, en ook Henk Bartelds (ook bekend als Sinterklaas, hieronder rechts op de foto) zijn er. Binnen bijpraten zit er niet in, we worden al naar buiten geroepen.

Apeldoorn – Wenum-Wiesel (10km)

Belastingdienst Apeldoorn op WS78 Ordermolenwandeltocht 2De stoet zet zich zich zo even voor negen uur vlot in beweging. Ik loop samen met Marjolein Wouters. Door het Sprengenpark en over het vlonderpad over de parkeergarage van de Belastingdienst lopen we langs het Sprengenbos, de Jachtlaan over en nemen de Valkenberglaan naar De Naald. We trekken langs Het Kleine Loo, de stallen en het Paleis Het Loo. Het gelijknamige Kroondomein achter het paleis is deze maanden gesloten om het wild de kans te geven zich partners te vinden en jachtlustige leden van de koninklijke familie de gelegenheid hun hobby te beoefenen.

Deelnemers WS78 Ordermolenwandeltocht ApeldoornHet verharde fietspad langs de Wieselseweg is jammer. Uit eigen ervaring van het Rondje Apeldoorn een paar weken geleden weet ik dat direct achter deze weg mooie onverharde paden liggen. Verderop, ter hoogte van het Prins Hendrikpark gaan we wel van het asfalt weg naar het noorden, tussen de buurtschappen Wenum en Wiesel door. De eerste rustpost op een boerderij met soep en dat al om 10.30u!

Wenum-Wiesel – Emst (10km)

Hersfttinten langs Ordermolenwandeltocht WS78 Apeldoorn 3Met Marjolein gaat het in rap tempo verder. De 2e etappe is voornamelijk door het Kroondomein Het Loo, bos in alle kleuren van de herfst dus. Grafheuvels, lange lanen, heidevelden, paard en wagen, dat soort taferelen. Al kletsend vliegt de tijd voorbij. De zandpaden zijn goed begaanbaar. Het weinige modder onderweg is er zo van afgelopen. Om ons heen diverse koppels en groepjes wandelaars met een eveneens fors tempo. Zigzaggend gaat het naar sportpark ‘t Hanendärp in het bij Emst horende buurtschap Hanendorp. Binnen in de sportkantine kunnen de vrijwilligers van de plaatselijke jeugdvoetbal de toestroom niet aan. Het zonnige weer nodigt uit om buiten op het terras even te rusten.

Emst – Wenum-Wiesel (10km)

Hersfttinten langs Ordermolenwandeltocht WS78 Apeldoorn 1Marjolein heeft wat langer rusttijd nodig, dus vertrek ik alleen voor de 3e etappe. Zigzaggend weer naar het zuiden. Voor me een aantal Friese lopers die steeds verder bij me weglopen. Enkele anderen halen me ook in. Zo langzaam ga ik toch niet?We scheren langs de rand van de bebouwde kom van Vaassen om bij de Egelbeek terug te haken door

We scheren langs de rand van de bebouwde kom van Vaassen om bij de Egelbeek terug te haken door natuurgebied Korte Broek naar de rustpost op de boerderij van Kamphuis aan de Ridderweg in Wenum-Wiesel. Een paar minuten na mij komt ook Marjolein hier binnen. Zo kunnen we het laatste stuk weer samen oplopen.

Wenum-Wiesel – Apeldoorn (10km)

WS78 Ordermolenwandeltocht Apeldoorn bij Kopermolen 1Geen bossen meer op dit stuk. Open weilanden, een ommetje langs de al genoemde Wenumse Watermolen, ofwel Kopermolen. Het Kopermolenpad, een Klompenpad gaat er ook langs. Dan een stuk van het voormalige Baronnenlijn tussen Apeldoorn en Zwolle, nu een fietspad. Vorig jaar heb ik dit in omgekeerde richting gelopen onderweg van Apeldoorn naar Zwolle. Het rechte stuk asfalt ‘WS78 onwaardig’ verveelt nu snel. Bij de Papegaaibeek slaan we alweer af en nemen de onverharde Wenumseweg tussen de Hommelbrink en industrieterrein Stadhoudersmolen langs. Ook deze groenstrook was ooit onderdeel van de spoorlijn. We steken de Anklaarseweg over en de wijk Kerschoten door.

WS78 Ordermolenwandeltocht Apeldoorn 034Met een mandarijn achter de kiezen de laatste 3 kilometers. De Langeweg en Moermanhof leiden naar de Loolaan. Via de Kon. Hortenselaan komen we op de Koning Lodewijklaan. Apart, deze lange bomenlaan heb ik nog niet eerder bewandeld. We worden aangesproken door een bewoner. Waar deze wandeling van uit gaat, en hoe lang de route is. ’40 kilometer’ is zichtbaar een ‘mentale brug te ver’. De Koning Lodewijklaan gaan naadloos over in de Prinses Beatrixlaan, waar we even na 15.30u het gebouw van DCA weer binnenstappen.

Wandelschoenen onder de klei Prinses Beatrixlaan ApeldoornDe gratis parkeerplaats verderop aan de Prinses Beatrixlaan had vanmorgen het voordeel dichtbij de startlocatie te zijn. Het nadeel merk ik nu. Men is bezig met herinrichting en de ondergrond is natte klei. Mijn wandelschoenen en uit gewoonte meteen ervoor gewisselde sandalen hebben een laag plakkerige klei gekregen. Ik zet ze op de kop in de auto en rijd dus maar met blote voeten terug naar Balkbrug. Waar Marjolein de hele wandeling heeft gepocht zondagmorgen met zichtbaar besmeurde kleren naar de kerk te gaan, zal ik morgenvroeg maar niet m’n wandelschoenen aan doen naar de samenkomst 😉

Zie ook:

Verslag Kennedymars Klarenbeek 2016

Wandelaars Kennedymars Klarenbeek kruisen spoor bij station KlarenbeekDe Kennedymars Klarenbeek 2015 is me goed bevallen, en daarom schreef ik me tijdig in voor de 2016 editie, de vierde die WS78 organiseert. Deze Kennedymars kent vier lussen van elk zo’n 20km. Waar in eerdere jaren de volgorde nog wel eens werd omgehusseld, is er ten opzichte van 2015 voor gekozen de 4e lus voor 75% om te gooien. Wel is er nog steeds een rust op het emplacement van de Veluwsche Stoomtrein Maatschappij in Beekbergen. In de afgelopen week kwam ik in contact  met Ina van Zandwijk uit het Overijsselse De Krim. Carpoolen naar het Gelderse dorp is dan wel net zo handig. Vrijdagmiddag lukt het om nog enkele uren te slapen na 6 uur thuiswerken. De weersvooruitzichten zijn goed. ‘s Nachts vrieskou, overdag tot 10 graden boven nul, droog en zonnig. Prima weer voor een lange afstandswandeling.

Aangekomen in het MFC Klarenbeek tegen half tien gaat het inchecken snel. Er is geen na-inschrijving voor mooi-weer-lopers, dus dat scheelt in de logistiek. Remy Levink en Cora Spruit zijn ook van de partij. Zoals gebruikelijk worden jubilarissen in het zonnetje gezet met felicitaties, applaus, medailles of oorkondes. Streep 22u zet buiten de stoet wandelaars zich in beweging om wat verderop buiten in het donker de routebeschrijving voor de eerste lus mee te krijgen. Remy en Cora zijn we direct kwijt en zien we onverwacht pas na de finish zaterdagmiddag terug.

Lus 1: Wilp-Achterhoek (20km)

Wandelaars wachten op start Kennedymars KlarenbeekHet eerste uur gaat het wandelen en kletsen op volle snelheid. Over voornamelijk verharde wegen en fietspaden zigzagt de route via Thermen Bussloo, de VAR vuilnisbelt, over de A1 naar kaasboerderij Den Hoek in het buitengebied van Wilp-Achterhoek, waar warme chocolademelk en een blokje kaas wordt uitgedeeld. Daarna een kleine lus van circa 5km rond het buurtschap. Het hele blok van tientallen eerste wandelaars mist de controlepost die blijkbaar in het duister achter een bruggetje over de Grote Wetering verscholen zat. De claim van de organisatie in de laatste nieuwsbrief: “Precies halverwege deze lus treft u onze controlepost aan, die u niet kunt maar vooral niet MAG missen! “ Eén van de organisatoren die in de nachtelijke uren met zijn achter onverlichte (!) fiets de wandelaars begeleidt, staat in de 2e rust in Den Hoek te beweren, dat we zo geen Kennedy Walker stempel of oorkonde krijgen. 2km teruglopen voor een stempel doet geloof ik niemand.

Het inspireert de wandelaars in de komende kilometers om veel grappen te maken, plannen te maken om ons gelijk te halen bij de organisatie en met de van de Kennedymars Winterswijk – Arnhem bekende Brabantse popmuzikant die wandelen en fluitspelen combineert, marsliedjes rond ‘controlepost’ en ‘stempeltje’ te oefenen, waarna hij versnelt en onze groep achter zich laat. Positief aan deze lus, is dat de in 2015 nog opgenomen saaie rondgang over het bedrijventerrein Ecofactorij verruild is voor het volgen van het fietspad langs de Grote Wetering. Na 20km terug in het MFC Klarenbeek snapten de daar aanwezige vrijwilligers ook wel, dat als tientallen wandelaars een controlepost missen, er iets aan de hand is. De eerste stempel wordt dus gewoon gezet.

Lus 2: Klein Amsterdam (21km)

Rustpunt Gravernstraat 31 Voorst Kennedymars KlarenbeekDe tweede lus start ongelukkig. De routebeschrijving gaat zoals gebruikelijk in de broekzak. De ogen zijn in het donker gericht op de pijlen en voorganger(s). En dus lopen in de bocht de op de pijl aan de overzijde van de N789 de Woudweg in, volgen later de Beekbergse Beek tot we na een poos geen pijlen meer zien. Tja, dan komt wel de routebeschrijving van pas, ontdekken we dat we totaal verkeerd zitten, en kunnen terug. We hadden dus niet de N789 moeten oversteken in de bocht, maar rechtdoor. Nu hebben we een stuk van lus 4 gelopen. Niet handig bepijld en ja, wij hadden de routebeschrijving vooraf moeten bekijken. Nu zijn we 3,5km extra onderweg.

Een vader loopt met zijn twee zoontjes van 13 of 14 jaar de 40km nachtmars. De behandeling van de tieners is echter snoeihard en voor iedereen hoorbaar. Ze moeten niet zeuren, hebben bewezen 40km met twee vingers in de neus te kunnen lopen, dus dat moet vannacht ook zo. Fysiek en pedagogisch niet verantwoord. Het traject is hier hetzelfde als vorig jaar en leidt naar de bijzondere verlichte, sfeervolle rustpost achter het huis van de famliie Koerts aan de Gravenstraat in Voorst. Bouillon en speculaas voor we verder trekken, donkere onverharde paden in. In 2015 misten we hier bijna de onverlichte controlepost. Nu is de verlichting in orde en een 2e stempel binnen. Ook de 2e rust op deze lus is bij Koerts, nu met een broodje knakworst en bouillon. In nog donker Klarenbeek terug wacht om 6u een ontbijt (broodjes, tomatensoep en karnemelk). De voeten houden zich goed.

Lus 3: Gietelo (20km)

Zon komt op bij rustpunt Voorst Kennedymars KlarenbeekBuiten is het licht aan het worden. Snelwandelaars komen ons tegemoet. Zij hebben nu al de 3e lus afgerond. De 3e lus is in vergelijking met 2015 in omgekeerde richting. Dus eerst door landgoed Beekzicht naar landgoed De Poll., waar een broodje ei en koffie geserveerd wordt. Dan een fraai stuk onverhard door het buitengebied van Voorst, over de Bandijk naar de ruïne De Nijenbeek en terug over de Jsseldijk, waar een controlepost is ingericht. Opgaande zon boven met rijp witgekleurd gras, glinsterend water in kolken en rivier laten de fotocamera prachtbeelden vastleggen. Bij de 2e doorkomst op het rustpunt zijn de pannenkoeken op, maar is er wel snert en speculaas. Op ca 3 kilometer voor het einde van deze lus loopt u door het enige openbare kabouterbos van
Nederland, het Klarenbos genaamd. Tegemoetkomende hondenbezitters vragen ons of wij de kabouters zijn. Natuurlijk, mijn naam is Paulus.  In het MFC wissel ik sokken voor de laatste lus.

Lus 4: Lieren (20km)

Zoals gezegd is de laatste lus anders ingericht. Bekende delen als de omtrekkende beweging over de Beekberger Enk om bij de eerste rustpost en die is ingericht bij de VSM (Veluwse Stoomtrein Maatschappij) te komen. Er wordt aan allerlei treinen gesleuteld. Ook hier is de controle in een treinstel op spoor 1 zichtbaarder dan in 2015.

Beekbergerwoud Kennedymars Klarenbeek 2Nieuw is dan eerst het Beekbergerwoud; dat is een “oerbos in ontwikkeling” natuurgebied van Natuurmonumenten. Tot 1870 was dit het laatste stukje oerbos van Nederland. Eind jaren ’70 kocht Natuurmonumenten het en maakte de voor landbouw ontgonnen gronden weer woest. Vlonderpaden, stepping stones en zandpaden langs rietvelden, poelen en een uitkijktoren zijn weer heel wat anders dan een bos of bebouwde kom. Afwisselend helpen Ina en ik Sandra Joosten die de 20km route volgt, maar niet alleen over de stepping stones durft. Terwijl ik bij de fruitpost aanga, loopt Ina door. Dat levert mij vervolgens bezorgde opmerkingen van medewandelaars: “Ben je je helftje verloren?”. Hoezo voorbarige conclusies trekken?! We zien elkaar bij de door de organisatie ingtebouwde verrasssing, een gang door het weiland en koeienstal van boer Schoenaker met een Campina promotievoorraad Fristi, Chocomel en Dubbel Friss. Beetje naïef van de organisatie om in de nieuwsbrief te schrijven: “U krijgt daar een bijzondere ervaring voorgeschoteld. Ik ga nog niet verklappen wat het is, maar slechts weinig wandelverenigingen bieden iets dergelijks aan. Maar met de instemming van boer Schoenaker is het ons gelukt!” Kom nog eens wandelen bij de Tocht om de Noord, Kennedymars Fryslan, Fivelstadtocht of Gramsberger Torentocht en het aantal malen dat je Campina dranken krijgt aangeboden is meer dan je verdragen kan!

Heftig sluitstuk van de mars is het Grenspalenpad, een schouwpad langs de Grote Wetering (hier in tegenstelling tot Wilp-Achterhoek niet meer dan een sloot). Twee van die zandstenen palen uit 1750, die destijds de grens aangaven van Heerlijckheid Het Loo passeren we, hoewel alleen de laatste opvalt. De laatste kilometer met Molen De Hoop weer in zicht gaat gemakkelijker. Mijn 8e Kennedymars is succesvol afgerond.


De gps logs bij elkaar genomen geven 87,63km wandelen aan. Ja, er zit wat navigeren door het MFC Klarenbeek bij, maar dat deze stevige tippel tot 13.55u duurt, verwondert niet. De 80km zelf zou in 14u50m afgelegd, een 10 minuten trager dan mijn PR, en dat is met veel hobbelige kilometers in de laatste lus, waar de snelheid flink onderuit gaat, niet gek.

Zie ook:

Met WS78 sporen in en om Amersfoort wandelen

Wandelaars op weg bij De Rijtuigenloods AmersfoortDe routebouwers Ephrem Jacobs en Hermien van den Heuvel van WS78 hebben voor vandaag eern aantal sporen in en rond Amersfoort uitgezet tot een 40km wandeling. Geologie, cultuur, spoorlijnen, militaire bases en oorlogsverleden, beekvalleien, een historische stad, de spoorlijnen en ontwikkerlde natuurgebieden. De eerste 10 kilometer rond en door het oude centrum van Amersfoort. Daarna de buitengebieden in. In de omgeving van Soest het in 2014 opengestelde landgoed De Paltz en Vliegbasis Soesterberg. Met een Kruidvat Dagkaart is mijn treinvervoer tussen Ommen en Amersfoort gedekt en ontspannen.

Verkeerstuin – Jacob Catslaan Amersfoort (10km)

Start en finish is vandaag bij de Verkeerstuin in het Soesterkwartier acher het station. Het is binnen een drukte van belang. Ruim 500 deelnemers, één wc en een paar inschrijfbalies. Mari Smits en zijn vrouw zijn ook van de partij. Met Mari loop ik de eerste 10 kilometer samen op. Even voor 9u schikken door een steegje om vervolgens in straf tempo weer richting station te lopen langs het voormalige Wagenbedrijf Amersfoort, dat van 1904-2000 dienst deed. Het Wagenwerkplaats gebied is deels opnieuw ontwikkeld, een aantal gebouwen wordt gebruikt door bedrijven en restaurants.

Kleurrijke woinngen aan Kleine Koppel Amersfoort

De Kleine Koppel

Verderop aan de Piet Mondriaanlaan en het Smallepad is het effect van de stadsvernieuwing beter zichtbaar. Ik heb een decennium geleden tijdens opdrachten voor toenmalig Fortis ASR de nieuwbouwhuizen en winkels aangelegd zien worden. Nu staat nota bene een deel van de panden van De Amersfoortse Verzekeringen leeg. Veel vernieuwing ook aan de Kleine Koppel langs de Eem, als we de Koppelpoort en het spoor gepasseerd zijn. Waar poppodium De Kelder (nu: Fluor033 met een knipoog naar Prodent) ooit verloren aan een voormalig industrieterrein verstopt lag, kun je nu hip flaneren of een terrasje pakken. De gevel van de oude Prodent fabriek staat er nog. Jaren ’50 arbeiderswijken als Jericho en Jeruzalem en De Koppel brengen ons aan de stadsmuur van de oude binnenstad.

Zicht op OLV Toren Amersfoort

Zicht op OLV Toren Amersfoort

In het centrum komen we langs de grachten met overgebleven delen van de twee stadsmuren. Muurhuizen, de binnenste ring, is de oudste. We zien delen van beide ringen. De zon schijnt uitbundig en het is al gezellig druk in de stad. Natuurlijk steken we het OLV Kerkhof over met de markante Onze Lieve Vrouwen toren die sinds vorig jaar een 1700 kilo zware bronzen Pelgrimsdeur heeft. De OLV kerk is door een buskruitontploffing in 1787 ingestort. Vanaf het ontstaan van het kadaster in 1832 is dit het kadastrale middelpunt van Nederland. De assen zijn in de bestrating aangegeven.

Via een ander deel van Muurhuizen en de plantsoenen langs de buitenste stadsmuur verlaten we het centrum. Na het oversteken van een goederenspoorlijn (de PON lijn) komen we in het Van Stolbergpark, voorheen een exercitieplaats omgeven door kazernes met namen als Adolf en Lodewijk. Nu zijn het woonkazernes, met oude en nieuwe rijen huizen achter elkaar.

We lopen verder naar het zuidwesten voor een eerste korte rust met aspergesoep van de organisatie. Ik laat Mari hier achter (in vol vertrouwen dat hij op eigen kracht ‘m wel uitloopt ;).

Klein Zwitserland – De Soester Duinen (10km)
Monument De Stenen Man Kamp Amersfoort

Monument De Stenen Man Kamp Amersfoort

In de crisisjaren werd in de heuvels net buiten de stad het bos Klein Zwitserland aangelegd. Langs de route ligt de Galgenberg, waar vroeger ter dood veroordeelden werden opgehangen. Na een mooi uitzicht op de Stichtse Rotonde (tot in mijn tienerjaren onderdeel van de E8 van Deventer naar Utrecht) komen we bij Kamp Amersfoort. Ik bedenk me, dat de belofte om hier apart naartoe te gaan uit juni 2012, toen ik geen zin had om vanuit Amersfoort deze lus via het vroegere doorgangs- en strafkamp mee te pakken onderweg naar Harderwijk, eindelijk ingelost is. Kamp Amersfoort was in de Tweede Wereldoorlog een gewelddadig doorgangs- en strafkamp van de Duitse bezetter (SS). Van 18 augustus 1941 tot 19 april 1945 hebben hier ongeveer 37.000 mensen voor korte of langere tijd gevangen gezeten. We lopen door een loopgraaf, gaan langs het monument “De Stenen Man” met de de 320 meter lange schietbaan.

Ook de Eerste Wereldoorlog heeft sporen in Amersfoort achtergelaten. We wandelen langs het Belgenmonument, dat België uit dankbaarheid voor de opvang van gevluchte militairen en burgers tijdens de Eerste Wereldoorlog aan Nederland schonk. Het is in omvang het grootste monument van Nederland. In de middelste toren bevindt zich een carillon, dat regelmatig bespeeld wordt door leerlingen van de Amersfoortse Beiaardschool.

We trekken verder langs de Bernardkazerne en de Vlasakkers, over het Monnikenbospad. Aan de andere kant van het uitgestrekte bos is het restaurant De Soester Duinen, waar een ‘grote rust’ is ingericht. Ik houd het bij toiletbezoek, om verderop aan het Heezerspoor even wat te eten en te drinken.

Soestduinen – Soesterberg – Landgoed De Paltz (11 km)
Vliegtuig bij Nationaal Militair Museum

Nationaal Militair Museum

Het gaat verder door het vroegere militair oefenterrein De Stompert en het Burgemeestersbos naar de entree van de voormalige Vliegbasis Soesterberg. Buitenom langs het in december 2014 geopende Nationaal Militair Museum. Naast gluren door de glaswand naar de tentoongestelde militaire voer- en vliegtuigen, staat buiten ook Nederlands en Amerikaans materieel opgesteld. Leuk om op een startbaan de toestellen te kunnen fotograferen. Vanaf een voormalige radarheuvel zien ik de start/landingsbanen, het sheltergebied en in de verte de skyline van Zeist en Utrecht. De route gaat de heuvel af, en veel wandelaars vragen hardop of dit wel de moeite van heen- en teruglopen waard is. Ja dus. En wat let je om gewoon de route te volgen. Het valt vandaag sowieso op, hoeveel wandelaars regemalig behoorlijke stukken afsnijden.

De vliegbasis is tegenwoordig eigendom van de provincie Utrecht. Het beheer van het beschermde natuurgebied wordt door Utrechts Landschap verzorgd. Prikkelend ‘duizend bommen en granaten’ genoemd, mag je langs de munitiebunkers en de pads wandelen. Onderweg is het zwarte kunstobject Model Former Soesterberg Airbase (een abstracte verbeelding van de basis, gemaakt van de hier gevonden voorwerpen) te zien. Naast het park ligt het landgoed De Paltz. Om bij de koffie en theerust te komen, lopen we door en langs een enorme kuil van de zandafgraving uit de vorige eeuw. In het witte huis langs het grote grasveld zit het Herman van Veen Arts Center. Het Utrechts Landschap heeft er tegenover een blokhut voor de koffiepost beschikbaar gesteld.

Landgoed De Paltz – Lange Duinen – Korte Duinen – Soesterkwartier (11km)
Landgoed De Paltz 1

Landgoed De Paltz

Je kunt pas anderhalf jaar wandelen in dit landgoed. Links en rechts klinken de complimenten voor de routebouwers die zoveel moois en net opengestelde terreinen hebben meegenomen. Na een spoorwegovergang lopen we door voormalige militair magazijncomplex Jessurunkamp, de Lange Duinen en de Korte Duinen. Dankzij de regen van de afgelopen dagen is het zand stevig. Inclusief de heuvels is het een goede oefening voor de kuiten. Midden in het bos is camping ‘t Monnickenbosch, waar de fruitpost is ingericht. Nog maar een stuk appel dan. Het uitzicht op de bosvijver achter het Bosbad van Amersfoort is mooi. We lopen langs Out In Action, een outdoor klimpark het bos uit. Rest nog de lange Soesterweg om weer bij de Verkeerstuin te komen. Het is 15.50u, en dus stap ik na het afmelden snel door om de 16.07u intercity naar Zwolle te kunnen pakken.


Zie ook het fotoverslag en uitgeschreven verslag van Mari Smits. Alfred Klink plaatste 135+ foto’s van de tocht op Facebook, Marijke en Peter delen er tientallen kiekjes.