Beeldtalen in Flehite en Mondriaanhuis Amersfoort en Museum Hilversum

vrijdag 30 november staat al een tijdje geblokt voor museabezoek. De 40-urige werkweek heb ik er van maandag t/m donderdag al opzitten, dus ios het goed de gedachten te verzetten, niet achter een laptop te zitten en op stap te gaan. Amersfoort en Hilversum zijn aan de beurt. Onbedoeld kan ik de drie musea verbinden als expressies van beeldtalen.

Salon ’18 Amersfoort

Rietveldpaviljoen Zonnehof AmersfoortMuseum Flehite heeft een tijdelijk onderkomen in het Rietveldpaviljoen. Als ik even na 11u binnenstap, ben ik de enige bezoeker. Tot en met 6 januari 2019 is hier de tentoonstelling Salon ’18 / Amersfoort – Utrecht met actuele kunstwerken te zien. Curatoren van Kunsthale KAdE, Museum Flehite en gastcurator Carolien de Boer van gemeente Utrecht verzamelde van tientallen kunstenaars uit de regio videokunst, installaties, sculpturen, foto’s en schilderijen.

Voor Salon ’18 / Amersfoort – Utrecht lieten zij zich inspireren door de Parijse Salon die sinds de 17de eeuw de werken van de afgestudeerden van de École des Beaux-Arts exposeerde. Ook de Summer Exhibition van de Royal Academy die dit jaar haar 250ste editie beleefde, diende als voorbeeld voor de Utrechtse en Amersfoortse versie. Denk aan The Invention reclamecampagne van Heineken van de Wereldtentoonstelling. Net als nu was ‘moderne kunst’ een serie verrassingen, soms afzichtelijk, soms prikkelend of gewoon mooi. toonde.

Installatie scherven brengen geluk in Rietveldpaviljoen Salon 18De video’s met scherven van een schotel die met draadjes aan elkaar zitten en een spel opvoeren van aantrekken en afstoten en die met stills van steeds verder gescheurde papieren die vervolgens beschilderd worden, vallen voor mij in de laatste categorie. Ook de fijnzinnige koperfiguren op verwarmingsbuizen en het schilderij Black Car, waarin de kunst van het weglaten goed is uitgewerkt, kan me bekoren. Ik heb niets met veel van de andere tentoongestelde werken. De diversiteit geeft keuzemogelijkheden.

Het Rietveldpaviljoen
Overzicht tentoonstelling Salon 18 in Rietveldpaviljoen AmersfoortHet Rietveldpaviljoen aan het Zonnehof, net buiten de Stadsring dateert uit 1959 en is een van de belangrijkste latere werken van architect Gerrit Rietveld (1888-1964). Rietveld ontwierp het gebouw destijds als tentoonstellingsruimte en meer dan vijftig jaar was het dit hét centrum voor moderne kunst in Amersfoort. Op de begane grond zijn maquettes en getekende ontwerpen voor andere creaties van Rietveld zoals die in het Arnhemse Sonsbeek (herbouwd in het Kröller-Müllermuseum) te zien. Al met al ben ik drie kwartier binnen. Groot is het pand nu eenmaal niet.

Mondriaanhuis

Kennismaken met evolutie in schilderijen en muziek Piet Mondriaanhuis Amersfoort 2Ik heb tijd over en dus wandel ik naar het Mondriaanhuis aan de Kortegracht. Ik ben nog niet eerder in het geboortehuis van Piet Mondriaan geweest, wel ken ik de collectie Mondriaans in onder meer het Gemeentemuseum in Den Haag en het al genoemde Kröller-Müllermuseum.

Atelier Piet Mondriaan in Parijs 1In zes ruimtes maak ik kennis met het leven en werk van de kunstenaar. Er is een inpandig 1:1 nagemaakte Parijse atelier, een zaal met zijn vroege werk – nog erg donker eind 19e eeuwse stemmige landschappen en aangrenzend een gang door zijn persoonlijke leven in Amersfoort, Winterswijk, Amsterdam en Parijs. Eigentijds vormgegeven zijn de twee video-installaties, waarmee het museum prijzen heeft gewonnen. In ruimte 1 krijg je op in blokjespatroon opgehangen beeldschermen de evolutie in Mondriaans beeldtaal te zien, vergezelgd van de muziek uit de betreffende jaren, natuurlijk culminerend in Victory Boogie Woogie met jazz muziek in 1944.

Video Mondriaanhuis AmersfoortDe andere installatie is een feestelijke 3D projectie van de jaren in New York met dit meesterwerk als leidraad voorzien van muziek. Zo beschouwd is Victory Boogie Woogie een fuifnummer!

Mondriaanhuis Amersfoort buitenzijdeDe tijdelijke expositieruimte is gevuld met Reflectie, papierreliëfs en sculpturen in glas en brons van Herman Coppus te zien. Coppus sluit aan, waar Mondriaan gestopt is. Constructivisme is Coppus’ inspiratiebron voor een geheel eigen beeldtaal met uitgesproken aandacht voor kleur, ritme en lichtwerking. Echt razend knap hoe hoe de reliëfs en herhalende 3D vormen zijn gemaakt en het licht kan spelen op de gekleurde vlakken en strepen aan zij- of achterkant. Tot en met 10 maart 2019 is de eerste museale presentatie van deze al twintig jaar actieve kunstenaar te zien.

Museum Hilversum: Carla van de Puttelaar – Stillness

Museum Hilversum buitenzijdeNog tot en met 9 december toont het Museum Hilversum foto’s en video’s van Carla van de Puttelaar (1967). Museumkaart organiseerde onder meer deze vrijdagmiddag voor 25 kaarthouders een rondleiding met museumdirecteur Stef van Breugel als gids. Waar in het voormalige Raadhuis aan de Kerkbrink eerder het Goois Museum gevestigd was met lokale cultuurhistorische collecties, is het roer na een tijdje op architectuur gezeten te hebben om naar fotografie en videokunst voor kleine gezelschappen, waar Beeld en Geluid op het Mediapark het grote publiek kan bedienen met brede en heel eigentijdse thema’s.

Eerder uitgezonden via Facebook en Youtube is onderstaande live rondleiding door Carla van de Puttelaar zelf door de tentoonstelling.

Informatie bij tentoonstelling Stillness van Carla van de PuttelaarHoe indrukwekkend de naakte jonge vrouwen en tulpen aan het einde van hun bloeitijd in de foto’s en video’s zijn, mèt uitleg erbij ‘zie’ je meer. Stef neemt ons mee in de werkwijze van Van de Puttelaar, Fascinatie met jonge vrouwen, onbeantwoord laten van de vraag waarom ze geen jonge mannen of juist ouderen portretteert, gebruikmaken van natuurlijk licht en de kwetsbaarheid en imperfecties van de au naturel meisjes laten zien. Van sproeten en moedervlekken tot een meisje dat aan automutilatie doet. Handen die elkaar voor het eerst verkennen – intiem zonder vulgair of direct seksueel getint – en handen die over het bovenlijf bewegen. Geweldige haardracht, nepbont, lakens en een zacht briesje als accessoires voor heel bijzondere beelden uit de afgelopen zeven jaar. Focus op voor- en achterlijf en de handen, in mindere mate de ogen.

De kunsthistorica kent haar klassiekers, de portretten van onze Hollandse meesters, en weet hoe ze haar ‘van de straat geplukte’ modellen moet componeren. Het sacrale spreekt uit de gekozen poses, licht en schaduw. Met dergelijke exposities zal ik nog vaker in Museum Hilversum gaan kijken.

Concertverslag Let’s Eat Grandma en Chvrches in Tivoli Vredenburg Utrecht

Via Spotify ben ik maanden geleden getipt over het concert van CHVRCHES in Tivoli Vredenburg, Utrecht op zaterdagavond 3 november 2018. Vroeg een kaartje kopen loonde, want het optreden van de Schotse band in de Ronda zaal is helemaal uitverkocht. Ik moet vroeg naar Utrecht, het voorprogramma begint al om 19.30u. Voor synth pop liefhebbers is het kiezen dit weekend, vrijdagavond was The Human League te gast, zondagavond Superorganism. Als ik het P+R kaartje op De Uithof aan het betalen ben, rijdt bus 28 net weg. Jammer, een kwartier in de winterse kou wachten is nooit plezierig. De gang langs de ticketcontrole, garderobe, toilet en bar voor een cola gaat wel snel. Als ik in het midden van de zaal een plek gevonden heb, stopt de DJ zijn tour de jaren ’80 plaatjes, gaan de lichten uit en het voorprogramma van start.

Voorprogramma: Let’s Eat Grandma

Let's Eat Grandma concert Tivoli Vredenburg 3Het Britse electropop duo Let’s Eat Grandma bestaat uit Jenny Hollingworth en Rosa Walton. Ze zijn nog maar 19 jaar oud, spelen al sinds de kleuterschool samen en maken muziek sinds hun 13e. Twee jaar geleden brachten ze het debuutalbum I, Gemini uit, dit jaar gevolgd door I’m All Ears. Bijgestaan door een vrouw op drums, brengen ze in vlot teampo hun liedjes als Whitewater, Hot Pink en I Will Be Waiting ten gehore, zonder zelfs maar eenmaal hun bandnaam te noemen.

Let's Eat Grandma concert Tivoli Vredenburg 5Kinderlijke stemmen – het is alsof ik de jonge Lights hoor zingen -, knap geprogrammeerde synth partijen aangevuld met live toetsenspel op hun Novation stations, maar even makkelijk op gitaar of saxofoon. De meiden wanen zich klappend op het schoolplein, gaan een paar maal languit liggend spelen en zingen, springen en dansen over het hele podium, lopen het publiek in, zingen hun coupletten door elkaar of juist helemaal synchoon. En toch, navertellen waar de zichzelf bloedserieus nemende meisjes het over hadden, kan ik niet. Ik heb me kostelijk vermaakt om het tweetal, en dat roep ik niet bij elke support act.

Chvrches: vijf jaar later

Chvrches concert Tivoli Vredenburg 7Halverwege de setlist bedankt de net 31-jarige Lauren Mayberry Let’s Eat Grandma voor hun eerste optreden met Chvrches op de tour. “Wat zijn ze jong!”. Hoe snel kan de tijd gaan, zo beseft ook Martin Doherty bij de twee liedjes God’s Plan en Under the Tide die hij als lead zanger mag brengen. In de vijf jaar na de release van The Bones of What You Believe is er zoveel gebeurd! Van de spreekwoordelijke garage in Glasgow tot continu tourend over de wereld. In oktober 2013 zag ik ze voor de eerste maal live in de Melkweg, Amsterdam, twee jaar later opnieuw in de hoofdstad. Bij dit derde concert zijn de lichtgevende kruisen vertrokken, wil Lauren het liefst op een symmetrisch geplakt roze kruis op haar kruk zitten om associaties met het christelijke kruis of juist het omgekeerde kruis van satanisten te vermijden en als rustpunt in het concert Really Gone te zingen.

Chvrches concert Tivoli Vredenburg 10Iain Cook mag zich primair op zijn podium tussen de toetsenborden begegeven, hoewel hij enkele malen met basigitaar toch een paar meter verder komt. Lauren benut het hele podium en ook Martin Doherty neemt de gelegenheid de volle zaal in hoeken te bekijken. De pulserende beats en erg hard afgestelde synth partijn (lang niet allemaal live gespeeld), aangevuld met Jonny Scott op drums en elektronische percussie brengen het publiek in extase op bijvoorbeeld Bury It, We Sink, Graves, Deliverance, Forever, Science/Visions en Clearest Blue. Je zou haast vergeten, dat er ook wat mildere nummers als Graffiti en Leave a Trace tussen zaten.

Chvrches concert Tivoli Vredenburg 18Deze avond moet ik mijn best doen de bandleden goed te zien en te kunnen fotograferen. Vóór me een zeer bewegelijke jongeman die meer dan een half hoofd groter is. Aha, dat ervaart degene die achter mij staat dus…

Zonder toegift komt Chvrches niet weg uit Ronda. The Mother We Share en Never Say Die krijgen we nog voorgeschoteld, daarna is het kwartet alsnog snel verdwenen achter de coulissen.

Ben Houdijk maakte een prachtige fotoreportage op Facebook. Deze is ook op Flickr als set te bekijken.

Van Vleuten naar Uithof, Vinex naar Universiteit wandelen in Utrecht

Na vanochtend vroeg thuis nog gewerkt te hebben, pak ik de trein richting Utrecht voor een combinatie van twee wandelingen op deze heerlijk zonnige vrijdag in oktober. Uit de gids Wandelen buiten de binnenstad van Utrecht heb ik nog één stuk niet gewandeld, de ‘Vinex wandeling’ uit de derde druk. Ik plak daar uit de gids Wandelen naar de campus de route langs en door gebouwen van de Universiteit Utrecht aan vast.

Relive ‘Oude Rijnpad en Campuswandelen Utrecht’

Vleuten – Domplein Utrecht

Spoorviaduct Vleuten met afbeeldingen Romeinse opgravingenNa half negen begin ik aan het Oude Rijnpad, zoals de ‘Vinex wandeling’ heet bij station Vleuten. De route start ‘officieel’ in hartje Utrecht en kent enkele inkortingen en verlengingen. Ik loop in tegengestelde richting, heb dus weinig aan de routebeschrijving, maar kan me op de kaart concentreren, heb OSMAnd op de smartphone en tijd genoeg om lekker m’n neus achterna te gaan en me te laten verrassen in de nieuwbouw voorbij winkelcentrum Leidsche Rijn Centrum dat ik vanuit het Capgemini kantoor bij station Leidsche Rijn in de afgelopen jaren gebouwd heb zien worden.

Herfsttinten langs Oude Rijn in VleutenDe Oude Rijn markeert de Limes, de noordgrens van het Romeinse Rijk. Aan de wanden van het spoorviaduct aan de Odenveltlaan zijn foto’s van Romeinse opgravingen te zien. Terwijl automobilisten zich op de Hindersteinlaan in de file ongeveer net zo snel als ik vaart maken, leg ik de herfsttinten langs de Oude RIjn, hier ook Vleutense Wetering genoemd, vast. Tot zover bekend terrein, nu rechtsaf Het Lint in, een onderdeel van het Máximapark, dat in 2013 door de Koningin is geopend. Kunst vaartuig in Máximapark Leidsche RijnHet grote stadspark tussen Leidsche Rijn, Vleuten en De Meern werd ontworpen door de wereldberoemde landschapsarchitect Adriaan Geuze. Voorbij het Huis te Vleutenbaan kom ik in het onderdeel De Binnenhof met de Japanse Tuin. Daar is het even lastig navigeren, dus maak ik een lus terug naar het Anafora Parkrestaurant om daar het water te volgen.

Boerderij AlendorpVan het voormalige buurtschap Alendorp is een hoeve en brug overgebleven. De rest is opgenomen in de bebouwing van de wijken van Leidsche Rijn. Ik loop langs het Sportcity complex de wijk Het Zand in, door het park Groot Zandveld naar de enige slingerende arm van de Oude Rijn die in het stedebouwkundig ontwerp  is opgenomen en nu de huizen van de Agaatvlindersingel en Vuurvlindersingel staan. Welkom in Grauwaaert, waar nog gebouwd wordt, aan de overzijde van de singel de appartementencomplexen van Leidsche Rijn Centrum staan. Zelf volg ik de Jan Wolkerssingel en de Kattenkruidweg, waar rechts van me twee lange rijen bomen staan. Schommels en bomen op heuvel in Park De Hoge WeideIk zie op een heuvel een metalen ring en bomen. Het is de kunstmatige heuvel in het Park De Hoge Weide. Aan de ring hangen schommels, de top is afgevlakt met zand. Spelen en schommelen met uitzicht.
Het is de bedoeling over de Dafne Schippersbrug het Amsterdam-Rijnkanaal te kruisen, maar juist vanaf vandaag is de brug afgesloten. Omlopen dus naar de De Meernbrug. Met 10km op de teller is een wandelbankje met zicht op Nedal, met 80 jaar ervaring ooit de eerste aluminiumfabriek van Nederland, en de scheepvaart op het kanaal.

Molen De Ster Leidsekade Utrecht 1Aan de overzijde van het water met de trap naar beneden en langs de Oude Leidseweg langs de Leidsche Rijn. In omgekeerde richting dan ik al eens eerder heb gelopen, zie je toch weer andere details bij de woonarken, de stadsvilla’s, de wandelpaden, Rijksmunt en houtzaagmolen De Ster. Waar de Rijn ter hoogte van het Jaarbeursplein ingeruild wordt voor beton en asfalt, is het uitkijken bij de omleggingen in het Smakkelaarsveld. Bouwwerken Hoog Catharijne UtrechtHet zicht op Hoog Catharijne bij de Catharijnesingel is er wel op vooruitgegaan. Ik zigzag langs Vredenburg en over de Drieharingstraat naar de Oudegracht tot het Stadhuis. De route eindig ik bij de markering van het Romeinse Castellum aan het Domplein. De Domtoren en -kerk staan in de steigers voor groot onderhoud.

Domplein – De Uithof

Academiegebouw Domplein UtrechtEén van de charmes van de routes in Wandelen naar de campus is dat ook ín gebouwen wordt gewandeld. Om op vrijdagmiddag echter het Academiegebouw te willen doorkruisen terwijl er links en rechts families met hun afstuderende zoon of dochter met bul-koker in de hand wachten of passeren, is ondoenlijk. Binnendoor naar de kloosteromgang van de Domkerk is niet mogelijk. Ik loop terug naar de hoofdingang en en neem de normale toegangspoort naar de kloostertuin. Buluitreikingen op diverse plekken zoals hier op Janskerkhof UtrechtOok de suggestie om op de trappen van het gebouw van de voormalige Statenkamer naar binnen te gluren gaat niet als kersverse doctorandi zich opmaken voor een fotoshoot.

Door de Universiteitsbibliotheek aan De Grift naar de binnenplaats, waar twee jaar geleden een sculptuur van Mahatma Gandhi is onthuld, lukt wel. Langs de Wittevrouwensingel richting het Griftpark. Bij de entree van de met natuursteen geplaveide promenade rust ik voor de tweede keer vandaag, ruim 16km op de GPS logger. De route volgt de Biltse Grift, maar bevat een fout (links had rechts moeten zijn), waardoor ik niet bij de voormalige kliniek voor kleine huisdieren, maar via het Kapurplantsoen (het beschreven grasveld links) op de Jan van Galenstraat uitkom. OSMAnd erbij en maar even kijken waar de volgende beschreven straat, de Hoefsmederijstraat, is. Een verrassend stuk Utrecht langs de Biltse Grift. Hier waren vanaf 1819 de gebouwen van de veeartsenijschool die in 1925 een faculteit van de Rijksuniversiteit Utrecht werd en in 1981 naar De Uithof verhuisde. Niet verwonderlijk, dat juist daar en sowieso in universitair Nederland Diergeneeskunde prominent aanwezig is. Kleurrijk gerestaureerde huizen, stallen in Amsterdamse School stijl, strak gerenoveerd, Je kunt hier prima wonen en je fotocamera laten werken. Liggend naakt op Maliebaan UtrechtWaarom thuisgekomen juist de foto’s die ik op dit stuk van de route tot en met het bord van het eerste fietspad van Nederland over de Maliebaan heb gemaakt zijn verdwenen, is een raadsel. Of zou het beleid voor fotograferen en filmen op universiteitsterreinen gehandhaafd worden? Het naakt aan de bomenlaan is wel blijven liggen in het fotografisch geheugen. In het Wilhelminapark is het genieten van de herfstkleuren. University College Utrecht op voormalige KromhoutkazerneLangs het Rietveld-Schröderhuis naar de appèlplaats van de voormalige Kromhoutkazerne, nu de campus van het University College, waar leren en wonen in de kazernegebouwen is ondergebracht. Langs de Kromme Rijn tot onder de A27 door, vanaf hier gaat de gelijknamige route uit Wandelen buiten de binnenstad van Utrecht door over het jaagpad, mag ik rechtdoor. Een kilometer verderop ligt het Fort bij Rijnauwen, afgesloten voor publiek en beheerd door Staatsbosbeheer. Op de verdedigingswallen tussen en over de 20e eeuwse bunkers die in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog zijn aangelegd lopen kan wel. Een kaarsrechte Zandlaan, geasfalteerd fietspad voor het geval dat je er idylissche beelden bij krijgt, leidt naar de naamgever van het universiteitsterrein De Uithof, een 17e eeuwse kloosterhoeve, waar nu een kinderopvang is gevestigd. Kinderopvang Partou bij hoeve De UithofWelkom op Utrecht Science Park, onder welke naam het gebied sinds 2011 verder ontwikkeld wordt. Johanna Utrecht De UithofZo zijn de stemmig grijze onderwijsgebouwen vergezeld van glimmende nieuwbouw, trekt het blauw-witte wooncomplex Johanna van grote afstand en heb ik me november 2017 tijdens een Bachelor Open Dag vergaapt aan het interieur van het Hijmans van den Berghgebouw, dat de routebouwer van deze gids niet aandoet. De Bolognalaan wordt Universiteitsweg – talloze keren heb ik vanaf de A28 hier gereden om via de Leuvenlaan naar het Capgemini complex aan de Daltonlaan te gaan – en via de Harvardlaan loop ik tussen de Olympos sportvoorzieningen, moestuin De Uithovenier en de Botanische Tuinen door. Zicht op bovenetage Minnaertgebouw De UithofDe passage van het Victor J. Koningsbergergebouw en het Minnaertgebouw gaat goed. De beschrijving van de route in het Educatorium is niet goed. Ik beland namelijk bij de volgepakte tentamenzalen alpha, beta en gamma. Dat staat niet op mijn verlanglijstje voor een zonnige vrijdagmiddag 25 jaar na mijn eigen afstuderen! Teruglopen dus, wat vreemde blikken op de koop toe, en buitenom langs het niet door de Universiteitsbibliotheek.

Universiteitsbibliotheek Utrecht De UithofEen blik op het Casa Confetti maakt de 28km voor vandaag compleet. Op de achterbank in een – zoals altijd – volle harmonicabus van lijn 28 ga ik naar het station Utrecht Centraal. Vanochtend heeft Joel Visser via Facebook Messenger me uitgenodigd voor een kop koffie. Ik bel hem en heb geluk. Hij komt net terug van een Railcatering rit uit Den Bosch en trakteert me op koffie bij de Broodzaak. We praten even bij, waarna onze wegen zich weer scheiden. Ik reis zonder problemen naar Zwolle en Ommen.

Wandelen langs de Limes van Bunnik naar Kesteren

Vandaag zet ik de Limeswandeling voort met de dagetappes 7 en 8, van Bunnik naar Kesteren. Voor de gelegenheid gebruik ik een met korting via Vakantieveilingen gekochte NS dagkaart. Ik stap ‘s morgens om 7.23 in Ommen op en heb in Utrecht geluk. Anders dan de NS reisplanner aangeeft, heb ik net overstaptijd genoeg om de aansluitende sprinter naar Bunnik te nemen in plaats van een half uur later. Bijna in BunnikEn zo kan ik om 8.50u de GPS logger op het Stationsplein aanzetten. Eén waarschuwing vooraf. Mocht je net als ik de routebeschrijving die op Limeswandeling.nl staat willen volgen, besef dat deze op de computer is uitgewerkt en niet het resultaat is van nalopen ‘in het veld’. Ik ontdek vandaag op teveel punten de bij deze werkwijze ingeslopen fouten: ter plekke niet aanwezige straatnaamborden of nummers van provinciale wegen, van Google Maps / OpenStreetMap in het echt afwijkende straatnamen (Rijndijk in plaats van Rijnbandijk op de elektronische kaarten tussen Bontemorgen en Kesteren) en niet-bestaande straten (Groenestraat in Maurik).

Bunnik – Wijk bij Duurstede (22,5km)

Jaagpad langs Kromme Rijn BunnikAls ik de bebouwing van Bunnik verruil voor het Jaagpad langs de Kromme Rijn is het me duidelijk. De Limeswandeling zal waarschijnlijk tot Wijk bij Duurstede hetzelfde traject volgen als het Kromme Rijnpad, dat ik in maart 2015 hier vanaf Utrecht komend liep. Dat kan ook beter de enkele instructie in plaats van tweederde A4 vol vage en onjuiste aanwijzingen zijn. De blauwe markeringspalen van het Kromme Rijnpad zijn keurig en overal duidelijk te vinden. Langs dit Jaagpad gaat ook het SP13 Utrechtpad en op diverse stukken één of meer Klompenpaden.

Kasteel Beverwoud tussen Werkhoven en CothenDe neerslag van de afgelopen tijd heeft het zand en gras langs het jaagpad veranderd in modder en glibberige ondergrond. Een paar maal ga ik bijna onderuit. De blauwe wandelbroek wordt bruiner en bruiner en ook de wandelschoenen vragen na afloop van de tocht om een harde borstel.

Vergeleken bij twee jaar geleden is het pad bij de passage van de A12 gelukkig weer direct langs de rivier in plaats van een fietspad langs de N229 en een eindje om via de Singel van Odijk. Het kasteel Beverweerd en bijgebouwen staan er nog verwaarloosder bij, jammer toch. Ik rust kort, zittend op de rugleuning van een wandelbankje om zo weinig mogelijk van mijn zitvlak nat te krijgen in de aanhoudende regen, op de hoek van de Jachtrustlaan en Broekweg aan de oostzijde van de Kromme Rijn. Voor de voorbijkomende fietsers ben ik een wat vreemde verschijning deze morgen. Nee, dit is niet het weercijfer 7 dat voor wandelen rond Bunnik gisteravond nog bij weeronline stond aangegeven. Met regelmatig de poncho over de winterjas hoop ik niet helemaal kletsnat aan te komen.

Welkom in CothenNa een kleine 15 kilometer wandelen kom ik in het Brienkneuter dorp Cothen, waar nu al de carnavalswagens door de straten gaan. De routebeschrijving is niet aangepast op de nieuwbouw rond de Riederwaard en Bloemenwaard. Ik focus me op de genoemde molen, dat wandelt makkelijker. Dat is de laat 19e eeuwse korenmolen Oog in ‘t Zeil die letterlijk de wind in de zeilen heeft. Sinds 1936 draait de molen op motorkracht, een soort hulpmotor voor de wind dus. De molen is sinds 2005 eigendom van het Utrechts Landschap. Vrijwilligers malen er wekelijks graan tot meel voor de liefhebbers. Kasteel Rijnestein Cothen voorzijdeEen slinger om de Kromme Rijn voert langs de voorzijde van de 13e eeuwse ridderhofstad, kasteel Rhijnestein, dat sinds 1810 als woning van de familie Van Beeck Calkoen in gebruik is. Het oude poortgebouw van vóór 1361 is overigens het enige element van het bouwwerk, dat resteert uit vroeger tijden..

Het Zandpad langs de kerk en fruittelers is modderig. Aan de andere kant van de N229 brengt de Groenewoudseweg me weer dichterbij de Kromme Rijn. Bij de Langbroekseweg steek ik weer over, over voetpaden door de parken aan de rand van de bebouwing van Wijk bij Duurstede. En dan zowaar een afwijking van het Kromme Rijnpad: de Limeswandeling neemt de binnenstad van Wijk bij Duurstede mee. Kerk Wijk bij Duurstede

De Grote of Johannes de Doperkerk op de markt is sinds 1580 een protestantse kerk. De toren is uit 1486 en het interieur is 16e eeuws. Het orgel binnen is één van de oudste van ons land. De aanwijzingen voorbij de Markt en Grote Kerk kloppen niet. De poort in de Peperstraat komt uit op een doodlopend hofje ,niet de Mazijk, zo ontdek ik met wat andere wandelaars die ook komen teruglopen. Thuisgekomen zie ik dat de afslag rechts tegenover het Kerkstraatje bedoeld was. Ik loop nu door de Peperstraat naar de Oeverstraat, Dijkstraat en Lekdijk. Het fietspad onderlangs de dijk, het Vrouwepoortpad leidt naar het veerpont over de Lek. In afwachting van het pont eet ik een volgende bol en drink ik wat. Vanaf hier is de omgeving nieuw voor me.

Wijk bij Duurstede – Kesteren (23,5 Km)

Veerpont Wijk bij Duurstede - Rijswijk komt eraanEen automobilist biedt me op het pont een lift aan. Ik vertel hem dat ik door wil naar Kesteren, maar dan wel per benenwagen. Toch aardig aangeboden. DE €0,60 voor een overtocht als voetganger is trouwens ook prima. Het fietspad naar de Rijnbandijk, waar een paneel uitleg geeft over het voormalige fort Levefanium ter plekke. De winterdijk langs de Nederrijn is de eenvoudige routeaanwijzing voor de komende tijd. Huis aan kolk vijver RijswijkRechts het dorp Rijswijk. De Limes bij Eiland van MaurikWaar aan de linkerhand het recreatiegebied Eiland van Maurik begint, staat een informatiepaneel over het in de Romeinse tijd ergens in de huidige uiterwaarden en plassen langs de rivier gelegen castellum Mannaricium.

Als het dorp Maurik echt in beeld is na 29km wandelen, gaat de route van de dijk af, door de dorpskern. Bij een zorgcentrum aan de Saffatinstraat vraag ik een voorbijgangster naar de Groenestraat uit de routebeschrijving. Zonnestralen en blauwe lucht op Groene Laantje MaurikDie bestaat niet, de boomsingel voorbij het water wordt in de volksmond het Groene Laantje genoemd en is onderdeel van Klompenpaden. Ah, dan zal het wel de bedoelde ‘straat’ zijn. Wauw, stukjes blauwe lucht en een beetjes zonneschijn aan de hemel! Droog over de 2,5km lange Buitenweg / Wielseweg tussen de fruittelers en boerderijen door naar de Rijnbandijk. Op de rugleuning van een wandelbankje bij de Veerweg (Amerongen ligt aan de overzijde van de Nederrijn) rust ik na 33km.


Zicht op Rijndijk voorbij BontemorgenRuim 5km Rijnbandijk liggen achter me, als ik bij het buurtschap Bontemorgen de slingerende Rijndijk langs de Oude Rijn neem. De regen wordt weer zwaarder. De drooggewaaide jas wordt zo weer nat. Met de poncho op stap ik door langs het dorp Lienden en het buurtschap Aalst. Waar de dijk uitkomt op de Cuneraweg / N233 van Rhenen naar de aansluiting op de A15 bij Ochten, sla ik af, ga onder de provinciale weg door. De Limeswandeling gaat hier meteen weer linksaf om de Rijnbandijk te vervolgen. Zelf steek ik Kesteren door. Het dorpscentrum bestaat uit een dorpshuis, PKN gemeente, een christelijke basisschool en daarnaast een Hervormde basisschool, ook wel bijzonder in 2018. Verderop zie ik nog wat straten met winkels, maar in het gure weer is het begrijpelijk niet gezellig shoppen.  Na 45,9km wandelen kom ik om 16.15 bij het station. Stationsgebouwen KesterenIn de agenda had ik rekening gehouden met de 16.56 Arriva trein naar Arnhem, maar op deze koude zaterdagmiddag was een 16.26 trein ook welkom geweest. Eenmaal in het uur gaat hier een trein. En dus dribbel ik wat heen en weer, doe rek- en strekoefeningen, nu met de handschoenen aan, om mezelf zo warm mogelijk te houden. Een beker koffie en twee nieuwe mueslibollen bij de Broodzaak op Arnhem Centraal smaken prima. De tweede helft van Wij zijn slim en andere dwaalwegen van de hersenen lees ik tot Zwolle helemaal uit. In Ommen aangekomen is de Superb bedekt onder een laag sneeuw. Hmm, ook dat had ik wandelend over me heen kunnen krijgen. Al het ongemak is relatief 😉

Dochter zoekt universiteit: gammawetenschappen in Utrecht

In de zoektocht naar een studie, passende universiteit en stad ben ik vandaag met Henriëtte (nu 5 gymnasium) naar de Bachelor Open Dag op de Universiteit Utrecht. Ze heeft deze vrijdag geen lessen; haar docenten wel. Dat geeft de mogelijkheid de eerste van twee dagen dat de faculteiten van de Utrechtse universiteit de deuren opent te benutten. We zijn zeker niet de enigen als we het doel hebben om 9u aan te schuiven bij het eerste college. Geen file in de TMC-lijst, maar toch vanaf Soesterberg stapvoets rijden neemt de speelruimte weg. Verkeersregelaars leiden de stromen auto’s en fietsers op de campus in goede banen. Net voor 9u parkeren we de auto in de garage van de Cambridgelaan en stappen door naar het Hijmans van den Bergh gebouw.

Geneeskunde

De blauwe collegezaal zit al vol. We kunnen aanschuiven in de rode collegezaal ernaast, waar op het scherm de presentatie van Geneeskunde uit de andere zaal via video te volgen is. De opbouw van het curriculum en de ruimte die studieverenigingen invullen voor de resterende tijd wordt uit de doeken gedaan. Opvallend is de verhouding colleges / zelfstudie van 30/70. In het 3e Bachelor jaar is al wel een co-schap periode ingelast, naar verluidt uniek voor opleidingen Geneeskunde. Er is plek voor 304 eerstejaars en dus wordt er geselecteerd aan de poort. Een kennistoets, non-coginititieve toets, cv en motivatie en daarna pas de VWO 5 cijfers zijn bepalend voor een plaatsingsbewijs. Het onderdeel cv en motivatie klinkt hier een stuk geruststellender dan in Rotterdam.

Na drie kwartier stapt het gehoor resoluut op. Plenair vragen stellen zit er niet in. Dat kan natuurlijk buiten op de informatiemarkt wel. Henriëtte is niet heel enthousiast over de presentatie. Een kop thee of beker water nemen ook. Henriëtte gaat met een groep mee voor het 2e onderdeel, een workshop geneeskundige vaardigheden. Terwijl ze bloed prikt, reanimeert en bloeddruk opneemt, bekijk en fotografeer ik de architectuur van dit nieuwe gebouw binnen en buiten. Henriëtte komt opgetogen terug van de workshop. Staying Alive (wie heeft het verzonnen?) moet je zingen als ritme voor het reanimeren en een ader aanprikken om bloed af te nemen is niet gemakkelijk. Dat weet ik uit ervaring bij de tientallen bezoeken aan Sanquin Bloedbank voor bloed- of plasmadonatie.

De Nieuwe Stijl

Hijmans van den Bergh gebouw Universiteitsweg Utrecht 2Hier en op vier andere plekken in het Utrecht Sciencepark vindt de expositie De Nieuwe Stijl plaats. Dit jaar vieren we 100 jaar De Stijl, de kunststroming rond Piet Mondriaan en Gerrit Rietveld. De Stijl kunsenaars waren de game changers van hun tijd. Zij zorgden voor vernieuwing en vooruitgang. Datzelfde beogen de wetenschappers en onderzoekers. Tot en met 15 december 2017 brengt de expositie de hoog architectonische waarde van nieuwe gebouwen, kunst en wetenschap en het eeuwfeest van De Stijl samen.

Psychologie

Welkom bij Psychologie Open Dag Universiteit UtrechtWe lopen naar het Educatorium voor een introductie van de Bachelor opleiding Psychologie in een enorme collegezaal. Circa 500 eerstejaars stromen in Utrecht in, waarvan 85% vrouw. De verhouding college / zelfstudie is hier 50/50. Het aanbod in vakken en specialisaties, ruimte voor minoren of buitenland, is indrukwekkend. Vooraf had Henriëtte enkele vragen, zoals het verschil tussen een psychotherapeut en klinisch psycholoog. Net als ik haar buiten de collegezaal aanspoor de vragen te gaan stellen, vangt een vrouw deze op. Het is een schot in de roos. Ze doceert in de klinische psychologie, heeft overzicht van het curriculum en ook een 50% praktijkaanstelling elders op de campus. Henriëtte wordt uiigebreid bijgepraat over de kansrijke combinatie van klinische psychologie met neurologie (‘neuro’ voor intimi) en de post-doctorale studies die nodig zijn om je als psychotherapeut te kunnen vestigen. De klinisch psycholoog blijkt een managementfunctie te zijn. De docente moedigt dochterlief aan vooral aandacht te schenken aan de verschillen in sfeer, werkvormen bij het onderwijs en de specialisatie-/keuzemogelijkheden. Het onderwijs is op alle universiteiten van goed niveau.

Pauzeren en spazieren

Casa Confetti Heidelberglaan Utrecht De UithofWe voegen de daad bij het woord. Eerst eten we meegenomen brood en een verse kom soep in het restaurant onderin het Educatorium. Met nog drie kwartier over lopen we een ronde over de campus om sfeer te proeven, beeld te krijgen bij bus- en tramverbindingen en de lokale voorzieningen. Het David de Wiedgebouw (Farmacie), Van Unnikgebouw waar ik in 1988 zelf een voorlichtingsdag bijwoonde, en het Casa Confetti gaan op de foto.

Sociologie

Welkom op Open Dag Sociologie Universiteit UtrechtIn het Marinus Ruppert gebouw – deze panden aan de Leuvenlaan ben ik op weg van en naar de Capgemini campus aan de Daltonlaan net voorbij de A27 in Rijnsweerd talloze keren gepasseerd – gaan we voor een derde vakgebied naar de collegezaal wit. Een veel kleiner onderkomen voor een relatief dunbevolkte studierichting. Bij Sociologie starten elk jaar 70 studenten. De docent helpt ons dieper in de middagdip met een saai verhaal. Matching komt niet aan de orde, veel tijd wordt besteed aan welke vraagstukken sociologie nu eigenlijk adresseert. Met de Masters wordt erkenning gescoord, de baangarantie is er, maar niet (meer) de belangstelling van mijn dochter. Elke Open Dag leidt tot minstens één studie die het zeker niet wordt. Ook belangrijk om te weten.

De rondleiding in een studentenkamer laten we schieten. De nacht was na de propaganda avond van het Gymnasium Celeanum erg kort.

Conclusie

David de Wiedgebouw Utrecht De UithofNiets is definitief, maar momenteel staat Psychologie op 1, gevolgd door Geneeskunde. We hebben voor de komende maanden nog Groningen en Leiden op de agenda staan. In de auto terug naar Balkbrug worden de gemiddelde kamerprijzen en vindbaarheid ervan in universiteitssteden vergeleken.