Depeche Mode – Sounds of the Universe (CD/DVD)

depeche-mode-sounds-of-the-universeDepeche Mode is terug, kocht op eBay alles wat op een synthesizer leek, probeerde de apparaten uit en creëerden in combinatie met modernere technieken hun come-back Sounds of the Universe . Het album is in diverse edities verkrijgbaar, van standaard audioalbum tot een 3 disc box set . Martin Gore, Andy Fletcher en Dave Gahan zijn echte geluidstovenaars zonder in een freaky, onnavolgbare hoek terecht te komen. Hun 12e studioalbum is met vreugde gemaakt en belicht volgens het trio bij tijd en wijle een meer spirituele inslag (Peace, Little Soul, In Sympathy, Perfect). Opener In Chains zit qua thematiek en aanpak tussen Personal Jesus (1989) en John the Revelator (2005) in. Drank en drugs lijken achtergelaten, creativiteit herwonnen. “There’s a dizzying feeling. That’s keeping us flying” (uit Fragile Tension). Van lichtvoetige songs, zoals Jezebel en Miles Away/The Truth Is, de meer diepgaande songs als Peace (“I’m a living act of holiness”) en diverse experimenten, zoals Wrong . David Gahan schreeuwt er de ene na de andere overtreding in de microfroon (“I was bron with the wrong sign. In the wrong house. With the wrong ascendancy. I took the wrong road. That led to. The wrong tendencies..”). Toch is het geheel behoorlijk poppy te noemen, toegankelijk dan Playing the Angel (2005) of de various artists remix CD’s MODefied by 7 die ik vorig jaar gekocht heb. Dat geldt zeker voor Fragile Tension en In Sympathy. Perfect grijpt daarentegen fors terug op de 80’s electronica. Op afsluiter Corrupt, een bluesrocker is veel gitaarwerk ingebracht. Het laat de breekbaarheid van de mens zien (“I could corrupt you in a heartbeat“). Een korte spacy instrumental Spacewalker met een stapeltje analog synths is grappig als tussendoortje. De CD/DVD combinatie was $5 duurder dan het standaard audio-album, maar daarvoor krijg je op een bonus disc de tracks in Dolby Surround 5.1 en DTS mix, de muziekvideo van Wrong , een making of film en een drietal remixes: De Minilogue Earth remix van In Chains, Thomas Fehlmann Ambient mix van Little Soul en de SixToes remix van Jezebel. Een verrijking voor de muzikale loopbaan van deze heren op leeftijd. Ze willen maar wat graag weer touren en daar heb ik alle begrip voor.

Jars of Clay – The Long Fall Back To Earth

 De opvolger van Good Monsters (2006), The Long Fall Back to Earth opent met een britpop ‘drone’ The Long Fall, alsof Coldplay en Keane in Nashville zijn geland. De track loopt over in Weapons, een uptempo pop/rocksong, met een echt Jars-geluid. Deze eerste vrucht als independent band is bijzonder stabiel en professioneel. Relaties staan centraal op het album, van de moeite met het onderweg zijn (Closer, Safe To Land), verlangen (There Might Be a Light, Heart). Two Hands begint bescheiden, maar wordt uitgemeten tot een catchy pop/rocksong die het in concerten goed zal doen. Heaven bezingt de groei van Gods Koninkrijk in onze harten. Closer knipoogt naar de 80’s met een electronica die doet denken aan Depeche Mode en Daniel Amos . Met Safe to Land zitten de Jars onmiskenbaar in het vaarwater van Snow Patrol . Katie Herzig voegt met haar achtergrondvocalen echt wat toe aan het ingetogen Headphones en het opnieuw retro klinkende Don’t Stop. Boys (Lesson One) laat het simplisme van veel ouderlijke ‘wijsheden’ zien. Hero zit wel heel dicht tegen U2 aan, terwijl het met Jeremy Lutito en Gabe Ruschival geschreven Scenic Route aan Gino Vanelli ‘s Wild Horses deed denken. De Jars of Clay signature song Forgive Me belicht diverse manieren om vergeving te vragen. Het puntige Heart sluit sterk af. Het 9e studioalbum in een krachtige voortzetting van de muzikale reis van dit kwartet .

Pet Shop Boys – Yes, Pet Shop Boys etc.

 Van het nieuwe album Yes van het poppy synthpopduo Pet Shop Boys heb ik de luxe versie met de bonus disc Etc. gekocht. In 2003 had ik de Pop-Art-Mix 3CD set gekocht als een compilatie van hits en voorbije jaren, niet met de verwachting, dat Neil Tennant en Chris Lowe anno 2009 zouden terugkeren met een kanjer van een popalbum. Herkenbare tunes, zoals in de opener en eerste single Love Etc. , het dansbare All Over The World, dat speelt met de Notenkraker van Tsjaikovsky . Love Etc gaat over de leegte van een materieel ingesteld leven zonder liefde. Genoeg herkenning voor de 80’s minded, zoals in de discotrack Did You See Me Coming?, Beautiful People en Vulnerable. Hoewel Brian Higgins / Xenomania (Sugababes , Girls Aloud ) voor de samenwerking was gezocht en drie songs samen werden geschreven, klinken Pet Shop Boys en niet als onnodig modern opgepoetst. More Than A Dream start wat meer electro, maar kickt door in een lekkere dans/klap ritme, dat overigens wel uitnodigt om te mixen al dan niet in een hoger tempo. Na het vette Building a Wall is het mid-tempo King of Rome absoluut indrukwekkend. Het als eerste song voor dit album geschreven Pandemonium is weer up-tempo, terwijl The Way It Used To Be een perfecte synthpop song is met vocale inbreng van Carla Marie Williams . Met Legacy (aan alles komt een eind, je moet ermee leren leven) sluit deze krachtige come-back af. Op de bonus disc staat één nieuwe song, het electronica getinte This used to be the future, waarop Philip Oakey (The Human League ) meezingt. Met de dubmixen van de hand van Xenomenia en Pet Shop Boys van nummers van Yes vormt dit een aantrekkelijk aanbod om de ‘gewone’ albumversie te laten liggen: een funky versie van More Than a Dream, electronica varianten van Pandemonium en be the future en The way it used to be. De Notenkraker komt uitgebreid aan bod in de This is a dub versie van All Over The World. Ook de Public Eye dub van Vulnerable en de Beautiful Dub van Love etc. mogen er zijn. “A group of quite poppy songs”, zoals de heren zelf in de online bonus area vertellen.

Geraldine Brooks – People of the Book

De roman People of the Book van de Australische schrijfster Geraldine Brooks beschrijft een deels op historie, deels op fictie gebaseerde versie van de wonderbaarlijke geschiedenis van de rijk geïllustreerde Haggada van Sarajevo . Hanna Heath, een gepassioneerd onderzoekster, krijgt in 1996 gelegenheid om de Haggada die in 1992 in Sarajevo verdween en 4 jaar later weer opduikt, te onderzoeken voordat het werk na de Balkanoolog in het nieuwe door de VN gesponsorde museum wordt tentoongesteld. De zoektocht wordt in korte hoofdstukjes beschreven. Elke vondst is een aanknopingspunt voor een langer hoofdstuk met een verhaal uit de meer dan 5 eeuwen boeiende geschiedenis van dit verlossingsverhaal. Van Spaanse Inquisitie, moslims die het boek bewaren, tot christendom bekeerde joden, allerlei aspecten van de ‘volken van/met een boek’, zoals de Koran dat noemt (naast moslims, christenen en joden) komen aan bod. Daar doorheen speelt de verstoorde relatie tussen Hanna en haar moeder. Het boek eindigt verrassend met twijfel over de echtheid van de onderzochte Haggada. En zo spelen er ook intriges en complotten een rol, trekt Hanna zich terug uit het boekonderzoek en blijft gedurende 6 jaren in Australië. Krijgt haar professionaliteit rehabilitatie, of niet? Brooks had al een Pulitzer Prize te pakken en deze roman dingt opnieuw naar prijzen. Knap geschreven, boeiend Engels. Zelf heb ik het People of the Book in teveel korte stukken gelezen. Dat verdient de roman niet, dus gaat deze weer mee op zomervakantie voor een tweede lezing.

Frank Viola – From Eternity to Here

 Na zijn boeken Pagan Christianity en Reimagining Church werkt Frank Viola in From Eternity to Here Gods doelen met de mensheid verder uit. Doelen die niet hun aanleiding hebben in de zondeval (Heilsplan, reddingsplan), zoals vaak wordt beweerd, maar al van vóór de schepping van de mens. Het boek behandelt in drie delen
1. het zoeken naar een de Bruid van God voor Zoon Jezus Christus
2. het zoeken van een huis op aarde om in te wonen door levende stenen in te zetten op Jezus Christus, de hoeksteen en fundament.
3. het stichten van een gezin, waarvan Jezus Christus de eerstgeborene is.
Er zijn zoveel schatten in de Bijbel over deze onderwerpen te vinden, dat je er – ongeacht het aantal keren dat je de Bijbel hebt gelezen – er veel nieuwe zult ontdekken. Wat een geweldige aard, positie, familieband, etc. hebben we als collectief van christenen! We zijn Jezus Christus’ zichtbare manifestatie op aarde, Zijn lichaam. We mogen samen als levende stenen een tempel van God vormen. En we mogen ons broers en zussen van Hem noemen en via Jezus Christus Zijn Vader, God kennen, Zijn liefde ervaren, Hem bevragen en horen.

Elk deel bouwt voort op het vorige. En om de tweedeling tussen het Koninkrijk van God dat met Jezus Christus gekomen is, en het Koninkrijk van God dat nog volledig openbaar moet worden, laat Viola in het voorlaatste hoofdstuk zien hoe een en ander en vandaag de dag uit zou moeten zien. Dat doet hij aan de hand van:
1. Communion: heb de Heer Jezus Christus lief als Zijn bruid en leer te leven vanuit, door en voor Hem.
2. Corporate Display: als participerende leden van Christus’ lichaam functioneren. Niet jouw persoonlijke relatie met God staat centraal, maar het als lichaam kunnen functioneren door allen leden te zijn van het lichaam.
3. Community Life: het leven delen als gezin van God en demonstreren van Gods koninkrijk aan een gebroken wereld.
4. Commission: Gods beeld laten zien, Zijn autoriteit laten gelden op aarde
In het laatste hoofdstuk vertelt Frank Viola over zijn eigen geloofsreis langs allerlei doctrines die uiteindelijk ‘slechts’ dingen / uiterlijkheden / middelen, geen doelen bleken te zijn. Een voor mij herkenbare geschiedenis. En om dan niet het geloof vaarwel te zeggen, maar juist te gaan voor ‘deep ecclesiology’, waar dwars door de al genoemde doelen en zichtbare uitingen heen Christus centraal staat in de Gemeente: geweldig! From Eternity to Here is een bijzonder boek over het meesterwerk van God.