De projectsaboteur – over het voorkomen van succes

De projectsaboteurDe aankondiging in Computable van 5 oktober van De Projectsaboteur van Jeroen Gieten en Dion Kotteman was een geweldige opsteker. Dagelijks geplaagd als projectmanager door een kritische buitenwacht die al dan niet bewust erop uit lijkt de voortgang af te remmen, zich sterk maakt informatie over het project anders te interpreteren dan bedoeld en sneller wisselt van inzichten dan bijgehouden kan worden. Het leven van een projectleider (door veel projectmedewerkers inmiddels radicaal afgeschreven als levensdoel) gaat niet over rozen, maar lijkt een spel vol inzicht, tactiek en dynamiek. Herinneringen aan Stratego of Risk? Juist, ja. Voor de projectmanager is een arsenaal aan literatuur beschikbaar, van de rode bijbel (Managing succsesful projects with PRINCE2 ) tot Hoe overleef ik een project?

Voor de tegenstander, de (wannabe) projectsaboteur , was er bij managementliteratuur tot augustus een leeg schap. Het leidde tot veel amateurisme. Men deed maar wat. Een goede, gestructureerde aanpak voor de aanval op een project was er gewoon niet. Geheel op eigen kracht, en natuurlijk tegengewerkt door zogenaamd slimme projectmanagers, werden pogingen ondernomen, maar voor de ware professional ontbrak het eenvoudig aan enige ondersteuning.

De missie van Jeroen Gietema & Dion Kotteman : “De projectsaboteur professioneel gereedschap ter hand te stellen om ieder gewenst project met succes te kunnen torpederen.”

“Het idee dat plannen alleen voor de projectmanager is weggelegd is onzin! Dit boek herstelt dat evenwicht. Het legt uit hoe u een project efficiënt, effectief, maar vooral professioneel saboteert. Geen losse kreten, maar geplande acties. Niet af en toe roepen dat u het er niet mee eens bent, maar geraffineerd, grondig en onstuitbaar werken aan de destructie van het project,” stelt de uitgever. Na een kennismaking op rolniveau wordt het wapen tegen PRINCE 2 gepresenteerd: CRIME 1. Verder bieden de auteurs tips & tricks voor de sabotage van de bureaucratische machine van het project en specifieke aanwijizngen voor opdrachtgever, projectmanager, gebruiker, specialist, lid van de ondernemingsraad. Het criminele boek eindigt met een samenzwering (nota bene: de auteurs hebben samen 40+ jaren ervaring in projectmanagement) en slotakkoord. Eigen ervaringen met saboteren kun je delen met andere professionals op het forum .

Reblog this post [with Zemanta]

Evanescence – The Open Door

Op een of andere wijze is Evanescence ‘s debuut Fallen aan me voorbij gegaan, hoewel natuurlijk de hitsingles My Immortal en Bring Me To Life niet ongemerkt bleven. De opvolger van de 10 miljoen+ verkoopcijfers, The Open Door , vervolgt in het patroon van dramatisch aangezette gothic, dat toch toegankelijk genoeg is voor een top-40 publiek. De vergelijking met ‘ons’ Within Temptation is snel gemaakt, hoewel Amy Lee en haar bandleden pogingen doen de christelijke levensvisie creatief te verpakken, zonder als ‘christelijke band’ geboekt te staan. Massieve songs, geluidsmuren, tempowisselingen, over the top vocals, galmen, je stereo op 10, het hoort er allemaal bij.

Evanescence - The Open Door

In Lacrymosa wordt Mozart’s Requiem verwerkt en Like You leunt zwaar op elektronische effecten. De opbouw in het mid-tempo Lose Control van eenvoudig pianospel tot een op distorted guitar carpet galmen boeit of stoot af, in zekere zin kan ik me collega recensenten in hun kritiek ook wel voorstellen. Stilistisch sluit je Amy in je hart, of doe je de gothic af als overdreven en gekunsteld. Maar dat euvel hebben wel meer muziekstijlen. Inhoudelijk stond de relatiebreuk met bandmaatje Ben Moody centraal bij het schrijven van de liedjes Call Me When You’re Sober en Sweet Sacrifice. Naast de break-up met Ben herinnering, openbaring, ellende, stalkende fans (Snow White Queen), vragen (de afsluitende ballad Good Enough), levensreis en geloof in God (Your Star) en uitredding centraal. Het verlies van 2 voormalige bandleden is goedgemaakt.

Reblog this post [with Zemanta]

Michelle Tumes – Very best of

Michelle Tumes ‘ warme stemgeluid pakt je helemaal in. En als je, net als ik een soort late bekeerling bent wat haar muziek betreft, kun je voor de prachtige songs van voor het titelloze independent record van dit voorjaar terecht bij de Very Best Of verzamelaar die Sparrow in 2006 uitbracht. 13 nummers verzameld van haar 3 albums uit de contractperiode bij deze christelijke platenmaatschappij. Van Do Ya, Heaven’s Heart tot de schitterend georchestreerde praise & worship van For the Glory of Your Name en een versie van Introit (het Michelle Tumes album opent ermee in een ander arrangement).

  1. Heaven’s Heart (“Heaven’s hope was written in the stars before the mark of time Your heart and mine were destined to entwine” klinkt het refrein in deze poppy op synth loops geplaveide song van Center of My Universe)
  2. Dream (” There’s a dream in your heart and His heart is your prayer…” in een Britney Spear’s new R&B setting – uit de tijd dat La Spears vrouwelijke collega’s nog muzikaal inspireerde; de titelsong van gelijknamige CD)
  3. Do Ya (” Do ya like the freckles on my face? Do ya like my teeth? They’re out of place I’d like to think so” in een Avril Lavinge/Kelly Clarkson achtige lichtvoetige rocksong)
  4. Heaven Will Be Near Me (worship a la Tumes, warm, rijk gearrangeerd)
  5. Christ Of Hope (worship song van Listen; fluit en arrangement, Twila Paris meets Moya Brennan)
  6. Healing Waters (Tumes signature song, “Pour over me water to clean all my intentions baptizing streams swim in the freedom of redemption Floating on the sea of purity Knowing I can dive in the love that rescues me”)
  7. Everywhere (bemoedigend: God is altijd bij je. Soulful klinkt het “All your life, wherever you go, wherever you are He’s by your side, He’s leading you through the dark”)
  8. Please Come Back (missende geliefde, een song van Listen)
  9. Deep Love (piano gedreven, met orkest verrijkt lied van Center of my Universe)
  10. Life Is Beautiful (semi-akoestisch, prachtsong en waarheid van Listen)
  11. Lovely (zoetig warm, typische Tumes song: ” You’re the sweet dreams that soothe me when I can’t fall asleep.”)
  12. For The Glory Of Your Name (worship song van een bijdrage aan Worship Together)
  13. Introit (fraaie brug naar Tumes’ titelloze vervolg als independent artist).
Reblog this post [with Zemanta]

James Kynge – China zet de wereld op z’n kop

James Kynge werkte ruim 19 jaar in Azië voor de Financial Times, waarvan hij in totaal 12 jaar in China woonde en werkte, voordat hij zijn impressies en visie op China in het boek China zet de wereld op z’n kop verwoordde.

De onstuimige economische groei van de laatste decennia, de verstedelijking en de invloed van China op gevestigde en verouderende industrieën in het westen spreken tot de verbeelding, maar roepen ook vragen op. Hoe speelt het land het klaar om – hoewel afscheid genomen van het communistisch stelse – toch centraal geleid te worden? Hoe verkrijgt het toegang tot energiebronnen in de wereld? Hoe kunnen Chinese producten zo goedkoop geproduceerd worden. Antwoorden hierop vind je in Kynge’s  boek, dat niet alleen de economische kanten, maar ook de religieuze, politieke, geologische en ecologische belicht. Risico’s zijn er ook in het zwakke financiële stelsel, de kapitaalvernietiging ten gevolge van de kopieerdrang en een groter wordende kloof tussen arm en rijk. Er is ruimte genoeg voor kritische noten, interviews met dissidenten, ondernemers en slachtoffers. Verrassende anekdotes zijn die van persoonswisselingen, het bewust aangaan van ‘vriendschappen’ met westerlingen en die van verplaatste technische installaties vanuit westerse industrielanden naar de Chinese opkomende markt. Hoe booming China de wereld verandert is aan te bevelen voor iedereen die wil weten hoe onze wereld zich onder invloed van China ontwikkelt.

Reblog this post [with Zemanta]

Sarah Masen – Women’s Work Is Alchemy

Dankzij Last.fm een verrassende kennismaking met de 5 song EP Women’s Work Is Alchemy. Anders dan op last.fm aangegeven, is het album niet te koop op Amazon.com, maar gelukkig wel op sarahmasen.com .

Masen ken ik nog uit de tijd van 20.000 grains of sand, een pakkend liedje op  haar debuut uit 1996. In meer recente jaren was ze te horen op 2 tracks van The Echoing Green – Joey Belville’s side project Pristina , namelijk World without End en So Alive. Het is nu 2007, en op vrouwelijk alchemiewerk vind je de songs Mary Had a Little Lamb  (een leuke rendering met twist op het origineel, pas in de laatste seconden  wordt de klassieke kerstsong  in herinnering genomen), A Dream In My Dream (folksy gitaar als basis), Together (zelfde, Masen is duidelijk wat introverter dan Sarah McLachlan, maar voor liefhebbers van laatstgenoemde zeker een aanbeveling). Als vierde track The Snake & The Love of God (we mogen als christenen de slangekop vermorzelen en hoeven ons niet door de duivel op de kop te laten zitten) en als afsluiter het mid-tempo Burt & Elvis.

Sarah Masen gooit het als independent artists over de boeg van EP’s. Naast Women’s Work kun je ook de EP’s beluisteren/kopen die luisteren naar Magic That Works en A History of Light & Shadows . De weblog van Sarah en haar man David Dark heet welluidend Peer Pressure is Forever . Natuurlijk vind je Sarah Masen ook op Myspace .