Maurice Siteur – Van implementatie tot acceptatie

 Dit nieuwe boek van Capgemini collega, testmanager, docent en auteur Maurice Siteur is opgebouwd rond drie onderwerpen: implementatiemanagement, release management en testmanagement. Over deze combinatie is niet eerder een overkoepelend boek geschreven. Een waardevolle bijdrage dus voor projectmanagers, testmanagers, release- en implementatiemanagers in het veld die dagelijks te maken hebben met het testen, implementeren en geaccepteerd krijgen van projectmatig tot stand gebrachte (software)producten. De vooral praktische insteek van het boek laat de eerste 77 pagina’s voor de theorie en handvaten en overige 150 pagina’s in Bijlagen voor voorbeelden van projectplan, release management producten, test management producten, procedures, modelleringstechnieken, kwaliteitsattributen en een begrippenlijst. Zien is geloven wat Siteur betreft. Nuchter en voorzien van prikkelende quotes en stellingnames put hij uit zijn eigen ervaringen, vallen en opstaan.

Reblog this post [with Zemanta]

Lanae Hale – Back & Forth

 Deze 25-jarige singer/songwriter brengt op haar debuutalbum meteen een dertiental rijpe semi-akoestische popsongs met een persoonlijk doorleefde diepgang ten gehore, dat Back & Forth indruk maakt. Terecht dat iTunes dit album als een Discovery Download aanprees. Aan het debuut ging een EP in 2007 vooraf, dat uiteindelijk leidde tot een contract bij Centricity . Vocaal doet Hale denken aan het luchtige van Corinne Bailey Rae, maar ook dames als Bethany Dillon en Joy Williams. Verloren en hervonden liefdes worden bezongen in Headed Home en het genoeglijke Let’s Grow Old Together. De rocksong Estranged valt op zo midden op het album tussen de rustiger liedjes. Geloof en redding staan centraal in de titeltrack, Beautiful Things en Here’s My Heart. Here’s To The Girls is bedoeld voor meiden die moeite hebben met pijn en afwijzing. Producers Allen Salmon (Seabird, This Beautiful Republic, MuteMath, Sanctus Real) en Mark Hammond (Jump5, Cindy Morgan, Nichole Nordeman) hebben hoorbaar hun best gedaan.

Reblog this post [with Zemanta]

Ian McIntosh – Alive

      No Comments on Ian McIntosh – Alive

 Ian McIntosh is nog maar 22, speelt 12 jaar toetsen en helpt in die rol al jarenlang Jesus Culture , Brian Johnson en Bethel Church . Hij presenteerde onlangs zijn opvolger van zijn 2007 debuutalbum Awakened , waarop de intense arpeggio’s en afwisselingen in ambient en rock zo kenmerkend waren. Met Alive houdt McIntosh vast deze sound en het principe dat christenen juist moeten uitblinken in creativiteit. Zijn muziek is, hoewel worship in woorden, onvergelijkbaar met andere aanbiddingsbands in instrumentatie. En ook qua teksten staat McIntosh mijlenver van de 13-in-een-dozijn tekstschrijverij van zoveel andere artiesten. Het is hier nog de in eigen woorden bezongen verbazing over Gods liefde en werk in ons leven: “Keep me on your canvas, perfect me God Blow all the pride from my heart I’ll stay wide eyed in fascination I’ll come away”. Hij staat er niet alleen voor: Jacob Wise (gitaar), Steven Tracey (gitaar), Chris Quilala (drums), Jonathan Berlin (gitaar, bas, programming), Brandon Aaronson (bas), David Curtain (gitaar), Melissa How (zang), Jeremy Edwardson (gitaar, zang, mix, engineering) hielpen. Dramatische piano slagpartijen (Faithful, What Does It Sound Like), zang in de hogere golflengtes (Come Away, Beautiful, Open Up The Heavens) en massief gitaarwerk (Come Away), een ingemonteerde blazerspartij (Flight). Always Good stond ook op Awakened, maar in de remake meer electronica, rockgitaar en lager gestemde zang dan de piano en de hoge galmen van het origineel. Op Beautiful en het ambient Light of Your Face voegt Melissa How met haar zang een extra dimensie toe. Met dit nummer en Open up The Heavens wordt duidelijk, dat voor Alive toch meer het samenspel tussen synthesizer en gitaar is gezocht dan de sterk op piano geënte Awakened songs. Het slotnummer You Are Holy is een bijna 13 minuten durende compositie, met uiteraard een langzame opbouw, blaaswerk en een onweerstaanbare neiging om mee te zingen. Liefhebbers van Delirious?, Muse en Coldplay zullen weer in hun sas zijn met Ian McIntosh.

Maarten Rijkens – We always get our sin too

 Het vervolg op het vermakelijke boekje I always get my sin met bizar Engels, blunders en missers die alleen Nederlanders maken bij het proberen een woordje Engels mee te spreken biedt naast leedvermaak ook tips om beter voor de dag te komen. Rijkens heeft hoofdstukken besteed aan valse vrienden: woorden die hetzelfde klinken, maar iets anders betekenen, letterlijk vertaald figuurlijk Nederlands en Nederlandse zinnen van Engelse woorden. Verder Engelse fantasiewoorden, bijna goed, maar toch goed fout vertaald Nederlands en tenslotte culturele misverstanden tussen Nederlanders en met name Aziatische wereldburgers. Daarmee zit de auteur een eind in de richting van Native English for Nederlanders en Speaking of India . De moeite die ik met de talloze voorbeelden heb, is dat ze zich niet makkelijk lenen als naslag. De grootste les is dan: pak veiligheidshalve eerst een woordenboek of fris je grammatica op, voordat je je bezondigt aan Denglish of Dunglish.

Reblog this post [with Zemanta]

OceanLab – Sirens of the Sea Remixed

 In maart recenseerde ik het Sirens of the Sea album van Above & Beyond spin-off OceanLab . Het ambient en slechts sporadisch een tik van vocal trance meehebbende origineel is flink onderhanden genomen. Het resultaat is een over 2 CD’s verspreid 20-tal club mixen: Sirens of the Sea Remixed . Eerste hoogtepunten op de CD1 zijn de opener, de JayTech remix van If I Could Fly, het wat langzamere Come Home in een Michael Cassette versie en het vanuit het pianothemaatje opgebouwde On The Beach (Andy Duguid). Gareth Emery neemt je vervolgens mee in zijn up-tempo trance versie van Lonely Girl. Above & Beyond’s eigen club mixen van On a Good Day, Miracle en Sirens of the Sea zijn puik. Wat meer techno is Lange’s remix van I Am What I Am; op hetzelfde tempo is de Above & Beyond Analogue Heaven mix van Breaking Ties ingezet. Non-stop dansen dus, geen zoetgevooisde ambient droommuziek. Op CD2 laat Andrew Bayer de lucht vibreren met een heftige mix van Secret. Het Hongaarse duo Myon & Shane 54 leverden een techno exemplaar van Just Listen af. 16 Bit Lolitas, ook een Anjunadeep lid, heeft een met beeps gevulde dromerige versie van On a Good Day. Michael Cassette heeft als enige 2 mixen, op deze schijf Miracle. Sonorous laat de beat z’n werk doen op een eigen versie van Sirens of the Sea, de nodigde electronica vormt ook de basis voor de broers Duderstadt bij hun versie van Breaking Ties. Op CD2 zijn de OceanLab tracks aangevuld met mixen van Above & Beyond hits als Satellite (original mix), Sky Falls Down (door Armin van Buuren), Clear Blue Water (door Ferry Corsten)en Beautiful Together (door Signum). Na beluisteren van beide schijven dreunen de liedjes zeker nog een tijd na in je hoofd. Geniet ervan!