Sarah Brightman – Symphony

Sarah Brightman is na 5 jaar terug met een studioalbum, dat met hulp van producer en partner Frank Peterson in Duitsland werd opgenomen. Brightman´s songs zijn deels rockopera – gothic rock songs als de opener Gothica die de opmaat vormt naar Fleurs du Mal , waarin gedichten van Baudelaire zijn verwerkt. Haar sopraan komt in deze ‘galmmuziek’ erg goed tot zijn recht. Datzelfde geldt voor de andere groep liedjes, power ballads waarbij ze duetteert met Andrea Bocelli (Canto Della Terra , een remake van Bocelli’s eigen single uit 1999), KISS’ zanger Paul Stanley (I Will Be With You , tevens het themalied van de 10e Pokémon film Dialga VS Palkia VS Darkai), Alessandro Safina (Sarai Qui , een Italiaanse versie van Faith Hill’s Running, dat tevens leent van Gustav Holst’s origineel Jupiter van het The Planets album) en de Mexiaanse tenor Fernando Lima (Pasión ). Sanvean is een cover van Dead Can Dance en Atessa ‘s muziek is van Pietro Mascagni, waarbij songteksten door Chiarra Ferrau geschreven zijn.

Als Sarah Brightman zich inhoudt heeft een ze een breekbare popstem, zoals in de de titeltrack en de opera song Schwere Traüme en Let It Rain (wow, hier lijkt Kate Bush neergedaald). Brightman’s engelenzang overtuigt verder in Storia d’Amore en het zelfgeschreven Running , dat opbouwt als een oude Abba powerpop song. Als hidden track (eigenlijk wel heel erg ’90’s) is een reprise van Fleurs du Mal opgenomen. Indrukwekkende terugkeer!

Via de hyperlinks hierboven kun je de Live in Vienna dvd uitvoeringen van de songs bekijken. Wil je de achtergronden van dit bijzondere concert in de Stephansdom in Wenen weten, lees dan Amanezco’s blog .

Reblog this post [with Zemanta]

Kester Brewin – Signs of Emergence

 Ik kreeg dit boek van Amazon aanbevolen bij de aanschaf van de boeken van Frank Viola over het herontdekken van gemeente zijn. Brewin ‘s boek heeft een indrukwekkende ondertitel A Vision for Church That Is Always Organic/Networked/Decentralized/Bottom-Up/Communal/Flexible/Always Evolving en haalt al zijn hobbies en referenties uit de kast om de 200 pagina’s vol te krijgen. Lessen uit de economie, politiek, kunsten, sociologie, psychologie, geschiedenis, interactie met publiek op het Greenbelt Festival tot verrassende lezingen van overbekende bijbelgedeelten. Zo neemt hij in het slothoofdstuk Judas Iskariot onder de loep, heeft hij een scherp oog voor de rol van vuil en reiniging en pleit hij voor een invloedrijke rol van kerken in steden en verstedelijkte gebieden. Wil je als gemeente doorgroeien, is het zaak stil te staan, God te zoeken en vooral geen concepten van buiten te kopiëren.

Brewin werkt het concept van (offer)gaven, giften en aanbidding langs ongewone wegen uit, laat zien wat de rol van carnaval is en hoe goed het concept ‘stad’. Als echte Brit schrijft hij ook merkbaar een ander Engels dat dat van een doorsnee Amerikaanse auteur. En dat merk je bij het lezen. Dat gaat in een fors lager tempo dan bij een Amerikaans boek. Kester Brewin heeft niet de wijsheid in pacht, brengt geen stappenplan, maar schetst de contouren van een organische, open, netwerkende, gedecentraliseerde, van onderaf gevoede, midden in de wereld opererende, zich verder ontwikkelende kerk. Een paradigma, dat verder ingevuld, uitgewerkt, geconcretiseerd mag worden, maar waarbij meer levenskracht zichtbaar wordt dan in menig kerk of kring om je heen.

Reblog this post [with Zemanta]

Peter de Wit – Sigmund weet wel raad met managers

 Ik geniet dagelijks van de Sigmund strip van Peter de Wit . De tekenaar brengt regelmatig bundels uit. In maart 2008 werd Sigmund weet wel raad met managers uitgegeven. De 93 strips geven een prikkelend inzicht in de zin en onzin uit managementboeken, de verhoudingen tussen mannen en vrouwen op de werkvloer en de uitingen van overwerkte, overspannen en uitgebluste managers. Leuk om bekende afleveringen weer terug te zien en nieuwe, blijkbaar gemiste ballonstrips, te ontdekken. Deze Sigmund bundel wordt niet voor niets via Managementboek.nl verkocht en verdient als ontnuchteringsmiddel een plek op de plank Managementliteratuur.

Reblog this post [with Zemanta]

The Afters – Never Going Back to OK

Het kwartet The Afters rond Josh Havens heeft een waardige opvolger voor I Wish We All Could Win (2005) uitgebracht. Pakkende pop/rockdeuntjes, rijp voor de radio. Pittige rock, zoals We Are The Sound en de titeltrack, mid-tempo kanjers als Falling Into Place tot goede ballads als Ocean Wide en One Moment Away. Met thema’s als de ontmoeting van voormalig bassist Preston met zijn vrouw dankzij een gerichte zoekactie op Myspace (Myspace Girl), liefde (Tonight, Keeping Me Alive), praktizeren van wat je gelooft (We Are The Sound), de zomer (Summer Again) en diep verstopt, maar mooi verwoord: geloof in Gods genade (Forty-Two) met een knipoog naar Hitchhiker’s Guide To The Galaxy .

Geen bijbelteksten, of andere verwijzingen naar ‘christelijk album’ (ervan uitgaande, dat God bij heel veel artiesten in de credits genoemd wordt). De muziek en de bijbehorende verhaaltjes zijn krachtig genoeg om deze Dan Muckala (TobyMac, MercyMe) productie te waarderen. Via Amerikaanse web stores, kun je de Dance remix van de titeltrack kopen.

Reblog this post [with Zemanta]

Frank Viola – The Untold Story of the New Testament Church

Ons beeld van hoe de evangelieën, Handelingen en de brieven van de apostelen zich tot elkaar verhouden, wat de context en dus herbruikbaarheid van teksten is en hoe de jonge kerk zich ontwikkelde, kan behoorlijk verstoord zijn. Invloeden zijn bijvoorbeeld het op de in de canon opgenomen volgorde van de boeken en brieven zijn (de brieven van Paulus zijn op lengte gesorteerd), de ellendige indeling in hoofdstukken, perikopen en verzen. Of het idee, dat alleen de Handelingen historie vertellen, en dat het zicht dus ophoudt met een Paulus die 2 jaar gevangen in Rome zit, of alle discussies over datering en auteurschap van nieuwtestamentische brieven.

Hoewel er best handboeken zijn bij elk bijbelboek, en je in moderne bijbelvertalingen vóór elk boek een introductie vindt met historische context, datering, (vermoedelijke) auteur, blijft dat een fragmentarische benadering. Frank Viola heeft bijbellezers een enorme dienst bewezen door de historische lijnen vanaf de komst van Jezus te beschrijven als The Untold Story of the New Testament Church. Bij lezing van het boek, en parallel de bijbehorende boeken en brieven, ga je snappen waarom de brieven aan de Corinthiërs geschreven zijn, wie nu Prisca en Aquila zijn, en dat Timotheüs niet die eeuwige jongeling is gebleven. De in de bijbel beschreven geschiedenis hield met Handelingen niet op, maar wordt juist verrijkt door de nu in samenhang gebrachte informatiebrokken vaak uit de aanhef en afsluiting of terloopse opmerkingen, instructies en overpeinzingen in de brieven. Oneindige discussies over de doorn in het vlees van Paulus, de uit verband gerukte teksten over het Heilig Avondmaal uit 1 Corinthiërs 11 vervallen gewoon! En ontdek hoeveel tijd de apostelen namen voor gemeentestichting. Viola’s boek is een ware herontdekking van onze wortels als Gemeente en een waardevolle, hernieuwde kennismaking met het Nieuwe Testament.

Reblog this post [with Zemanta]