The Violet Burning – Divine

Sferische rock en al jaren succesvol als independent opererend ‘doen’ Michael J Pritzl, Lenny Beh, Chris Buelow, Daryl Dawson, ofwel The Violet Burning naast hun recente drop-dead album ook een gratis downloadbaar kerstalbum Divine in de aanbieding.

Als je dit alternatieve kerstcadeau, een .zip file van ruim 70MB hebt uitgepakt, is het resultaat een 9 tal bekende kerstliedjes in een herkenbare setting: De opener Christmas Baby Please Come Home (ooit groot gemaakt door U2’s Bono, nu Pritz met 77’s/Lost Dogs Mike Roe als gastvocalist), O Come Let Us Adore Him en O Holy Night (een duet met Emily Martin) en Star Of Wonder (We Three Kings) als drie breekbare ballads op rij. Lichtvoetig verder met Blue Christmas Sandy Claws is Back in Town (opnieuw met Mike Roe), afgewisseld met klassieker The First Noel (met Miletwo Church) en de #1 kersthit Last Christmas (leuk uitgevoerd met Michelle Rogers) en een eigen versie van Little Drummer Boy. En die winterse Amsterdamse grachten op de hoes zijn natuurlijk echt iets om trots op te zijn.

Reblog this post [with Zemanta]

Isaac Bashevis Singer – De familie Moskat

 Diverse boeken van Isaac Bashevis Singer heb ik jaren geleden gelezen, op één of andere wijze is me toen De familie Moskat ontschoten. Singer schreef dit joodse familie epos direct na de Tweede Wereldoorlog om de weggevaagde joodse gemeenschap in Polen te schetsen. Alle schakeringen, van de godsdienst, politiek, grote gezinnen, ontwikkelingen in werk, kleding, woonplaats en opvattingen, maar vooral de pendule tussen assimiliatie en vasthouden aan de eigen traditie. Wat maakt iemand jood(s)? Wat laat je als pater familias Mesjulam Moskat achter als je sterft? Wat breng je in als buitenstaander (Asa Hesjel)? Wat brengen Spinoza en Herzl aan de ‘moderne jood’? Wat is het nut van een filosofie die netjes Het laboratorium van geluk heet, maar volgens de feitelijke hoofdpersoon in het boek, Asa Hesjel, neerkomt op ‘meer bed, minder kinderen’? Wat is liefde als je polygaam, zelfs nymfomaan bent, en hoe rijm je dat met je godsdienst?

Het boek beschrijft de decennia vóór de Tweede Wereldoorlog en Hitlers bombardementen van Warschau, de komst van concentratiekampen en de naderende vernietiging van het joodse ras. Het laat ongeveinsd de antisemitische wortels in de Poolse samenleving, maar ook de ambivalente levenswijze van de joden in dit land zien. En waar bijvoorbeeld de sluwe Koppel dacht in Amerika veilig te zijn, komt hij uiteindelijk toch in Polen te overlijden, evenmin als Hadassa (Griekse naam: Esther) ondanks haar meelijwekkend verhaal ontkomt aan het noodlot. De tientallen kinderen, verhalen en intriges komen in een seidermaaltijd vlak voor het begin van de oorlog weer bij elkaar, maar de verlossing is anders dan verwacht. Beklememnd eindigt het boek met de constatering ‘De dood is de Messias. Dat is de eigenlijke waarheid.” Niet voor niets heeft Singer de Nobelprijs voor de literatuur!

Reblog this post [with Zemanta]

Adam Mansbach – Het einde van de joden

Adam Mansbach (1976) schrijft over muziek en literatuur in The New York Times en The Boston Globe. Zijn roman Het einde van de joden vertelt de geschiedenis van de joodse familie Brodsky uit Praag die zich via een omweg vestigt in het Beloofde Land, de Verenigde Staten van Amerika. Assimilatie is al in Praag in gang gezet onder de dreiging van het antisemitisme. Tristan, de patriarch en schrijver vormt met zijn gezin het onderwerp van het eerste deel van het boek.

Vervolgens wordt afwisselend het verhaal van zijn dochter en kleinkind Trist Freedman die ook gaat schrijven, en via flash backs de familiegeschiedenis herschrijft om zelf naam en faam te maken. Het einde van de joden versmelt de liefde voor literatuur, het zoeken naar de waarde van het joods zijn, de trends van de voorbije decennia, van jazz, de Holocaust, de wederopbouw, hippies, graffiti en het ontwaken in een nieuw Millennium. Het einde van de joden kan wordt na een periode van 70 jaar ballingschap met vergeving en het Sjema Israël worden gekeerd. Een knap in elkaar gezette roman, die intrigeert, vernuftig kennis van zaken verweeft met haast stereotype beelden over joden en Amerikanen.

Above The Golden State

      No Comments on Above The Golden State

Michael, Tim, Brook and Sea Bass vormen samen Above The Golden State uit (hoe raad je het?) Portland, Oregon. Ze doen hun best om niet als surfrock te klinken, maar doen het toch. Het besef dat muziek van God komt en voor God bedoeld moet zijn, richten de heren hun aandacht op het creëren van aantrekkelijke rocksongs. Sound Your Name is de eerste single van hun titelloze debuut.

Ze moeten met dergelijke verticaal georiënteerde songs wel onderscheidend vermogen zoeken ten opzichte van Tenth Avenue North, Starfield, The Afters, etc.  Dat lukt maar ten dele, met name textueel is Above The Golden State te voorspelbaar: Scared als Psalm 27 bewerking, Chapter 13 als referentie naar dat bekende hoofdstuk in 1 Corinthiërs, One Thirty-Nine een iets te gemakkelijke heenwijzing naar Psalm 139. Het lijkt wel een Nationale Bijbelquiz op zo’n album. OK, dat de band weg loopt met auteur A.W. Tozer is ze vergeven, het heeft het fraaie Gaze Into Your Eye tot gevolg. Geen verkeerde muziek, maar er zijn teveel soortgenoten. Zoek voor het vervolg graag een eigen niche, van mijn part ‘Above The Golden State’ 😉

Meir Shalev – Een duif en een jongen

 In deze nieuwe roman weeft de Israëlische schrijver Meir Shalev vernuftig een aantal verhalen in elkaar. Van Jaïr Mendelson, een toeristengids die vogelaars rondleidt, zijn vrouw Liora, oude geliefde Tirtsa Fried, maar vooral dat van zijn ouders. Het leven van duivenmelkers loopt als rode draad door het boek. Wat postduiven en mensen bindt, het weer terugwillen naar huis, ‘Dag huis’ zeggen brengt Shalev in ruim 400 pagina’s schitterend bij elkaar.

De in de onafhankelijkheidsoorlog van 1948 gestorven duivenmelker ‘de baby’ geeft met een laatste lossing letterlijk zijn leven door, zodat Jaïr geboren kan worden. Uiteraard meesterlijk in elkaar gezet, evenals de tragikomische lotgevallen van de doktoren en aannemers in de families, waarbij het geluk telkens letterlijk een handje geholpen wordt. Des te tragischer zijn dan de laatste pagina’s van het boek, waarin alle spanning en slotakkoorden als het ware vervliegen en deze bijzondere geschiedenis teruggeplaatst wordt in de tijd, wat achteloos omgezien wordt. Een duif en een jongen is opnieuw een meesterwerk van Shalev!