Christafari – No Compromise

      1 Comment on Christafari – No Compromise

Wat was het een geweldig tweeluik op het Xnoizz Flevo Festival! Zaterdagmiddag in de volle zon aan het strand van Bussloo als Christafari op de Quench en enkele uren later in de Music & More een muzikale kennismaking met bassiste Avion Blackman (tevens echtgenote van Christafari voorman Mark Mohr) en Amerikaan Dominic Balli. Zo ongeveer tijdens hun vlucht naar Europa werd het nieuwe album No Compromise uitgebracht. Met een bediening van alweer 20 jaar (zelf ben ik vroeg ingestapt met Soulfire en Valley of Decision), maar had al enige tijd geen albums meer van ze gekocht. Het jubileum album is juist geen ‘best of’ om een naderend einde in te luiden, maar een verse oogst van 15 reggaenummers, maar ook roots (Roots Reggae) en soca (Hands Up). No Compromise is verder vooral een showcase van muzikale vrienden. Dominic Balli zingt mee op de opener Boomshots, Roge’ Abergel, RedCloud & Jenkins op Whosoever (dat heerlijk als klassieke Bob Marley songs klinkt), Avion Blackman zingt prominent op het langzame Taking In The Son dat overloopt in het dromerige Move In You Reprise. De blazerssectie doen je op Try Jah Love ook aan een hangmat denken. Nigel Lewis is er op Hands Up, Nengo Vieira op Roots Reggae en David Fohe op de afsluiter Messiah. Op Protesters zijn zelfs de GospelReggae.com All-Stars samengebracht, kortom Lion Of Zion Entertainment gezellig samen in de studio. De productie van Mark Mohr, Avion Blackman , Obie Obien en Solomon Jabby zet Christafari opnieuw als hoeder van de gospelreggae op de kaart.

Let op: tijdelijk is No Compromise in een gratis-bij-vertel-5-vrienden of all-you-can-afford constructie als download album te krijgen.

Reblog this post [with Zemanta]

Daniel Goleman – Sociale intelligentie

 De auteur van Emotionele intelligentie , Daniel Goleman , heeft zijn denk- en werkterrein verlegd van het bewust worden van en bekwaam kunnen omgaan met de eigen emoties, naar de omgang met anderen. Diverse nieuwe inzichten in de neurologie, sociologie, psychologie, antropologie en biologie aangaande het menselijk gedrag vonden hun weg naar Sociale intelligentie . De eerste 90 pagina’s had ik de indruk elke pagina een herhaling van de vorige te lezen. Niet verbazingwekkend, dat op pagina 92 pas een definitie van sociale intelligentie volgt, met twee hoofdingrediënten sociaal bewustzijn en sociale vaardigheid. Zes delen wordt een talloze reeks onderzoeksresultaten, voorbeelden en allegorieën op je afgevuurd rondom contacten, verbroken banden, aanleg en opvoeding, liefde en haar variaties, gezonde contacten en sociale implicaties. De ruim 330 pagina’s hoofdwerk gaan vergezeld door 3 appendices en een notenapparaat van 60 pagina’s. De kernboodschap is kinderlijk eenvoudig: de mens is een sociaal wezen, gemaakt voor contacten, onderlinge liefde, zorg en betrokkenheid. Dat dat nu ‘bewezen’ wordt in allerlei wetenschappen, is goed om te weten, maar maakt Sociale intelligentie tot onnodig dik. Enige drang naar naamsbekendheid en instant houden van een inkomstenstroom zullen meegespeeld hebben bij Golemans onderzoek en schrijfwerk.

Reblog this post [with Zemanta]

Parralox – Electricity / Sharper Than a Knife

 John Von Ahlen en Roxy vormen samen het electropop / synthpop duo Parralox uit Melbourne. “Vocals and synthesizers only” wordt beloofd op de hoes en daarmee kunnen ook prima popsongs gemaakt worden. Wat te denken van Europa , X Minus One, I Fell In Love with a drum Machine en de hitsingle Sharper Than a Knife.   Van deze song werd een na een remix contest waarop 170 inzendingen binnenkwamen een aparte remix CD uitgebracht met maar liefst 14 versies van de song en de tip dat er via Myspace nog 5 als digital download beschikbaar zijn. Enerzijds klinkt Electricity als retro 80’s Depeche Mode (Eastern Wall, The End of Summer), You and Me Both werd zelfs opgedragen aan Alison Moyet en Vince Clarke (Yazoo). Anderzijds liggen vergelijkingen met Sugababes’ Push The Button (You and Me Both), Kylie Minogue (Sharper Than A Knife, Electricity) en Madonna ten tijde van Music en Ray of Light in Underground en Lovely op de loer. Heuse ballads als Factory Friends en Should Not Be maken het album compleet. Een krachtig debuutalbum voor een duo dat pas sinds februari 2008 samen is.

Zangeres Roxy verliet in het voorjaar van 2009 Parralox om zich meer op haar ‘echte’ werk te richten. Zangeres Amii neemt haar plaats is. Verder is Parralox uitgebreid met vocaliste BJ Caruana en Human Leage bassist Ian Burden . In september/oktober 2009 komt de opvolger van Electricity uit.

Britt Nicole – The Lost Get Found

      1 Comment on Britt Nicole – The Lost Get Found

Twee jaar na haar debuut Say It , toen Tedd T (Stacie Orrico, David Crowder Band, MuteMath) en doubledutch (ZOEgirl, Matt Kearny) een geslaagd popalbum voor tieners produceerden, is Britt Nicole terug met The Lost Get Found . De ditmaal door Robert Marvin (Stacie Orrico, Matt Kearney, Mandisa, Krystal Meyers en David Crowder Band) geproduceerde pakkende popdeuntjes maken opnieuw indruk. De titeltrack werd eerder als single gelanceerd en heeft effect: Britt Nicole ontmoette inmiddels veel mensen die mede dankzij The Lost Get Found God leerden kennen. De 2e track How We Roll is een funky track, dat ook zo de radio op kan, intussen bijna vergeten collega’s als Stacie Orrico en ZOEgirl achter zich latend. De serene piano ballad Safe wordt gevolgd door het ultra-poppy Hanging On en Headphones. Welcome To The Show heeft een stevig rock fundament en klinkt als Krystal Meyers. Walk On Water is een popballad dat helaas net te weinig warm klinkt. Glow heeft opnieuw een Krystal Meyers / ZOEgirl achtig rockarrangement. Oei, en dan de running 8’s van Like a Star, opnieuw een prachtige popsong, hartstikke rijp voor dansvloer en dj remixes. Na de gevoelige ballads Feel The Light en Have Your Way waarin Britt haar overgave aan God bezingt, smeekt de Repeat om je aandacht. Voorlopig is The Lost Get Found één van de beste CCM popproducties van 2009!

Reblog this post [with Zemanta]

Armin van Buuren – A State of Trance 2009

 Terwijl Armin van Buuren in de zomermaanden met Never Say Never (featuring Krezip zangeres Jacqueline Govaert ) in de top-40 staat, is in half juni A State of Trance 2009 uitgebracht. Voor €13 via iTunes heb je een 4CD’s (!) equivalent. De eerste 2 reguliere CD’s bevatten in totaal 29 tracks met dampende trance nummers, van John O’Callaghan’s Never Fade Away , Sunlounger’s Change Your Mind tot het dromerige Paradise Lost van M6 en Man On The Run van Dash Berlin with Cerf Mistika feat. gemixt door Nic Chagall (de helft van het Duitse Cosmic Gate ). Na de 14 On The Beach tracks die ook samen als 75 minuten durende continuous DJ mix zijn meegeleverd, is het tijd voor In The Club. Find Yourself, andermaal in een Cosmic Gate mix opent en de set loopt onder meer langs het onder Van Buurens Gaia alias gemaakte Tuvan . Rosaires mag er ook zijn. Op Circles (Robert Nickson) verzorgt Armins broer Eller de gitaar solo’s. De twee afsluitende tracks zijn Blade Runner (Dreastic) en Monsun (3RD Moon). Ook van In The Club is een 76 minuten continuous DJ mix bijgeleverd. Ook lekker met cruise control aan op de snelweg.