Aharon Appelfeld – Het verhaal van een leven

 Aharon Appelfeld was 7 jaar toen de Tweede Wereldoorlog zijn jonge leven op de kop zette. Samengedreven met andere joden in een getto, daarna de deportatie naar een werkkamp in de Oekraïene, zijn ontsnapping, de oorlogsjaren in de bossen en daarna de tocht naar Palestina. De jaren van dienstplicht, het Hebreeuws onder de knie krijgen, studeren en het verleden in het heden een plaats geven. Het ontdekken van het schrijven.

Appelfeld heeft al 20 boeken over de shoah op zijn naam staan, maar vertelt op zijn eigen wijze. Ontworteling, dolen en proberen zijn herinneringen een plek te geven, onder woorden te brengen is, evenals het deze zomer gelezen Het tijdperk der wonderen in de autobiografie Het verhaal van een leven het centrale thema. Wat zijn feiten, wat is gefingeerd? Wat is in de loop der jaren in herdenkingsclub en verder leven verdwenen in de kelders van de herinnering, en wat is te pijnlijk om te vertellen. Het verhaal leest vlot en als lezer ben ik blij met schrijvers als Appelfeld die de ontworteling van mensen in oorlogstijd hebben beschouwd, doordacht en er zonder zwart/wit-denken een verwoording voor weten te vinden.

Reblog this post [with Zemanta]

Daniel Pink – A Whole New Mind

      1 Comment on Daniel Pink – A Whole New Mind

Met de subtitel Moving from the Information Age to the Conceptual Age en een aanbeveling van Wired ‘Why right-brainers will rule the future’ en aanbevelingen op de achterflap van Tom Peters, Po Bronson en Seth Godin die de auteur onder meer positioneren als wonderdoener en ‘Copernicus for the brave new age’ worden enorme verwachtingen gewekt en kritische antennes geactiveerd. Het boek A Whole New Mind , dat inmiddels in de VS in de 8e hedruk zit en gewoon erg populair is, moet toch wat te bieden hebben?

A Whole New Mind

En ja, dat klopt. In de lijn van simplificaties en hapklare brokken als The World is Flat en de boeken van Covey past A Whole New Mind perfect in de tijdgeest, waar we opnieuw zoeken naar houvast in een turbulente wereld. En dus zijn de platmakers van Friedman gereduceerd tot een drietal verschijnselen Abundance, Asia en Automation bij Pink. Als je geen toegevoegde waarde hebt ten opzichte van al die andere aanbieders, veel goedkopere vakbroeders in China en India en je werk minstens net zo goed door een computer gedaan kan worden, dan zit je binnenkort werkloos toe te kijken. Tenzij, tenzij je 6 nieuwe zintuigen ontwikkeld die je eigen, bevredigende plek in de wereld geven:
1. Design (weg met alleen een functionele blik op middelen, schoonheid van ontwerp geeft meerwaarde)
2. Story (een goed verhaal bij een persoon of product verkoopt gewoon beter)
3. Symphony (alles heeft een context, overzie het geheel, focus niet op een detail)
4. Empathy (voelen wat de ander voelt)
5. Play (leve de gamers!)
6. Meaning (logisch slotakkoord, wat is het doel van wat je doet? Geef je leven betekenis en richting)

Naast veel betekenisvolle woorden, punten om over na te denken, bevat Pinks boek ook veel zwakke plekken. Waar hij zelf een verdeling zoekt in ‘meer linker hersenhelft gericht’ en ‘meer rechter hersenhelft gericht’, oog heeft voor het complementaire van onze hersenhelften en in het begin van het boek nog pleit voor een ‘volledig gebruik van de hersenen’, gaan diverse voorbeelden, te beginnen met de Wired aanbeveling op de voorkant met te stringent links/rechts en daarmee bij herhaling aardig/veel beter implicerend, de mist in. Wanneer ouders hun kinderen liever artiest laten worden dan wiskundige, ziet Pink dat als bevestiging van zijn argumenten, terwijl het juist wel ‘links’ georiënteerd zijn van de tienduizenden jaarlijks in India en China in exacte vakken, Informatie e.d. afstuderende jongeren een bedreiging vormen die je niet alleen met de 6 zintuigen kunt opvangen. Sterker: wat moet je als meester in de genoemde 6 zintuigen, als er geen voedsel wordt bereid, geen wegen worden aangelegd, geen veilige auto’s worden geproduceerd, geen huizen worden gebouwd, etc.? Anders gesteld: dit boek gaat volledig voorbij aan de samenleving, het milieu, de grote uitdagingen die de wereld zich gesteld ziet, zoals bijvoorbeeld Planeet India wel durft aan te snijden.

Pink husselt slim wat herkenbare thema’s als Flow, Emotional Intelligence, storytelling, hersenonderzoek, spiritualiteit (waarbij alle uitingen, behalve christelijk geloof hip zijn), zelfhulpboeken en testjes tot een eigen mix, waarbij de rode draad immaterieel lijkt te zijn. Op de laatste pagina ontkracht Pink dit echter rigoreus: “China and India are becoming economic behemoths. Material abundance in the advanced world continues to grow. That mean that the greatest rewards will go to those who move fast. The first group of people who develop a whole new mind, who master high-concept and high-touch abilities, will do extremely well. The rest – those who move slowly or not at all – may miss out or, worse, suffer.” Dus toch welvaart als maatstaf voor succes en een afstandelijk ‘jammer dan’ voor degenen die niet zo snel mee kunnen komen: kort Amerikaans!

Reblog this post [with Zemanta]

Noa – Genes and Jeans

      1 Comment on Noa – Genes and Jeans

Begin 2008 werd via Universal Music Spain het nieuwe Engelstalige album van de Israëlische zangeres Noa (voluit Achinoam Nini) uitgebracht en tijdens de gelijknamige tour gepromoot. Nederlandse belangstellenden kunnen de CD nu via diverse (online) kanalen kopen. Genes & Jeans grijpt terug naar de Jemenitische wortels van Noa’s oma. Als inspiratiebronnen luisterde de zangeres / componiste eindeloos naar Aharon Amram, Zion Golan, Shoshana Damari, Shlomo Dachyani, Miriam Tzafri, Avner Gadasi en Ofra Haza. In de opener Waltz To The Road bezingt Noa haar eigen muzikale reis, Gil Dor’s gitaarwerk draagt sterk bij aan de sfeer. In Your Eyes laat Ofra Haza’s en Noa’s heden en toekomst samenvloeien. Het semi-akoestische dromerige The Eyes of Love (liefde gaat niet over de buitenkant) dat met Take Me nog het meest aan de luisterliedjes op haar eerste albums doet denken loopt over in Dreamer, dat over Noa’s opa gaat, een dromer in woord en daad.

Noa - Genes and Jeans

Ani Tzameh brengt het hartstochtelijke verlangen naar Jeruzalem voelbaar dichtbij. Follow Your Heart bezingt de stappen die na het willen reizen volgen, ondanks de twijfel en het omzien. De koppeling via Lecha Dodi met Heart and Head (volg je hart en gebruik je verstand, over de angst en vreugde over de toekomst als je je huwelijk hebt afgesloten) is ook zo’n natuurlijke. Noa’s oma hoor je meezingen op dit nummer. Lullaby (hush, baby, please don’t cry, mama will sing you a lullaby) deed letterlijk denken aan TobyMac’s Irene, waarin deze rustgevend bedoelde frase ook gebruikt wordt. Je kunt je de wanhoop van een reizende moeder door de woestijn met haar kleintje wel voorstellen, zo ongeveer Hagar met Ismaël dolend voor je zien. De lege oliekannen die door Jemenitische joden als percussie instrumenten gebruikt werden, komen niet alleen in de live optredens, maar ook in Dala Dala terug. Het geeft een geweldig energieke basis, het opgejaagde wordt letterlijk opgeroepen, voor Noa’s zang in het Hebreeuws, Jemenitisch en Engels. Een andere, kortere en dichtbij het origineel staande versie van Dala Dala is te horen op Noa’s eerdere album Blue Touches Blue.

Het traditionele kinderliedjes El Ha Maayan (naar de rivier), dat verhaalt over een lammetje dat naar de rivier gaat om naar z’n lotgenootjes te vragen is slim gemengd met het bijbelverhaal over Jacob, de verbazing dat hij 14 jaar voor z’n ware liefde (Rachael) werkte, terwijl een moderne jongere liever binnen 14 minuten een date scoort, en de kracht van onderlinge liefde en verdraagzaamheid. Geweldig percussie, blaas en baswerk in dit nummer! De titeltrack is een oude Jemenitische melodie en bezingt met een knipoog het mogen dragen van een oude spijkerbroek. In The Balancing Act, dat elke ouder aanspreekt, wordt het leven, zeker dat met kinderen, vergeleken met een balanceer act. Een live versie van You Are Too Beautiful met opnieuw prachtig gitaarwerk van Gil Dor sluit de iTunes versie bijzonder af. Samenvattend is Genes and Jeans voorlopig het creatieve hoogtepunt van Noa.

Reblog this post [with Zemanta]

TobyMac – Alive and Transported (CD/DVD)

De live registratie van TobyMac‘s Portable Sounds tour is indrukwekkend! Met de Diverse City Band weet ex-DC Talk lid Toby McKeehan een geweldige live show neer te zetten, waarin alle elementen van zijn rock, hip-hop, soul en pop samensmelten tot een energiek optreden. Op Jesus Freak in een alternatieve setting na is zijn oude band DC Talk ook helemaal niet meer nodig. Op eigen kracht knalt TobyMac uit je stereo, en in deze nog beter 5.1 of zelfs DTS 5.1 versterker. En dat is de opname meer dan waard, evenals een zo groot mogelijke projectie van de beelden. Je bent gewaarschuwd: slechts zelden kijk je langer dan een seconde naar hetzelfde beeld.

De vaart zit er met hits als Ignition, Made To Love, Extreme Days, Irene, I’m For You en Diverse City enorm in. En ondanks dat vindt Toby tijd om zich te verkleden. Boomin’ en No Ordinary Love ontbreken niet, evenmin als Love Is In The House en Lose My Soul. Met een blazerssectie, scratches, zangeres Nirva Ready, BGV’s en dansers is de band duidelijk een hechte groep die ervoor gaat. Het pakket bestaat uit een audio CD van het optreden in Houston, de DVD met de concertregistratie, opties voor de geluidsmix en een behind the scenes, waar je de band ziet oefenen, TobyMac de songs motiveert en je meeleeft naar het optreden toe.

Reblog this post [with Zemanta]

Newsboys – Live Houston We Are GO

Gitarist Paul Colman, zanger/gitarist Peter Furler, drummer Duncan Phillips en toetsenist Jeff Frankenstein vormen al jarenlang de van oorsprong Australische, maar inmiddels volledig in de VS thuis zijnde formatie Newsboys . Bovenop de laatste CD’s GO en GO:Remix is er nu de live CD/DVD Houston We Are GO . De live registratie, waarvan je het audio spoor op CD aantreft en de puike visuele registratie op de DVD pakt oud en nieuw gelikt bij elkaar. Van GO zijn er Wherever We Go, The Mission en Something Beautiful de aftrap van het album. In het ‘worship blok’ zijn Blessed Be Your Name, Amazing Love en He Reigns vertegenwoordigd. Halverwege de set wordt echt een greep in de oude doos gedaan met een medley van Stay Strong, Not Ashamed, Reality, Love Liberty Disco. Uiteraard ontbreken Entertaining Angels en Breakfast niet. Terug naar GO voor de afsluiters van de set: Your Love Is Better Than Life en I Am Free. Een getuigenis van Peter Furler sluit de schijf echt af. Kwaliteit is prima, de songs gaan er bij het publiek in als zoete koek en Peter Furler c.s. vergeten het showelement zeker niet. Belichting en camerawerk voor de DVD registratie zijn ook goed.

Mocht je making of, behind the scenes o.i.d. verwachten, helaas. De combi biedt ‘slechts’ de concertregistratie uit Houston zelf.