Alle sporen leiden naar Utrecht

Zo voelde het vroeger al sporend door het land met tienertoer, weekendretours en OV Jaarkaart. Na een aantal jaren was ik vandaag (nu met gezin) terug in het Spoorwegmuseum aan het Maliebaanstation in Utrecht. Echt, geweldig dit museum een metamorfose heeft ondergaan om niet alleen voor treinfreaks, maar ook met name voor jonge kinderen interessant te zijn. Gewapend met de Museumjaarkaart kostte het bezoek zichtbaar slechts EUR 3,50 voor de parkeerkaart. Zo’n 5 uur lang hebben we de verschillende onderdelen, van een ‘thrill ride’ langs Stalen Monsters, historische filmpjes, een serie modellen, een mini-Thalys en een heuse theatervoorstelling over de Orient Express beleefd.

Gecombineerd met het zonnige weer op deze Goede Vrijdag was het een prima dagje uit. Jammer, de files tussen Utrecht en Amersfoort en Zwolle en Nieuwleusen er ook waren, maar het gaf Klazien wel een goede indruk van hoe veel dagelijkse ritten tussen Balkbrug-Utrecht-Balkbrug er uitzien 🙁

Reblog this post [with Zemanta]

Gepassioneerd leiderschap: heftig!

      1 Comment on Gepassioneerd leiderschap: heftig!

Van Dale definieert passie in eerste aanleg als: “hartstochtelijke liefde voor iets of iemand”. De tweede en derde betekenis, die betrekking hebben op het lijden van Jezus Christus, worden verderop in dit artikel ook gebruikt. Hartstocht is een “sterke drang van de zinnelijke natuur” of “onstuimige liefde”. Onuitblusbaar en onschatbaar.Hartstocht is op een persoon, object, goede zaak, missie of bedrijfsdoelstelling gerichte energie. Onstuimig duidt op “hevig en onbeheerst”, op groeien en groeistuipen, volwassen worden en emoties tonen, maar ook pas op de plaats maken, krimpen, herstellen, van richting veranderen. Passie is heftig en dat kan beangstigend zijn. Helaas zijn er voorbeelden te over, waarin passie verwordt tot eenzijdig fanatisme, blindheid voor de omgeving en een gedrevenheid die niet meer in verhouding staat tot de oorspronkelijke doelstelling. Ook dan is angst het resultaat. De drang om afbakening, beheersing en terugkeer naar routine spoelt dan het passiekind met het beangstigende badwater weg. Angst hangt samen met straf en wie angst heeft, leeft niet ten volle uit liefde. Liefde is de drijfveer voor ware passie. Ter bescherming van onszelf en onze omgeving tegen negatieve gevolgen van onbeheerste liefde zijn wij mensen uitgerust met een tweetal instrumenten.Als natuurlijke snelheidsbegrenzer of stabiliteitscontrole fungeert ten eerste het geweten: een stem van binnen die ons vertelt wat te doen en wat te laten op een zeker moment. Dat is niet de verzameling door opvoeders of godsdienst opgelegde regels, maar blijkbaar bij ieder mens aanwezige set basisbeginselen: dat wat we altijd geweten hebben. Het geweten knaagt, is rein, getuigt van een zuivere wandel. Het geweten is verbonden met de geestelijke wereld, en vervult zo een gidsfunctie voor ons handelen.Ten tweede houden wetten ons een spiegel voor. Ze stellen vast, of we voldoen aan normen of ze juist overtreden. Verder roepen ze op verantwoording af te leggen, schuld te beseffen, straf te aanvaarden. Maar tevens wordt de mogelijkheid van verzoening en herstel geboden. Passie veronderstelt een open en ontvankelijke houding, een kwetsbare opstelling ten opzichte van je omgeving. Je wordt pas gepassioneerd, als je je hebt laten raken. Anders gezegd: : “Misschien is passie wel het lef om kwetsbaar, dankbaar en ontvankelijk te durven zijn voor alles wat ons ‘toevalt’, raakt en zelfvertrouwen schenkt.” Continue reading

Philip Yancey – De bijbel die Jezus heeft gelezen

Het Oude Testament wordt door velen als ‘moeilijk’ ervaren. Wat moet een geestvervuld christen, vrij van slavernij en wet, levend onder de genade met offerrituelen, wetten, oorlogsverhalen, lastig uit te spreken namen? Philip Yancey’s De Bijbel die Jezus heeft gelezen nodigt uit tot herontdekken van het Oude Testament. Want, geef toe, noch Jezus, noch de apostelen beschikten over het Nieuwe Testament. Na een inleiding, neemt Yancey je mee langs een aantal van die moeilijke boeken: Job, Deuteronomium, Psalmen, Prediker en de profeten. Als een persoonlijk reisverslag vol anekdotes, eigen ervaringen en verwijzingen naar het leven van Jezus Christus gaan de boeken leven. Deuteronomium als bitterzoete ervaring, de vroomheid in alle toonaarden in de Psalmen en de sprekende God door profetieën. Yancey worstelt evenals vele anderen met levensvragen als het doel van zijn bestaan, waar is God temidden van het lijden, wat houdt genade in. Het verhaal van Job staat model voor de boodschap van Yancey in dit boek: we moeten God niet willen begrijpen of rechtvaardigen. We moeten Hem vertrouwen. Jezus Christus leefde het voor: hij gaf geen antwoord op alle vragen, maar stelde vooral vragen. In Zijn lijden zweeg Vader God, maar leed mee. Het was uiteindelijk Zijn kracht die overwon en het plan met Zijn kinderen, dat voltooid werd: de rode draad door het Oude Testament naar het Nieuwe. Uitnodigend, eerlijk en verrijkend in de lijn van Yancey’s andere werken.

ISBN 9058291162, €15,95

Enhanced by Zemanta

Waar liggen je wortels?

      No Comments on Waar liggen je wortels?

Elke familie lijkt typische beroepsgroepen te herbergen (bij ons vooral grafici, theologen, organisten en onderwijzers), of is sterk streekgebonden (elke Spakenburger visboer of bakker lijkt De Graaf te heten). Belevenissen, lotsverbondenheid en vormen inspiratie voor schrijvers van familie- en streekromans. Ik introduceer in dit kader graag twee zeer lezenswaardige schrijvers die je met een gerust hart op je literatuurlijst kunt zetten. Chaim Potok (1929-2002), jood, filosoof, theoloog en briljant verhalenverteller schrijft uitermate boeiend over de gevaren van assimilatie, de grenzen van het cultureel en sociaal aanvaarde en de drang om zich als individu te ontplooien in de context van een Amerikaanse jood in de 20e eeuw. Mijn naam is Asjer Lev (1972) en De gave van Asjer Lev (1990) waren mijn late introductie -helaas na het afsluiten van de literatuurlijst op het VWO- tot Potok’s oeuvre. Zijn Omzwervingen (1978) verhaalt de geschiedenis van de joden vanaf het Oude Testament tot in de 20e eeuw, na de Tweede Wereldoorlog. Ondanks alle verdrukkingen, omzwervingen en assimilatie blijft volk en godsdienst door alle eeuwen heen bestaan. De kracht van familiewortels vind je ook terug in Maryse Condé’s Ségou. Een machtig familierijk in Noordwest-Afrika worden met de ondergang bedreigt als de islam en het christendom hun intrede doen. Dwars door eeuwenlange verdrukken, slavernij, vluchten en hongersnood, beschreven in 773 pagina’s, blijft de voortgang van het leven verzekerd. Naast de vervelende gevolgen van zogenaamde ‘generatievloeken’, blijken familiebanden dus gelukkig ook zeer inspirerend kunnen te werken.

Wortels als muzikale inspiratie

Ook muzikanten hebben zo hun diepe wortels. ‘Face of the bass’ Abraham Laboriel is zo dienstbaar aan artiesten op en buiten het christelijke erf, dat je zijn basgeluid ongetwijfeld al eens hebt mogen beluisteren. Na jarenlang met collega sessiemuzikanten de jazzrock formatie Koinonia te hebben gevormd, bracht Abe ook solo-albums uit. Zijn tweede, Guidum (1995) werd terecht opgedragen aan zijn ouders. Kinderen van Afrikaanse slaven die in Honduras terecht kwamen. Guidum verbindt de luisteraar weer met Midden-Amerika en Afrika.

Iona dankt niet alleen haar naam, maar ook veel van haar muzikale inspiratie aan de evangelisatie-activiteiten van de christenen vanaf de 6e eeuw in Schotland en Ierland. Bezoeken aan de kloosters en ruïnes op de eilanden Lindisfarne en Iona, het bestuderen van The Book Of Kells laten je niet koud, is ook mijn eigen ervaring.

Reblog this post [with Zemanta]

Doelgericht of gekopieerde hype?

Cover via Amazon

Waar gaat het over?

Wat Warren beschrijft is een ogenschijnlijk eenvoudig model voor gemeenteleven, gebaseerd op vijf Nieuwtestamentische elementen, die in evenwicht moeten zijn: aanbidding, gemeenschap, discipelschap, dienstbetoon en evangelisatie. Ook volgens Warren niets nieuws onder de zon: veel gemeenten en kerken onderkennen deze elementen, maar benadrukken er één of meer. Denk aan de eenzijdige focus op celgroepen, praise & worship, geestesuitingen, bedieningen, onderwijs of evangelisatie. Een gebalanceerde, geïntegreerde benadering van deze aandachtsgebieden en een sterke concentratie op de bovenliggende doelen in alles (lidmaatschap gemeente, organisatiestructuur, onderwijs, activiteiten, etc.) is uiteindelijk effectiever dan een partiële benadering. Als je gemeente gezond is, is groei vanzelfsprekend.

Warren opent zijn boek met de analogie van de surfer. God maakt de golven, wij moeten erop surfen. God inspireert en geeft gelegenheden, wij moeten durven uitstappen, oefenen en trouw zijn aan onze roeping. Het succes lonkt, maar wat eraan vooraf gaat, is ook belangrijk. Warren neemt je mee in het verhaal, vertelt over de aanpak, de mislukkingen, het bijstellen en schaven. Een lijst bronvermeldingen mist in het boek, en brengt de organisatoren van het Nederlandse platform op de gedachte, dat Warren het model zelf heeft uitgedokterd. Southern Baptist Rick Warren vertelt echter eerlijk, dat enerzijds het in de jaren ’70 ontwikkelde basismodel nog steeds opgeld doet in de Californische Saddleback gemeente, anderzijds in de praktijk gegroeid is. Natuurlijk is het onderwijs, dat Warren genoot op het Fuller seminarie, zijn persoonlijkheid (“synthesizer and systematizer”, zoals hij zelf zegt en meermalen wordt bevestigd in Purpose Driven Church), het vooraf uitgevoerde veldwerk en het luisterend oor bij invloedrijke denkers als managementgoeroe Peter Drucker, vormend geweest.

Toepassing

Toepassen van de principes (Warren waarschuwt bewust voor het gebruik van methoden) is, anders dan de initiatiefnemers voor het Platform suggereren, niet zomaar in te passen in bestaande structuren. Nogal wat heilige huisjes worden bedreigd met sloop. Het aantal eye-openers is onthutsend groot!

Instant succes ligt op de loer: Wie verlangt naar zegen doet er verstandig aan de stappen in het handboek zorgvuldig te volgen. Christenen kunnen Een Doelgericht Leven, dat een programma biedt voor ‘Veertig Doelgerichte Dagen’, voor hun persoonlijke stille tijd gebruiken, maar eigenlijk is het bedoeld voor de hele gemeente. Het argument “Als dit werkelijk alleen maar typisch Amerikaans gedoe zou zijn, leg me dan eens uit waarom het levens van nuchtere Nederlanders verandert,” is gemakkelijk te weerleggen met voorbeelden als de Toronto Blessing, de praise & worship beweging, de veranderde eetcultuur en de invloed van Amerikaanse films en muziek. Wat blijft is Saddleback geweldig voorbeeld en de nuchtere conclusie van Rick Warren, dat de grootste kerken nog vorm moeten krijgen. En het doel? Bigger is better? Nee, de visie die God je geeft als leider voor jouw gemeente in jouw geografische en culturele context als tuinman tot wasdom brengen.

En Rafaël gemeente Sion? Het Kerygma-materiaal dat voor het vervolg van de startcursus en de training van leiders wordt gebruikt, de ondersteuning die de leiders krijgen om de gemeentevisie te formuleren, te communiceren en te detailleren zijn mede geïnspireerd door Rick Warren’s boeken. Niet najagen van succesformules, maar dankbaar gebruik maken van. Meer informatie: www.doelgerichtleven.nl.

Reblog this post [with Zemanta]