Met Escape op bezoek in Kasteel De Haar

In oktober 2015 wandelde ik langs de Vecht en oude Rijn-armen vanuit Utrecht een ronde via Maarssen, Kockengen en Vleuten. Onderweg passeerde ik op een stralend zonnige zaterdag het knusse dorpje Haarzuilens, het gelijknamige landgoed dat bij Natuurmonumenten in beheer is, en het kasteel De Haar. Op zo’n lange wandeling ga ik vrijwel nooit een kasteel of museum uitgebreid bekijken. Het voornemen om eens terug te komen werd wel geboren. De Capgemini personeelsvereniging Escape helpt deze zaterdag met een arrangement in en rond het grootste kasteel van Nederland, waarvoor we om kwart over negen in de auto naar Utrecht stappen. Ik ben met Klazien ingedeeld in de eerste groep die om 11.00u met koffie of thee en taart ontvangen wordt in het koetshuis. In totaal zijn vandaag zo’n 250 collega’s met hun introducé(e)s te gast.

Main hall Kasteel De Haar in Haarzuilens 1We krijgen een presentatie van drie kwartier over de geschiedenis van het kasteel, dat aanvankelijk in de 12e eeuw als motte (Leiden heeft er ook één) of, zoals ze hier in de streek zeggen: ‘hare’, op een verhoging werd gebouwd. Het in de loop van de eeuwen uitgebreide en verbouwde kasteel is halverwege de 19e eeuw in verval geraakt, als het huwelijk op 16 augustus 1887 tussen de rooms-katholieke baron Étienne van Zuylen van Nyevelt van de Haar (1860-1934) en de joodse barones Hélène de Rothschild (1863-1947), een erfgename uit de Franse tak van de rijke bankiersfamilie De Rothschild, de mogelijkheid biedt het erfstuk van vader Gustave van Zuylen (1818-1890), dan een ruïne, volledig op te knappen en als vakantieverblijf te gaan gebruiken. Hiervoor is de bekende bouwmeester Pierre Cuypers

Gastenkamer Kasteel De Haar in Haarzuilens 4Kasteel De Haar is sinds 2000 geen eigendom meer van de familie Van Zuylen, maar verkocht. Het landgoed ging over naar Natuurmonumenten. Het kasteel en het naastgelegen 55 ha grote park werd ondergebracht bij Stichting Kasteel De Haar, zodat voor eigentijdse restauraties en exploitatie subsidie verkregen en fondsenwerving gedaan kon worden.

Alleen het châtelet is eigendom van de familie, en hebben ze het recht in september het kasteel te bewonen. In de loop der jaren hebben mensen vele namen gebruikt voor Kasteel de Haar. De meest gehoorde zijn kasteel Haarzuilens, kasteel Haarzuilen, kasteel Haarzuylen, Kasteel ter Haar, kasteel de Haer en Huis de Haar. Maar het is dus allemaal hetzelfde kasteel: Kasteel de Haar. Slot Zuylen daarentegen is een ander kasteel, vlakbij Utrecht.


Henk-Jan en Klazien bij poort Kasteel De Haar in HaarzuilensWe mogen op eigen gelegenheid de route door het kasteel volgen. Suppoosten staan in de kamers, keuken en main hall klaar om verhalen te vertellen. Foto’s zeggen hier meer dan woorden. Klazien en ik hebben nog een ronde om het ‘grand canal’ en door de rozentuin gemaakt. In het koetshuis werden we tenslotte voorzien van een puntzak frites en een drankje. Wat zal het er in de lente en zomer mooi uitzien met bomen in het blad en bloemen in de bloei! Nog maar eens terugkomen, dus. Entree is €17 per volwassenen, maar met Museumkaart gratis toegang. Het is de rit (ook uit Balkbrug) waard.

Henk-Jan’s soundtrack to 1-10 January 2020

Each day I add music to my soundtrack to 2020 Spotify playlist. Here’s the list for the first ten days of 2020.

Wednesday 1 January: Pentatonix – First Things First

Clean up the bathroom after your son threw up (too much alcohol in the stomache) at 3 AM, hearing the sounds of heavy fireworks at 8 AM already again, coffee at 8.30 AM, dismantling the Christmas tree at 9 AM. Welcome to the new year in Balkbrug. Pentatonix, who we will see live in Amsterdam on 2 April sings about first things first.

Thursday 2 January: Steven Mudd – First Walk

I completed my first 30 kilometers walk of 2020 today on the IJsselpad from Olst to Zwolle.

Friday 3 January: Eagle Eyed Tiger – Drizzle // Flash Flood

Drizzle rain all day long.

Saturday 4 January: Simple Minds – Water Front

One of the quarters I walked through today in the city of Harderwijk is called Waterfront. Simple Minds wrote a song with the same title.

Sunday 5 January: Radiohead – Jigsaw Falling Into Place

The 3,000 jigsaw puzzle with the history of Deventer depicted in a bird view of the city is falling into place…piece by piece.
https://www.destentor.nl/harderwijk/700-stopcontacten-erbij-voor-elektrische-auto-s-in-harderwijk~a3031c61/?referrer=https://www.google.com/

Monday 6 January: Michael Price – Back to Work

Holidays are over. I took the train to Utrecht to see Capgemini colleagues, wish them a happy new year, and resume working.

Tuesday 7 January: Titiyo – Evighet

Yesterday night, I listened to scandipop and beyond playlist while reading. One of the tracks really stood out, Evighet (eternity) by the Swedish Titiyo Yambalu Felicia Jah, who happens to be a step-sister of Neneh Cherry’s step-sister (remember 7 Seconds with Youssou N’Dour ?) and Eagle-Eye Cherry. You may know Titiyo from her hit Come Along.

Wednesday 8 January: Happy Birthday Dad

My father in law celebrated his 86th anniversary. Happy birthday Dad!

Thursday 9 January: Boyce Avenue – The Reason

It’s #throwbackthursday. American pop and rock band Boyce Avenue made an acoustic cover of The Reason, the Hoobastank 2003 hit, of which I first show the video clip.

Friday 10 January: ARTY & Cimo Fränkel – Daydreams

Smooth vocal trance Anjunabeats style by Russian DJ, producer, and musician ARTY featuring Dutch singer / songwriter Cimo Fränkel to remember this weekend: “You got my back in the darkest hour. You pick me up when it all goes south. You calling me out, bring me back to Earth. And you lift me up, showing me my worth.”

Ollie Wride – Thanks in Advance

Ik kan me goed voorstellen, dat je niet weet wie Ollie Wride is. Het is een in Los Angeles wonende Engelsman die tevens de zanger van de retrowave band FM-84 is. Ollie Wride presenteert met Thanks in Advance zijn debuutalbum. Power ballads, synth pop en gitaarsolo’s met een vette knipoog naar de 80’s. De eerste twee nummers, Never Live Without You en Overcome maken deze ingrediënten meteen duidelijk. De productie lag in handen van Scot Michael Oakley. Aanvullend gitaarwerk – Ollie doet naast de zang, toetsen, drums, ook een deel van de productie – is er van Chris Huggett.

Het dansbare Back to Life met funky gitaarspel had zo op een klassenfeest in 1984 gespeeld kunnen worden. Mr. Mister zou de aangever van The Rising Tide kunnen zijn geweest. En begint Miami Vice bij het horen van de eerste seconden van Miracle Mile? Meezingen maar! En schuivelen natuurlijk bij Luna. Arpeggio’s die de Italodisco-koning Giorgio Moroder kon hebben geprogrammeerd voor Donna Summer hoor je in I’m A Believer, een themaatje / songtekst dat ook Giant heeft op de openingstrack van Last of the Runaways (1989).

Een ietwat wiebelende synth laag als basis voor spacy geluiden en arpeggio’s uit vintage synthesizers leggen de basis voor de ballad Hold On (tomorrow will be better). Synth rock in mid-tempo – denk aan Simple Minds meet Billy Idol – The Driver ter afsluiting met hulp van The Night Hour. Het verrast me niet dat het album naast vinyl op cassette is uitgebracht. Daar moet het cassettedeck of ghetto blaster dan wel bij, vind ik. Amai, dit is wel heel erg drie decennia terug in de tijd, maar wat lekker voelt dat.

Gezien: Camino (2019)

      No Comments on Gezien: Camino (2019)

Getipt door de kWbn heb ik de kans benut de uitzending van Camino op 1 januari 2020 op National Geographic als kick off voor hun travel month te bekijken. Camino speelde zomer vorig jaar niet in bioscopen dichtbij op geschikte tijdstippen. De veel bewandelde hoofdroute van de camino de Santiago de Compostella is 1600 kilometer lang. Martin de Vries besloot zonder bijzondere voorbereiding deze pelgrimstocht te gaan lopen en indrukken van zijn wel en wee onderweg te filmen. Hij werd daarbij wel geholpen door filmers met een drone die De Vries nog meer een plek in de grootsheid van de omgeving geven.

De uitdaging bij wandelfilms is een boeiende samenvatting te monteren van de ongetwijfeld honderden indrukken die je al die dagen die je onderweg bent te maken. Het tempo zit er best in. Na 10 minuten kijken zit je al op dag 9. Martin reflecteert pratend tegen de selfie camera op de gesprekken met zichzelf. “Trainen doe je hier. Je moet hooguit je schoenen inlopen” concludeert hij op dag 10. Camino is geen met toeristische informatie overladen travelogue of feel good reportage. Anders dan in andere verslagen komen plaatsen, medewandelaars of het verblijf in de auberges niet of nauwelijks in beeld. In Juist de menselijke, eigen kant van De Vries’ beslommeringen “Zo lekker als het ging vanmorgen, zo moeilijk gaat het nu.” Op dag 12 zoomt hij in op een blaar. Hij krijgt meer oog voor detail, wat er langs de weg groeit.

Het zelfportret in twee miljoen stappen vanaf Le Puy-en-Velay in midden-Frankrijk naar Santiago de Compostella in Noordwest-Spanje beslaat zeventig dagen. Een onopgesmukte feature-length selfie. Welke speelfilm heeft als persoonlijk ritueel het heerlijk vinden om dagelijks te poepen in de natuur? Liters water drinken en doorzetten. Niet de grote kerken, maar de verlaten kapellen krijgen aandacht in de 85 minuten durende film. “You start as a hiker, you end as a pilgrim.” Op dag 31 na 750km wandelen is bij Saint-Jean-Pied-de-Port het vrijwel alleen lopen voorbij.

De pijn in de meniscus op dag 18, de ‘wonderolie’ op dag 19, vijf dagen in de blakende zon en dan op dag 21 in de regen. Lopen in het moment is niet uit te leggen. De verslaving, dieper in jezelf zakken en flow op dag 38, de woeste natuur op de Camino del Norte de dagen erna, de last van bedwantsen in de Spaanse auberges. Op dag 45 een leeg strand en zo zien we Martin naakt de zee in lopen. Na 60 dagen legt Martin zijn drijfveren om te gaan wandelen uit. Enkele dagen later geeft de programmamaker en producent aan hoe hij heeft leren kijken. Aangekomen in Santiago de Compostella ‘gaat hij kijken wat de emoties gaan doen.’ Op dag 68 is hij in Fisterra, wil eigenlijk naakt de oceaan in springen, maar dat mag niet. Bestemming bereikt, de reis gaat thuis verder. Kiekjes van plaatsen en medereizigers besluiten dit eigenzinnige reisverslag.

Zie ook:

Over Martin de Vries

Martin de Vries (1956) is ondernemer, editor, programmamaker en producent. Hij studeerde Product Design bij de Design Academy in Eindhoven. Vanaf 1985 was hij de editor van Van Kooten en De Bie. Van 1998-2014 verzorgde hij 700 afleveringen van de VPRO serie Dode Dichters Almanak. In 2006 startte hij NostalgieNet, filmde jarenlang documnentaires.

Pieter Oussoren & Renate Dekker – De Gooische Bijbel

Zoals het Gooi om Naarden ligt, zijn de vertalingen van allerlei aprocriefen om de officiële canon van de Bijbel gedrapeerd. Oussoren vervaardigde eerder de Naardense Bijbel, een woord-voor-woord vertaling van het Hebreeuws en Grieks naar deels stijlvol, soms wat stijf leesbaar Nederlands. In die zin alle complimenten voor het resultaat van de zeer uiteenlopende tekststijlen en geschriften in deze compilatie die De Gooische Bijbel is gaan heten. Je vindt er geschriften bij het Oude Testament, zoals Psalm 151, 4 Ezra en de Psalmen van Salomo en het boek Henoch. Dergelijke boeken waren soms wel en dan weer niet gesanctioneerd of in de canon opgenomen. Geschriften bij het Nieuwe Testament zijn er in allerlei vormen.

Een flink deel van de bij Nag Hammadi gevonden bibliotheek is nu in soepel Nederlands te lezen. Van alternatieve evangeliën, openbaringen, ‘handelingen’, gnostiek of mythen. Vermakelijk, zweverig, ernstig of je reinste fictie. Ze helpen wel te begrijpen waar vroegchristelijke of middeleeuwse kunstenaars die taferelen uit hel en verdoemenis, de engelenwereld vormgaven tot en met eigentijdse denkers die menen te weten hoe de geestelijke wereld of de hemelen eruit zien, hun inspiratie vandaan hebben. Het helpt ook zeker in de waardering van of begrip voor ‘andere vormen’ van christelijk geloof belijden dan onze sterk door Rooms-Katholieke en protestantse stromingen beïnvloede lezingen van canon, deuterocanonieke boeken waarbij apocriefen jarenlangs zijn verzwegen of niet zo toegankelijk waren.

Over de auteurs

Pieter Oussoren is emeritus predikant en vertaler van de Naardense Bijbel. Dr. Renate Dekker is koptoloog en egyptoloog.