Een rondje Méér wandelen in Groningen smaakt

Een week na mijn zesdaagse door de provincie Groningen ben ik terug in Stad en ik vermoed dat ik wéér mag. De aan De Ploeg lid Alida Pott gewijde tentoonstelling in het Groninger Museum, het Wall House #2 trekken. Op internet vond ik drie kunstwandelingen à 4km in de wijk Hoornse Meer die toepasselijk Rondje Méér zijn genoemd. Daar kan ik wel wat mee. Onze jongste dochter Marianne wil dan op de terugweg best gebruik maken van de lift naar Balkbrug met de auto in plaats van de trein te moeten betalen. Om zeven uur ‘s ochtends rijd ik weg van huis, parkeer de auto op de Damsport en pak de routebeschrijving van de eerste kunstwandeling erbij. Die gaat ook langs lokale kunstenaars die aan huis werken of hun creaties hebben laten zien op 3-5 juli 2021.

Kunstwerk Compassie Maartenshof GroningenOok op andere dagen is wandeling 1 en 2 interessant vanwege de diverse kunstobjecten in de openbare ruimte. Meteen aan het Maartenshof bij de bushalte van lijn 10 staat Compassie van Herman Bartelds. Een man op een scootmobiel groet vriendelijk en vraagt of ik verdwaald ben. Ik leg ‘m uit dat juist de routebeschrijving in m’n hand ervoor moet zorgen dat ik niet verdwaald. Kunst in portiek Willem Dreesflat Groningen 1In de portiek van de Willem Dreesflat hebben Daniëlle de Wilde en Alette de Groot vogels verbeeld achter de ramen en aan de muur. Kunstwerk De Bank van Bastiaan de Groot bij Paterswoldsemeer GroningenIn de zuidwestelijke punt van het Paterswoldse Meer heeft beeldhouwer Bastiaan de Groot drie kunstwerken in de gras- en bloemenvelden staan: Ontmoeting, De Bank en De Vuistbijl. Het rondje gaat over de Hoornsedijk terug. Hier komen de eerste wandelaars op hun Pieterpad etappe me tegemoet. Kunstwerk Kasco van Joost van Hezewijk Onlandsedijk Groningen 1Bij de Onlandse Dijk linksaf en dan aan de linkerhand ligt in een plas het kunstwerk Kasco van Joost van Hezewijk. De rondgang rond dit werk kost me kletsnatte schoenen, sokken en zelfs de korte broek vanwege het hoge gras en riet. Cultuur mag wat kosten!

Groninger Industriele Crediet BankIn plaats van het laatste stukje terug naar Maartenshof ga ik door over Laan Corpus den Hoorn, het Overwinningsplein met de Immanuelkerk en de Canadalaan tot aan de A7 bij het Julianaplein. Het Hoornsediep over en via de Braillelaan door de Rivierenbuurt, waar de verschillende bouwstijlen en hoogteverschillen in de straten opvallen en weer wat foto’s opleveren, onder meer van het Dinkelpark en de voormalige Groninger Industriele Crediet Bank. De voetgangerstraverse over de sporen dan en ik sta op de Stationsweg. Het is nog maar 9.20 uur, dus tot de opening van het Groninger Museum om 10.00 uur heb ik nog tijd zat voor een stadswandeling. Eens kijken wat me deze keer opvalt.

Anthony Gasthuis Groningen 2Ik kijk eerst binnen bij het Sint Anthony Gasthuis. Het is in 1517 gesticht met als doel armen en zieken op te vangen. Tot 1644 werden er ook pestlijders ondergebracht en van 1702 tot 1844 was het achterste deel in gebruik als dolhuis. Street Art Kostersgang GroningenDe street art van een vogel en een menner van Klaas Lageweg aan de gevel van de Kostersgang wekt op Instagram de aandacht van Marianne. Direct ernaast woont haar vriendin en Carolus Clusius College klasgenote Myrthe, bij wie ze de afgelopen paar weken al een paar keer is geweest.

Hier schenkt men Heineken in GroningenSoms zijn het kleuren zoals het rood, blauw en geel in de gevel van het Bud Gett hostel, de langgerekte gevel van het Heilige Geest Gasthuis (het oudste van de stad. In 1267 werd het voor het eerst vermeld: de paus gaf toestemming voor de aanleg van een kapel met kerkhof) aan de Pelsterstraat of de van Heineken kratten gemaakte gevel van een lokale kroeg. Kastanjeplein op Nieuwstad GroningenOp het Kastanjeplein aan de Nieuwstad staat een metalen vlag fier te wapperen. De larger than life dildo’s die de sekswerkers hier achter de ramen hebben uitgestald werken op mijn lachspieren.


Kast met 12 Oudtestamentische voorstellingen van HN WerkmanIn het Groninger Museum berg ik mijn rugzak op in een kluisje om zo licht mogelijk langs de Alida Pott tentoonstelling te gaan, me opnieuw te laven aan de expressionistische schilderijen van De Ploeg leden in de vaste tentoonstelling, maar enkele van de geëxposeerde pronkjuwelen die wijlen Frans Haks, voormalig museumdirecteur en initiator van de nieuwbouw van 1986-1994 met de in 2019 overleden Alessandro Mendini heeft verzameld, vallen extra op. Opnieuw: vormen, kleuren, versiering of het knappe van dun porselein als een bloemblaadje kunnen vouwen.

Avant-gardist Milan Kunc probeert zichzelf in la de stoppenThe Show Must Go On moet prikkelen om het museum weer eens te bezoeken na maandenlange sluiting vanwege COVID-19 maatregelen. Uit de eigen collectie zijn thematisch zalen ingericht rond bijvoorbeeld bloemen, strijd, idolen, religieuze kunst. De werken van de Tjechisch-Duitse schilder Milan Kunc blijven bij. Als avant-gardist laat hij zich niet in een laatje stoppen, dezelfde drang om uit te breken als een eeuw geleden de jonge kunstenaars van De Ploeg deden om zich te zetten tegen de toen gevestigde orde van schilders. De kinderbiënnale laat ik aan de jonge garde en zo sta ik vóór elf uur buiten, klaar voor een volgende wandeling.

Gevels Jozef Israëlslaan Groningen 3De Aweg ken ik na de verhuisbewegingen naar Mariannes kamer wel, ik ga via de Westerhavenstraat naar de Jozef Israëlsstraat. Hier lijkt 100% van de woningen door studenten in gebruik, maar de gevels en het groen geven een eigen cachet. Bij het Kaas-Notenhuys in Winsum tijdens de zesdaagse was me de notenkoek van Knol’s opgevallen. Toen had ik er geen ruimte voor, nu wel, en dus stap ik het winkeltje bij de al meer dan een eeuw oude Knol’s Koekfabriek in om voor €3,10 een notenkoek mee te nemen. Leuke cadeau ideeën rijker ga ik verder naar het Suikerterrein. De gemeente Groningen wil hier de komende jaren de woonwijk Suikerzijde realiseren. Wat er nu is aan startups, vrije jongens, hippe restaurants in en rond voormalige fabriekspanden, het Timmerdorp en de proefakkers en werkplaatsen van het Alfa college Terra zal gaan verdwijnen. En als je dan toch al een aantal jaren vanaf de Ring of het Hoendiep denkt aan het nemen van een kijkje, kun je dat beter nu doen. Noorderlicht The Makeable Mind op Suikerterrein GroningenIk bekijk de buitententoonstelling The Makeable Mind van het internationale fotofestival Noorderlicht 2021 (werkelijkheid kun je maken, wie ben je echt? Welk image wil je achterlaten?) en maak een ronde over de Roege Route naar de vloeivelden, door jonge bosaanplant, het boerbos en de al genoemde akkers met zonnebloemen, gerst, haver, gort, hennep, bieten, boontjes en tarwe. Stilstaan bij wat beweegt op Roege Route Suikerterrein GroningenPrikkels om je te verrassen zijn er verder met vogelverschrikkers van voormalige spijkerkleding, kleifiguren, een theater van pallets, houten installaties en een weids uitzicht over de vloeivelden en Hoogkerk. Bij de Wolkenfabriek is een kleine Street Art Gallery, ook je aandacht waard.

Huis met bloemen in Piccardthof GroningenVanaf de Energieweg trek ik langs het Hoendiep met een variant op het Hoogkerkpad uit Wandelen buiten de binnenstad van Groningen, een met Komoot gemaakte route en eigenwijsheid. Buitenom langs de vloeivelden, het Hegepad naar de bebouwing tussen Stadspark en A7 en voor het eerst dóór het huisjespark Piccardthof, dat in 1942 als volkstuincomplex werd aangelegd. Nu overheersen de (ruim 300) siertuinen en staat op de meeste tuinpercelen een tuinhuis. In december 2017 heb ik er voor de dichte poort gestaan, in januari 2021 kon ik het park niet doorkruisen, nu is het er gezellig. De bewoners hebben wekelijkse activiteiten op diverse avonden, vandaag een BBQ bij het clubgebouw. De bloemenpracht en de keurig onderhouden bomen, huisjes in pasteltinten of juist inktzwart geverfd. Leuk om naar te kijken.

Cosmas en Damianus aan Van Swietenlaan GroningenOp een door Sanquin Bloedbank aangeboden stenen zitbank pauzeer ik even en dan pak ik de beschrijving van de tweede wandeling uit de serie Rondje Méér erbij. Hé, die gaat wat terug door de Van Swietenlaan en het parkje dat ik net ben doorgelopen. Geeft niks. Bij het Martini Ziekenhuis staan eerst de kunstwerken Martini banieren van Gabriël Lester, Cosmas en Damianus van Harm van Weerden en Chris Verbeek. Even verderop aan de Van Swietenlaan vind je nog het sculptuur Vertrouwen van Ronald Tolman en het stalen in blauw en rood gestoken kunstwerk De Bloedsomloop van Siep van den Berg.

Kunstwerk The Fair Maiden voor Rechtbank Paterswoldseweg GroningenVoor de Rechtbank aan de Paterswoldseweg staat The Fair Maiden van Alex Jacobs, een eigen interpretatie van Vrouwe Justitia. Het 92-delige Lichtscherm aan de Piccardthofplas van Noud de Wolf kende ik al, net als de Roestplek Hoornse Schans van dezelfde kunstenaar. Bomen op Hoornse Schans GroningenDe vorige foto’s met rijp op een koude wintermorgen in januari 2021 verschillen van die van vandaag met vol in blad staande bomen bij de cirkel van cortenstaal. Over de dijk Hoornse Schans kom ik weer bij de Paterswoldseweg. Aan de overzijde, met de kleurrijke gevel van het Martini ziekenhuis op de achtergrond staat Stadsmarkering S02 van Akira Asada. Via de Veenweg been ik terug naar de auto en kondig m’n aankomsttijd aan bij Marianne.

Huisartsenpost Martini Ziekenhuis Van Swietenlaan GroningenMet de auto stuit ik ter hoogte van de Concourslaan op de Unmute Us! demonstratie. De cultuursector is te lang op slot geweest en annulering is het woord dat je de laatste anderhalf jaar meteen koppelt aan evenement. Terwijl her en der het gewone leven zich herneemt, voetbalwedstrijden met publiek, spreekkoren, alcohol, etc. zijn toegestaan, is het niet uit te leggen, waarom ik voor een museumbezoek nog altijd een specifiek tijdslot moet reserveren, hoera in Nederland geen mondkapje meer op, pas in november weer naar een concert hoop te gaan en maar moet zien of iets als de Tocht om Noord half september wel op een leuke manier kan doorgaan. Terecht dat men demonstreert vanmiddag.

En verhip, Marianne meegenomen en thuis achter de buis werkend aan het verslag, merk ik dat ik door het niet nemen van kunstwandeling #3 ook het Wall House #2 heb gemist. Volgend jaar zomer dan, dan is dit architectuur hoogstandje met 21 jaar toch echt volwassen.

Pronkjewailpad Noordroute als zesdaagse: Appingedam naar Groningen

Na een nachtrust tijdens de uren dat er minder verkeer op de randweg van Appingedam voorbij kwam en een prima ontbijt is het tijd voor de zesde en laatste dag op de Noordroute van het Pronkjewailpad. De schone taak om van Appingedam naar Groningen terug te komen. Als het niet meer gaat, kan ik vanaf Kolham de bus pakken. Voorlopig valt het me nog reuze mee hoe goed de voeten het houden. De kleine blaren zijn ‘bepleisterd’. Gewoon gaan. Ik merk hoe snel je weer in de flow bent.

Kameleon is aangemeerd in AppingedamTegenover de hangende keukens in het centrum van Appingedam ligt De Kameleon aangemeerd. Als kind heb ik alle ruim 50 boeken gelezen, gekocht en gekregen. Goede herinneringen aan deze jongensavonturen. Bij de voormalige strokartonfabriek De Eendracht stuit ik op een groepje dames dat aanstalten maakt om te gaan hardlopen. Ik kom ze bij de voor passerende schepen openstaande brug over het Eemskanaal weer achterop en krijg direct commentaar dat ik de pas er wel in heb. Onder het wachten praat ik wat met mensen om me heen. Ik heb me voorgenomen vandaag wat vrijer met de officiële route van het Pronkjewailpad om te gaan en zo het aantal kilometers acceptabel te houden. Dus even geen ommetje naar de Groeve om een digitale stempel bij een molen te scoren. Wel langs Blokstad en Laskwerd naar Steendam. In het Steendamsterbos – voor mijn gevoel gaat het Pronkjewailpad hier niet door – is een 1,2 of 2,3 kilometer lang kabouterpad aangelegd. Weet dus waar je (op) stapt.

Boten op het SchildmeerDan het Schildmeer waar het op zondagmorgen nog rustig is. Een enkeling ligt aan het strand. Er varen een paar boten en er zitten wat mensen in hun vakantiewoning aan het ontbijt als ik langs kom. Bij Golfclub Duurswold krijg ik naast een stempel koffie met cake aangeboden. In de openingsweek in 2018 kregen we een mini clinic pitch & putt aangeboden. Daar had ik vanochtend geen zin in; de koffiepauze bevalt wel goed. De Otter is gesloten. Wat is er toch aan de hand met de horeca in de provincie? Het is hoogzomer, midden in de vakantietijd?!

Zicht op knuppelpad Dannemeer in 't Roegwold 2Aan de app te zien, doen Rustpunt Wildemansheerd t Roegwold en ‘t Hemeltje van het echtpaar Fluks in Woudbloem, in 2018 beiden favoriet onder de Pronkjewailpad wandelaars, niet meer mee. Natuur om van te genieten. Het Knuppelpad is tijdens de Corona pandemie eenrichtingsverkeer geworden. Dat was me 6 september 2020 op het Langste Natuurpad van Nederland ook al opgevallen. Toen ben ik omgelopen. Nu ben ik eigenwijs en maak ik wel excuses naar de enkeling die me erop wijst. Helaas is de stempelkast bij de bank op een eilandje halverwege het vlonderpad over het Dannemeer volgestouwd met vuilnis. Op zich aardig van mensen om hun afval hier niet in het water of op het stukje land achter te laten. Voor de Pronkjewailpad wandelaars is het gewoon smerig en weer een post waar noodgedwongen digitaal gestempeld moet worden.

Welkom in Ae's WoudbloemVlak voor de entree naar het Natuurgebied Ae’s Woudbloem drink ik het voor gisteravond gekochte blik witbier op. Alcohol drinken tijdens het wandelen, zeker op warme dagen, doe ik normaal nooit. De verzorging gisteravond in Appingedam was zo goed dat het blik onbenut bleef. Voordat het bier lauw wordt genieten!

Op naar EcomotionsKomoot heb ik als leidraad vandaag door de natuur, daarbij rekening gehouden met de stempelposten onderweg. Ook die bij het bruggetje in het natuurgebied heeft geen stempel meer, helaas ook zo’n rode draad deze gang over de Noordroute. Er is dringend onderhoud nodig. Dagelijks stuur ik 1-3 maal een bericht naar de organisatie met de plekken waar stempels missen of posten niet meer bestaan. Het ruiterpad door het Kolhamsterbos parallel aan de Uiterdijk is nieuw voor me.

Een krijtbord wijst me de laatste paar honderd meter door het gras naar outdooor park en camping Ecomotion in Kolham. Daar word ik gastvrij ontvangen en voorzien van een stempel en tips hoe ik opnieuw een ruiterpad kan volgen en zo een dikke kilometer Hoofdweg kan vermijden. Prima, dan geen stempel bij Molen Enterprise. Beter voor m’n voeten.


Aardbevingsmonument langs A7 2Aan het fietspad langs de lange Hoofdweg naar Scharmer en Harkstede ontkom je toch niet. Ik heb het stuk intussen al zo vaak gewandeld, dat ik er niet meer ongerust van wordt. In Scharmer links, tussen de Borgmeren door. Halverwege de Herenlaan is een digitale stempelpost gecreëerd, dus even goed opletten om Scharmer zo ook te scoren. De Pronkjewailpad route is weer wat verlegd sinds 2018, maar ik ga nog een stuk verder parallel aan de A7. Het  in 2019 geplaatste Aardbevingsmonument komt in zicht. Dit kunstwerk dat ook ‘de baksteen’ of  ‘het andere monument’ (bij Slochteren is de middenberm van de A7 versierd met het kunstwerk Gasmolecule of het Slochter Molecuul) wordt genoemd heeft Karel Buskes ontworpen. De scheur in het kunstwerk symboliseert de nadelige gevolgen van de gaswinning. Diverse gastadressen hadden er deze week direct mee te maken met wisselwoningen een straat verderop, versterkingsmaatregelen aan het eigen huis of het wachten op vervangende woonruimte terwijl de eigen buurt in de komende jaren opnieuw wordt bebouwd met aardbevingsbestendige woningen.

Aanlegsteiger in Woldmeer MeerstadBij Break Out Grunopark haal ik de stempel voor Harkstede. Geen extra’s ofzo bij de receptie, dus stap ik door naar Meerstad. De stempel werd vanaf 2018 zo vaak gestolen uit de uitkijktoren bij het Woldmeer, dat de organisatie ervoor heeft gekozen de stempelpost bij de semi-bemande kiosk onder te brengen. Als ik me bij de kiosk tussen de badgasten meld, weten de dienstdoende mannen niets van een stempel en kennen ze het Pronkjewailpad niet. Ik baal flink, gun ze ook geen verkoop van een glas thee, stempel digitaal en maak dat ik wegkom. Inclusief tweemaal voorlopen ben ik hier te vaak geweest en greep ik elke keer mis. Niet goed voor je humeur. Ik neem daarom voor de afwisseling de Meeroeverslaan, niet het Oeverpad door de nieuwbouw en manoeuvreer over de Hoofdweg en Borgweg tussen de werkzaamheden aan een nieuwe ontsluitingsweg (vlug naar Ring en Stad) tussen Tersluis, Meerstad en de ten noorden van Engelbert in ontwikkeling zijnde woonwijk naar Ruischerbrug.

Interieur Stefanuskerk Noorddijk 1Ik ben wel moe, maar de voeten houden zich nog verrassend goed op al dit asfalt. Ik laat Lewenborg links liggen en ga door Noorddijk naar de Stefanuskerk. Warempel, die is open vanmiddag! Voor het eerst bekijk ik dit PKN kerkje van binnen. Buiten op een muurtje bij de poort pauzeer ik nog een keer. Dan een kilometer door de Kardingermaar, een moderne bomenlaan, rechts over het Dwarsdijkje langs de veenweiden naar Beijum om het Tijdpad westwaarts te volgen. Ik bel dochter Henriëtte of ze al thuis is. Ze is net klaar met werken bij de HEMA in de Herestraat en is enkele minuten na me op de Kremersheerd. Met 45km is dit de langste etappe geworden (ik wist het van tevoren). Een waardig sluitstuk van zes dagen door de provincie Groningen wandelen. Terug naar Balkbrug, Klazien die zes dagen zonder me heeft moeten en kunnen stellen, avondeten en rust.

Pronkjewailpad Noordroute als zesdaagse: Stedum naar Appingedam

Het ritme zit erin. Voor de vijfde dag op rij ben ik op de Noordroute van het Pronkjewailpad door de provincie Groningen. Ik begin de dag na een goede nachtrust met een ontbijt bij Lies Oldenhof in Stedum. Rond 8.45u gesp ik de rugzak weer om en ga ik naar Huizinge om de draad op te pakken en de eerste digitale stempel te scoren. Het kleine dorp ligt op een wierde met de N33 als buur. In deze contreien schilderde Jannes de Vries de graanoogst in 1960. Hij zou er nu weer kunnen zitten. Links en rechts rijden combines om de oogst binnen te halen. Om in Westeremden te komen maak ik eerst een ommetje langs de rand van de akkers ten zuiden van de doorgaande weg.

Liedboek Nederlands Hervormde Gemeente WesteremdenDe Andreaskerk is open. Ik ben de enige bezoeker. Me vallen ditmaal de forse in een leren band gestoken liedbundels uit 1917 op in de kerkbanken. Het tegenover de kerk gelegen Museum Helmantel is nog gesloten. Met een fysieke en digitale stempel uit het dorp op zak ga ik verder over een nieuw aangelegd fietspad langs de meanderende Zeemsloot.

Kerk LoppersumAangekomen in Loppersum ben ik toe aan pauze. Helaas is Molen Stormvogel gesloten, evenals het naastgelegen stookhok dat drie jaar geleden een combinatie van rustpunt met koffie/thee, WC en stempelpost was. Nu pauzeer ik kort op de picknickbank bij de molen. Het zoutwaterbad en hotel Spoorzicht laat ik ditmaal links liggen. Het Snuffelhoekje staat nog wel in de app als stempelpost, maar bestaat niet meer. In de Wereldwinkel Loppersum ‘Veur Elkenain’ en bij Brasserie Meer krijg ik wel keurig stempels. De Petrus en Pauluskerk in het centrum is open. Ook die bekijk ik.

Beeldentuin De Roegte Eenum 5Door het akkerlandschap bereik ik het volgende dorpje op een wierde, Eenum, waar de kerk van Eenum, waar de krijtborden ook drie jaar na m’n vorige bezoek de passant welkom heten. Verder dan richting Leermens. Vlak voor de dorpsgrens is de beeldentuin De Roegte. Keramiste Joke Bijnsdorp geeft me niet alleen een stempel, maar nodigt me ook uit in haar tuin rond te kijken. Ze omschrijft De Roegte zelf als: “een andere wereld niet ver weg. Een plek waar je kunt genieten van wat je ziet. Een plek waar vrede heerst. Een plek waar mensen vreedzaam leven.” Grappige beelden en figuren van mensen en dieren. Altijd jammer, dat je met een volgepakte rugzak niet even een beeld kunt kopen en meenemen.

Interieur kerk LeermensIn Leermens bekijk ik de Donatuskerk en neem als pronkjewail een Leermster Staintje mee, een artefact met symbolische waarde. “Leef als een raaf: speels, voorzichtig en effectief. Beweeg in de tijd, als een boom in de wind. Oordeel omzichtig, met gezond verstand. Werp pas een steen als je het gewicht kent. Wees als de Leermster Stain, dij kin oet zied mor nait vanzulf.”

Zalm aperitief visrestaurant Oude School OosterwijtwerdWeer een klein eind verderop is Visrestaurant De School dat onder Oosterwijtwerd valt. In 2018 was dit één van de meest gewaardeerde stempelposten en ook nu valt me de professionaliteit en gastvrijheid op, zeker als zoveel stempelposten geen pronkjewails meer uitdelen. Ik krijg een aperitief met stokbrood en zalm ‘van het huis’ geserveerd. Zelf heb ik zin in koffie. Niet de meest voor de hand liggende combinatie, maar met voldoende tussentijd prima te doen.

Labyrinth bij kerk OosterwijtwerdIn het dorp bekijk ik de Mariakerk. Een ikoon van Maria de tedere moeder en uitleg over het morgen (zondag 15 augustus) door Rooms-Katholieken gevierde Maria Hemelvaart vallen op. Buiten de kerk, en dat was me bij eerdere bezoeken niet opgevallen, ligt een labyrinth van steen in het gras van het kerkhof. Achterin de kerk was koffie, thee en bouillon aangeboden. En na al die kilometers heb ik best zin in een glas Maggi bouillon. Kansen moet je grijpen.


Mariakerk KrewerdVerder over ‘s Heren wegen naar het volgende dorp, Krewerd, waar ik de – alweer één – Mariakerk bekijk. Theeschenkerij De Kosterij is nu wel geopend. Op de Oostroute een paar maand geleden was ik ook in Krewerd en begon het daarna stevig te regenen. Nu is het droog en zonnig, wel waait het stevig. De Krewerderweg voert naar Holwierde, waar de op de wierde staande kerk gesloten is.

Hoeske van Opoe Iet DelfzijlFormeel ben ik dan in Delfzijl, al zijn er nog wel wat wierden te gaan. Eerst de Toren Uitwierde, ook een stempelpost op de Oostroute. Helaas is de stempel in de afgelopen maanden verdwenen. Ik pauzeer kort en ga via de wierde Bissum de stad Delfzijl binnen. De binnenstad laat ik ditmaal met rust; op de Oostroute en met het voorlopen ervan heb ik het stadscentrum al enkele malen in het afgelopen jaar doorlopen. Ik zet een digitale stempel bij het Verzorgingstehuis BetingeStaete dat op zaterdagmiddag laat gesloten is. Waar ik nog niet eerder ben geweest is ‘t Hoeske van Opoe Iet. Dit rustpunt is weliswaar beperkt opengesteld en bij mijn passage gesloten, maar is op zo’n onverwachte plek in de stad en ook nog een rustpunt, dat ik dit veel leuker vind dan weer een gesloten molen of Rabobank kantoor.

Kerk FarmsumBij de statige Hervormde kerk in Farmsum zet ik een stempel. Op de Oostroute waren Molen en Dorpshuis Aeolus gesloten en ontdaan van een stempel. Ik ga er vandaag mijn energie niet aan besteden. Het intussen al best laat. Ik plan met Komoot de kortste weg naar Appingedam. En waarom niet een keer langs de zuidoever van het Damsterdiep? Veel andere wandeltochten en ook het Pronkjewailpad gaan over de noordoever. Goed, langs het nieuwe AZC, de tot een woonwijk in herontwikkeling zijnde oude AZC over het Zwet naar het drie kilometer verderop gelegen Appingedam. Bij de ALDI haal ik drinken en krentenbollen voor zondag, een maaltijdsalade en cola zero als eten voor nu. Zicht op paviljoen Overdiep AppingedamIn het zonnetje aan de Stadshaven pauzeer en geniet ik van het eten. Ik weet dat Paviljoen Overdiep tot laat op de avond open is. Ik kan er dus gerust aangaan voor de fysieke stempel van Appingedam en krijg een Damster klokje (een bitter) mee. Een kilometer noordwestelijker aan de Vrijheidslaan is mijn Vrienden op de Fiets overnachtingsadres bij Henriëtte en Felix.  Met 43,5km achter de rug is het welletjes. Gedeelde hobby’s en belangstelling voor elkaars kinderen en werkzaamheden, plus de ontdekking dat het poortgebouw van de begraafplaats om de hoek aan de Jukwerderweg te koop staat, levert leuke gespreksstof voor de avond op.

Henk-Jan’s soundtrack to 10-20 August 2021

Each day I add music to my soundtrack to 2021 Spotify playlist. Here is the second batch for August.

Wednesday 11 August: 10,000 Maniacs – Like the Weather

The weather improved significantly on my second day of hiking in Groningen.

Thursday 12 August: Blank & Jones featuring Boney M. – Summer

It’s #throwbackthursday , Summer like weather in Groningen. Music, maestro!

Friday 13 August: Ede Staal – Mien Grunningerlaand

Local troubadour Ede Staal praises the province of Groningen. Today, I walked on the Ede Staal path and saw a plaquette with these lyrics.

Saturday 14 August: Felix Pot – Delfzijl City

On my fifth day hiking I passed Delfzijl.

Sunday 15 August: Gryffin & Josef Salvat – Heading Home

Upon completion of my six days, 250 kilometers hike in Groningen I’m heading home!

Monday 16 August: A.R. Rahman & Shilpa Rao – Phuljadiyon

Last week I watched among other movies the new Hindi film Mimi.

Tuesday 17 August: Mary J. Blige

Last week I also watched the My Life documentary with and reflecting on Mary J. Blige‘s 1994 album.

Wednesday 18 August: Coastal – Days Go By

Although every day has its own challenges, the repetitive nature of working from home since March 2020 also makes it difficult to distinguish between the days. Is it Wednesday again? I took Days Go By from UK-based retrowave band Coastal which is on the brand new Pure Synthpop Vol.2 album.

Thursday 19 August: ASPRA – Velvet

ASPRA is the solo projectof Sophia Sarigiannidou from the Greek synth pop duo Marsheaux. Her debut is a cover of The Big Pink‘s shoegaze masterpiece Velvet (2009). That suits #throwbackthursday

Friday 20 August: Minute Taker, Bright Light – After the Rain

After the rain has gone….there are new showers of rain…and music.

Pronkjewailpad Noordroute als zesdaagse: Niekerk naar Stedum

Als dit een vierdaagse zou zijn, geven de slechts enkele kleine blaren op de tenen voldoende moed ook de laatste dag positief te verwelkomen. Ik wandel na vrijdag 13 augustus nog twee dagen. Het ontbijt in de Juckemaheerd in Niekerk is ruim! Van de klomp boter besmeer ik ook de eigen bollen voor de rest van de dag. In plaats van plakken kaas de afgelopen dagen heb ik nu palingworst en chocoladepasta. Na het afrekenen ga ik er na half negen van tussen de volgende etappe. Op naar Stedum!

De theefabriek HouwerzijlVan Niekerk naar de ‘s morgens vroeg nog gesloten Theefabriek in Houwerzijl is niet zo ver. De locatie heb ik al diverse keren bezocht. Het theemuseum en het terras zijn gedurende openingstijden zeker je tijd waard. Via Molen De Zwaluw Zuurdijk kom ik bij DoeZoo Leens, waar een pronkjewail niet meer tot het assortiment behoort. Borg Verhildersum LeensBij Museumboerderij Verhildersum, dat net opent als ik er voor de deur heb gepauzeerd, blijkt de stempel honderden meters terug in het Schathoes bij de borg achtergebleven te zijn. Ik heb geen zin weer terug te lopen, een digitale stempel is mooi genoeg.

Paddenstoelen bos Wehe den HoornDoor naar Wehe den Hoorn, waar me de stukjes bospad prettig bevallen na zoveel asfalt. De voor mij nieuwe post bij groepsaccommodatie De Energiek levert een stempeltje op. En dan door naar Eenrum, waar ik de kerk bekijk. Ik heb er al overnacht en gegeten eergisteren, heb de andere stempels al binnen. Door naar Mensingeweer voor Molen Hollands Welvaart. In Schouwerzijl stempel ik op de parkeerplaats, pauzeer wat verder in de berm. Opnieuw is het zonnig en warm buiten.


Kerk of ornament in SchouwerzijlBij Biologische Kaasboerderij Kleikracht in Schilligeham stempel ik en koop een liter karnemelk. De helft gaat in een eigen fles, de andere helft drink ik ter plekke op. Het scheelt €0,45 statiegeld en een glazen fles waar ik niets mee wil onderweg. In Winsum, in 2020 door de ANWB uitgeroepen tot ‘allermooiste dorp van Nederland’ is het stempels in overvloed scoren, bij Molen De Vriendschap, dierenbenodigdhedenwinkel Discus Profauna, Molen De Ster,
Herberg De Gouden Karper en Eetcafe J & A.

Kinderboekenhuis WinsumVanwege vakantie is Yann Chocolaterie La Poutré gesloten, ‘omstandigheden’ hinderen ook openstelling van het KinderBoekenHuis. Gelukkig, het Kaas-Notenhuysch ontvangt wel klandizie. Ik wacht net als in Kleikracht keurig m’n beurt af en krijg daar commentaar op: “Had gezegd dat je een stempel kwam halen, dan had je vóór gemogen.” Vind ik niet zo netjes voor andere klanten. Ik krijg een handvol chocoladebollen mee voor onderweg naar Onderdendam. Hé, de Torenkerk is open en nieuw voor mij (lees: de kerk staat er al wat langer, ik ben er nog niet eerder geweest).

Molen in OnderdendamMolen Zilvermeeuw, Dorpshuis Zijlvesterhoek zijn gesloten. Restaurant de Molenaar in voormalige molen Hunsingo is wel open, maar hier is de uitbater de aankomende Pronkjewailpad wandelaars zat stuk voor stuk te moeten teleurstellen. Waarom de organisatie zijn molen in de app als stempelpost heeft opgenomen, weet hij niet. Hij stempelt niet.

CLAAS combine oogst graanDe stempel in het blauwe kistje op de bank voor Zorgboerderij Driestenborg in Westerwijtwerd is er niet. De boerderij zelf is gesloten. Om het aantal kilometers binnen de perken te houden laat ik Komoot vanaf hier een route naar Stedum plannen onder Middelstum langs. Dat dorp heb ik op de eerste dag al aangedaan en Lies Oldenhof, mijn gastvrouw in Stedum bij Vrienden op de Fiets heeft me vanochtend gebeld en aangeboden ‘s avonds mee te eten. In Stedum zelf is geen restaurant en anders had ik in Middelstum moeten eten of weer een maaltijdsalade ofzo moeten kopen. Na 42,3km kom ik er aan. De wereld is opnieuw klein rond HBO toegepaste psychologie, wandelen als gedeelde hobby en collega’s als Tocht om de Noord (TodN)/Pronkjewailpad organisator Peter Velthuis, zijn partner Marianne Eggermont en fervent TodN wandelaars Eltjo Glazenburg en George Huitema. De soep, pastamaaltijd en een dessert met fruit laat ik me goed smaken.