Wandelen als een watergraaf in zuidelijk deel gemeente Amsterdam

Na (lange) werkdagen in achtereenvolgens Amsterdam, Brussel, Amsterdam en Utrecht zit ik vrijdagmorgen opnieuw in het donker in de trein richting Randstad. Niet om te werken, maar om de zelf uitgezette route langs watergangen in het zuiden van de gemeente Amsterdam. Directe aanleiding is de zin een keer langs de Weesper Trekvaart te lopen. Daar kijk ik vanuit de trein naar Amsterdam Zuid dagelijks op uit. Ach, en dan teken je op afstandmeten.nl de rest erbij 😉 In plaats van de voorgenomen bijna 44km wordt het uiteindelijk 35km. De reden daarvoor vertel ik nog. Via Utrecht reis ik naar Amsterdam Amstel om daar even na half negen bij daglicht van start te gaan.

Hogeschool van Amsterdam en Philips kantoor aan De Omval AmsterdamLangs de Hogeschool van Amsterdam die sinds 1998 in het in de bouwstijlen brutalisme en structuralisme opgetrokken kantorencomplex Leeuwenburg is gevestigd loop ik naar de Berlagebrug over de Amstel. De brug verbindt sinds de jaren ’50 de Rivierenbuurt, onderdeel van het Plan Zuid van architect H.P. Berlage en de Weesperzijde . Ik heb een aantal maanden geleden in een hotel in de IJsselbuurt overnacht. De wijk met schitterende Amsterdamse School woonkazernes met ornamenten, welvingen in de gevels, bakstenen verticaal geplaatste dakpannen en huisnummers in opvallende typografie ‘moest’ mee in de route vandaag. Jozef Israëlskade en Okura Hotel AmsterdamHet Amstelkanaal aan mijn rechterhand, het Berlage Lyceum in twee monumentale panden halverwege aan de overzijde van het water. De Kom is het kruispunt van het Amstelkanaal, dat naar het westen toe in twee takken verdergaat, de Boerenwetering die van zuid naar noord verderop naast het Rijksmuseum in de Singelgracht uitkomt. Tussen de Rivierenbuurt en Apollobuurt ligt de Hildo Kropbrug uit 1930/31 die ontworpen is door Pieter Lodewijk Kramer in de Amsterdamse School stijl. Ornament aan pilaar Hildo Kropbrug Zuider Amstelkanaal AmsterdamDeze beeldhouwer en architect uit het Overijsselse Steenwijk is jarenlang hofleverancier van ornamenten in Amsterdam geweest. Van krop zijn aan de brug en in een parkje met uitzicht op De Kom diverse beelden geplaatst.
Ik steek over en pak de Bernard Zweerskade langs het Amstelkanaal. Hier staan ruime stadsvilla’s in een rustige omgeving. Aan de overzijde van de straat het Beatrix park, de Zuidas op loop- of fietsafstand. Bij elke brug is wel een openbaar kunstwerk te vinden. Olympisch Stadion AmsterdamIk kom uit op het Stadionplein met het imposante Olympisch Stadion die voor de zomerspelen in 1928 is gebouwd. Min of meer op de automatische piloot dankzij eerdere wandelingen neem ik de brug over het kanaal naar het IJsbaanpad langs het Olympic Hotel naar het Park Schinkeleilanden. Met de A10 in beeld bedenk ik me, want ik zie op de ANWB-wegwijzers De Nieuwe Meer. Daar wilde ik niet heen, terug dus en langs de Electrische Museumtramlijn Amsterdam zuidwaarts. De Schoen AmsterdamHé, zo zie je de Schoen (officieel het in 2002 geopende Infinity gebouw), waar ING en NN jarenlang in gehuisvest waren eens van een andere kant! De buitenzijde van de Zuidas wordt hier aangeprezen om te komen wandelen op de sportas. Bij deze. Kantoren en snelweg maken onder toeziend oog van de stedenmaagd (op vrijdag 27 juni 2014 werd de tweelingzus van de Stedenmaagd uit het Vondelpark onthuld aan de Koenenkade, achter restaurant De Veranda) plaats voor het Amsterdamse Bos en een blik op de roeiers in de Bosbaan.

Voormalige Arboretum AmsterdamHet valt me op dat de wandelaars en hardlopers hier in het bos wel vriendelijk (terug)groeten. Een goed teken en wel zo aardig. Aangekomen op de Nieuwe Kalfjeslaan sla ik linksaf. Ter hoogte van de kruising met de Amsterdamseweg is het weer even druk. Coffee shop The Border op de gemeentegrens aan de ene kant, de Rooms-Katholieke Augustinuskerk aan de andere. Religie als opium voor het volk was de mening van Karl Marx. De Kalfjeslaan met het Ecolint is de groene long tussen Amsterdam Buitenveldert en Amstelveen. Onderweg passeer ik de Campus Uilenstede van de Vrije Universiteit Amsterdam, neem het wandelpad door het voormalig Arboretum van de universiteit en rust kort op een wandelbankje.

Regenboog over Amsterdam Zuid vanaf KalfjeslaanNet na het kantoor waar in 1983 De Lift werd opgenomen laat ik het fietspad links liggen en ga rechtdoor over een grasdijk. Het Noord-Hollandpad neemt dit stuk ook. Links zie ik een enorme regenboog. Ahum, dat betekent dat het even later serieus begint te regenen. In combinatie met het drassige gras onder m’n voeten is het even stevig ploegen. Op de Kostverlorenweg langs een wetering is het alweer droog.


Pontje over Machinetocht en laarzenpad door MiddelpolderIk ben welkom in de Middelpolder, dat 4,7m onder NAP ligt. Waar ik de route over de Machineweg had uitgezet zie ik tot mijn verrassing een trekpontje over de Machinetocht, gevolgd door een laarzenpad, ook onderdeel van het Noord-Hollandpad. Doen dus. Een paar slagen verder en de pijpen inmiddels bruin, is het even heen en weer lopen om te zien waar het handig is de weg te vervolgen. Ik wil niet te vroeg bij de Amsteldijk uitkomen, maar de op OSMAnd aangegeven looproute in westelijke richting is verboden toegang. Dus rechtdoor verder langs de drassige graslanden tot op de Bankrasweg met een ommetje naar Amstelveen. Zicht op Amstel in Ouderkerk ad AmstelHet laatste stuk naar Ouderkerk aan de Amstel gaat over het fietspad langs de drukke N522. Het uitzicht vanaf de brug over de rivier is schitterend, de werkzaamheden aan weerszijden van de brug minder. Waar collega’s hun redenen vandaan hebben om een etentje met afdeling of project vooral in dit dorp te houden, zie ik niet. Abcoude vind ik zelf compacter en gezelliger, Breukelen of Weesp ook.

Werklui groeten me vriendelijk en vragen of ik lekker aan de wandel ben. Zeker, de Amstel is de komende drie kilometer aan m’n linkerhand de leidraad. Molen De Zwaan Binnenweg OuderkerkIk passeer de achtkantige grondzeiler molen De Zwaan uit 1638. Als ik met zo’n 20km op de teller na huisnummer 21 rechtsaf door de polder naar de A2 afbuig, realiseer ik me ook dat het routeontwerp zo in elkaar zat, dat ik vanuit Ouderkerk de Amstel in zuidelijke richting had willen volgen via de Holendrecht, het Abcoudermeer en de Gein en Gaasp naar de Weespertrekvaart. Op een picknickbank met het geblaf en geschreeuw van politieagenten op de hondentrainingschool op de achtergrond rust ik, en verzet m’n plannen. Het begint intussen stevig te plenzen. De pauze is erg kort, de poncho kan aan.

Knuppelpad OeverbosTerug bij de Amstel is het gelukkig droog en dat blijft het. Ik volg de loop van de rivier tot in Amsteldorp. Ten oosten van de Ouderkerkerdijk wordt flink geklust. Het natuur/tuinpark Amstelglorie is ontoegankelijk, de paden door het Oeverbos maken het avontuurlijk, zeker op het spekgladde knuppelpad is het uitkijken. In Park Somerlust met uitzicht op de kantoren van Philips en NN aan de overkant, Waternet aan de rechterhand kruis ik heel wat groepjes lunchwandelaars. Woontoren Lindenhoeveweg - Solitudolaan AmsterdamAan de kop van de Lindenhoeveweg fotografeer ik de nieuwe, ranke woontoren STATE Amsterdam. Vanaf 2015 is hier flink gebouwd op voorheen rommelige bedrijventerreinen, de basis van de Hell’s Angels. Zicht op Weespertrekvaart vanaf WeesperzijdeWandelen aan de Weesperzijde langs de Weespertrekvaart biedt een gratis excursie langs architecturele hoogstandjes. De A10 bij Duivendrecht onderdoor en langs de andere kant de vaart volgen. De Molenkade geeft uitzicht op de Venser Molen uit 1704 die na schade in 1917 is onttakeld. Weespertrekvaart vanaf DiemerbrugDiemen bij daglicht zien – tijdens de Kennedymars Hilversum kom je ‘s nachts vanaf de Nesciobrug en de Ouddiemerlaan aanlopen voor een rust in wijkcentrum De Schakel – is anders. Het idee om twee gratis Black Friday tompoucen en een kopje koffie bij de HEMA in het overdekte winkelcentrum Diemerplein te halen kan ook de prullenmand in. De vestiging heeft geen gebakafdeling of restaurant. Emergent planning vanmiddag. Zal ik mikken op station Diemen, Amsterdam Science Park? Wilgen in Park De Omloop DiemenStation Diemen laat ik achter me, kruis de A1 en ga linksaf het park De Omloop door. Zo vlakbij het A1-A10 knooppunt Watergraafsmeer geeft het een idee van het veenweidelandschap, zoals de polders tot in de 20e eeuw buiten de nog kleine stad Amsterdam er tijden hebben uitgezien.

Amsterdam Data Tower 2Aan de oever van het Amsterdam-Rijnkanaal kijk ik nog even om naar de witte, stalen Nesciobrug voor fietsers en voetgangers en de betonnen Zeeburgerbrug in de A10 tussen Diemen en Zeeburg. Hier start de Ringvaart om de polder Watergraafsmeer, dat zo’n 4,5m lager ligt. Knusse huisjes aan de kop van de dijk maken plaats voor het in de afgelopen paar decennia verrezen Science Park van de Universiteit van Amsterdam. De Amsterdam Data Tower blinkt in de zon. Ach, ook de afslag naar het station Science Park laat ik links liggen. Als ik de Ringdijk volg, kom ik bij Amstel uit, en het is lekker wandelweer. Panden aan Oranje-Vrijstaatkade aan Ringvaart WatergraafsmeerNavigeren is makkelijk: rechtdoor. En dus kan ik om me heen kijken naar de veel lager gelegen buurten en nieuwbouw zoals Hotel Casa / restaurant East 57 links, en de wooncomplexen aan de Oranje-Vrijstaatkade en Transvaalkade rechts. Kunstwerk in Ringvaart Watergraafsmeer tegenover TransvaalkadeHet Pauwenpad achter het pand van mijn favoriete radiozender BNR Nieuwsradio, FD Mediagroep en restaurant Dauphine langs kom ik op het Prins Bernhardplein en zie kwart voor drie de finish, het Amstelstation. Naar verluidt is op het traject naar Bijlmer ArenA iemand voor de trein gesprongen. De ene na de andere trein naar Utrecht valt uit. Ik vind een alternatief door de metro 53 naar Zuid te pakken en zo net met de 15.12u intercity naar Zwolle kan. Een mooie, afwisselende tocht weer!

Henk-Jan’s soundtrack to 2019: 21-30 November

Each day I add music to my soundtrack to 2019 Spotify playlist. Here’s the list for the last leg of November 2019.

Thursday 21 November: Chicane – No More I Sleep (2019 rework)

Chicane contributes to this week’s #throwbackthursday with a reworked version of his 2014 hit No More I Sleep with Senadee. First the original video clip.

Friday 22 November: TobyMac – Hello Future

Yesterday evening I was at the Hello Future Festival at the Capgemini Utrecht office. Innovation, new technologies, peeks beyond technology: behavioral changes, etc. TobyMac fits in.

Saturday 23 November: Aurosonic & Cathy Burton – Eternal

God’s love is eternal, I agreed with the preacher tonight in CTP Veldzicht. Cathy Burton collaborated with Russian vocal trance project Aurosonic on Eternal.

Sunday 24 November: The Innocence Mission – On Your Side

It was time to bid farewell to a young guy that I could accompany to our church services for weeks. He’ll move out of Balkbrug to an asylym centre in Zweeloo. The best I could do practically is give him my NIV Bible used to share Scripture and translate from Dutch. There are days we don’t known where we’re going, but I’m always on your side” sings The Innocence Mission in On Your Side from their upcoming See You Tomorrow album.

Monday 25 November: il:lo – Utrecht

In between project work in Amsterdam and a hotel room in Rotterdam, I delivered a PRINCE2 Foundation examn training in Utrecht.

Tuesday 26 November: Dalida – Il pleut sur Bruxelles

It’s raining, man.

Wednesday 27 November: David504 – Delayed

Trains in autumn…

Thursday 28 November: Beat Noir Deluxe – Smalltown Boy

It’s #throwbackthursday. This week, Beat Noir Deluxe gives Smalltown Boy, the 1984 Bronski Beat hit a modern synth pop treatment. To refresh your memory, here’s the original video clip.

Friday 29 November: Martyn Joseph – When I’m Gone

A restless soul looking for a home. The new single of Welsh troubadour Martyn Joseph was released today.

Saturday 30 November: The Choir – Counting Stars

One of my favorite bands, The Choir, covered One Republic‘s Counting Stars (2013). It makes me smile.

Kerstmarkt Duitsland in 2019? Met milieusticker dit jaar!

Vorig jaar ben ik samen met Klazien, mijn dochter en twee van haar schoolvriendinnen naar Düsseldorf geweest. We hebben daar, kort na de kerstdagen, de kerstmarkten van Düsseldorf bezocht en een heerlijke stadswandeling gemaakt. Hoewel het een positieve ervaring was, zo net na de kerst, heeft een kerstmarkt nog meer charme in aanloop naar de kerstdagen. Ik besluit mij daarom te verdiepen in de leukste kerstmarkten van Duitsland en jullie daar, samen met de bijkomende vraagstukken, deelgenoot van te maken.

Leuchtsterne kerstmarkt OberhausenMet de nieuwe leaseauto half november komt is de vraag om een nieuwe milieusticker de eerste. Was het bij dieselauto’s belangrijk welke euronorm motor de auto had, is het voor de 100% elektrische Kia e-Niro toch weer even zoeken.

Voor welke steden moet je een milieusticker hebben? Hoe lang is de sticker geldig en komt mijn auto in aanmerking? Ik realiseer mij steeds meer dat ik wellicht niet de enige ben die behoefte heeft aan duidelijkheid. Mijn onderzoek gaat van start en hieronder lees je mijn belangrijkste bevindingen.

Heb je een milieusticker nodig voor de kerstmarkt in Duitsland?

Umweltzone Ruhrgebiet

foto: Jens Matheuszik

Inmiddels blijken er meer dan 80 Duitse steden te zijn waar een zogeheten ‘Umweltzone’ ofwel milieuzone in het leven is geroepen. Wanneer ik de lijst met leukste kerstmarkten in Duitsland uitpluis kom ik er al snel achter dat je voor bijna al deze steden een milieusticker nodig hebt. Deze milieusticker noemen ze in Duitsland overigens een Umweltplakkette.

Wanneer je een Duitse stad binnenrijdt is het belangrijk te letten op twee verkeersborden. Het eerste bord is die van de Umweltzone, welke aangeeft dat je de milieuzone binnengaat. Vanaf het moment dat je dat bord met je auto voorbijgaat ben je verplicht een Umweltplakkette op je voorruit te hebben. Het maakt niet uit of je nou met een volledig elektrische -, hybride-, benzine-, diesel- of LPG-auto naar Duitsland gaat. Elke auto, behalve die met een invalidenkaart (die heb ik gelukkig niet) moet voorzien zijn van een groene milieusticker om legitiem de milieuzone te betreden. Het tweede verkeersbord is die van het dieselverbod in de milieuzone zelf. Er zijn namelijk een paar steden waar voor een paar drukke wegen een dieselverbod geldt. Dit verkeersbord is dus alleen relevant voor de dieselrijder.

Umweltplaketten

foto: Tim Reckmann

Het is mij inmiddels wel duidelijk. Als je naar een kerstmarkt gaat en je wilt een beetje normaal parkeren, dan moet je een milieusticker hebben. Zeker wanneer ik naar de prijs en de geldigheid van zo’n sticker kijk zie ik weinig reden om het niet te doen. Ten eerste kost zo’n sticker gemiddeld tussen de €12,50 en de €20,00 en ten tweede is het een eenmalige investering. Voor het geld hoef je het dus niet te laten en de sticker blijkt, zolang de regelgeving niet verandert, onbeperkt geldig.

Een van mijn belangrijkste bevindingen is dat eigenlijk alleen de groene sticker ertoe doet. Met een gele sticker mag je op dit moment maar één milieuzone in en met de rode sticker heb je exact dezelfde rechten als iemand zonder sticker. Je mag dan namelijk niet de Umweltzone in. Op dit moment komen dieselauto’s met een EURO 4 motor of hoger en alle overige aandrijvingsvormen vanaf een EURO 1 of volledig elektrische motor in aanmerking voor een groene sticker.

Welke kerstmarkt gaat het dit jaar worden?

Henk-Jan selfie in kerstbal CentrO OberhausenZoals eerder gezegd ben vorig jaar naar de kerstmarkt in Düsseldorf geweest. Dat was een mooie ervaring. In 2007 ben ik bij de kerstmarkt in Keulen geweest met Capgemini. Gezien het traditionele karakter van de kerstmarkten is het daarom, ondanks de goede bereikbaarheid, leuker om toch een stad te kiezen waar ik nog niet eerder op de kerstmarkt ben geweest. Uiteraard hangt het ook af van wie er mee gaan, tot nu toe is het stil, maar wie-weet heeft mijn dochter met haar vriendinnen wel weer een chauffeur nodig en een geweldig idee. Welke markt het na CentrO in Oberhausen, Düsseldorf en Keulen wordt? Van 25 november t/m 22 december is traditionele kerstmarkt in Osnabrück wellicht het geheim over de grens dat we gaan bezoeken.

Dit artikel heb ik in samenwerking met Sanne van Essen (Duitsemileusticker.nl) geschreven.

Immanu El – Structures

      No Comments on Immanu El – Structures

Het alweer vijfde album Structures van de Zweedse post rock band Immanu El was mijn eerste kennismaking. De bandnaam (Hebreeuws voor God is met ons) intrigeerde. Zanger Claes Strängberg legt deze uit: “We wanted to have a real and personal name for this project, and I thought Immanu El was beautiful in its original form. The mysticism and for some sacred meaning of the name with its prophecy of salvation is to me beautiful in a way that it wants to give people hope. Though, we have really different opinions and beliefs within the band. If God is with us, against us or if he is at all is anything is a personal question and I don’t want to speak for everyone about it.”

Muzikaal klinkt het tegenwoordige kwartet (in 2004 werd de band door Claes opgericht en telde lange tijd vijf leden) als een mix van The Listening, Paper Route en de meer ambient kant van The Choir’s Derri Daugherty met opvallende ritmes, sferisch gitaarspel en een serieuze benadering van de liedjes en bijbehorende teksten. Hoop en ommekeer aan het eind van ellende en een donkere nacht klinkt door in Warm Blood Cold Heart, Ropsten en Overgrown. De 8 song EP bevat verder sfeertekeningen in Rain en Levels en het instrumentale Breathe out Black Out, en doet een beroep op Claes’ falset in Ikaros. Afsluiter Vesper uit het verlangen: “Though I’m drifting like a cast away and the shore’s not very near. You tear down the walls that I’ve built up around you. Let the light in. The night is still here.” Fraaie structuren.

Jennifer S. Alderson – Marked for Revenge

Imagine, fifteen Dutch museums robbed of very specific pieces of modern art. A smart Balkan gang that exploits a loophole in our local legislation that enables a pater familias opening a museum in the future. Identifying the mysterious Robber Hood and returning the paintings involves local police, Vincent, a private investigator, and Zelda. a young curator of the Cobra Museum, and leads the reader in a twisting roller-coaster through the Netherlands, Luxembourg, Germany, Venice, and Turkey.

The adventurous narrative contains a lot of local flavors, a bit over the top for me as Dutch reader, that can easily pin point mistakes in names and grammar. Forgery, state of the art security measures, blogs, drugs dealers, and a dose of humor are thrown in this amazing whirlwind. Marked for Revenge is the third book in the Zelda Richardson Mystery Series. The novels in this series can be read in any order. After completing this instance, you’re treated with leading chapters of the two other titles in the series.

About the author

Jennifer S. Alnderson is a longtime American expat currently living in Amsterdam. After traveling extensively around Asia, Oceania, and Central America, she moved to Darwin, Australia, before finally settling in the Netherlands. When not writing, she can be found in a museum, biking around Amsterdam, or enjoying a coffee along the canal while planning her next research trip.

Her love of travel, art, and culture inspires my award-winning, internationally oriented mystery series—the Zelda Richardson Mystery Series—and standalone stories.

I received a free copy through Books Go Social on Netgalley in exchange for my personal, unbiased opinion upon reading.