Mark Hecht – Family, Friends and Faith: Lessons I Have Learned

In Family, Friends and Faith: Lessons I Have Learned, reverend Mark Hecht shares a bunch of sermons that have a relatable narrative, a portion from the Scriptures, personal or contemporary examples to illustrate the message, and questions to reflect upon as a Bible study group or small group ministry.

It makes sense to share your faith in the most personal, authentic way with autobiographical elements and seeking versions or an exegesis that resonates with your audience. Mark Hecht masters this combination. A major drawback from the chosen structure is, that at a certain point you’ve read enough similar sermons. The book misses a true start and end this way.

About the author

Mark Hecht grew up in the little central Pennsylvania town of Duncansville. His family roots as well as the friendships he made there continue to influence him to this day. His educational route took him to Allegheny College, Pittsburgh Theological Seminary, and Wesley Seminary. He has served 30 plus years as an ordained minister and preacher in a wide variety of churches, from inner-city to small towns. In addition to the local church, Mark has worked as a hospice chaplain and professor of church history at several universities. All of these places and experiences proved to be fertile ground for developing his deep sense of appreciation for the sometimes ordinary events through which God chooses to work. Mark and his wife of thirty-one years, Karen have four adult children. Mark currently serves in Warren, PA.

I received a free review copy from the author in exchange for my personal, unbiased opinion upon reading.

Gezien: A Sun (2019)

      No Comments on Gezien: A Sun (2019)

Een Taiwanees gezin heeft twee zonen, een voorbeeldige A-Hao die graag medicijnen wil studeren, maar wordt uitgeloot, en A-Ho die aan het begin van de film A Sun (2019) zijn vriend Radish helpt bij het afhakken van een hand van een onbekende knul en daarvoor in de jeugdgevangenis belandt. De ruwe omgang in de gevangenis, bijkomende complexiteit met een zwanger vriendinnetje en zwijgzame ouders krijgt veel aandacht. A-Hao pleegt zelfmoord. A-Ho trouwt nog in de gevangenis met zijn vriendin, terwijl zijn zoon al geboren is. Na zijn vrijlating vindt A-Ho snel werk en lijkt het zelf met zijn vader goedgemaakt te hebben. Als Radish drie jaar later ook vrij is, ligt de verleiding opnieuw het criminele pad op te gaan, geregeld op de loer.

Wanneer stop je, sla je alarm, kom je op voor jezelf en is het echt de laatste keer? Vader A-Wen is rijinstructeur bij Drakenhaven die als slogan bij de les accommodatie “Pluk de dag, bepaal je pad.” Zelf keuzes maken is belangrijk, zeker als voorbeelden wegvallen. Dat het beklemmende drama geen happy end heeft, valt te verwachten. Met ruim 2,5 uur speeltijd is het geen fast-pace montage, al zit het cinematografisch wel mooi in elkaar, zijn er behoorlijk wat langere shots met reflectie en bij elkaar leggen van puzzelstukken, waarbij de hoofdrol verrassend voor A-Wen is weggelegd.

Wandelen op de oostroute van het Pronkjewailpad tussen Wedde en Bad Nieuweschans

In juli 2019 wandelde ik van Bad Nieuweschans naar Wedde op de zuidroute van het Pronkjewailpad. Beide plaatsen zijn via een andere route ook onderdeel van de in april 2021 geopende oostroute van het Pronkjewailpad. Wandelaars die al wel eens het Noaberpad hebben gewandeld, zal opvallen dat de etappe zo’n 80% dit Lange Afstand Wandelpad volgt. Net als vorige week heb ik de auto in Hoogeveen bij het station geparkeerd om met de trein via Groningen Europapark naar Winschoten te reizen. Als enige passagier in de 8-persoonsbus van lijn 14 wordt ik keurig in Wedde bij de Schoolstraat afgezet, de finish van de etappe tussen Winschoten en Wedde vorige week zaterdag met Herman Stuut en de start voor het vervolg vandaag.

Kerk in WeddeEven van de route, maar zeker een pronkjuweel is de 13e eeuwse Hervormde Kerk (en ga vóór de Reformatie gerust uit van een Rooms-Katholiek godshuis), tegenwoordig in gebruik bij de Protestantse Gemeente. Bij de sportvelden Spanjaardstoen zou een wandelpad liggen, maar dat zie ik niet. Ik loop terug naar de Oostersingel om die af te zakken naar de Lageweg. Nederlands Hervormde Kapel WedderheideOnder de autoweg door net aan de rand van het buurtschap Wedderheide staat de 106 jaar oude Hervormde Evangelisatie Kapel, destijds een confessioneel toevluchtsoord voor Hervormden die zich tot de Gereformeerde Bond rekenden en het niet zo op hadden met de vrijzinnigen in de Grote Kerk aan de Schoolstraat.

Molen De Korenbloem VrieschelooDe Lageweg wordt op de voormalige gemeentegrens met Vriescheloo Wedderweg. De plaatselijke Baptistengemeente heeft in hun tuin een bord “Jezus komt” (ben ik het mee eens) en op de brievenbus “COVID-vaccin = VERGIF” staan (niet mee eens). Aan stelligheid geen gebrek. Of het uitnodigend werkt op zondagmorgen onbevooroordeeld binnen te stappen, vraag ik me af. Overigens is men geen ontkenner van de pandemie: “Er worden slechts zeer beperkt mensen toegelaten tot de diensten maar u kunt ze live volgen ‘s zondags om 10 uur ‘s morgens via YouTube en Facebook. Wij proberen op deze manier ook ons steentje bij te dragen om de reisbewegingen van mensen zo veel mogelijk te beperken en dat we daardoor zo snel mogelijk weer terug kunnen naar normaal.” lees ik op de website. In het dorp is molen De Korenbloem, een achtkantige stellingmolen uit 1895, de eerste stempelpost. De molenaar ziet me aankomen, maakt een praatje en wijst me de stempel. In betere tijden is hier ook de Theeschenkerij annex Pension Stee & Stoetje geopend. In het parkje achter de molen staat een social sofa. Uiteraard een foto voor het groeiende album met deze met mozaïek ingelegde betonnen banken met een plaatselijk tintje.


Bostheater VrieschelooBij dorpshuis ‘t Ganzenust stempel ik digitaal. Aan de Industrieweg staat nog zo’n mooi stenen bushokje van de GADO. Het houten bostheater is een digitale stempelpost. De vuurdoop van de constructie was in de zomer van 2020 met een optreden van Pé & Rinus (“ps, ps, Hoornse Plas”). Alle kaarten waren verkocht!

Glinsterende happy stone van Staatsbosbeheer paal Engbert DrenthbosBovenop het oranje Staatsbosbeheer toegangsbordje van het Engbert Drenthbos zie ik een happy stone liggen. Het geschilderde lieveheersbeestje zal zo alleen voor lange mensen zijn weggelegd. En dan een verrassing. In het bos word ik achterop gereden door Jan Bijl. Ik heb met hem in 2005-6 samengewerkt bij migratietrajecten voor Interpolis Pensioenen Groningen richting Interpolis / Achmea Pensioenen in De Meern. Sindsdien heb ik hem niet meer gezien. Hij kampeert dit weekend in Wedde en benut vandaag de ATB paden op de pedalen. Even kort bijpraten dus! Lunchcafé camping Noorderwolde VrieschelooUit het bos terug op de Dorpsstraat in het nog onder Vriescheloo vallende buurtschap Klontjebuurt is het lunchcafé op camping Noorderloo de volgende stempelpost. De uitspanning is gesloten. Wel hangt er een stempelkast met een zo te zien nieuw rood inktkussen. Bij de derde Veendiepplas pauzeer ik na 10km wandelen een eerste keer.

Zandpad langs Verenigd of TijdingskanaalWaar het Veendiep uitkomt in het Verenigd of B.L. Tijdenskanaal sla ik linksaf naar Rhederbrug en kruis vrijwel direct een van gezicht en diverse keren een stuk samen opgelopen hebben bekende oudere FLAL wandelaar die ongetwijfeld ook aan het Pronkjewailpad bezig is. Het dorpshuis De Brug in Rhederbrug is gesloten, dus ook hier digitaal stempelen. Een klein stuk over het zandpad langs het kanaal en dan linksaf de hele Sportweg af naar de Hoofdweg door Bellingwolde. Verrassing 3: Henk Kerssies uit De Krim komt met z’n vrouw net de hoek omzetten. Ze wandelen vandaag 16km van Bad Nieuweschans naar Rhederbrug over het Noaberpad.

Gesloten MOW museum BellingwoldeHelaas is ook het eigenzinnige museum MOW in Bellingwolde gesloten. Voor de entree staat echter een keurige stempelkast. In augustus 2020 ben ik in de weken waarin musea wel geopend waren op bezoek geweest. Het is een aanrader! Magnuskerk met losse toren in BellingwoldeBij de 14e eeuwse Magnuskerk met losse toren (het is precies 12.00u als ik aan kom) heb ik geluk. Aan de achterzijde van het informatiebord bij de oprijlaan hangt naast een AED de stempelkast voor Pronkjewailpad wandelaars. Die aanwijzing ontbreekt (nog) in de app. Op de social sofa voor de jubilerende Oosterschool aan de overkant van de weg pauzeer ik een tweede maal.

Welkom in De LetheOp de Kerkeweg haal ik wat wandelaars in en kruis andere. De weg komt uit bij de Lethebrug over het Tijdenskanaal. Door het natuurgebied De Lethe mag ik over privé terrein naar de grens. Op en rond het Molenpad dat de grens in noordwestelijke richting volgt wordt een nieuwe grensoverschrijdende ecologische structuur (eufemismen voor nieuwe sloten, plassen en paden) aangelegd. Flêche bij De LetheHier liggen ook twee verdedigingswerken uit de Franse tijd, een redoute en flêche. De dubbel uitgevoerde grenspalen 186-188 leg ik vast. Henk-Jan houdt zich aan coronaregels en blijft in NederlandDe foto die ik bij Rik Jan Luiting en andere Pronkjewailpad wandelaars al voorbij heb zien komen op de Dünebroek (“Hartelijke welkom in de Landkreis Leer”) maak ik natuurlijk ook (met mij)zelf aan de Nederlandse zijde van de grens. Nederland is immers een hoog risicogebied voor Duitsland en zodoende wandel ik vandaag hier en niet sinds gisteren vanuit Bonn op de 320km lange Rheinsteig naar Mainz/Wiesbaden.

Grasdijk langs Verenigd of Tijdenskanaal richting BonerschansHet jaagpad met steeds hoger gras langs het Tijdenskanaal tot bij het buurtschap Booneschans valt me vies tegen. M’n rug klaagt en het is met een stevige tegenwind een hele tippel. Aan de picknickbank bij het informatiebord over de Bonerschans (de naam uit de Franse tijd die ook voor de Booneschans uit de Tachtigjarige Oorlog werd gebruikt) gun ik m’n rug rust en de inwendige mens proviand. De paden door het in 1990 aangelegde Bos op Houwingaham brengen me naar de A7. De snelweg onderdoor word ik welkom geheten in Bad Nieuweschans. Op de zuidroute ben ik ook bij de Thermen binnen geweest voor een stempel. Ditmaal krijg ik een sticker op het Bad Nieuweschans vakje. Straat bij Vestingmuseum Bad NieuweschansIk wandel over de herstelde schansgracht het dorpscentrum in, bekijk (van buiten) de Garnizoenskerk uit 1751 en het Vestingmuseum. Daar hangt aan de buitenmuur een stempelkast. Aan de Hoofdstraat pak ik twee digitale stempels mee voor het gesloten café en de Coop Bert Stuut (geen zin om me hier tussen de mensen te mengen). Loc Loods Bad NieuweschansDe trein naar Groningen is een kwartier geleden vertrokken en dus kan er nog een digitale stempel bij voor de alleen ‘s ochtends geopende bakkerij in de Locomotiefremise. Twee jaar geleden zijn we er tijdens de openingsweek in maart gestart voor de etappe naar Midwolda.

De 40 minuten wachten hier en nog eens 20 minuten op Europapark op de treinen geven extra leestijd. De zon schijnt en dat is beter dan de verwachte grijze luchten. Het was weer een afwisselende route met bijna 33km totaal op de teller.

London Grammar – Californian Soil

Voor London Grammar, het trio Hannah Reid, Dan Rothman en Dot Major, was de release van Californian Soil een bevalling. Tijdens de pandemie werd het album opgeschort, terwijl de ene na de andere lead single (Californian Soil, Lose Your Head, How Does It Feel, Baby It’s You en een week 9 april 2021 nog America) op Spotify werd losgelaten. Juist America schreef Hannah als één van de eerste liedjes voor het nieuwe album. Gaandeweg werd fans ook duidelijk dat Californian Soil niet zomaar een voortzetting van Truth Is a Beautiful Thing (2017) of een poging hits als Wasting My Young Years, Strong of Help Me Lose My Mind zou worden. Het vrouwelijk perspectief van liefde, overspel, gemis en intimiteit wordt bezongen. “I worry that one day you’ll go missing. And who will notice when you[‘re gone. I better call you father from afar and break the news that you have vanished like a star.” (Missing).

Lord It’s A Feeling heeft de meest expliciete uitvoering. “I saw the way you made her feel. Like she should be somebody else. I know you think the stars align for you. And not for her as well. I undеrstand, I can admit. That I have felt those things mysеlf. I saw the way you laughed behind her back. When you fucked somebody else.”

Tegelijkertijd heeft Reid in alle interviews met muziekbladen de muziekindustrie en dan met name de verhulde agressie tegen vrouwen zat te zijn. Gek genoeg gelden dezelfde verwachtingen t.a.v. de twee mannelijke bandleden. Het basisidee achter Californian Soil en America is afscheid van het bekende en overnieuw willen beginnen. De jonge dertigers hebben hun ziel en zaligheid aan de productie gegeven, waarbij ze hulp kregen van Charlie Andrew (Alt J), George FitzGerald en Steve Mac (Westlife, Sigrid, Kelly Clarkson, etc.).

Ja, er is nog steeds intrigerende synth pop in Baby It’s You, How Does It Feel en Lose Your Head. Ambient meets Americana. De instrumentatie, hoe eenvoudig ook als je het in een videoclip of live optreden ziet, werkt. Al lijkt Reid haar contralto niet meer tot het uiterste te willen spannen, is haar zang nog steeds puik, zeker tegen de achtergrond van haar strijd met fibromyalgie. Sla in dat geval de singles over en beluister bijvoorbeeld All My Love (laaggestemd) of Call Your Friends (afwisselend, met hoge uithalen).  Eind 2021 hoopt de band ook weer live te touren door het Verenigd Koninkrijk. Oversteken naar Nederland mag natuurlijk altijd.

Lisa Jo Symonds – The Hands That Held Me: One Survivor’s True Story Abuse, Child Trafficking, Addiction, and Overdose

Lisa Jo Symonds takes the readers The Hands That Held Me: One Survivor’s True Story Abuse, Child Trafficking, Addiction, and Overdose along a 51 years roller-coaster ride of troubled youth, abusive and addictive behaviors already present in the lives of her parents and grandfather. Finding herself pregnant at age 14, ending up still a teenager given birth to three children in total. Sex, drugs, and alcohol, abusive friends, and lovers are no healthy basis for a safe place to grow up and raise children.

The narrative is so personal, touching and raw, that you can’t put the book down easily. Yes, God’s grace saved her life, but it took many, many turns to get to the point of really giving in. Stockholm Syndrome and the dangerous addictive patterns in action mark The Hands That Held Me. Symonds survived, not by clever choices or exemplary habits. Miracles just like tragic accidents do happen. The author wants to raise awareness of the consequences of abuse, child trafficking, addiction, and overdose. A deadly serious message not to be neglected.

About the author

Despite it all, Lisa Jo Symonds earned a dual Bachelor and Master’s degree in health sciences – Public Health. She uses her life experiences and her education to improve the health and lives of others on a global scale. Lisa Jo is the American Ambassador of Hope For Rural Orphans, an orphanage in Mbale, Uganda. She also focuses much of her attention to actively raising awareness and pushing for public health policy changes regarding addiction and treatment. Her goal is to help bring an end to policies that have cost hundreds of thousands of preventable deaths since the war on drugs and the opioid overdose epidemic began. She is a voice and an advocate for all other survivors of abuse, domestic violence, and human trafficking and makes herself available to all who reach out to her on social media 24/7.

I received a free review copy from the author in exchange for my personal, unbiased opinion upon reading.