The Classic Crime – How To Be Human

Geen vijftig tinten grijs, maar verschillende tinten groen (Shades of Green) op het van een kleurrijke hoes voorziene album How To Be Human van The Classic Crime. De plaat heeft alweer heel wat draaibeurten gehad. De gitaarrock bevalt mij best. Het catchy Holy Water na de instrumentale Introduction to Dance, de opmaat naar de 10 uitgewerkte liedjes en nog een intermezzo Hold on Let Go. Textueel zouden gelovigen begrijpelijk moeite kunnen hebben met de erkenning dat al het water, ook het verder ongeduide holy water uit de miljarden oude oersoep komt, terwijl “There is no God damned thing in sight. It’s all deemed good in his eyes. You are this perspective. Here to witness the light.”

Zanger Matt McDonald zet door in Not Done With You Yet, waarin God gevraagd wordt met fouten af te rekenen. Het gas gaat terug in Ghost en Driftwood. In Wonder worstelt de zanger met theologie  “Have I f***ed up my head with all the books that I read?” om het antwoord in de bewondering van God te vinden. Herhalende patronen in muzikaal en textueel opzicht in Spare Time, More en het at spannender The Third Way. Producer Michael “Elvis” Baskette (Alter Bridge, Slash e.a.) laat Matt MacDonald een Blaudzun-esque ballad als slotakkoord uitvoeren: Black & White. Aardig en misschien daarom wel zo achteloos vaak te draaien: ik mis echte uitschieters!

The 2017 Social Network Image & Video Size Guide [infographic]

Imagine Dragons – Evolve

Liefde heeft wat gevaarlijks. I Don’t Know Why, het eerste lekker lopende nummer op Evolve, het nieuwe album van de Amerikaanse band Imagine Dragons bezingt het. Rappen kan frontman en drummer Dan Reynolds ook, in het urban Whatever It Takes, een ‘wave your banner’ achtig nummer dat het live met publiek goed doet. In hetzelfde genre hoort Believer thuis. Meezingen kan in Walking The Wire en Rise Up, dat veel van Foo Fighters weg heeft. Gelikt is de pop rock in I’ll Make It Up To You. En ontwaar je net als ik Queen in Yesterday? Electronica en close harmony zang gevolgd door stadionrock tekenen Mouth of the River. Thunder bevalt me goed onder het wandelen. De percussie in Start Over doet me sterk aan Kate Boy denken. De slepende electrop ballad Dancing In The Dark sluit het elftal af.

Alex da KidJoel Little en Mattman & Robin tekenden met de bandleden voor de geslaagde productie. Nee, geen originaliteitsprijs, wel een lekker album.

Wandelen langs het Groene Hartpad tussen Zoetermeer en Schiedam

De laatste zaterdag van de proefperiode waarin privé gereden openbaar vervoerkilometers in de weekenden ook als zakelijk worden gezien en dus met de NS Businesscard in- en uitgecheckt mag worden, benut ik voor een rit naar Zuid-Holland. De stimulans van werkgever Capgemini laat ik niet schieten 😉 Het is deze weekenden puzzelen op welke trajecten ProRail onderhoud pleegt en NS dus niet treinen kan laten rijden. Anders dan vorige week zaterdag is Utrecht Centraal gewoon te ‘nemen’. En zo ga ik twee etappes van het
Groene Hartpad SP 12 wandelen tussen Zoetermeer en Schiedam.

In Zoetermeer, Pijnacker en Delft ben ik eerder geweest om respectievelijk te snowboarden in SnowWorld, een concert van The Choir bij te wonen en een stadsbezoek en een presentatie te geven bij de studentenvereniging Civitas Studiosorum Reformatorum, Vlaardingen en Schiedam ken ik vooral als stippen op de kaart bij lessen Aardrijkskunde en het rijtje steden tussen Rotterdam en Hoek van Holland dat daarbij op de lagere school uit het hoofd geleerd moest worden.

Zoetermeer – Delftse Hout (11.3km)

Stationstraverse ZoetermeerVijftig jaar geleden was Zoetermeer een polderdorp met 10.000 inwoners. Tegenwoordig wonen er tienmaal zoveel mensen. Sinds halverwege de jaren ’60 is een overloop voor Den Haag uit de grond gestampt. Er waren successen als de Floriade, maar ook misukkingen zoals de onrendabele Zoetermeerlijn en de verhuisbewegingen van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Ik ga vanuit het station met de opvallend geel-blauwe fiets/looptraverse over de A12 en de spoorlijnen naar de zuidelijke uitgang. Direct zie ik rood-gele markeringen van het streekpad.

Social sofa Rosarium ZoetermeerIn Google Maps valt op hoe sterk de wijk Rokkeveen op de tekentafel is bedacht. Vierkanten, cirkels en driehoeken om straten, waterpartijen en groenvoorzieningen vorm te geven. Rokkeveen-West is gebouwd op een deel van het voormalige Floriade 1992 terrein. Het geeft de bewoners en wandelaars van het Groene Hartpad of de andere hier uitgezette routes van het knooppuntennetwerk Hof van Delfland (900 kilometer gemarkeerde wandelpaden) veel gelegenheid te ontspannen en te genieten van de nieuwe natuur. Langs de Florasingel staan op het Morapad niet alleen markante uitkijktorens, maar is ook een rosarium aangelegd in het Floriadepark. Mijn oog valt op de mozaïek social sofa met een passende roos achterin het park. Ik maak graag een ommetje.

Reflectie park ZoetermeerAan de Floriadeplas zijn vissers en hondenbezitters, hardlopers en wandelaars te vinden. Het wandelpad en ook een stuk of wat bomen in het water vormen een cirkel. Floriadepad ZoetermeerIk schrik even als ik het asfaltfietspad Floriadepad op kom. Moet ik dat hele eind rechtdoor? Nee, het streekpad zigzagt vooral door de bossen aan de zuidzijde van de Eerste Dwarswetering. Het waren hier ooit polders. De dijken liggen er nog steeds. Met elke overgang is er dus een klimmetje.

Welkom in PijnackerVia het natuurgebied de Balij kom ik bij het buurtschap Noukoop langs een watergang. Wat verderop begint Pijnacker. De route gaat het spoor onderdoor en scheert langs de bebouwing van de Spoorlaan, linksom een park door en het sinds 1986 aangelegde Bieslandse Bos in. Vrijwel iedereen die ik tegenkom groet vriendelijk en spontaan, zoals we dat ook in het oosten en noorden van Nederland gewend zijn. Zou het nors niet groeten dan echt iets voor Utrecht en Noord-Holland zijn? Konijn te druk met wortel om voor me weg te gaan in Delftse HoutIk zie een konijn op z’n gemak aan een wortel knagen. Hij heeft me niet door of wil niet voor me zijn wortel opgeven. Ik kan ‘m dus makkelijk fotograferen. Ik ga verder door het Bieslandse Bos. Schelpenpaden, polderdijken, even buitenom met uitzicht op de stad Delft, en dan toch weer naar het noordwesten langs oude gemalen het recreatiegebied Delftse Hout in. Aan het jaagpad langs de Tweemolentjesvaart rust ik.

Delftse Hout – Delft – Buitenhof (10km)

Voorheen molen bij Delftse HoutHet jaagpad maakt plaats voor bos, een oversteek van de Botenvaart, over het terras van een uitspanning en botenverhuurder nog wat stukken Delftse Hout door. Het geraas van verkeer over de snelweg A13 is hier hinderlijk. Aan de Korftlaan kan de liefhebber nog het Arboretum Heempark en het duurzaamheidscentrum De Papaper meepakken voor verhogen van het educatief gehalte van de wandeling. De snelweg onderdoor volg ik de Bieslandsekade De watergang vanuit de Delftse Hout is her en der onderbroken, maar mondt uit in de gracht rond de binnenstad van Delft.

Zicht op Oostpoort DelftHier volg ik de Oostsingel. De brug staat open dus is het even wachten. Bij de Oostpoort staat een klassieke auto met chauffeur en boeket op de motorkap. Het bijbehorende bruidspaar is aan de andere kant van de stadspoort foto’s aan het maken. Ik volg het water nu van de andere zijde tot de Hopstraat: zo’n typisch smal straatje met bankjes voor de huizen en veel groen en bloeiend spul als ‘voortuintjes’. Even later sta ik voor de Nieuwe Kerk. Er is warenmarkt deze zaterdag en het is sowieso druk in de binnenstad. Fotograferen, markeringen zoeken en toeristen ontwijken moeten even synchroon gebeuren. Hoewel het streekpad verder prima bepijld is, heb ik hier OSMAnd met de GPS track van de route toch een paar keer nodig.

Waaggebouw Markt DelftLangs de Oude Kerk, het voormalige postkantoor, de Oude Delft, de Binnenwatersloot en Buitenwatersloot gaat het naar het westen. Bij een voetbrug over het water wijst de markering schuin links, het water over, maar daarna is er geen markering meer te zien. Na een tijdje OSMAnd erbij. Ik zie het, ben wat te ver gelopen en had het water niet moeten oversteken. Terug dus en via het Westplantsoen naar het Wilhelminapark. De woonwijken rond het Hof van Delftparkpark zijin ook in polders gebouwd. De routemakers hebben alles meegenomen, een vlonderpad langs de nieuwbouw aan Parkzoom, bruggen en dijken bij Ring Pass en het genoemde park.

Welkom in Den HoornIk kom uit op de Hoornse Kade en loop Den Hoorn in, dat ingeklemd is tussen stukken Delft. Hier ben ik anderhalf jaar geleden bij nu gepensioneerd Capgemini collega Jan van Ruijven op ‘huisbezoek’ geweest. Na de 100-jarige Rooms-Katholieke Sint Antonius-en Corneliuskerk gepasseerd te zijn volgt een stuk stadspark tussen A4 en de Delftse wijk Buitenhof.


Delft Buitenhof – Vlaardingen (9km)

Het verkeer over de verdiept aangelegde A4 tussen Delft en het Kethelplein hoor ik niet. Dat komt de leefbaarheid behoorlijk ten goede! Opstijgende vliegtuigen vanaf Zestienhoven maken meer lawaai. Ja, 63 jaar discussie over 7 kilometer snelweg en €675 miljoen zijn historie. De schelpenpaden tussen de woonwijk Abtswoude en de snelweg langs het water is leuk. Op het fietspad de snelweg over richting Schipluiden is het druk met wielrenners. Aan de noordzijde van het water langs het fietspad Golfbaan Delfland, verder ruim zicht. Het valt op hoe groen het zicht op Vlaardingen en Schiedam vanaf deze kant is.

Vlaaardingervaart bij SchipluidenSchipluiden ga ik niet in – zaterdagavond meldt Harry van der Klis zich: de koffie had klaar gestaan – maar klim de dijk op langs de Vlaardingervaart. De komende 3 kilometer is op een schelpenpad doorstappen. Water en boten rechts, de polders links. Dat er een ruim asfaltfietspad onderaan de dijk ligt weerhoudt fietsers, scootmobielrijders en zelfs bromfietsers er niet van over het smallen schelpenpad te willen. Het levert verderop bizarre taferelen op als fietsers letterlijk over het terras van brasserie en botenverhuurder Vlietzicht moeten.

Vlaardingen – Schiedam (10km)

Hoe ver is het van Vlietzicht naar andere belangrijke plaatsenHet stuk tussen de Vlaardingervaart en de entree van Schiedam kenmerkt zich door schelpenpaadjes en autoluwe weggetjes. Veel knotwilgen, bomenlanen langs de rand van Vlaardingen Holy, over de snelweg A4 met uitzicht op de Ketheltunnel en de Schiedamse wijk Woudhoek. Vanaf hier heb ik van de week zitten broeden op een geschikte route naar Schiedam Centrum. De met afstandmeten uitgezette paden stemmen nog tot in het stadscentrum overeen met het Groene Hartpad, meer toeval dan plan.

Beleef KethelpoortEen beleef Kethelpoort pad op houtschors en schelpen, het Park Kethel en de Parkweg langs volkstuinen, sportvelden, het Prinses Beatrixpark door, de snelweg A20 onderdoor naar de binnenstad. Hé, ik zie aan de Parkweg bij de trambaan net voorbij de snelweg weer een mozaïek bank; Nieuwland kan mee in de verzameling. Aan de Noordvestgracht staan verschillende molens te draaien. Korenbeurs - bibliotheek SchiedamIk volg de gracht tot aan de Dam (Schie-dam, tenslotte), blik even op de oude sluis in de Schie, steek de Schie over naar de Oude Kerk. Hé, een heus ABC (Albert Heijn, Blokker, C&A) winkelcentrum aan de Lange Kerkstraat, dat is een oud concept! Het Land van Belofte is nieuwbouw, net als het oversized Stadserf met de Rooms-Katholieke basiliek als ‘oudje’ aan het eind. De (gedempte) Singel voert me tenslotte naar het station Schiedam Centrum.

Ik ben na 40.4km wandelen klaar om 16.20u, had de 16.18u trein naar Rotterdam gepland, pak nu de 16.27u. Ik verwacht eigenlijk dat ik 19.30u ben in Balkbrug, maar even na 16.30u sta ik alweer op Rotterdam Centraal en kan met de 16.35u mee naar Zwolle. Soms zit het mee!

Alice Connor – Fierce: Women of the Bible and Their Stories of Violence, Mercy, Bravery, Wisdom, Sex, and Salvation

Women in the Bible. Not the everyday characters, but the colorful ones, the tricksters, lovers, prostitutes, judges, apostles, and strange bedfellows in the genealogy of Jesus Christ. These R-rated stories are not the preacher’s favorite topic to talk about on Sunday, let alone your children will hear about them in Sunday school classes. Ignored, spiritualized, forgotten or hidden in allegories. Alice Connor showcases these women in Fierce: Women of the Bible and Their Stories of Violence, Mercy, Bravery, Wisdom, Sex, and Salvation.

A year ago I read Ann Spangler‘s Wicked Women of the Bible on the same topic. What distinguishes Alice Connor’s approach is the choice of characters. How familiar are you with Susanna, Asherah or Phoebe? Connor retells the stories in the way she was inspired by the women. Raw, in your face, and explicit like in Ezekiel’s prophecies, the erotica in Song of Songs, and the behavior of e.g. Tamar, Rahab, Ruth, Mariah, and Magdalene. Fierce will trigger reactions, it may be utter rejection, playing the safe side card, or a rediscovered place for women in God’s plan for mankind. The author links these biblical stories to present problems and challenges. “It is the vulnerable people of the world who show us our humanity – widows, yes, and shell-shocked refugee children, survivors of a mass shooting in a gay club, the conservative minority in a liberal-majority college, people living on the streets by choice or by chance, children trafficked into sex work out of the foster system, and so many more.”

Provoking and inspiring stuff for both female and male readers. At fierceasswomen.com you can find questions to help you deeper in your exploration of these or foremothers, as well as Pinterest boards, and other resources.

About the author

Alice Connor is an Episcopal priest and a chaplain on a college campus. She co-wrote an article for the Journal for the Study of the New Testament called “Mantic Mary? The Virgin Mother as Prophet in Luke 1:26-56 and the Early Church.” That’s academic-speak for “Hey, maybe Mary the mother of Jesus was more than a mom and actually had a word of challenge to speak to us? Just sayin’.”

Alice is also a certified enneagram teacher and a stellar pie-maker. She lives for challenging conversations and has a high tolerance for awkwardness. She lives in Cincinnati with her husband, two kids, a dog, and no cats.

I received a free review copy from publisher Fortress Press through Edelweiss in exchange for my personal, unbiased opinion upon reading.