Bezoek Museum Catharijneconvent en Centraal Museum Utrecht, Kunsthal KadE Amersfoort

Binnenterrein Catharijnenconvent UtrechtVandaag weer eens een poging een verlofdag op te nemen en te genieten van wat anders dan werk op een werkdag. Ik heb gisteravond met 20mm regen in het vooruitzicht de plannen om rond Veenendaal, Elst en Rhenen te wandelen vervangen door museumbezoek in Utrecht en Amersfoort. Met de Museumkaart is er genoeg stimulans regelmatig één of meer musea te bekijken. ‘s Morgens na 8u plenst het enorm in Balkbrug en Ommen op weg naar de trein. Paraplu mee!

Museum Catharijneconvent

Kloosterkerk Catharijneconvent UtrechtIn het voormalige Catharinaklooster in hartje Utrecht is Museum Catharijneconvent gevestigd aan de Lange Nieuwstraat in het Museumkwartier. Dit museum is anders dan veel andere museum al om 10u open, dus prima om als eerste te bezoeken. Het museum afficheert zich als het rijksmuseum voor christelijke kunst, cultuur en geschiedenis, met zowel kunst- en cultuurvoorwerpen uit de rooms-katholieke Nederlandse traditie, als de protestantse, opgesteld in chronologische volgorde. Diverse rooms-katholieke kerken, lokale Utrechtse, maar ook uit andere plaatsen, hebben hun kostbaarheden overgedragen aan het museum. Uit protestantse hoek zijn voornamelijk bijbels, avondmaalsgerei en stichtelijk servies en wandversiering te bewonderen.

Ik heb geleerd wat de band tussen Sint Maarten, zijn weggeven helft van een mantel en de stadswapen van Utrecht en het logo van FC Utrecht is. Lebuïnus en Geert Groote (beiden als Deventenaar bekend), Bonifatius en Boëthius (niet te verwarren met voetballer Boëtius) komen voorbij, de lessen en boeken over kerkgeschiedenis leven weer op.

schermafbeelding-2016-10-05-om-13-01-02-240x315Ik bekijk vanochtend echter eerst de tijdelijke tentoonstelling Heilig Schrift (7 oktober 2016 t/m 8 januari 2017) over de verschillen, maar ook vele overeenkomsten tussen Tanach, Bijbel en Koran, de heilige boeken van respectievelijk jodendom, christendom en islam. Een tekstboekje begeleidt je langs de stukken, films met indrukken van diensten en schrijvers en persoonlijke verhalen van gelovigen wisselen de tentoongestelde boeken (naast de heilige boeken zelf ook missalen, psalters, getijdeboeken, commentaren) en gerei (staander, jad, mantels, opbergkasten, e.d.) af.

Middeleeuwse handschriften en oude gedrukte boeken zijn uit binnen- en buitenland bij elkaar gebracht om de ontwikkeling van kalligrafie, boekdrukkunst, sacrale tekst en commentaar, illustraties en boekbanden te vertellen. Eerste Statenbijbels, het 9e eeuwse Utrechts Psalter tot en met Psalmen voor Nu: een interessante collectie!

Centraal Museum

Ontvangstruimte atelier Dick Bruna in Centraal Museum UtrechtEven verderop, vanuit de Lange Nieuwstraat rechtsaf de Agnietenstraat in, ligt aan de linkerhand het Centraal Museum, ook gevestigd in een voormalig middeleeuws klooster. Aan de overzijde is trouwens het Nijntje Museum te vinden.

Het Centraal Museum stelt Utrecht en Utrechtse kunstenaars centraal. Dat maakt mentale omschakelingen per zaal nodig, van oude, moderne en toegepaste kunst, religieuze voorstellingen, Romeinse munten langs de Limes tot Rietveld stoelen, een fototentoonstelling van rechtspraak en gevangenissen in de wereld en de nagebouwde atelier van Dick Bruna op zolder. Van Utrechtse Caravaggisten die Mattheüs’ bekering schilderen, portretten tot abstracte ‘moderne’ kunst. Wat me dan zelf weer opvalt is een tweetal schilderijen van de doop van de kamerling uit Morenland (‘de Ethiopiër) door Filippus, waarbij volgens de uitleg ‘iconografische traditie’ de schilders de doop door onderdompeling uit Handelingen 8 vervingen door ‘besprenkeling’. Ik houd het op de in de rooms-katholieke kerk ontstane traditie van kinderdooop.

Kunsthal KadE

2 faces in Kunsthal Kade AmersfoortNatuurlijk kun je in Utrecht veel meer musea bezoeken, zeker op zo’n regenachtige dag in de herfstvakantie. Zelf kies ik vandaag als 3e voor de Kunsthal KadE in Amersfoort. Na de bouw van het multifunctionele Eemhuis is het museum verhuist van waar nu de Rijksdienst voor het cultureel erfgoed zit aan de Stadsring tegenover De Amersfoortse Verzekeringen naar de nieuwe locatie, waar het geen eigen collectie heeft, maar prikkelende tijdelijke tentoonstellingen huisvest.

Midlife crisis in Kunsthal Kade Amersfoort‘Self-Fiction’, een dubbelsolo van de Canadese beeldhouwer David Altmejd & de in Amerika woonachtige, van Oost-Duitse komaf, visual artist Friedrich Kunath ‘draait’ er nu. De kijker wordt uitgedaagd zelf invulling te geven aan de betekenis van de beelden en installaties, ‘op de kop te kijken’ en om een kunstwerk heen te blijven draaien om meer te ontdekken. Ik ben normaal niet zo van de moderne kunst. Toch kan ik glimlachen om de met bananen en kokosnoten volgestopte mensbeelden, de spiegels en mid-life crisis uitzichten uit een raam, waar flesjes Egoiste en Eternity in de vensterbank staan.

Ik ben niet lang binnen, de 2 zalen ben ik vlot door. Buiten roept de plicht alweer, net als op het treintraject tussen Utrecht en Amersfoort, in de vorm van voicemails en telefoongesprekken.

Michael Sweet – One Sided War

      No Comments on Michael Sweet – One Sided War

michael sweet one sided warHet 7e solo studioalbum van Stryper voorman Michael Sweet stroomt over van energie. One Sided War mengt klassieke hardrock en metal riffs die de oudere jongere die het headbangen in de jaren ’80 heeft geleerd zal plezieren. De plaat zet nog steviger aan dan z’n voorganger, I’m Not Your Suicide (2014).  Hulp kreeg zanger/gitarist Sweet van gitaristen Joel Hoekstra (Whitesnake) en Ethan Brosh (Burning Heat), bassisten John O’Boyle en Todd Kerns (Slash) en drummers Will Hunt (Evanescence) en Scott Coogan. Aanvankelijk wilde Michael zijn eigen gitaarkunsten eens goed in het zonnetje zetten, maar de samenwerking met zijn muzikale vrienden pakten anders uit, tot volle tevredenheid van Sweet zelf.

Bizarre opent op topsnelheid en hoewel een tandje minder snel, houdt het titelnummer de kracht vast. Geestelijke strijd is intens en vraagt je aandacht. Van Can’t Take This Life staan 2 versies op het album. De eerste, track 3 van het album, is zwaar. De afsluitende track is een als duet uitgevoerde versie met jong aanstormend talent, de nog maar 16-jarige Moriah Formica naast de veteraan aan de microfoon. Formica bracht zelf onlangs de EP Bring It On! uit.

In Radio worden Sweet’s eigen country roots blootgelegd. De song is een knipoog. Alle rocksterren willen eigenlijk schitteren in country music. Het tempo gaat weer omhoog in Golden Age, dat God bezingt als hoeksteen, Schepper en vooral degene die in control is.

Opnieuw geestelijke strijd centraal in Only You en Gods perspectief op ons in I Am. De enige ballad op het album is Who I Am, waarin wel de gitaarpartijen centraal staan. De liefde die You Make Me Wanna bezingt, kun je op God en een meisje projecteren, een klassieke truc van christelijke musici. Strak in het spandex pak zit Comfort Zone, waarna het evangelie in het open, wat eenvoudige One Way Up nog eens uit de doeken wordt gedaan.

One Sided War mag muzikaal misschien wat eenzijdig klinken, maar ik vermoed dat metal liefhebbers ook geen mix met pop, country of nog andere stijlen zouden pikken. Vruchtbare muzikale vriendschap, uitgespeeld door Michael Sweet c.s.

De verhalen achter de platen 10 daagse van 7-16 oktober 2016

spotify listeningOpnieuw zijn er 10 dagen voorbij met bijdragen aan de 366 2016 challenge die Vincent Snijder met zijn HotSpotify.com voor 2016 stelde: “I challenge you to create a Spotify-playlist and add a song to that list on every day of 2016. That might be a song which has a special meaning for you on that day, a song you heard for the first time , a song you played since a long time or just a song you like. Doing this, you create a very special and personal playlist.” In de dagelijks groeiende afspeellijst weer veel nieuwe releases. Het concertseizoen is ook weer begonnen in mijn agenda. En dus ook aandacht voor de artiesten die ik live mocht zien.

vrijdag 7 oktober: Eins, Zwei Orchestra – Superstar

Vandaag ben ik in het Utrechtse poppodium De Helling om de release van Hope Sign Community van Eins, Zwei Orchestra te vieren met een concert. Van het album hier niet de single Come ON, maar Superstar. Lees ook het concertverslag.

zaterdag 8 oktober: Daryus & Schiller – I Feel You (Deep remix)

Afgelopen woensdag was ik in de König Pilsener Arena in Oberhausen voor de Future tour van Schiller. Het ticket had ik al een jaar in huis, zo graag wilde ik erbij zijn. Lang niet alle Schiller albums staan op Spotify. Daar geniet ik vooral thuis op de klassieke geluidsinstallatie in de huiskamer van op CD, DVD of blu-ray. Voor vandaag een zijstapje, het is ook zaterdag, met de deep house remix van I Feel You (in 2003 een hit met zanger Peter Heppner, de voorman van Wolfsheim), op de schop genomen door Daryus. Lees ook het concertverslag.

zondag 9 oktober: Golrdoom – Silhouette

Silhouette was vrijdagavond bij het concert in De Helling de doorsnee manier om de optredende artiesten op de foto te krijgen. Veel licht van achteren en dus gezichten in het donker. Al een tijdje in de wachtkamer, en vandaag toegevoegd aan de lijst: Silhouette van Goldroom.

maandag 10 oktober: Gorgon City & Elderbrook – Smile

Smile, het is weer maandag! Gorgon City & Elderbrook begeleiden je door de dag.

dinsdag 11 oktober: SEA + AIR & Ulrich Schnauss – Pain is Just a Cloud

Morgenavond het volgende concert: The Choir met in het voorprogramma SEA + AIR in Pijnacker. Vanavond dus een track van het voorprogramma 😉 Van Peace Begins at Home (hoe toepasselijk) de Ulrich Schnauss remix van het dromerige Pain is Just a Cloud. Het concertverslag vertelt meer.

woensdag 12 oktober: The Choir – What You Think I Am

Vandaag de grote dag. Jeugdliefde en al 3 decennia één van mijn favoriete bands, The Choir, is eindelijk terug in Nederland voor een concert. Ik moet ervoor naar Pijnacker, maar heb het er graag voor over. Uit het enorme repertoire heb ik een vrij recent nummer, What You Think I Am van Shadow Weaver (2014) voor je uitgezocht om je een indruk te geven van de wave die de heren maken. Lees ook het convertverslag. In de setlist kwam dit liedje trouwens ook voorbij 🙂

donderdag 13 oktober: Simple Minds & KT Tunstall – Promised You a Miracle

Het is weer #throwbackthursday. Simple Minds en KT Tunstall sloegen de handen in elkaar voor een remake van Promised You a Miracle (1982). Voor wie eerst het origineel wil zien en vergelijken:

vrijdag 14 oktober: Priest – Don’t Let Go

Priest bracht onlangs The B-Sides uit, een EP met nieuwe synthpop nummers. De meest smaakvolle vind ik Don’t Let Go.

zaterdag 15 oktober: Larry Norman – Leaving the Past Behind

Vanavond ben ik in Veenendaal bij het Larry Norman tribute concert, ook een bijzonder evenement.

Christelijke rocklegende Larry Norman, een ‘offspring’ van de Amerikaanse Jesus Movement, overleed te vroeg, maar zijn muziek leeft voort.

zondag 16 oktober: Britt Nicole – Pave

De producers van de Amerikaanse Britt Nicole hebben goed opgelet wat top-40 waardig is. Van het nieuwe naamloze album hier de eerste single, Pave.

 

Concertverslag Larry Norman Tribute concert Veenendaal

larryZaterdagavond 15 oktober is uniek. Een artiestencollectief uit binnen- en buitenland brengt een eerbetoon aan Larry Norman en zijn uitgebreide en gevarieerde oeuvre. De godfather van de christelijke rockmuziek overleed in 2008 op 61-jarige leeftijd. Norman trad vele malen op in Nederland en heeft diverse generaties verbonden met zijn vraag Why should the devil have all the good music? De Basiliek in Veenendaal, op zondagmorgen het toneel van de kerk Mozaiek0318 van Kees Kraayenoord, huist vanavond een volle theaterzaal aan rockliefhebbers, het overgrote deel boven de 40.

A Tribute to Larry Norman concert in De Basiliek Veenendaal 121Frank van der Gaag, vriend van Larry en zijn jongere broer Charles, nam een half jaar geleden het initiatief om een Tribute To Larry Norman te organiseren. Toen Charles toehapte begon het bijeenbrengen van muzikanten en zangers. De afgelopen 2 dagen heeft de gelegenheidsformatie (the Mother of All Plans) geoefend om deze avond een enorme greep te doen uit de muzikale erfenis van Larry Norman en zijn liedjes te larderen met persoonlijke terugblikken en raakvlakken met de blonde, radicale en intrigerende Amerikaan. Dat kan de muziekkeuze van ouders zijn, het logeren van Norman bij concertorganisatoren thuis, de legendarische optredens op bijvoorbeeld Flevo Festival met Q-Stone in 1989, in Gouda of Elburg zijn geweest en de aandacht van Nederlanders na de hartaanval en ziekenhuisopname in Drachten in 1993.

A Tribute to Larry Norman concert in De Basiliek Veenendaal 1Naast Charles Norman (zang, gitaar), Larry’s oude tourgitarist Tom E. Morrison, drummer Richard Heijerman en pianist Dan Cutrona is Charles’ bassist Jarred Venti van de partij.  Als The Rebel Poets zullen zij overigens in Amerika mogelijk ook dergelijke tributes gaan spelen. Als vocalisten nemen onder andere Paul Field, Ralph van Manen, Esther van Dijk, Hanne de Vries, Gert Visscher en CYRA elk één of meer liedjes voor hun rekening. Na de pauze vertolkt Rik Zuzu (Zutphen)  (de ‘droominee’) verzorgt met loop station op eigen wijze met publiek And We Sing The Tune.

In januari 2017 verschijnt een boek over het leven van Larry Norman, Only Visiting This Planet van de hand van Greg Thornbury. Charles doet nu de proofreading van de galley. Dat Larry vanwege zijn radicaliteit en muziekkeuze omstreden was, is een feit, maar in de loop van de tijd zijn ook veel fabels de wereld in geholpen. Charles verwacht dat in dit boek de meeste ontkracht zullen (kunnen) worden.

A Tribute to Larry Norman concert in De Basiliek Veenendaal 4Kwalitatief zit het merendeel van de liedjes meer dan snor vanavond. Optredens van Larry Norman zelf zijn wel eens minder geweest. De gospel, rock ‘n roll, ballads en alles ertussen in komt krachtig uit de verf. Meezingen dus, de liedjes staan toch in je geheugen gegrift. Hoewel de zaal is volgezet met stoelen, is er voldoende ruimte voor dans en andere expressie. Na 2,5u ondergedompeld te zijn geweest in het collectief genieten van de oude liedjes past een groot compliment aan de organisatie en muzikanten.

Van de nummers uit de setlist die ik op Spotify kon terugvinden heb ik onderstaande afspeellijst voor je gemaakt.

En de uitsmijter is voor Edwin Poot die net als ik regelmatig worstelt met de autocorrectie / woordvoorspelling op zijn mobiel. Kijk ook zeker zijn fotoalbum van het concert door.

Rondje Apeldoorn wandelen

      No Comments on Rondje Apeldoorn wandelen

Complex tegenover Het Loo Apeldoorn 2Naast de binnensteden vind ik de rand, de overgang naar het buitengebied, interessant. Vandaag staat een Rondje Apeldoorn op het programma. Anders dan in Zwolle of Enschede is deze niet gemarkeerd. Ik heb een ontwerp gemaakt met afstandmeten.nl, wetend dat eenmaal aan de wandel zich verrassingen zullen voordoen. Ik had het plan de auto aan de Zuidbroeksweg / Laan van de Stier, pal naast de A50 afrit Apeldoorn-Noord te parkeren. Tja, kent het bedrijventerrein Zuidbroek een algeheel parkeerverbod. Na een verkenning van de doodlopende Vellertweg en wat schimmig opgestelde auto’s rond het woonwagenpark langs de snelweg, besluit ik een parkeerplaats in de bewoonde wereld te zoeken. Het wordt de Ridderzwam, de eerste straat in de nieuwbouwwijk Zuidbroek.

Zuidbroek – Paleis Het Loo

Herfsttafereel aan Apeldoorns Kanaal BeemteLopend kan ik de Oost-Veluweweg onderdoor, soepel langs de palen die auto’s op de Vellertweg weren lopen. Het Holhorsterpad uit de serie Klompenpaden gaat hier ook langs. Enkele zijwegen heten ook Vellertweg. Ik kies er één, blijkt afwijkend van mijn ontwerp, maar deze brengt me slingerend wel in het bij Apeldoorn horende buurtschap Beemte met een brink, oude smederij, een dorpshuis Ons Huus en op een heuveltje gebouwde PKN Wilhelminakerk.

Zandpad tussen Plasweideweg en Oude Zwolseweg ApeldoornVerderop zowaar onverharde wegen zigzaggend langs beken en bomenrijen richting het buurtschap Wenum. Bij het Apeldoorns Kanaal steekt net een paard en wagen over de brug, dat ik op tijd weet te fotograferen. Hier gaat het Kopermolenpad, een ander Klompenpad langs. De voormalige spoorlijn tussen Apeldoorn en Zwolle kruisend kan ik ook de Oude Zwolseweg als ‘onverhard’ bijschrijven. Er wordt een nieuw wegdek aangelegd. Voordeel nu: over de puinlaag tussen beide stoepen kunnen doorstappen. Het LAW4 Maarten van Rossumpad gaat hier ook langs. De Van Haeftenkazerne, villa’s aan de Koningsstraat met het Bilderberg hotel De Keizerskroon voeren naar Paleis Het Loo. Het is gaan miezeren, maar dat maakt al wandelend al lang geen indruk meer op me.

Paleis Het Loo – Sportpark Orderbos

Paleis Het Loo ApeldoornHet paleis met tuinen en het erachter liggende deel van de kroondomeinen heb ik al enkele keren bezocht. Het standbeeld aan de rand van een grasveld aan één van de lanen van Frederik Hendrik, prins van Oranje, graaf van Nassau (1584-1647) is nieuw voor me. Een volledig in het Duits gesteld informatiepaneel onder de sculptuur valt op, zeker omdat de meeste beelden van het huis van Oranje van recentere leden zijn. Bij de Koninklijke Stallen verzamelen zich veel sportievelingen – ze komen niet alleen met auto’s, maar ook met hele busladingen tegelijk – voor de afsluiting van de Nationale Diabetes Challenge van de Bas Vandegoor Foundation. Ik verruil de drukte snel door de Amersfoortseweg over te steken de de volgende villawijk tegen de Veluwe (Pijnboomlaan, Wildernislaan) in te duiken. Op een wandelbankje aan de start van de Juniperlaan pauzeer ik een eerste keer. Hondenbezitters en wandelaars die met auto aankomen gebruiken dit als uitvalsbasis voor een zaterdagmorgen ommetje.

Welkom op sportpark Victoria Boys - startlocatie Vierdaagse ApeldoornIk loop achter villa’s en het Boschbad (vanaf de jaren ’50 van de 20e eeuw tot 2011: Kristalbad), een openluchtzwembad in de bossen naar de Wilslaan, waar ook de entree van park Berg en Bos en de Apenheul is. Het is de eerste dag van de herfstvakantie; ik zie de bezoekers al door de regen stappen, niet echt iedeaal weer voor een dagje uit met kinderen. Via de Laan van Spitsbergen en de Asselsestraat, waar het aantal fietsers en hardlopers opvallend groeit, sla ik af naar het sportpark Orderbos. Van voetbal tot atletiek, tennis en hockey, allerlei sporten kun je hier beoefenen. Aan de andere kant ligt de entree van Victoria Boys, voor de deelnemers aan de Apeldoornse Vierdaagse bekend terrein: hier start en eindigen de etappes in de 2e week van juli.

Sportpark Orderbos – Zuidbroek

Blikopener in Ugchelen HoenderlosewegDe politieacademie en kazerne ogen als een grote speeltuin met klimpark en trimbaan. Apeldoorn verlaat je snel en makkelijk langs de Ordermolenweg, de spoorlijn Apeldoorn – Amersfoort over het bos in naar de Europaweg. Over de Hoog Buurloseweg wandel ik Ugchelen in, vlak vóór het nog als pannekoekhuis geschreven restaurant rechtsaf over de Brouwersmolenweg naar de Hoenderloseweg, waar een reusachtige houten blikopener als blikvanger c.q. openbare kunst is opgesteld.

Fietspad langs A1 Apeldoorn-Zuid 3Vanaf hier kan ik flink wat kilometers onverhard en later over een verhard fietspad pal onderlangs de A1 lopen. Bij het eerste wandelbankje dat ik zie rust ik een 2e keer (er zit dan alweer 20km op). Het scheelt ten opzichte van het routeontwerp wat slingers om de snelweg heen, niet alleen in het stuk achter het vergeten landgoed Dennenheuvel, ook verderop achter het terrein van Centraal Beheer Achmea. Het contrast met de Paramariboweg en Lange Amerikaweg over bedrijventerreinen is groot. Daarna weer alle rust op een fietspad helemaal om de wijken Kuipersveld, Matenveld, Matenhoeve en Matendonk heen.

De spoorlijn Apeldoorn – Zutphen over vormt Barnewinkel de verbinding met een nieuwbouwwijk aan de linkerhand, het in aanbouw zijnde Van der Valk hotel rechts tegen de A50 aan. Verderop links Groot Schuylenburg en ten noorden van de Zutphensestraat de ‘tekentafel’ wijk Steenkamp. Op een wandelbankje in De Stille Tuin in Osseveld-Oost rust ik na weer 10km gewandeld te hebben.

Park Zuidbroek ApeldoornAls jonge tiener fietste ik regelmatig vanuit Deventer naar Apeldoorn. Het complex van GG Net ten noorden van de N344 / Deventerstraat, heb ik dus al vaak zien liggen. Vandaag wandel ik tussen de paviljoens voor bewoners en geestelijke gezondheidszorg therapieën naar de Terwoldseweg. Wat tot voor kort nog weilanden als groene buffer tussen de wijk Zevenhuizen en de snelweg A50 waren, wordt nu als nieuwste wijk Zuidbroek langzaam – vanwege de crisisjaren is nu eenderde van de geplande woningen gerealiseerd – volgebouwd. Het Park Zuidbroek ziet er nu nog leeg uit, maar dat zal elk net aangelegd park hebben gehad. Via de Nijbroekseweg en de Ridderzwam kom ik na 33km wandelen weer bij de auto.