Paleizen Wandeltocht tussen Baarn, Soestdijk en Lage Vuursche

Elk jaar zetten de vrijwilligers van Kiwanis Club Hilversum-Baarn een unieke wandeltocht uit door het prachtige en afwisselende boslandschap tussen Baarn en Hilversum. De Paleizen Wandeltocht maakt de naam waar door de tuinen van paleis Soestdijk, de omgeving van kasteel Drakensteyn op te nemen in de route en te beginnen en te eindigen bij het fraaie Kasteel Groeneveld. Als deelnemer betaal je €7,50. De netto opbrengst komt ten goede voor de droomkinderen van stichting Dream4Kids. Deze stichting zet zich in voor kinderen die in hun jonge jeugd een ernstig traumatische ervaring hebben gehad. Als onderdeel van hun therapie krijgen ze een droomdag aangeboden, waarvan wetenschappelijk onderzoek heeft laten zien dat de effecten zeer groot zijn. Klinkt als Wens op wielen of Opkikker, goede initiatieven.

Het is ook vandaag vroeg opstaan, als je tenminste om 7.30u wilt starten. Niet alleeen ben ik jarig vandaag – de reden om niet mee te doen met de 4e Kennedymars Hengelo (die anders van 5u ‘s morgens tot pak ‘m beet 18.30u lopen zou betekenen, gevolgd door een rit naar huis en heel snel naar bed) – maar ook in het gezelschap van Klazien. Koninklijk huis heeft haar interesse, net als wandelen, hoewel doorgaans veel kortere afstanden dan ik op zaterdag en in een wat lager tempo. Aanpassen dus, maar dat hoort bij echtelieden, toch?

Baarn – Lage Vuursche (12km)

Zicht op Kasteel GroerneveldHet is hoogst onwennig voor een doorgewinterde wandelaar om pas om 7.30u de poort naar het achterterras van Kasteel Groeneveld te zien opengaan en zich te kunnen inschrijven. Menigeen is ruim vóór die tijd al aan het ijsberen. Inschrijven gaat op zich vlot. Stempelkaart en routeboekje mee en gaan. De routes zijn zo opgezet, dat de eerste 8km voor iedereen gelijk is. Daarna volgt een uitbreiding voor de 25 en later nog één voor de 35km wandelaars. Kasteel Groeneveld werd in 1710 als buitenhuis gebouwd voor een rijke Amsterdamse koopman. Tegenwoordig beheert Staatsbosbeheer het complex. In een zijvleugel is een restaurant. Het Kasteel zelf is opengesteld voor bezichtiging.

Klazien bij boog Utrechtpad op Paleizen Wandeltocht BaarnWe gaan over de zichtlaan die haaks op het kasteel licht naar het zuiden tot aan de spoorlijn. Er was een tijd, dat het Trekvogelpad hier het spoor kruiste via een onbewaakte overgang. Nu is er wat verderop een nieuwe trap met oversteek aangelegd. Ik ken het stuk naar en in Baarn van zowel Westerborkpad, Trekvogelpad als Utrechtpad. Dat maakt de omgeving vandaag in het zonnetje niet minder mooi. De nog even aangetrokken jas is alweer uit en hoeft ook niet meer aan. Voor bij de Luitenant Generaal Van Heutszlaan liggen de vijver De Grote Kom en slingerende berceau van beuken. Het was destijds een geliefd laantje van Koningin Emma. De laan waar we nu lopen is opnieuw aangelegd, maar in de omgeving staan nog wel oude beuken.

Zicht op Paleis Soestdijk 1Vlak voor de Praamgracht zien we rechts Paleis Soestdijk door de bossen opduiken. Keurig via de oversteekplaatsen passeren we de N221 / Amsterdamse straatweg om bij de ingang van de paleistuin een eerste stempel te laten zetten, de bewaker te groeten en naar binnen te stappen. Dat er zelfs een wandelaar gebruik maakt van de aangegeven ‘omleidingsroute’ om niet door de paleistuin te hoeven, verbaast me. We pakken ‘ons’ bordesmomentje voor een selfie. Je zult maar opgegroeid zijn met het jaarlijkse défilé op Koninginnedag toen Juliana nog vorstin was.

Klaar om het defile af te nemen op bordes van Paleis Soestdijk. #wandelen #walking #wanderlust #soestdijk #utrecht

A post shared by Henk-Jan van der Klis (@hjvanderklis) on


Paleis Soestdijk is in 1638 gebouwd als buitenhuis voor Cornelis de Graef, burgemeester van Amsterdam. Het werd in 1674 verkocht aan de Prins van Oranje om drie eeuwen lang eigendom van het Koninklijk Huis te blijven. Prinses Juliana en Prins Bernhard waren de laatste koninklijke bewoners. Twee dagen geleden haalde de verkoop voor €1,7 miljoen aan vastgoedbedrijf MeyerBergman de krant. De kopers – sinds 2014 ook de eigenaren van Batavia Stad in Lelystad – hebben plannen voor een hotel, kennisdelen, etc.

Huizen in dorp Lage VuurscheWe laten de koffie in de Oranjerie voor wat het is, verlaten aan de zijkant het park weer om langs het hek van het landgoed naar het westen te lopen. Ook dit is een bekend stuk uit eerdere wandelingen. De heidevelden van De Stulp, waar in de 13e eeuw uit hoogveen turf werd gewonnen, leiden naar het hekwerk rond Kasteel Drakensteyn, waar Prinses Beatrix voordat ze in 1980 koningin werd woonde, en na haar abdicatie in 2013 opnieuw haar intrek heeft genomen. Van het kasteel dat in het bos staat, zie je vanaf de weg niets. In Lage Vuursche rijden motoren af en aan. Bij bushalte Dorp op zo’n 12km rusten we op een bankje.

Lage Vuursche – landgoed Hoorneboeg (10km)

Kasteeltje WolfsdreuvikDe route gaat al snel het dorp weer uit, de bossen in om langs rechte boslanen langs de grens tussen Noord-Holland en Utrecht het Maartendijkse Bos en Smithuyserbos te doorkruisen. Bij het klein kasteelachtig gebouwtje Wolfsdreuvik uit 1938 is weer een stempelpost. Om er op 17km wandelen alweer te rusten, vinden we wat overdreven. Daarna missen we een pijl aan een tak en lopen dus wat te ver door het bos. Paar honderd meter terug en een tweede kans. Het Smithuyserbos leidt naar de bossen ten westen van de autosnelweg A27. Het verkeer is van ver te horen. En als het geen auto’s zijn, dan veroorzaken de vele Cessna’s die op het nabijgelegen vliegveld van Hilversum hun thuisbasis hebbven wel lawaai.

Paleizen Wandeltocht bij Hoorneboegse Heide HilversumDe routemakers hebben een lus over de Zwaluwenberg om het landgoed Hoorneboeg over de Hoorneboegse Heide gebruikt. Het is allemaal Voetstappenpad, de in 1938 aangelegde wandelroute om Hilversum heen. En juist die route hebben Klazien en ik vorig jaar samen gedaan in combinatie met een Groene Wissel richting Maartensdijk.

Landgoed Hoorneboeg – Theehuis ‘t Hoge Erf (10km)

Leeuwenpaal als grens tussen Gooi en StichtTerug over de A27 en het spoor gaat het langs het ecoduct Zwaluwenberg naar het noorden, nog altijd over het Voetstappenpad. Langs het Hilversums Wasmeer en het Cronebos naar de provinciegrens, waar een hardstenen Leeuwenpaal de grens tussen Gooi en Sticht markeert. Iets verderop ligt links en rechts van de Zwarteweg het golfterrein van de Hilversumsche Golfclub.

Theehuis 't Hooge ErfHet Landgoed Pijnenburg is de opmaat voor de bossen rond Hoge Vuursche. Klazien op sandalen lopend krijgt het zwaarder, en dus lassen we bij Theehuis ‘t Hoge Erf een extra rust in. Jammer genoeg is Kasteel Hooge Vuursche niet in de Paleizenwandeltocht opgenomen.

Theehuis ‘t Hoge Erf – Kasteel Groeneveld (4,6km)

Klazien bij start scootmobielroute Hoge VuurscheDe 25km lopers zijn weer met ons samen, en de tempoverschillen hoog. Klazien poseert nog even gewillig bij de start van de scootmobielroute. Hopelijk kunnen we die fase nog vele jaren voor ons uitschuiven. Andere wandelaars groeten vriendelijk. Passerende fietsers hebben meer moeite met de wandelaars, maar dat hoort bij deze tijd, waar de gemiddelde fietser denkt de weg voor zich alleen te hebben en bellen kapot zijn. Rodondendrons bij Kasteel Groeneveld 2Was het in de bossen al goed zichtbaar hoe de regen van de afgelopen dagen zich slingerend een weg naar beneden zocht, is dat bij de rodondendrons op het landgoed Groeneveld ook goed te zien. Althans dat is mijn verklaring voor het tapijt aan roze bloemblaadjes. Het levert wel weer aparte foto’s op.

Voor Klazien duurt de laatste kilometer te lang, maar goed: met het kasteel dan eindelijk in zicht is ook alles weer snel vergeten. Zeker als zij op de weg terug lekker kan slapen, terwijl ik naar Balkbrug terugrijd.

Stef Smulders – Italiaanse toestanden: Leven en overleven in Italië

19376887Ik ben geen uitgesproken fan van tv-programma’s als Ik vertrek. De wens om ergens in een warm land een camping, hotel of B&B te beginnen leeft bij velen. In mijn directe omgeving ken ik een aantal mensen met een tweede huis in Frankrijk, Spanje, Tsjechië en Amerika. Waar begin je aan? En wat is er allemaal komen kijken voordat gasten of vrienden verwelkomd kunnen worden? Dat is waar Italiaanse toestanden: Leven & overleven in Italië van Stef Smulders over gaat. Hij emigreerde in 2008 na een kortstondige universitaire betrekking in Italië met zijn echtgenoot Nico Boots, hond Saar en een Fiat Punto om in wijngebied de Oltrepò Pavese het B&B I Due Padroni (de twee bazen) te beginnen.

In 60 korte, met Hollandse humor doorspekte, verhalen – eerder heeft Stef een blog bijgehouden en dat merk je in de opzet – leer je de moeizame tocht door de Italiaanse bureaucratie, praktijk versus wet- en regelgeving, het inburgeren en de vele, vele dagelijkse ongemakken die bij de aankoop en verbouwing van het ‘droomhuis’ zijn komen kijken. Van de ‘paarse krokodil’ achter menig loket, een makelaar die geld verdient zonder iets te doen, een bemoeizuchtige aannemer die alle regels aan z’n laars lapt tot en met kookles, wijnproeverij en de eerste keer stemmen voor verkiezingen.

De nuchterheid en het uithoudingsvermogen om er volledig voor te gaan lieten me geregeld lachen, situaties herkennen na twee eigen zomervakanties in appartementen in verbouwde particuliere hoeven in Toscane, en verbazen hoe gekker dan Buurman & Buurman het blijkbaar kan. Een woordenlijst is bijgevoegd.

Over de auteur

Stef Smulders is een Nederlander die in 2008 met echtgenoot Nico en hond Saar naar Italie emigreerde om daar een B&B te beginnen. Hij verkocht zijn huis, liet familie en vrienden achter en deed een sprong in het onbekende …

In 2014, bijna vijf jaar later, deed hij in het boek Italiaanse Toestanden – Leven en overleven in Italië verslag van zijn belevenissen. In 2016 schreef hij het vervolg Meer Italiaanse Toestanden.

Ik kreeg een gratis recensie-exemplaar van de auteur in ruil voor mijn persoonlijke bespreking na het lezen.

 

Leigh Gallagher – The Airbnb Story

Success stories are always appealing. What we now know as Airbnb started in 2004 with Brian Chesky and Joe Gebbia, two broke industrial and graphic design school graduates. Later their befriended programmer Nathan Blecharczyk joined. The three worked out an idea to rent out air beds and breakfast to make some money. This was the conception of what became Airbnb, now valued at $30 billion and on the eve of entering China.

The boys had the luck of a perfect timing to meet investors. The unique selling points of their business model, two markets where demand and supply are facing each other, a powerful payment system, starting as the Craigslist for rooms, but quickly becoming a disruptive force in hospitality services without owning any of the homes or rooms that are rented out. Leigh Gallagher tells The Airbnb Story in chronological order, and shares from an abundance of background information, memoirs, and interviews. Not only Airbnb is covered, also its main competitors (e.g. Away.com, VRBO.com, couchsurfing.com) and the differences in market approach, products and services offered and the outlook for the near future. Will the traditional hotel chains ultimately take over? Can market entrants or competitors somehow steal and copy the business model? And can Airbnb itself evolve into a successful multiproduct firm with spread risks to survive in the long run?

If Airbnb has disrupted hotels, travel, space, and trust, it’s also disrupted conventional management theory. The company’s rise is lacking corporate experience with the founders at their start. No MBA, but design school as a foundation. Learn from these three founding fathers of a real game-changer still in charge of this privately owned company. Media are normally running behind the facts: “Where everyone thinks Airbnb is today, is where we were two years ago.” The same will apply to this book, updated to the very end of 2016. In 2 years the Airbnb story will have different twists and outcomes.

About the author

Leigh Gallagher is an assistant managing editor at Fortune and the host of Fortune Live. She is also co-chair of the Fortune Most Powerful Women Summit and oversees Fortune’s 40 Under 40 editorial franchise. She appears regularly on CBS This Morning, Marketplace, CNBC, and many other programs.

I received a free review copy from Penguin Books, the publisher, through Netgalley, in exchange for my personal, unbiased opinion.

PMI Netherlands chapter 2017 Summit will focus on Reconstructing Project Management

The PMI Netherlands Chapter 2017 Summit on Tuesday 26 September in Spant! Bussum will focus on reconstructing project management. The rationale behind this statement is the conviction that the profession of project management needs to be relevant and agile to accommodate for disruption effective in the organizations it is applied. Change is a given, and often the reason to conduct projects. Disruption as norm possibly implied more unknowns and risks than most project managers have an appetite in.

John Smith at PMI Netherlands Summit 2016Multi-disciplinary collaboration between T- or even π-shaped professionals is key to ensure lasting business and transformation results. Gone is the time of I-shaped professionals, in-depth experts on a single topic. In current teams, whether these are called Scrum development teams, BusDevOps squads or blocks, much of the execution takes place. What’s left for you and me, formerly known as a project manager?

We need to go back to square one to redefine who we are as project manager, and the work we do. What does the world around you essentially need from us? What are core ways of working, next practices, that will actually make the difference between attempts and successes?

The audience will be challenged to participate and contribute, speakers are facilitators and will encourage engagement. PMI Netherlands Chapter limits the use of traditional means of slides. No more death by PowerPoint! Rather they would like speakers to encourage dialogue and capture the essence of project management looked at from different viewpoints. While interacting we will reconstruct project management in a joint effort. The objective is to conclude this conference with a debated if possible shared view on “project management 0.5 – a reconstruction of project management”.

Visit www.pmi-netherlands.summit.com for more information about registration, program, and ways to contribute as a sponsor, speaker or participant.

Wandelen in en tussen Twentse steden Almelo, Hengelo en Enschede

Als je me een beetje kent, weet je dat ik een 2e Pinksterdag, net zo min als een 2e Kerstdag of 2e Paasdag in de meubelboulevard of het tuincentrum doorbreng. Als het uitkomt en het weer goed is, ga ik aan de wandel. Voor vandaag heb ik zelf een route in elkaar gezet met afstandmeten.nl en het wandelnetwerk Twente. De parkeergarages in Almelo zijn op zon- en feestdagen gratis te gebruiken. Dat scheelt weer €6 in de P+R Javapark P12 direct achter het station Almelo. Ik zet m’n auto er om 7u neer. Als het toch warm wordt vandaag, kun je maar beter vroeg beginnen 😉

Almelo – Borne (13km)

Station AlmeloIk heb ook nog een rondje Almelo van 38km op de plank liggen, maar het nadeel van een rondje langs de rand van de bebouwde kom is dat het stadscentrum niet wordt aangedaan. En op één of andere manier heb ik dat van Almelo, Borne en Hengelo tot vandaag eigenlijk nog niet bewust bezocht. Stadhuis AlmeloAan de Haven Noordzijde – een uitloper van het Twentekanaal, Zwolsekanaal, wat verderop begint het Kanaal Almelo – Nordhorn – is de laatste jaren veel nieuwbouw gepleegd. En zoals in meer gemeenten is een nieuw stadhuis er niet bekaaid afgekomen.

Waagplein Almelo 2Een parkeerwachter op de fiets (heeft hij dienst vandaag?) deelt wat eten uit aan zwervers op het Marktplein. Ik verken de Passage, de Grotestraat en de Koornmarkt verder. Hier mis ik een rood-gele pijl van het Streekpad 2 Twentepad, dat ik voor de eerste 2,6km volg. Met OSMAnd vind ik de weg snel terug, en neem Het Kolkje naar de Grote Kerk. Net achter de Gravenallee staat een rijtje huizen aan de Herengracht, waar allerhande ateliers zijn gevestigd. Huis Almelo GravenalleeDe ‘echte’ Gravenallee is een zichtlaan voor Huize Almelo, een markant 17e eeuws landgoed midden in de bebouwde kom van de stad. Je kunt de havezate alleen van een afstand bekijken. De N349 steek ik recht over, het houten hek aan weerszijde is te laag om om te lopen, om de Gravenallee te vervolgen. Aan het eind rechtsaf, over het jaagpad langs de Loolee met vissers en koeien als gezelschap de komende kilometers.

Langs de Loolee bij AlmeloTer hoogte van het dorp Zenderen laat ik de beek die vanaf daar te boek staat als Fleringmolenbeek links liggen. Paden langs de akkers, langs boerderijen en door bossages volgen. De Bornsche Beek over tot in Borne, waar de beek in lokale parken is opgenomen. Waar ik eigenlijk een fietstunnel onder de N743 had moeten nemen, loop ik rechtdoor. Bij de volgende rotonde steek ik alsnog de grote weg over en loop het centrum van Borne in langs historische winkels en stadsboerderijen. Vrijwel direct valt een verwijzing naar een zandstenen Mariakapel op. Ik kan me niet herinneren deze op de Twentse Kruistochten gezien te hebben.

Wees gegroet vanuit Borne. Mariakapel na 13km #wandelen door #twente. #walking #borne #kapel #mariakapel #overijssel #wanderlust

A post shared by Henk-Jan van der Klis (@hjvanderklis) on


Wat verderop aan de Pellenhof staat de Oude (Nederlands Hervormde) Kerk. Ik rust er op een wandelbankje.

Borne – Morshoekweg Hengelo (9km)

Social sofa Noaberschap Pellenhof BorneDe historische Pellenhof, waar in 2013 voormalige bejaardenwoningen een nieuwe bewonersgroep kreeg, heeft ook een social sofa Noaberschap in de aanbieding. Leuk voor de verzameling! Ik ga verder over de Grote Markt, langs de rooms-katholieke Sint Stephanuskerk die rond half tien de gelovigen met klokgelui heeft opgeroepen naar de mis te komen. Diverse mensen zie ik naar binnen stappen. Vrijblijvend de kerk bezichtigen zit er nu niet in. Kleurrijk pand centrum BorneAan de Stationsstraat staan fraaie herenhuizen. Vlak voor het spoor sla ik linksaf, de fietssnelweg F35 op. Tot de Amerikalaan is dit stuk nieuw, daarna het van het Rondje Hengelo (april 2017) bekende tracé tot aan de Westermaatsweg. Ik heb expres nu de andere kant van de waterzuiveringsinstallatie in de route opgenomen. Van het rioolwater produceert het waterschap zelf ook weer energie. Nu nog wat aan de geur doen 😉

Bankastraat HengeloDe flats aan de Bankastraat zijn vrolijk gekleurd. Historische panden aan de Deldenerstraat (gemeentewerken), Pastoriestraat (eclectische bouw van rond de eeuwwisseling, aldus het bruine VVV-bordje uit de 20e eeuw) brengen het beeldmerk van de Kennedymars Hengelo, de klokkentoren van het gemeentehuis heel dichtbij. Het centrum is ook hier nog uitgestorven. Op de Markt schiet ik wat foto’s van de Sint Lambertusbasiliek, de kunstberen die blauwe schijven bespelen en de Brink toren. In de Drienerstraat zijn gekleurde t-shirts opgehangen, zoals je in Italiaanse winkelstraten paraplu’s ziet hangen. Dan een 2km langs de Enschedesestraat om bij de kwekerij De Belder op #370 dezelfde afslag te nemen naar de Morshoekweg als tijdens het Rondje Hengelo. Een mooi punt om weer even te rusten.


Morshoekweg Hengelo – Volkspark Enschede (9km)

Torentje van Driene op campus University of TwenteDe Morshoekweg en verderop de Drienerbrakenweg zijn populair bij fietsers en hardlopers. De groene verbinding tussen Hengelo en het campusterrein van de University of Twente. Daar gaat mijn routebeschrijving ervan uit, dat er her en der straatnamen staan aangegeven. Niet dus. Met wat hulp van OSMAnd koers ik naar de Viermarkenweg, opnieuw een slingerende bomenlaan richting Enschede. Het voetpad door Park De Kotten zet me aan het eind op de Hengelosestraat.

Spinnerij Rigtersbleek ZandvoortIn de Indische buurt fotografeer ik Openbare Basisschool 3 aan het Plein West-Indië. Sportpark De Rigtersbleek, waar op de Lange Ronde van Twente een rustpunt is ingericht, wordt nu gesport. Ik ga linksaf en verbaas me over de mooie panden aan de Goolkatenweg. Goolkaten blijkt het erve te zijn waar tegenwoordig het Volkspark te vinden is. Vóór ik daar ben, zigzag ik langs de voormalige spinnerij Oosterveld aan Rigtersbleek Zandvoort, langs een mooi beschilderd viaduct bij de Parkweg.

Volkspark Enschede – station Enschede (8km)

Zuiderspoorflat Haaksbergerstraat - Blekerpad EnschedeIn het park zijn weinig andere mensen te vinden. Wel is het er lekker zitten. Aan de andere kant, na de uitgang op de Emmastraat vind ik het daar opgestelde kunstwerk Tafelblad van Helga Kock am Brink met de tekst “Waar de tijd stil bleef staan, zijn wij het die bewegen” wel treffend. Mijn moeders jeugd speelde in de Emmastraat. Ik kan stilstaan bij het verleden, of zelf in beweging blijven, vandaag trouwens in Enschede de route wel degelijk langs ‘historische’ punten uitgezet. De nieuwbouw rond het Blekerpad achter me gelaten, sta ik namelijk bij de Zuiderspoorflat, waar mijn grootouders ook hebben gewoond, en ik heb gelogeerd. De Aldi aan de overzijde van de straat zat er in de jaren ’80 ook al (toen vonden we dat heel bijzonder), in het voormalige fabriekscomplex Jannink aan weer een andere kant van de rotonde op de Haaksbergerstraat met Zuiderval, werd destijds het Textielmuseum geopend. Dat is er sinds 2008 niet meer.

Bonhoeffercollege Kuipersdijk EnschedeIk neem de Cromhoffsbleekweg langs de schoorsteen van Jannink, een bijzonder studiocomplex The Loch waar allerhande plastic mock-ups van attracties en stripfiguren buiten op de stoep staan. De wat verrommelde industrie aan weerszijden maakt voorbij de Getfertsingel bij de Zuiderval plaats voor de moderne kantoorpanden, het spacy vormgegeven Bonhoeffer college, autobedrijven en – hier is het wel druk – het complex met bouwmarkten, McDonald’s, KFC, etc. Dan is het bij de N35 wel weer verrassend om een fietspad in de luwte van de autoweg te kunnen pakken en na de tunnel onder de Kuipersdijk door een helemaal stil laantje, de Engerinksweg.

Woontoren aan Mooienhof EnschedeNieuwbouw en sportvelden op het voormalige Diekman stadioncomplex (FC Twente zit tegenwoodig in de Grolsch Veste in Drienerlo, aan de noordwestkant van de stad). Bij de Diekmanhal fotografeer ik de legendarische boksers Quentemeijer en volg de Johan Wagenaarstraat, Perikweg en Brinkstraat. Hier zet ik de zeshoekige Christelijk Gereformeerde Renatakerk op de foto. Bruiloften en begravenissen van familie aan moeders kant zijn hier geweest. Draai je je om, imponeert de woontoren aan het Mooienhof. En even verderop waan ik in een andere wereld op het Hendrik Jan van Heekplein. Enschede heeft 2e Pinksterdag tot extra koopzondag uitgeroepen. En dus trekt de Primark als moderne kerk, maar ook de vele terrassen een enorme hoeveelheid mensen. Verbaas je in de Enschedese binnenstad niet over het vele Duits om je heen. Ik wurm me door de Marktstraat en Korte Hengelosestraat. Lucht bij het Stationsplein, waar ik om 14u aankom.