Switchfoot – interrobang

      No Comments on Switchfoot – interrobang

Met mondkapjes en handgel in de aanslag trokken de vijf mannen van Switchfoot eind 2020 de Sound City studio in Van Nuys, California in voor de opnames van hun 12e studioalbum, interrobang, de opvolger van Native Tongue (2019). Producer Tony Berg (Phoebe Bridgers, Andrew Bird, ooit sessiemuzikant voor bijvoorbeeld Debby Boone en afleveringen van The Muppet Show) daagde Jon Foreman, Tim Foreman, Chad Butler, Jerome Fontamillas en Drew Shirley behoorlijk uit om het beste uit zichzelf te halen. Opener Beloved heeft een ’60 smaakje net als de afsluiter Electricity. Lost ’cause een catchy rocksong voor op tournee is. In de aanloop naar de release op 20 augustus werden de singles Fluorescent, If I Were You, The Bones of Us en I Need You (To Be Wrong) uitgebracht. Polarisatie in de Amerikaanse samenleving en de pandemie vonden hun weg naar de teksten van If I Were You (“Yeah, but what if me and you/ Were in each other’s shoes/ Could we break through/ To somewhere different, somewhere new?/ ‘Cuz if you’re stuck with me, I guess I’m stuck with you/ Could we rise above the scars we put each other through”), al zijn licht en hoop, kernthema’s van het christelijk geloof niet ver weg, zij het niet duimendik er bovenop. “If only I could open my eyes, would the truth be what would set me free” klinkt het in Beloved.

Verrassingen zitten in de cello bij Fluorescent, dat textueel het perspectief van een mot aan de buitenzijde van een raam neemt: “How long, my fluorescent favorite?/ How long ’til you run out of light?/ A year, a month, a day, a night.” De cello keert terug in het walsende Wolves. Het tempo zit er flink in bij Splinter en zeker The Hard Way, waarin Foreman bekent te leren van fouten.

Sfeer en ruimte is er in het rustige Backwards in Time (wat zou het soms mooi zijn als we de klok zouden kunnen terugzetten). De verspreid uitgebrachte lead singles geven het idee het album al lang te kennen, maar dat geldt dus voor minder dan de helft van de elf liedjes. Petje af voor het vinden van hoekjes in de rockmuziek die je niet al platgetreden hebt.