Pronkjewailpad Noordroute als zesdaagse: Stedum naar Appingedam

Het ritme zit erin. Voor de vijfde dag op rij ben ik op de Noordroute van het Pronkjewailpad door de provincie Groningen. Ik begin de dag na een goede nachtrust met een ontbijt bij Lies Oldenhof in Stedum. Rond 8.45u gesp ik de rugzak weer om en ga ik naar Huizinge om de draad op te pakken en de eerste digitale stempel te scoren. Het kleine dorp ligt op een wierde met de N33 als buur. In deze contreien schilderde Jannes de Vries de graanoogst in 1960. Hij zou er nu weer kunnen zitten. Links en rechts rijden combines om de oogst binnen te halen. Om in Westeremden te komen maak ik eerst een ommetje langs de rand van de akkers ten zuiden van de doorgaande weg.

Liedboek Nederlands Hervormde Gemeente WesteremdenDe Andreaskerk is open. Ik ben de enige bezoeker. Me vallen ditmaal de forse in een leren band gestoken liedbundels uit 1917 op in de kerkbanken. Het tegenover de kerk gelegen Museum Helmantel is nog gesloten. Met een fysieke en digitale stempel uit het dorp op zak ga ik verder over een nieuw aangelegd fietspad langs de meanderende Zeemsloot.

Kerk LoppersumAangekomen in Loppersum ben ik toe aan pauze. Helaas is Molen Stormvogel gesloten, evenals het naastgelegen stookhok dat drie jaar geleden een combinatie van rustpunt met koffie/thee, WC en stempelpost was. Nu pauzeer ik kort op de picknickbank bij de molen. Het zoutwaterbad en hotel Spoorzicht laat ik ditmaal links liggen. Het Snuffelhoekje staat nog wel in de app als stempelpost, maar bestaat niet meer. In de Wereldwinkel Loppersum ‘Veur Elkenain’ en bij Brasserie Meer krijg ik wel keurig stempels. De Petrus en Pauluskerk in het centrum is open. Ook die bekijk ik.

Beeldentuin De Roegte Eenum 5Door het akkerlandschap bereik ik het volgende dorpje op een wierde, Eenum, waar de kerk van Eenum, waar de krijtborden ook drie jaar na m’n vorige bezoek de passant welkom heten. Verder dan richting Leermens. Vlak voor de dorpsgrens is de beeldentuin De Roegte. Keramiste Joke Bijnsdorp geeft me niet alleen een stempel, maar nodigt me ook uit in haar tuin rond te kijken. Ze omschrijft De Roegte zelf als: “een andere wereld niet ver weg. Een plek waar je kunt genieten van wat je ziet. Een plek waar vrede heerst. Een plek waar mensen vreedzaam leven.” Grappige beelden en figuren van mensen en dieren. Altijd jammer, dat je met een volgepakte rugzak niet even een beeld kunt kopen en meenemen.

Interieur kerk LeermensIn Leermens bekijk ik de Donatuskerk en neem als pronkjewail een Leermster Staintje mee, een artefact met symbolische waarde. “Leef als een raaf: speels, voorzichtig en effectief. Beweeg in de tijd, als een boom in de wind. Oordeel omzichtig, met gezond verstand. Werp pas een steen als je het gewicht kent. Wees als de Leermster Stain, dij kin oet zied mor nait vanzulf.”

Zalm aperitief visrestaurant Oude School OosterwijtwerdWeer een klein eind verderop is Visrestaurant De School dat onder Oosterwijtwerd valt. In 2018 was dit één van de meest gewaardeerde stempelposten en ook nu valt me de professionaliteit en gastvrijheid op, zeker als zoveel stempelposten geen pronkjewails meer uitdelen. Ik krijg een aperitief met stokbrood en zalm ‘van het huis’ geserveerd. Zelf heb ik zin in koffie. Niet de meest voor de hand liggende combinatie, maar met voldoende tussentijd prima te doen.

Labyrinth bij kerk OosterwijtwerdIn het dorp bekijk ik de Mariakerk. Een ikoon van Maria de tedere moeder en uitleg over het morgen (zondag 15 augustus) door Rooms-Katholieken gevierde Maria Hemelvaart vallen op. Buiten de kerk, en dat was me bij eerdere bezoeken niet opgevallen, ligt een labyrinth van steen in het gras van het kerkhof. Achterin de kerk was koffie, thee en bouillon aangeboden. En na al die kilometers heb ik best zin in een glas Maggi bouillon. Kansen moet je grijpen.


Mariakerk KrewerdVerder over ‘s Heren wegen naar het volgende dorp, Krewerd, waar ik de – alweer één – Mariakerk bekijk. Theeschenkerij De Kosterij is nu wel geopend. Op de Oostroute een paar maand geleden was ik ook in Krewerd en begon het daarna stevig te regenen. Nu is het droog en zonnig, wel waait het stevig. De Krewerderweg voert naar Holwierde, waar de op de wierde staande kerk gesloten is.

Hoeske van Opoe Iet DelfzijlFormeel ben ik dan in Delfzijl, al zijn er nog wel wat wierden te gaan. Eerst de Toren Uitwierde, ook een stempelpost op de Oostroute. Helaas is de stempel in de afgelopen maanden verdwenen. Ik pauzeer kort en ga via de wierde Bissum de stad Delfzijl binnen. De binnenstad laat ik ditmaal met rust; op de Oostroute en met het voorlopen ervan heb ik het stadscentrum al enkele malen in het afgelopen jaar doorlopen. Ik zet een digitale stempel bij het Verzorgingstehuis BetingeStaete dat op zaterdagmiddag laat gesloten is. Waar ik nog niet eerder ben geweest is ‘t Hoeske van Opoe Iet. Dit rustpunt is weliswaar beperkt opengesteld en bij mijn passage gesloten, maar is op zo’n onverwachte plek in de stad en ook nog een rustpunt, dat ik dit veel leuker vind dan weer een gesloten molen of Rabobank kantoor.

Kerk FarmsumBij de statige Hervormde kerk in Farmsum zet ik een stempel. Op de Oostroute waren Molen en Dorpshuis Aeolus gesloten en ontdaan van een stempel. Ik ga er vandaag mijn energie niet aan besteden. Het intussen al best laat. Ik plan met Komoot de kortste weg naar Appingedam. En waarom niet een keer langs de zuidoever van het Damsterdiep? Veel andere wandeltochten en ook het Pronkjewailpad gaan over de noordoever. Goed, langs het nieuwe AZC, de tot een woonwijk in herontwikkeling zijnde oude AZC over het Zwet naar het drie kilometer verderop gelegen Appingedam. Bij de ALDI haal ik drinken en krentenbollen voor zondag, een maaltijdsalade en cola zero als eten voor nu. Zicht op paviljoen Overdiep AppingedamIn het zonnetje aan de Stadshaven pauzeer en geniet ik van het eten. Ik weet dat Paviljoen Overdiep tot laat op de avond open is. Ik kan er dus gerust aangaan voor de fysieke stempel van Appingedam en krijg een Damster klokje (een bitter) mee. Een kilometer noordwestelijker aan de Vrijheidslaan is mijn Vrienden op de Fiets overnachtingsadres bij Henriëtte en Felix.  Met 43,5km achter de rug is het welletjes. Gedeelde hobby’s en belangstelling voor elkaars kinderen en werkzaamheden, plus de ontdekking dat het poortgebouw van de begraafplaats om de hoek aan de Jukwerderweg te koop staat, levert leuke gespreksstof voor de avond op.