Pronkjewailpad Noordroute als zesdaagse: Eenrum naar Niekerk

Het is donderdag 12 augustus, mijn derde van zes dagen langs de Noordroute van het Pronkjewailpad door de provincie Groningen. Ik heb overnacht bij B&B De Lastpost in Eenrum en ga met – kenmerkend voor het Pronkjewailpad – enorme slingers naar Niekerk, net buiten Zoutkamp. Maar eerst een goed ontbijt met andere gasten die het Pieterpad van Nijmegen tot hier in noordelijke richting hebben gefietst. Zij gaan door naar Holwerd, pakken de boot naar Ameland voor nog wat dagen vakantie. Na het ontbijt sla ik proviand in bij de Coop en neem geld op voor de komende overnachtingen bij de Geldmaat. Van de resterende stempelposten in het dorp scoor ik een stempel en bekijk ik de kerk.

Kerk Kloosterburen 2Voor het stuk naar Molenrij heb ik Komoot een route laten uitstippelen tussen de graanvelden en vaarten bij Wehe den Hoorn. Dat dorp kom ik morgen, evenals Eenrum weer tegen ‘op de terugweg’. Ook vandaag valt op hoeveel posten gesloten zijn of niets extra’s meegeven of laten zien: Herberg restaurant Molenrij en Bij Tij en Ontij in Kloosterburen als eerste voorbeelden. De Rooms-Katholieke hot spot in de Gereformeerde omgeving heeft een aantal kenmerkende gebouwen als de Willibrordschool, een Cloostertuin en aan een kloostercomplex doen denkende herberg opgeleverd. Het is ook het enige dorp in de wijde omgeving met een eigen (nog actieve) carnavalsvereniging.

Handstand in HornhuizenMet het verdwijnen van de Coop is Kruisweg ontdaan van de enige stempelpost. Gistermiddag in de bus heb ik in een tuin aan de Tammingastraat in Hornhuizen een houten sculptuur van een naakte man die een handstand doet gezien. Zo grappig! Die ‘moet’ op de foto en dus wijk ik even af van de officiële Pronkjewailpad route. Rond het kruispunt is het stempelen geblazen bij de Kerk Hornhuizen, Galerie Gewaagd en Nieuw Wongema. Het terras is net open, al goed bezet met aan een pauze toe zijnde fietsers en dus grijp ik de kans om buiten te genieten van een glas thee.

Panorama in kerktoren HornhuizenIk beklim de kerktoren en geniet van het panorama en het enorme verschil met nog maar een paar weken geleden, toen een enkele trap me al op een minuut hijgen en puffen kwam te staan, nog altijd de naweeën van de corona besmetting in maart 2021. Een vrouw die vergeten is de camera mee naar boven te nemen, zegt haar man te gaan vragen nog even naar boven te gaan om een foto te nemen. Tja, deze week moet ik het allemaal alleen doen.


Uitkijktoren in MarnewaardVoor het stuk naar Lauwersoog zet ik Komoot weer aan het werk. Het levert een afwisselende route over de zeedijk, de stevige zandpaden – geschikt voor Zijne Majesteits Leopard tanks – aan de oostzijde van het militair oefenterrein Marnewaard, weer een stuk zeedijk tot in Lauwersoog. Als je zo lang alleen loopt en eigenlijk alleen maar kleine dorpen ziet, zijn overvolle parkeerterreinen in de haven, een goedgevulde Visser Vis restaurant, een stempelpost, best overweldigend. Ik loop door naar de stempelpost Het Informatie Paviljoen Lauwersoog, dat ten opzichte van drie jaar geleden al een verlopen indruk maakt. Geen personeel te zien, dus ook hier een digitale stempel en vlot weer verder!

Zicht op MarnehuizenVoor het stuk naar Vierhuizen heb ik Komoot weer gevraagd een mooie route uit te zetten, het over geasfalteerde wegen liggende Pronkjewailpad ken ik al. Complimenten, want het vlonderpad door het Noordergat, de wandelpaden door stukken bos, toch nog Strandpaviljoen Meerzicht aandoen, de zandpaden vlak langs de bebouwing van het militair oefendorp Marnehuizen – er woont niemand! – en de ‘snelweg voor tanks’ tussen de kazerne en de Marnewaard zijn afwisselend. En ja, het is warm buiten!

Molen De Onderneming VierhuizenDe Westpolder uit, de dijk af naar B&B D’Olle Pastorie Vierhuizen en de geopende Kerk. Ik moet zuinig zijn op m’n energie en flessen drinken. Aan het eind van de midden, vijf minuten na sluitingstijd kom ik bij het Visserijmuseum Zoutkamp (dus digitaal stempelen). Bij Palingrokerij Postma kreeg je drie jaar geleden nog een hapje als pronkjewail met je stempel, nu ook hier alleen de laatste. Bij de Coop koop ik een maaltijdsalade, afgeprijsde bollen en nieuw drinken voor vanavond en morgen. Dan nog twee kilometers wandelen om bij B&B Juckemaheerd na 42,6km in Niekerk aan te komen.

Interieur bed and breakfast Juckemaheerd NiekerkDe wereld blijkt weer eens klein. Mevrouw Wermink komt uit Ommen en is een nicht van de veehandelaar die vroeger bij mijn schoonouders de koeien kwam ophalen. Een deel van de familie woont nog altijd op hoeve Dalvoorde tussen Balkbrug en Nieuwleusen. Het levert leuke gespreksstof. Voor de B&B (enorme kamer, een grote gemeenschappelijke ruimte met allerhande voorzieningen tot en met witte wijn, melk en chocolademelk in de koelkast en koek in de trommel aan toe) alle lof. Na de maaltijdsalade met zalm en een broodje kijk ik de Indiase film Mimi (2021).