Een rondje Méér wandelen in Groningen smaakt

Een week na mijn zesdaagse door de provincie Groningen ben ik terug in Stad en ik vermoed dat ik wéér mag. De aan De Ploeg lid Alida Pott gewijde tentoonstelling in het Groninger Museum, het Wall House #2 trekken. Op internet vond ik drie kunstwandelingen à 4km in de wijk Hoornse Meer die toepasselijk Rondje Méér zijn genoemd. Daar kan ik wel wat mee. Onze jongste dochter Marianne wil dan op de terugweg best gebruik maken van de lift naar Balkbrug met de auto in plaats van de trein te moeten betalen. Om zeven uur ‘s ochtends rijd ik weg van huis, parkeer de auto op de Damsport en pak de routebeschrijving van de eerste kunstwandeling erbij. Die gaat ook langs lokale kunstenaars die aan huis werken of hun creaties hebben laten zien op 3-5 juli 2021.

Kunstwerk Compassie Maartenshof GroningenOok op andere dagen is wandeling 1 en 2 interessant vanwege de diverse kunstobjecten in de openbare ruimte. Meteen aan het Maartenshof bij de bushalte van lijn 10 staat Compassie van Herman Bartelds. Een man op een scootmobiel groet vriendelijk en vraagt of ik verdwaald ben. Ik leg ‘m uit dat juist de routebeschrijving in m’n hand ervoor moet zorgen dat ik niet verdwaald. Kunst in portiek Willem Dreesflat Groningen 1In de portiek van de Willem Dreesflat hebben Daniëlle de Wilde en Alette de Groot vogels verbeeld achter de ramen en aan de muur. Kunstwerk De Bank van Bastiaan de Groot bij Paterswoldsemeer GroningenIn de zuidwestelijke punt van het Paterswoldse Meer heeft beeldhouwer Bastiaan de Groot drie kunstwerken in de gras- en bloemenvelden staan: Ontmoeting, De Bank en De Vuistbijl. Het rondje gaat over de Hoornsedijk terug. Hier komen de eerste wandelaars op hun Pieterpad etappe me tegemoet. Kunstwerk Kasco van Joost van Hezewijk Onlandsedijk Groningen 1Bij de Onlandse Dijk linksaf en dan aan de linkerhand ligt in een plas het kunstwerk Kasco van Joost van Hezewijk. De rondgang rond dit werk kost me kletsnatte schoenen, sokken en zelfs de korte broek vanwege het hoge gras en riet. Cultuur mag wat kosten!

Groninger Industriele Crediet BankIn plaats van het laatste stukje terug naar Maartenshof ga ik door over Laan Corpus den Hoorn, het Overwinningsplein met de Immanuelkerk en de Canadalaan tot aan de A7 bij het Julianaplein. Het Hoornsediep over en via de Braillelaan door de Rivierenbuurt, waar de verschillende bouwstijlen en hoogteverschillen in de straten opvallen en weer wat foto’s opleveren, onder meer van het Dinkelpark en de voormalige Groninger Industriele Crediet Bank. De voetgangerstraverse over de sporen dan en ik sta op de Stationsweg. Het is nog maar 9.20 uur, dus tot de opening van het Groninger Museum om 10.00 uur heb ik nog tijd zat voor een stadswandeling. Eens kijken wat me deze keer opvalt.

Anthony Gasthuis Groningen 2Ik kijk eerst binnen bij het Sint Anthony Gasthuis. Het is in 1517 gesticht met als doel armen en zieken op te vangen. Tot 1644 werden er ook pestlijders ondergebracht en van 1702 tot 1844 was het achterste deel in gebruik als dolhuis. Street Art Kostersgang GroningenDe street art van een vogel en een menner van Klaas Lageweg aan de gevel van de Kostersgang wekt op Instagram de aandacht van Marianne. Direct ernaast woont haar vriendin en Carolus Clusius College klasgenote Myrthe, bij wie ze de afgelopen paar weken al een paar keer is geweest.

Hier schenkt men Heineken in GroningenSoms zijn het kleuren zoals het rood, blauw en geel in de gevel van het Bud Gett hostel, de langgerekte gevel van het Heilige Geest Gasthuis (het oudste van de stad. In 1267 werd het voor het eerst vermeld: de paus gaf toestemming voor de aanleg van een kapel met kerkhof) aan de Pelsterstraat of de van Heineken kratten gemaakte gevel van een lokale kroeg. Kastanjeplein op Nieuwstad GroningenOp het Kastanjeplein aan de Nieuwstad staat een metalen vlag fier te wapperen. De larger than life dildo’s die de sekswerkers hier achter de ramen hebben uitgestald werken op mijn lachspieren.


Kast met 12 Oudtestamentische voorstellingen van HN WerkmanIn het Groninger Museum berg ik mijn rugzak op in een kluisje om zo licht mogelijk langs de Alida Pott tentoonstelling te gaan, me opnieuw te laven aan de expressionistische schilderijen van De Ploeg leden in de vaste tentoonstelling, maar enkele van de geëxposeerde pronkjuwelen die wijlen Frans Haks, voormalig museumdirecteur en initiator van de nieuwbouw van 1986-1994 met de in 2019 overleden Alessandro Mendini heeft verzameld, vallen extra op. Opnieuw: vormen, kleuren, versiering of het knappe van dun porselein als een bloemblaadje kunnen vouwen.

Avant-gardist Milan Kunc probeert zichzelf in la de stoppenThe Show Must Go On moet prikkelen om het museum weer eens te bezoeken na maandenlange sluiting vanwege COVID-19 maatregelen. Uit de eigen collectie zijn thematisch zalen ingericht rond bijvoorbeeld bloemen, strijd, idolen, religieuze kunst. De werken van de Tjechisch-Duitse schilder Milan Kunc blijven bij. Als avant-gardist laat hij zich niet in een laatje stoppen, dezelfde drang om uit te breken als een eeuw geleden de jonge kunstenaars van De Ploeg deden om zich te zetten tegen de toen gevestigde orde van schilders. De kinderbiënnale laat ik aan de jonge garde en zo sta ik vóór elf uur buiten, klaar voor een volgende wandeling.

Gevels Jozef Israëlslaan Groningen 3De Aweg ken ik na de verhuisbewegingen naar Mariannes kamer wel, ik ga via de Westerhavenstraat naar de Jozef Israëlsstraat. Hier lijkt 100% van de woningen door studenten in gebruik, maar de gevels en het groen geven een eigen cachet. Bij het Kaas-Notenhuys in Winsum tijdens de zesdaagse was me de notenkoek van Knol’s opgevallen. Toen had ik er geen ruimte voor, nu wel, en dus stap ik het winkeltje bij de al meer dan een eeuw oude Knol’s Koekfabriek in om voor €3,10 een notenkoek mee te nemen. Leuke cadeau ideeën rijker ga ik verder naar het Suikerterrein. De gemeente Groningen wil hier de komende jaren de woonwijk Suikerzijde realiseren. Wat er nu is aan startups, vrije jongens, hippe restaurants in en rond voormalige fabriekspanden, het Timmerdorp en de proefakkers en werkplaatsen van het Alfa college Terra zal gaan verdwijnen. En als je dan toch al een aantal jaren vanaf de Ring of het Hoendiep denkt aan het nemen van een kijkje, kun je dat beter nu doen. Noorderlicht The Makeable Mind op Suikerterrein GroningenIk bekijk de buitententoonstelling The Makeable Mind van het internationale fotofestival Noorderlicht 2021 (werkelijkheid kun je maken, wie ben je echt? Welk image wil je achterlaten?) en maak een ronde over de Roege Route naar de vloeivelden, door jonge bosaanplant, het boerbos en de al genoemde akkers met zonnebloemen, gerst, haver, gort, hennep, bieten, boontjes en tarwe. Stilstaan bij wat beweegt op Roege Route Suikerterrein GroningenPrikkels om je te verrassen zijn er verder met vogelverschrikkers van voormalige spijkerkleding, kleifiguren, een theater van pallets, houten installaties en een weids uitzicht over de vloeivelden en Hoogkerk. Bij de Wolkenfabriek is een kleine Street Art Gallery, ook je aandacht waard.

Huis met bloemen in Piccardthof GroningenVanaf de Energieweg trek ik langs het Hoendiep met een variant op het Hoogkerkpad uit Wandelen buiten de binnenstad van Groningen, een met Komoot gemaakte route en eigenwijsheid. Buitenom langs de vloeivelden, het Hegepad naar de bebouwing tussen Stadspark en A7 en voor het eerst dóór het huisjespark Piccardthof, dat in 1942 als volkstuincomplex werd aangelegd. Nu overheersen de (ruim 300) siertuinen en staat op de meeste tuinpercelen een tuinhuis. In december 2017 heb ik er voor de dichte poort gestaan, in januari 2021 kon ik het park niet doorkruisen, nu is het er gezellig. De bewoners hebben wekelijkse activiteiten op diverse avonden, vandaag een BBQ bij het clubgebouw. De bloemenpracht en de keurig onderhouden bomen, huisjes in pasteltinten of juist inktzwart geverfd. Leuk om naar te kijken.

Cosmas en Damianus aan Van Swietenlaan GroningenOp een door Sanquin Bloedbank aangeboden stenen zitbank pauzeer ik even en dan pak ik de beschrijving van de tweede wandeling uit de serie Rondje Méér erbij. Hé, die gaat wat terug door de Van Swietenlaan en het parkje dat ik net ben doorgelopen. Geeft niks. Bij het Martini Ziekenhuis staan eerst de kunstwerken Martini banieren van Gabriël Lester, Cosmas en Damianus van Harm van Weerden en Chris Verbeek. Even verderop aan de Van Swietenlaan vind je nog het sculptuur Vertrouwen van Ronald Tolman en het stalen in blauw en rood gestoken kunstwerk De Bloedsomloop van Siep van den Berg.

Kunstwerk The Fair Maiden voor Rechtbank Paterswoldseweg GroningenVoor de Rechtbank aan de Paterswoldseweg staat The Fair Maiden van Alex Jacobs, een eigen interpretatie van Vrouwe Justitia. Het 92-delige Lichtscherm aan de Piccardthofplas van Noud de Wolf kende ik al, net als de Roestplek Hoornse Schans van dezelfde kunstenaar. Bomen op Hoornse Schans GroningenDe vorige foto’s met rijp op een koude wintermorgen in januari 2021 verschillen van die van vandaag met vol in blad staande bomen bij de cirkel van cortenstaal. Over de dijk Hoornse Schans kom ik weer bij de Paterswoldseweg. Aan de overzijde, met de kleurrijke gevel van het Martini ziekenhuis op de achtergrond staat Stadsmarkering S02 van Akira Asada. Via de Veenweg been ik terug naar de auto en kondig m’n aankomsttijd aan bij Marianne.

Huisartsenpost Martini Ziekenhuis Van Swietenlaan GroningenMet de auto stuit ik ter hoogte van de Concourslaan op de Unmute Us! demonstratie. De cultuursector is te lang op slot geweest en annulering is het woord dat je de laatste anderhalf jaar meteen koppelt aan evenement. Terwijl her en der het gewone leven zich herneemt, voetbalwedstrijden met publiek, spreekkoren, alcohol, etc. zijn toegestaan, is het niet uit te leggen, waarom ik voor een museumbezoek nog altijd een specifiek tijdslot moet reserveren, hoera in Nederland geen mondkapje meer op, pas in november weer naar een concert hoop te gaan en maar moet zien of iets als de Tocht om Noord half september wel op een leuke manier kan doorgaan. Terecht dat men demonstreert vanmiddag.

En verhip, Marianne meegenomen en thuis achter de buis werkend aan het verslag, merk ik dat ik door het niet nemen van kunstwandeling #3 ook het Wall House #2 heb gemist. Volgend jaar zomer dan, dan is dit architectuur hoogstandje met 21 jaar toch echt volwassen.