Rustig rondje door zomers Reestdal

Gisteren schreef ik al over de nieuwe borstkaswandontsteking, andermaal gevolgschade van de coronabesmetting in maart (!). Zorgen van vrouw en collega’s, voorzichtigheid aan eigen kant – ik voel als enige de pijnscheuten en de kortademigheid – en de ervaringen van de ommetjes op de afgelopen werkdagen houden me vandaag dichtbij huis. Ik stap om acht uur ‘s ochtends naar buiten in de ochtendzon zonder plan of ontworpen route, ook weer eens lekker.

ReestVia de Bos- en Regentenlaan steek ik de Zwolseweg over en wandel het Heuveltjesbos in. Aan de noordzijde van het bos volg ik net buiten de bebouwde kom even het fietspad naar Oud Avereest en sla tegenover de Schapenstreek rechts het zandpad naar de groepsaccommodatie Reestdalhoeve in. Bij de eerste boerderij heeft de tuin plaatsgemaakt voor een uitloopren voor kippen. Ik steek de Reest over. Het blijft hier elk jaargetijde fotogeniek. Koren op de velden rond de boerderijen, prachtplaatjes.

Gezellig onderonsje in Meeuwenveen-TakkenhoogteIk steek tussen de boerderijen door, sla de uitnodiging nu al te gaan zitten en van koffie te genieten af, en stap over de bospaden richting Nieuwe Dijk om daar de heide op te gaan. Eekhoorns trekken zich weinig van me aan. Het is leuk ze zien klauteren. In de schaduw van twee bomen hebben Schotse Hooglanders en schapen zich verzameld. Verderop tuurt een vogelaar naar zijn doelwit en maakt foto’s. Om de longen te testen neem ik in het natuurgebied Meeuwenveen-Takkenhoogte wel het pad naar de uitkijkheuvel en geniet van het panorama. De tot grote waterpartijn vergraven leiding, bos en percelen waar Schotse Hooglanders grazen wisselen elkaar af richting de Meeuwenweg. Een ree passeert zonder gêne.


Sculptuur De Samenwerking FortLangs de sloot naar Drogtzee is nu goed te doen. Het gras is droog en staat niet te droog. Ik passeer het plattelandsrestaurant Op de Deel. Ik heb er één keer gegeten en kan het aanbevelen. Aan het bordje te zien hebben de uitbaters ook ‘afhaal’ als mogelijkheid aangegrepen tijdens de pandemie nog wat te kunnen verkopen. Aan de picknickbank langs het in 2014 door bewoners zelf mogelijk gemaakte fiets- en wandelpad Drogtpad pauzeer ik kort. In de kern van Fort verbeeldt het sculptuur De Samenwerking wat nodig is om een nederzetting te bouwen en het er samen goed te hebben.

Boekweit in Oud AvereestDe bewoner van Meelwereld – bij een SWOS wandeling jaren geleden een rustpost – vraagt of ik lekker aan de wandel ben. Jazeker! Via ‘t Holweg kom ik bij de Pieperij, passeer de Reest weer en volg het fietspad langs Oud Avereest. Tegenover de oude trambaan naar Lutten Oever steek ik over, loop langs bloembollenkweker Snoek naar een kerkepad richting de begraafplaats en Reestkerk. Om me heen diverse graansoorten met informatieborden van Landschap Overijssel. De parkeerplaats rond de kerk staat vol. Er wordt een uitvaart gehouden. Langs het nog gesloten bezoekerscentrum De Wheem – in de nabije toekomst het nieuwe onderkomen van restaurant De Proefkamer Het Reestdal– het bos in naar de Nieuwe Dijk (Balkbrug, als onderscheid van de Nieuwe Dijk aan de oostzijde van de Reest in gemeente De Wolden).

Welkom in Nederland - Hulpdiensten sirenes uit bij campings BalkbrugAan De Haar richting de campings van Balkbrug heeft men het liefst hulpdiensten zonder sirenes, waarschijnlijk totdat de nood echt aan de man is. Over de Vrieschedijk en het bospad naar de Achterweg met halverwege een pauze. Henk-Jan op Achterweg BalkbrugDe laatste kilometers gaan door de nieuwbouw van  en de Boslaan langs het limiethuisje terug naar ons huis aan de Iepenlaan. Enkel bij Snoek was het hijgen en puffen, voor de rest van de 20km bleef de ademhaling rustig, net als de omgeving. Dat geeft perspectief voor de wandelingen volgende week!