Houd als vrijgemaakte rekening met wie nog niet vrij van COVID-19 gevolgen zijn

Heel mooi natuurlijk dat zaterdag 26 juni 2021 de vierde stap in het openingsplan van de Rijksoverheid gezet wordt en veel van de coronamaatregelen opgeheven of versoepeld kunnen worden. Met steeds meer gevaccineerden, zelfs onze pas eind juli 18 wordende jongste dochter mocht zaterdag 19 juni al een afspraak maken voor vaccinatie. Het geboortejaar, niet de exacte datum telde voor het krijgen van een uitnodiging van de GGD. Wat op anderhalve meter kan, mag weer en mondkapjes zijn enkel nog verplicht als dat niet kan, zoals in het openbaar vervoer. Grotere groepen in je tuin of huiskamer, kerk en museum, theater en concertzaal.

Tegelijk raken nog steeds mensen besmet en testen ze positief voor COVID-19. In de afgelopen weken hebben we in onze omgeving weer diverse voorbeelden gezien. Ook collega’s met familie en vrienden in India of die er bijvoorbeeld voor hun bruiloft naartoe zijn gereisd, zijn niet allemaal zorgen- of ziektevrij. Helaas betekent eenmaal corona gehad hebben, zelfs gevaccineerd zijn niet, dat je gevrijwaard bent om nogmaals positief te testen of met gevolgschade te (blijven) kampen.

Borstkaswand opnieuw beschadigd

Zelf zat ik maandagmiddag 14 juni opnieuw bij de huisarts, omdat na weken rust de pijn op de borst terug was. Met longen en hart gelukkig in orde, was de diagnose van de huisarts opnieuw een borstkaswandontsteking, deze keer aan de linkerzijde, met kortademigheid en hyperventileren als gevolg. Met ademhalingsoefeningen en driemaal daags twee paracetamols, de kuur met diclofenac en codeïnefosfaat begin april hielp matig bij de pijnbestrijding, zou ik het moeten doen. Slapen ging al snel beter, een eindje fietsen op woensdagavond, de dagelijkse ommetjes gaan met tong uit de mond, hijgen en puffen mijn deel. De yoga oefeningen heb ik gehouden bij langzame reeksen, aandacht voor onderrug en ademhaling.

Omdat het een ‘steriele infectie’ was, kon ik donderdagavond wel bloedplasma geven bij Sanquin bloedvoorziening in Zwolle. Paracetamol was niet meer nodig. Vrijdag leek het voldoende hersteld om op eigen tempo mee te doen met een ATB rit met collega’s door bossen rond het Noordbrabantse Veldhoven. Zaterdag na de Real Life Rally autorit was het echter weer bal. Stekende pijn, het idee alsof de de romp onverwacht dichtgebonden wordt en een zuurstof saturatie in het bloed van 90% waar de hele week 96% ‘normaal’ was. Geen wonder dat ik me niet goed voelde. Zondagmorgen weer 90%. Paracetamol verzachtte de pijn. Was de optelsom van activiteiten toch teveel? Is dit wat in de volksmond ‘pleuris‘ heet, en het Longfonds uitgebreid beschrijft als Pleuritis? Net zo min als ik iemand tering (tuberculose), kolere (cholera) of kanker toewens, kan pleuris uit de reeks verwensingen blijven.

Een griep ziek je ‘even’ uit met rust en een paracetamol tegen de hoofdpijn. Een dagelijks ommetje van slechts drie kilometer alleen met constant korte ademstoten volbrengen is geen recept om op een vrije dag 30-40km te gaan wandelen. Dat ik zondagmiddag 20 juni geen paracetamol meer nodig heb, ‘s nachts voldoende slaap en tijdens het half uur yoga oefeningen ‘s morgens diep en rustig kan ademhalen, is prettig, maar niet voldoende om zonder vermoeidheid het tot ‘s avonds tien uur vol te houden.

Is vaccineren de norm? Toch een testsamenleving?

Beluister de persconferenties van Mark Rutte en Hugo de Jonge. Denk aan de gesprekken die je als collega’s, familie en vrienden hebt. Hoe gemakkelijk is wel vaccineren de norm en moet degene die zich (nog) niet wil of kan laten vaccineren zich verdedigen? En is het beleid om teruggekeerde vakantiegangers zich gratis te laten testen, vanaf september tweemaal per week alle scholieren en studenten te laten testen en het Digitale Corona Certificaat bevrijdend of beperkend? Exploitanten van teststraten, kits en laboratoria varen er wel bij. In een open samenleving met grensoverschrijdend verkeer van mensen en zaken, lang vóór het advies om thuis te werken werd opgeheven files veroorzakende medelanders en maar wat graag geboekte reizen naar het buitenland, zijn het overheidsmaatregelen die ons allemaal nog enigszins in het gareel zouden moeten houden. Mijn vrijheden kunnen jou beperken en vice versa. Laten we rekening met elkaar blijven houden, ook waar de één amper geraakt is door het virus en de ander object van LongCOVID onderzoek is. Blijven omzien naar elkaar haalt meer uit dan met 2500 anderen basismaatregelen in de wind slaan en risico’s opzoeken door zo te staan op eigen grondrechten.