Het Pronkjewailpad tussen Uithuizermeeden en Appingedam

Ik heb om conditie op te bouwen de etappes van het Pronkjewailpad op lengte gesorteerd. Vandaag staat de volgens planning 30km lange tussen Uithuizermeeden en Appingedam op het programma. Als ik ‘s morgens met de auto naar Hoogeveen rijd, meldt de weersverwachting op NPO Radio 1 dat er in het noorden een bui kan vallen, waar het in de rest van Nederland nagenoeg droog zal zijn. Daarna is er een indrukwekkende reportage over COVID-19 slachtoffers die tot na een jaar na besmetting nog steeds kampen met kortademigheid, gebrek aan energie, etc. Zodoende is er een grote druk op corona-nazorgpoli. Hopelijk niet mijn voorland, al voelt het na twee weer mindere dagen zeker niet vanzelfsprekend. Vanuit Hoogeveen met de NS naar Groningen en daar in een nieuwe WINK trein van Arriva naar Uithuizermeeden, waar ik om 9.00u arriveer en direct aan de wandel kan.

Rensumaborg Uithuizermeeden voorzijdeDe eerste bezienswaardigheid onderweg is de Rensumaborg dat al rond 1500 werd genoemd en na verbouwingen in 1710 zijn huidige vorm kreeg. Ik maak een driekwart ronde en zie zo de voor- en achterzijde van de borg. De zichtlaan in zuidwestelijke richting voert naar een tweede kern van Uithuizermeeden met de 13e eeuwse Mariakerk als blikvanger. Mariakerk UithuizermeedenOnder het informatiebord dat de plaatselijke Protestantse gemeente het kerkgebouw gebruikt voor samenkomsten is een stevige kast aangebracht met daarin de stempel voor de Pronkjewailkaart. Via het Dingvonderpad kom ik bij de Dingsloot, waar jaarlijks tussen 1300 en 1700 de dienstdoende rechter in z’n ambt werd bevestigd. Op gepaste afstand kan ik een foto van de bossages met een glim van de gebouwen van de Menkemaborg maken. Uithuizen en de Menkemaborg liggen als pronkjuwelen op de noordroute van het Pronkjewailpad. Ik ben er in juni 2018 langs geweest.

Nicolaaskerk OldenzijlDe Heerdweg leidt naar de Meedstermaar, waar een fietspad de meanderende watergang volgt. Bij ‘t Baalkjepad steek ik het water over. Op naar het volgende dorp, Oldenzijl. Hier liggen de twee stempelposten een paar honderd meter van de route, maar zijn de moeite waard. De Romaanse Nicolaaskerk uit begin 13e eeuw is geopend en zo kan ik hier ook een stempel zetten. Naast de kerk staat het Gezinshuis Ik&Zorg in een voormalig schoolgebouw, waar dagbesteding en logeeropvang hand in hand gaan. Eric de Rover, de beheerder ziet me al aankomen en roept of ik een Pronkjewailer ben. Zeker. Koffie met wafel bij Ik&Zorg OldenzijlVoor €1,75 krijg ik een luxe uitgevoerde koffie met warme wafel op een plank geserveerd. €0,75 is bedoeld voor onderhoud van de kerk. Ik klets verder met Eric over de aanloop met wandelaars (elk weekend wel 12) en fietsers. Sinds kort kun je hier in een oude Bedford camper een B&B boeken. Natuurlijke vruchtensappen en andere lekkernijen kun je er ook krijgen. Even later komt een drietal andere Pronkjewailpad wandelaars aanzetten. Eén herken ik van FLAL wandeltochten. Gert Kwant en zijn wandelmaten komen uit Winschoten en zijn nog nieuw op het Pronkjewailpad. Ze wandelen vandaag 33km van Zijldijk naar Spijk. Leuk om zo aan tafel buiten vrolijk te keuvelen. Je zou haast vergeten dat je nog verder ‘moet’.

Interieur Nicolaaskerk Oosternieland 1Van hier naar het noordoosten wandelen voelt als terug naar Uithuizermeeden. De Mariakerk blijft in beeld. Hetzelfde geldt vandaag de hele route voor de Eemshaven. In Oosternieland is de 13e eeuwse Sint-Nicolaaskerk ook open, de banken versierd voor een huwelijksinzegening. Opnieuw een stempel binnen en door het lintdorp in zuidelijke richting volgend tot bij de N46. Aan de overzijde van de autoweg begint Zijldijk. Hier is de stempelpost niet in de Doopsgezinde Gemeente of het Vakantiekerkje, maar bij het dorpscentrum. Het is begonnen met regenen. Binnen schuilen kan niet; er wordt alleen koffie to-go geschonken. Ik pak de stempel uit het kastje aan de buitenmuur, vul het Zijldijk vakje en ga onder de poncho verder. Na een kwartier is het voorbij.

Interieur Mariakerk 't Zandt 1In ‘t Zandt is de eerste stempelpost onder een kraam met enorm krijtbord ‘Stempel Pronkjewail’ bij Landgoed De camping. De enorme toren van de 13e eeuwse Mariakerk trekt me met het klokgelui van twaalf uur. Ook deze kerk is geopend en ziet er binnen schitterend uit. Ik zet een stempel en teken het gastenboek. Buiten op het plein pauzeer ik.

Pancratiuskerk Godlinze voorzijdeBuiten het dorp om langs de Zandstermaar kom ik bij een voormalige borg met theekoepel. Onverhard verder naar de Godlinzerweg en dan door naar het gelijknamige dorp. De voormalige Gereformeerde Kerk (1952) is nu een woonhuis, het voorterrein een enorme speeltuin voor de er wonende kinderen. De Pancratiuskerk op de wierde is net geopend door een sleutelbeheerdster die een andere wandelaar even wijst waar de sleutel geretourneerd moet worden. De man is op het Pronkjewailpad uit Appingedam onderweg naar ‘t Zandt. Het weer valt hem tegen. Ik help hem met de digitaal stempelen functie in de app. Kunsthuis Oal Eer in GodlinzeHet Kunsthuis Oal Eer wat verderop op de wierde is gesloten. Hier stempel ik dus zelf digitaal. Op de website leggen de beheerders uit: “Bij Oal Eer is dat een bezoek met toelichting aan de lopende expositie of aan de beeldhouw- of schilderruimte. Koffie- en of thee is dan ook verkrijgbaar. Nog niet voluit: in verband met de bekende coronamaatregelen is het nu nog niet mogelijk om zo maar even aan te waaien; liefst even van te voren bellen voor een afspraak met een tijdslot voor maximaal 2 personen op dinsdagmiddag, de woensdag en de donderdagmiddag. Op anderen dagen met gerichte belangstelling voor het aanschaffen van een beeld of schilderij eveneens op afspraak, met tijdslot en maximaal 2 personen.

Een stempel halen kan altijd als het logo aan de weg staat; als de QR-code naar de weg staat voorlopig nog even digitaal stempelen. Er komt nog een mooie stempelkast om zelf te kunnen stempelen als Oal Eer dicht is. Arrangement: met de tegenover gelegen Pancratiuskerk wordt op dit moment aan een arrangement gewerkt; nadere details volgen!”

Interieur Mariakerk Krewerd 1In zuidoostelijke richting wandel ik via het buurtschap Arwerd naar Krewerd, waar ik al enkele keren ben geweest. In de Mariakerk haal ik een stempel en bekijk het interieur. De theeschenkerij Het Pronkje is per 1 januari 2021 definitief gesloten en levert een digitale stempel. Binnenkort komt er wel een theetuin aan de Pastorieweg 1. Ik pauzeer kort aan de Kloosterweg op een wandelbankje. Het begint alweer te regenen en ditmaal stevig. Een groep staat onder een smalle gevel aan de rand van het dorp te schuilen. Twee wielrenners benutten een boom en lachen me net wat te hard uit als ik de hagel en regen trotseer en doorga.

De schuilhut als je al zeiknat geregend bentZe komen me voorbij Nijenklooster achterop en wensen me een warme douche toe. Voorbij Wierhuizen is de bui pas overgetrokken en ben ik van top tot in de schoenen nat. Om dan voorbij de Kleine Heekt een schuilhut naast het fietspad te zien staan, heeft een hoog gehalte “Waar was je toen ik je nodig had?” Ik ga door en laat me in de wind en zon opdrogen terwijl de statige kerk van Tjamsweer dichterbij komt. Kerk TjamsweerDeze kerk is gesloten en kan er voor Appingedam nog geen fysieke stempel gezet worden. Op het spoor is net de trein naar Groningen voorbij gekomen. Dat betekent dat ik als ik de volgende wil hebben, nog een klein half uur heb om door de groenzone direct ten zuiden van de Parallelweg / N350 naar het station te koersen. Het Jonkerspad ken ik van een Fivelstadtocht. De pelikaan verbeeldt de passie van AppingedamNet iets voor 15.00u ben ik bij het station en zet deze keer de Pelikaan die de passie van de stad verbeeldt op de foto. Om 15.05u vertrekt de Arriva trein naar Groningen. Past precies. De 33km gingen goed vandaag zonder rugpijn of hinderlijke kortademigheid. Van de hoestbuien en achtergelaten slijm onderweg heeft behalve ik niemand last gehad. Wat een contrast met de overvloed daarvan de afgelopen dagen en – zeker ‘s avonds – veel te koud hebben met een lichaamstemperatuur van nog geen 35 graden Celcius.

Dat Klazien en ik vandaag 23 jaar getrouwd zijn, ben ik niet vergeten. Bij de AH to-go op het station Groningen koop ik een bos rode rozen (even tellen: 20, geen 23, da’s dan weer jammer) en stap de trein naar Hoogeveen in om weer lekker te gaan lezen.