The Choir – Deep Cuts

      No Comments on The Choir – Deep Cuts

Net als de afgelopen paar albums, heeft de Amerikaanse wave/rockband The Choir voor Deep Cuts een succesvolle crowdfunding campagne via Kickstarter onder fans gehouden in het voorjaar van 2020. Dat de COVID-19 pandemie de album tour om zeep hielp en het sowieso in 2020 schakelen was met prioriteit op gezondheid, is herkenbaar en begrijpelijk. Ook Derri Daugherty (zang gitaar), Steve Hindalong (drums, tekstschrijver) en Dan Michaels (sax) zijn niet meer de jongsten. Het overlijden van bassist Tim Chandler (1960-2018) na de release van Bloodshot was een zwaar verlies. Halverwege 2019 pakten de heren de muzikale draad op met de release van losse singles, zoals een cover van Phil CollinsIn the Air Tonight, OneRepublic‘s Counting Stars en het zelfgeschreven Mystical World, dat ook op Deep Cuts landde.

De met Stephen Leiweke (Lauren Daigle, Plumb, Kari Jobe, Ginny Owens, All Sons & Daughters) twaalf geproduceerde liedjes gaan van start met Hurricane met Andy Prickett (The Prayer Chain) op elektrische gitaren, Chris Donohue (leende zijn talent eerder aan Civil Wars, Indigo Girls, Leo Kotte, Daniel Lanois) op bas en Stephen Leiweke op akoestisch gitaar als gastmuzikant in een duistere setting: “Fearin’ what we can’t see comin’ I don’t need to throw any dirt clods over anybody’s wall. Lay the stone down. You don’t have to kill or fight back, stand your ground. You don’t have to wave a white flag. You don’t have to win the war.”

Een wandeling in het bos kan helpen verhalen te vertellen, de zegen achter een vloek te zien, vergeving te vinden in plaats van verraad (The Woods). Hoop is er in het mid-tempo Kindred Spirits (“Give every living soul the mercy none of us deserves. The Man of Sorrows came down here to suffer and to serve.”). Michael Walker speelt hierop mee met elektrisch gitaar. Ook zo’n typische mid-tempo wegdromer is Feel You Close, ook over het gemis van een dierbare, hier Ericka Estes (1999-2019, dochter van vriend Paul Estes (die eerder voor Daniel Amos en Michael Roe werkte). Tim Chandler’s heengaan en de vergankelijkheid tekent ook Aces Over Eights. Tegelijkertijd houden de mannen ons voor: “Every sunset is grace, every sunrise redemptive.”

De wake-up call om wat gezonder te leven, pakken de mannen op in Reckless Ways, reflecties op gevaar (Trouble), straf en genade in The Fool. Sunshine Girl herpakt het tempo, gesteund door Mark Uecker (producer), Chris Donohue (bas), Andy Prickett en Michael Walker (gitaren). De liefde is krachtig in Eyes of Fire en het al genoemde Mystical World, waaraan bassist en zanger Stephen Mason (Jars of Clay) bijdraagt. In het titelnummer is de free flying soul (titel van The Choir’s 1996 album) uitgebreid tot free flying sanctified soul.

Twaalf maal raak en man, wat een emoties! Let ook op de albumhoes. Todd Evans, die ook de hoes van Bloodshot ontwierp, heeft zich op Kintsugi, de Japanse kunstvorm om gebroken keramiek te verbinden met vloeibaar goud of zilver. In de Japanse schoonheidsleer dragen de sporen van breuk en herstel bij aan de schoonheid van een voorwerp. In de Japanse cultuur zijn draken doorgaans goed en wijs; ze brengen geluk en bescherming. Soms hebben we een nieuw perspectief nodig om de schoonheid van wat er al was te zien. “Never mind yesterday’s lies. Please realize you are even more wondrous in my eyes when the sun shines bright, illuminating your scars. And I adore the wounded creature you are.” (Deep Cuts).