Alleen samen komen we van corona af

Corona is niet een griepje waar je met een paar daagjes uitzieken in bed weer van af bent. Na de blog Alleen samen krijgen we corona (18-23 maart) en Alleen samen slaan we ons door de corona gevolgen heen (24-30 maart), zijn er lichtpunten, terugval en nieuwe ontwikkelingen vanaf 31 maart voor Klazien, Marianne en mij.

Woensdag 31 maart

Gisteravond kreeg ik direct bij het willen gaan slapen om 21.30u steken op de rechterborst die niet meer ophielden. Dat maakte slapen onmogelijk. Tegen 2.00u ‘s nachts heb ik de huisartsenpost in Hardenberg gebeld. Mijn lichaamstemperatuur is 35,5 graden en bloedsaturatie 92-95%. Klazien rijdt voor me naar Hardenberg om diclofenac op te halen. Fuck the curfew! Ik neem één capsule wacht en wacht zonder dat de pijn vermindert. Uiteindelijk ga ik in de huiskamer met een dekbed omgeslagen zitten. Liggen lukt me immers niet pijnloos. ‘s Morgens om 7.15u schrik ik wakker van Marianne die komt ontbijten? Hé, heb ik dan toch nog wat geslapen? Ik probeer meteen uit of liggen nu wel kan. Nee, direct pijn. Ik sta op, ontbijt en ga aan het werk. Om half negen heb ik de huisartspraktijk in Balkbrug gebeld. Opnieuw worden allerlei mogelijke symptomen of verbanden uitgevraagd. Temperatuur is 34 graden, bloedsaturatie 99%. Mijn huisarts gaat me terugbellen. Het laatste contact is alweer jaren geleden.

Bos rozen van ma VisscherDat gebeurt ‘s middags na mijn korte ommetje en verplaatsing van de ‘werkplek’ naar het tuinterras. Geen longontsteking of -embolie. De temperatuur van 34 graden is niet alarmerend, zolang ik niet onderkoeld raak of het (te) koud krijg. Bloedsaturatie is met 96% goed. Waarschijnlijk is door het hoesten van de afgelopen anderhalve week de borstkaswand beschadigd. Op z’n slechtst zou je hier een gebroken rib aan kunnen overhouden, al is dat voor een man van 50 uitzonderlijk. Ik krijg voor de pijnbestrijding naast paracetamol driemaal daags diclofenac voorgeschreven (niet kauwen, direct doorslikken; je voelt aan wat ik vannacht zonder deze instructies heb gedaan) en om de hoestprikkel te dempen codeïnefosfaat. Dat laatste kan het reactievermogen beïnvloeden en je wat meer vermoeid maken. Oppassen dus bij het opstaan, naar bed gaan, douchen en eventueel autorijden.

De rest van de middag laat ik me buiten in de zon opwarmen. Mijn schoonmoeder brengt een bos bloemen en nieuw leesvoer van de bibliotheek. De apotheek bezorgt de medicijnen aan huis. Om half tien ga ik naar bed.

Donderdag 1 april

Screenshot_2021-04-01-07-38-40-732_com.yc.flagfit2Boven in het waterbed word gek van de steken en ga beneden slapen. Ergens ‘s nachts word ik heftig zwetend wakker geplaagd door steken. Ik neem een paracetamol en ga bijkomen in een zitstoel. Dan de tweede helft van de nachtrust tot zeven uur ‘s morgens. Opstaan is onrustig met steken en hoestbuien. Tweede inname van de medicijnen na ontbijt, terwijl de bloedsaturatie op 90% staat. Geen wonder kortademig te zijn. Twee uur later is dat nog steeds 92%.

De GGD IJsselland belt eerst met Marianne. Zij mag uit thuisisolatie en wil prompt naar school. Klazien brengt haar. Later belt de GGD mij. Klazien en ik mogen ook uit thuisisolatie. Herstel van de borstkaswand is een soort collateral damage, gevolgschade, maar geen corona symptoom. Wel mag ik vanwege het hoesten op de handhygiëne blijven letten. Ach, het scheelt dat ik al 13 maanden geen handen meer schud.

Alles voor een virtuele borrel ter afsluiting van Q1 2021Mijn collega’s bij de Rabobank hebben om 17.00u een virtuele borrel georganiseerd. De nootjes, kaas en wijn zijn vooraf thuisbezorgd, sneu net niet bij de organiserende domeinondersteuner. Je begrijpt dat ik de twee glazen rode wijn aan me voorbij laat gaan. De bijsluiters van de medicijnen zijn er duidelijk over. Ik kan er een half uur bij zijn met honingthee en water, de kaas en pepitanootjes smaken prima. Daarna wacht het avondeten en de volgende uitdaging, het geven van een avondtraining PRINCE2 Foundation voor Capgemini Academy. Ik waarschuw de acht deelnemers, let goed op m’n ademhaling en zinlengte en ben blij met de pauzes om het uur. Yes, het lukt om tot half tien de training te geven!

Vrijdag 2 april
Screenshot_2021-04-02-07-05-32-162_com.yc.flagfit2Voor mijn gevoel heb ik een slechte nachtrust gehad, al spreekt m’n activity watch dat tegen. Meten is weten. Hoewel ik mijzelf kortademig vind na een gang naar de douche boven, is de bloedsaturatie 97% en de pols 87bpm.

Ik heb vandaag vrij, maar weer wel om 08.00u afgesproken bij KIA Van Mossel in Zwolle om de winterbanden voor zomerbanden te laten wisselen. De Wiener melange smaakt me voor geen meter, waarschijnlijk te lang niet op kantoor geweest. Ik lees het FD uit en de eerste 15% van The Hands that Held Me van Lisa Jo Symonds. Screenshot_2021-04-02-13-36-46-574_de.komoot.androidDan de volgende uitdaging.

Hoe zou het wandelen van een langere afstand gaan. Ik heb een route van 34km uitgezet die op allerlei punten aangepast en ingekort kan worden. Ik merk dat na 10km bij de Sekdoornplas de aanhoudende kou me teveel wordt. Ik ga over een alternatieve route over wandelpaden terug door Zwolle naar de auto en tik de 20,5km aan. Jammer, voor de Capgemini bingo run moet er nog een 21,1km gelopen worden. Vandaag zit er niet meer in. Een selfie met de Zalnébrug erop mag op de bingokaart afgestreept worden. Thuis opwarmen, schrijven aan het wandelverslag en lezen.

Zaterdag 3 april
Screenshot_2021-04-03-08-36-27-792_com.yc.flagfit2Om twee uur vannacht een extra paracetamol gepakt die ik op de badkamer had klaargelegd tegen de pijnscheuten op de borstkas. Na vijf uur werd ik weer wakker, nu met pijn op de linker borstkas. Naar beneden voor een paracetamol en daarna lang nodig gehad om de pijnscheuten te voelen minderen en de slaap te hervatten. Al met al is met ruim zes uur diepe slaap natuurlijk een prima nachtrust, na dagen weer boven, gescoord. Na half acht sta ik op. Klazien, Marianne en Johan zijn me dan al vóór geweest, een soort antipatroon voor een zaterdagmorgen.

Screenshot_2021-04-03-13-21-04-863_de.komoot.androidIk haal om tien uur Henriëtte op bij station Hoogeveen. Ze is al een aantal weekenden, waaronder dat met haar verjaardag op 26 maart, vanwege onze corona en thuisisolatie, niet thuis geweest. Tijd inhalen kan niet, van een paar dagen samen als gezin genieten wel. Ik werk de recensie van Deep Cuts, het nieuwe album van The Choir, gedegen uit. Langzaam koel ik af en heb de lunchwandeling nodig om weer op temperatuur te komen. Pijn op de borst en dus kortademigheid zijn er constant. Het wandeltempo ligt met 6,1km/u wel hoger dan de afgelopen dagen. En mijn rechterschouder is pijnvrij! Ertoe zetten om enkele uren geconcentreerd de MOOC Leading transformations: manage change op Coursera te vervolgen, lukt me nog niet. De Hindi film Pagglait (2021) bekijken lukt wel, onder een dekbed om het warm te krijgen. ‘s Avonds vieren we alsnog de verjaardag van Henriëtte.

Zondag 4 april
Screenshot_2021-04-04-08-45-00-258_com.yc.flagfit2Om middernacht en half zeven vanochtend werd ik wakker met pijn op de borst en is een paracetamol nodig. Voor de rest prima geslapen, zo bewijst ook de slaapstatistiek vandaag. Na acht uur sta ik op. Bloedsaturatie is met 95% goed. Het is Pasen. De puzzeltocht met de auto door Dedemsvaart laten we vanochtend schieten. In plaats daarvan bekijk ik de alternatieve paasviering van De Graankorrel en de live stream paasviering van de VEZ op Youtube. The Hands that Held Me lees ik uit en bespreek ik.

Na een brunch met het hele gezin, rijd ik naar Hardenberg om er een halve marathon te gaan wandelen. Halve marathon eruit geperst met extra rondjes op parkeerterrein De BoshoekDat kost de nodige moeite, maar ik voltooi ‘m wel. De Capgemini running bingo kaart is twee kruisjes rijker: een strandfoto (bij De Oldemeijer in de boswachterij Hardenberg) en een halve marathon. Thuisgekomen merk ik wel aan de koude kant te zijn. De pols zit op 132bpm, veel te hoog, waar de saturatie op 94% zit. ‘s Avonds om half negen is de saturatie 96% en de bloedpuls 100 bpm.

Ik bak de wekelijkse portie pannenkoeken voor ons vijftal en breng na het eten Henriëtte terug naar station Hoogeveen. Daarna schrijf ik mijn wandelverslag.

Maandag 5 april
Screenshot_2021-04-05-08-10-59-722_com.yc.flagfit2Ik ben er vanochtend vroeg één keer uit geweest voor toiletbezoek. Voor de rest heerlijk geslapen (7u22m diepe slaap), zo ‘bewijst’ ook de slaapstatistiek. Op de zij liggen ging vanochtend ook goed, zonder steken of pijn. Op één of andere manier moet ik weer terug naar ‘normaal’ voor wat betreft slapen, bewegen, werken en dergelijke.Screenshot_2021-04-05-09-31-51-735_de.komoot.androidOm negen uur na de inname van de twee pillen ga ik een rondje wandelen. Pas in de laatste minuut begint het wat te spetteren. Geluk op een dag die nog regen, hagel, windstoten en mogelijk sneeuw gaat brengen. Op de Capgemini running bingo kan de Easter bunny – walk on Easter Monday afgekruist worden.

Ik begin aan de inhaalslag op de Coursera MOOC Leading transformations: manage change. Ik loop twee weken achter. ‘s Morgens doe ik week 4, daarna lees ik in SuperSlapen: praktische lifestyle principes voor je beste nachtrust ooit van Floris Wouterson, één van de sprekers van een healthy habits workshop reeks bij Capgemini enkele maanden geleden. Ik heb en houd het koud tot ik eind van de middag nog een jas aantrek. Na de lunch met warme pannenkoeken is de bloedsaturatie 95% en de pulse 87bpm. Tijd voor week 5 van Leading transformations: manage change, gevolgd door de rest van SuperSlapen. ‘s Avonds om half acht is de bloedsaturatie 95% en de pulse 93bpm. Kortademigheid ligt continu op de loer.

Dinsdag 6 april
Screenshot_2021-04-06-07-42-53-897_com.yc.flagfit2Na het opstaan om zeven uur (voor de rest één keer wakker geweest voor een toiletbezoek) zijn aanhoudende steken op m’n borstkas mijn deel. Ik neem een paracetamol om de pijn te verlichten. De weegschaal is me gunstig gezind: 86kg, dat is jaren geleden! Om acht uur hervat ik met een ontbijt in m’n maag en de inhoud van het FD in m’n hersenpan yoga oefeningen die 18 maart radicaal stil kwamen te liggen. Ik heb er gewoon zin in, maar niet in het geouwehoer van Adriene in haar Renewal lesvideo. Ik negeer haar volledig en doe ruim een kwartier oefeningen.

Het paasweekend is voorbij. Tijd om de Capgemini mailbox te gaan bekijken en de Rabobank VDI op te starten. Lunchwandeling van 2,5km in de sneeuw; mijn interne thermostaat blijft goed werken vandaag, ik heb het niet koud (meer). De ademhaling is wel snel (pulse blijft 90-93 bpm), dat merken anderen bij meetings ook aan mijn stem. De bloedsaturatie komt niet hoger dan 95%. Ja, het gaat vooruit, maar ik ben er – anders dan Klazien en Marianne – nog niet.