Gezien: Salyut 7 (2017)

      No Comments on Gezien: Salyut 7 (2017)

Salyut 7 is een Russische rampenfilm uit 2017 die draait om de reddingsmissie van Soyuz T-13 van 6 juni t/m 26 september 1985 om de door botsingen met ruimtestof uitviel en niet meer vanaf de grondstations in de Sovjet-Unie en bevriende staten kon worden bediend. Uit de lucht vallen op bijvoorbeeld Amerikaans grondgebied zou een nucleaire Derde Wereldoorlog kunnen ontketenen. De naderende lancering van de Space Shuttle Challenger zou een Amerikaans antwoord kunnen zijn. Met de Canadese robotarm zou de Saljut 7 binnengeharkt kunnen worden en met de Challenger terug naar Aarde genomen worden.

Vladimir Fyodorov (naar de originele kosmonaut Vladimir Dzhanibekov), gespeeld door Vladimir Vdovichenkov is een voor nieuwe ruimtemissies af geserveerde commandant, omdat hij bij een vorige Saljoez missies welliswaar zijn vrouwelijke collega heeft gered, maar daarna in gevaar gebracht, naar eigen zeggen kijkend naar een engelachtig licht. Zijn co-piloot Viktor Alyokhin (gescript naar Viktor Savinykh), gespeeld door Pavel Derevyanko kiest juist hem als commandant. De nog niet eerder manoeuvre om de Soyuz aan het om twee assen tollende Salyut 7 ruimtestation te koppelen loopt in de film anders dan in het echt.

Het is één van de voorbeelden, net als de ontnuchterende beelden van dochtertje op de po en vrouwen die hun mannen kwijt zijn geraakt aan de ruimtevaart en amper nog met beide benen op de grond staan. Noem het Russische propaganda, maar wees eerlijk: Amerikaanse rampenfilms zijn ook enkel propaganda en nationalisme. Aleksandr Samoylenko speelt vluchtleider Valeriy Shubin (losjes naar Valery Ryumin) heeft met stronteigenwijze kosmonauten te maken die gebrand zijn de missie te laten lukken. Russen zijn niet bang voor kou, als je eenmaal gekoppeld bent, wil je doorgaan en desgewenst had er een ezel mee gekund naar boven, dus een alcoholisch opwarmertje zeker.

Het is geen goed idee het gedramatiseerde script naast het Wikipedia lemma voor de vlucht te leggen. De druk in de film heeft een hoog Apollo 13 gehalte, terwijl de missie in werkelijkheid maanden duurde. Geen brand in de Soyuz, geen ruimte in de met het Spacelab geladen Challenger ruimteveer op de STS-51-F missie, laat staan dat de Amerikaanse bemanning in een soort fly-by een saluut brengen aan de Russische kosmonauten die net na uren hameren de zonnesensor hebben bevrijd, de zonnepanelen zich automatisch richten en binnen in het ruimtestation direct alle, maar dan ook alle apparaten aan springen. En alsof ruziënde kosmonauten in het mission control center niet zouden opvallen. In elk geval staat de vluchtleider achter zijn mannen.

In 2018 kreeg de door Klim Shipenko geregisseerde film de Golden Eagle award, de Nikita film award. Zie ook The Forgotten Rescue of the Salyut 7 Space Station. Ik heb de film voor €2,99 op Youtube bekeken. Mocht je meer Sovjet-films willen bekijken, kan een dagpas voor $3,99 op sovietmoviesonline.com ook.