Gezien: Tribhanga: Tedhi Medhi Crazy (2021)

De geheel in de Indiase miljoenenstad Mumbai opgenomen film Tribhanga: Tedhi Medhi Crazy (2021) belicht de sporen die persoonlijke keuzes trekken in het leven van drie generaties vrouwen. De filmtitel Tribhanga verwijst naar pose in de klassieke Odissi dans. Ingrediënten als muziek, karma versus keuzevrijheid, reïncarnatie of eenmaal leven, religie, dysfunctionele families en botsingen tussen traditionele waarden en de eigentijdse moraal vanaf eind jaren ’80 tot nu toe zijn allemaal te vinden in het plot.

Miss Nayantara Apte (gespeeld door Tanzi Avmi), een bejaarde schrijfster die de wat schuchtere en nog altijd ongetrouwde Milan (Kunaal Roy Kapur) als ghost writer heeft ingehuurd om aan de hand van video interviews een autobiografie samen te stellen, wordt getroffen door een beroerte en raakt in coma. Het brengt haar zoon Robindro (Vaibhav Tatwawaadi) en dochter Anuradha Apte (Kajol) en diens dochter Masha (Mithila Palkar) naar het ziekenhuis. Gaandeweg de film wordt met flash backs de deels bepaalde, deels gekozen levensloop van de generaties vrouwen verteld.

Elk van de dames denkt gelijk te hebben en recht te hebben op de hoofdrol. Robindro gooit het over een andere boeg en reciteert liever religieuze oneliners. Neem je als Hindoe reïncarnatie serieus en moet je dus oppassen hoe je je ouders bejegent en je niet verbazen over erfelijke belasting? Of kies je net als Anuradha Apte voor het Bahai geloof, dat reïncarnatie afwijst en juist Gods genade centraal stelt?

Milan is de antiheld, de sul zonder ervaring, die in al z’n ongemakkelijkheid de vrouwen toch tot onthullingen verleidt en de autobiografie kan afronden. Anderhalf uur glimlachen en benieuwd zijn of er een soort familiereünie volgt, of dat de dames gedoemd zijn de eigen dochters te zien ontsporen. Ik bekeek de film op Netflix.