Tweede Kerstdagwandeling 2020: solo rond Balkbrug

Ik stel het dit jaar zonder de georganiseerde kerstwandeling op Tweede Kerstdag van het Landschap Overijssel. Geen besneeuwd landgoed, glühwein op een rustpost, of midwinterhoornblazers die je van kilometers ver hoort. Na de vele, vele plensbuien van de afgelopen dagen, de live stream op kerstavond en een puzzelrit ‘onderweg’ door Dedemsvaart als alternatieve kerstviering van de Evangelische gemeente De Graankorrel gisteren, is het hoog tijd de benen te strekken, te stoppen met sikkeneuren over wat niet is, en dankbaar te zijn voor wat elke dag wel kan.

Relive ‘Kerstwandeling rond Balkbrug en Ommerschans’

M’n schoonmoeder vertelde 23 december dat het pad tussen de de bomensingel rond het land van Hiemstra aan de Balkerweg – onderdeel van het wandelnetwerk Vechtdal – na jaren opengesteld is en je zo van de Ommerschans naar de 1e Schansweg kunt doorlopen. Deze paar honderd meter gaat mee in de tocht die ik verder laat ontstaan na vertrek om half negen, een kwartier voor zonsopgang. De eerste kilometer door de bebouwing en dan de achtkantige molen De Star (gebouwd in 1882, in 1975 van de plek waar nu de Welkoop gevestigd is aan de Molenweg hier naartoe verplaatst) in de ochtendschemering.

Molen De Star BalkbrugIk neem het graspad rechtdoor tot bij de N48 en dan het minder bekende bospaadje door het perceel dat grenst aan de Kolonieweg Oost. Op het terrein van de MAC van Dedem grasbaanraces – zouden ze op 2e Paasdag 2021 wèl kunnen doorgaan? – graast een kudde schapen. Langs de toevoerleiding van de Langewijk wandel ik naar de Molenweg en steek er schuin over weer een bosperceel in tot op de Schansweg.

Stepping stones in Ommerschans onder waterDe stepping stones in de Schansgracht liggen op één na allemaal nu onder water, het gevolg van de overvloedige regenval van de afgelopen weken. Het kan goed zijn  dat je hier pas tegen de lente weer met droge schoenen kunt oversteken. Nu is de passage enkel weggelegd voor durfals met een groot geloof zelf eens over water te kunnen lopen.

De schouw van de wijk tot Hiemstra’s wandelpad is gedaan, de watergang ziet er weer netjes uit. Ik steek de Zuiderweg over, volg de houtwal langs de oostgrens van de Ommerschans. Drie reeën hebben me in de gaten en trekken in korte eindjes heen en weer, alsof ze overleggen snel de beschutting van het bos op te zoeken, of naar de Kolonieweg Oost te vluchten. Ze kiezen voor het laatste.

Hoeve 4 Balkerweg - Hiemstra OmmerschansIk neem de paden door het Canadabos. Hier is het doorgaans al veel rustiger dan in het Heuveltjesbos, maar nu ben ik de enige. Wil je er zelf wandelen, dan zijn hoge, waterdichte schoenen of laarzen aan te bevelen. Een klein eindje fietspad langs de Balkerweg naar de rond 1834 gebouwde hoeve 4 van melkveehouder Hiemstra. Opengestelde bomenlaan tussen De Ommerschans en hoeve OmmerschansHet wandelnetwerk gaan over zijn erf naar de Meesterslaan. Daar neem ik het opengestelde pad, dat met doornstruiken en hoog water in de sloten aan weerszijden van het gras voor doorsnee wandelaars uitdagend is. Aan het eind ben je bij hoeve Ommerschans op de 1e Schansweg 11. De huidige boerderij is in 1940 geplaatst, de oorspronkelijke hoeve 11 is als hoeve 4 in 1822 met de bedelaarskolonie gebouwd. In 1838 werden de hoeves opnieuw genummerd en daarbij kreeg deze hoeve nummer 11 en Hiemstra’s boerderij 4. In 1874 overleed hier de oud-betovergrootmoeder van Suzanna Jansen, auteur van het boek het Pauperparadijs. Ik loop tot voorbij m’n schoonouders – die zien me niet zwaaien – en sla de onverharde Oude Zwolseweg op. Plassen op Oude Zwolseweg bij KoonstraEnorme plassen geven een mooie reflectie en plezier vanochtend voor de hoge wandelschoenen gekozen te hebben.

De geasfalteerde 3e Schansweg is rustig vanochtend. De uitloopkippen zijn binnen, de zwarte stieren verderop houden zich gedeist en de paarden op het laatste perceel aan de linkerhand hebben hun aandacht bij het eten uit de ruif. Ik steek de Zwolseweg / N377 over (pas op: dit is een autoweg, men mag hier dus 100 km/u). Bij de picknickbank aan het begin van de Hoofdweg drink ik een halve liter. Er zit immers alweer 11km op.

Bij de onverharde Achterweg ga ik rechtsaf en vervolgens het pad links naar de Haardennen. Op de Vriesschedijk kom ik zowaar een wandelaarster achterop. Voorbij de campings ga ik rechtsaf en trek door de heidevelden en over de paden van de Haardennen en Heuveltjesbos terug naar Balkbrug. Al met al 15km uit en thuis met een frisse neus. De dochters zijn inmiddels wakker en willen zelf een uur gaan wandelen. Wie ben ik om ze tegen te houden?