Struinen door de bossen tussen Kadoelen en Marknesse in Noordoostpolder

Gisteren heb ik vanwege storm Bella geen ommetje kunnen maken. De weersverwachting voor vandaag ziet er goed uit. Ik rijd rond acht uur met een in Komoot geladen ‘mooiste wandeling’ ontwerp die ik zondagavond op Routeyou heb gemaakt door een mistige omgeving via Hasselt, Zwartsluis en Kadoelen de Noordoostpolder in. Op een parkeerplaats bij de splitsing Kadoelerweg en Kraggenburgerweg zet ik de auto neer, midden op de beoogde 8-vormige wandeling.

Relive ‘Bossen tussen Kadoelen – Marknesse’


Kunstwerk water en landIk wandel de Voorster sluis met gemaal Smeenge over. De in 1939-1941 gebouwde schutsluis – nu een rijksmonument – is met de Urker sluis en de Lemster sluis één van de oorspronkelijk drie, op de grens van de polder gelegen schutsluizen die zijn gebouwd om scheepvaart tussen de Noordoostpolder en de omgeving mogelijk te maken. De Voorster sluis overbrugt het zeven meter lager dan het Kadoelermeer liggende Zwolse Vaart. Deze gaat via Marknesse naar Emmeloord en heet vandaar naar Urk de Urkervaart.

Opengewerkte motor in Waterloopbos 1Een beklinkerd stuk Repelweg trekt mijn aandacht. Er staan wat opengewerkte motoren uit het Waterloopbos dat aan de linkerzijde van de Repelweg ligt. Hier is echter de stroomgoot, een waterbouwkundig model buiten het bos opgesteld. Op de dijk staat het bij het in 2005 geopende Waterloopbos aangeboden kunstwerk Water en Land van Bertus Halfwerk. Het markeert de overgang van oud naar nieuw land, de op het IJsselmeer gewonnen polder.

Deltagoot in Waterloopbos 1Ik steek over, het Waterloopbos in. Ik ben er in diverse jaargetijden geweest, een aantal keren op een georganiseerde wandeltocht en 6 augustus 2020 op mijn rondgang langs de land art werken in de provincie Flevoland. In de zomer had ik enkel oog voor de Deltagoot, nu in de flarden mist hangt er rond de deels vervallen bouwwerken, modellen van watergangen, dammen en ondersteuning voor de wiskundige formules om de invloed van getijden, afdamming en aanleg van havens op de watergangen en omgeving na te bootsen. Ik geniet bij elk bezoek van niet eerder opgevallen hoeken en opstellingen. Zeker, ik ga ook weer door het Deltawerk// van RAAAF (2018) en maak foto’s.


Grasdijk van Wendelbos naar MarknesseVoor mij is het Wendelbos nieuw. Vanuit het Waterloopbos ligt er aan de westzijde één perceel open veld waar wat schapen grazen. Wat reeën springen voor me weg als ik het bos betreed. Mos en varens, drassige ondergrond met veel omgevallen stammen, zodat het vanaf 2005 aangelegde natte loofbos met populieren, wilgen en elzen in variëteit kan opgroeien. Een verrassend meanderende grasdijk voert me naar de Voorsterweg. Aan de luchtfoto’s van de omgeving te zien, zijn hier diverse kreken aangelegd en de begroeiing gevarieerd, heel jong bos, maar ook rietkragen op voormalige landbouwgrond. Komoot meldt dat ik 2,5km rechtdoor mag over de klinkerweg. Rooms-katholieke kerk in MarknesseDus maar boerderijen en pachterswoningen bekijken. De route wil me in Marknesse buitenom langs de Marknesserweg hebben. Ik kies voor een gang door het centrum. Daar ben ik ook niet eerder geweest. Ik pauzeer op een wandelbankje voor de Rooms-Katholieke H. Ireneüs kerk.

Openbare boekenleenkast in replica barak Breestraat MarknesseDe replica van een barak voor pioniers is in de Breestraat, het winkelhart van het dorp, geplaatst als publieke boekenleenkast. Aan de zijwanden zijn informatiepanelen over de ontstaansgeschiedenis van het nu 78-jarige dorp, de barakken in de Noordoostpolder en het ernaast op een kleine basaltdijk geplaatste bronzen sculptuur De Pionier (1977) van Hubert van Lith je aandacht waard. Ik wandel langs de in 1955 gebouwde Verlosserkerk, een Protestantse Kerk, ga de sluis in de Zwolse Vaart over en neem het fietspad langs de Leemringweg. Het is op dit stuk koud en grijs. Dubbele pachterswoning MarknesseBij één van de eind jaren ’40 dubbele pachterswoningen aan de weg is een informatiepaneel geplaatst. Het waren in de begintijd van de NOP de arbeiderswoningen in de buurt van de ‘echte’ boerderijen. Elke pachter moest verplicht een eigen moes- en siertuin onderhouden.

Kamp Netl MarknesseVanaf de weg lijkt Kamp Netl een gewone camping, al prijst het zichzelf aan als ‘de wildste tuin’ en nodigt je uit: “omring je door de frisse vrijheid van dit eindeloze park. Het uit de kluiten gewassen landschap is een wirwar van strandjes, bamboejungle, olifantenpaadjes en eilanden waar je ontspant en op avontuur gaat. Speel overdag, spendeer de nacht, vergader in bijzondere locaties of vier de ultieme bruiloft op jouw favoriete plek. Ga op ontdekkingstocht in de natuur voor mensen!”

Zonnestralen in het VoorsterbosEven verderop kan ik het asfalt verruilen voor het Voorsterbos. Op een wandelbankje groet ik twee mannen. Eén ervan zie ik een aanloopje nemen om wat te zeggen, maar doet het niet. Bij mijn volgende pauze, meldt hij op Instagram dat hij me gezien heeft en blijken het @martinwalking en de beheerder van @walkersbenches / wandelbankjes.nl te zijn. Op de plek waar nu recreatiepark De Voorst is, was bij de ontginning van de polder het gelijknamige barakkenkamp voor polderwerkers met iets mindere onderkomens dan de luxe lodges in 2020. De borden van Route 8317 Kraggenburg zijn niet te missen. Route 8317 is een (fiets)route van ongeveer 25 km door de mooie omgeving van het dorp Kraggenburg in de Noordoostpolder, Flevoland. De route verbindt alle toeristisch interessante locaties met elkaar. De naam is gerelateerd aan de postcode van het bijzonder gevarieerde recreatiegebied.

Baken KraggenburgAan de noordzijde van het dorp Kraggenburg staat een miniatuur vuurtoren aan de kop van de Leemvaart. Ik vervolg er mijn weg door het volgende deel van het Voorsterbos richting de Zwolse Vaart en de Voorstersluis. Daar moet ik even een kilometer langs de Kadoelerweg over het asfalt. Informatiepaneel KadoelerveldEen nieuwe verrassing: het Kadoelerveld, waar ganzen feestvieren op en rond de plassen. Ik pauzeer er met 20km op de teller.

Op de nog altijd als recht uitgelijnde landbouwpercelen herkenbare gronden is aan de noordzijde bos aangeplant, recent ATB-routes aangelegd en kun je als wandelaar genieten van smalle of juist brede paden. Ik wissel af en houdt het ook aan het eind van het bos onverhard door op de rand de sporen te volgen, een sloot verwijderd van de Kadoelerweg. Bij de Kadoelersluis, een keersluis met ophaalbrug uit 1940 in voor die tijd gebruikelijke groentint. klim ik het talud op en sla linksaf het dijklichaam van de waterkering op, een olifantenpaadje volgend. Donkere luchten contrasteren eiland in KadoelermeerIk vind ook deze kilometers prima. Aan de overzijde in Overijssel wat fietsers en wandelaars op de dijk in het oude land tussen Kadoelen en Vollenhove, donkere luchten boven de eilandjes in het Kadoelermeer. Tenslotte verbazing over een informatiebord tegen de dijk aan dat hier de Kadoelerzandafgraving was, een klein stukje bos en dan ben ik na 28km alweer bij de auto. Terug naar het oude land, Overijssel 🙂