Kylie Minogue – DISCO

      No Comments on Kylie Minogue – DISCO

Als ik de video clips van Kylie Minogue (1968) bij de DISCO release bekijk, is duidelijk dat ook bij haar de souplesse in de benen verleden tijd zijn. En dan is een (terugkeer naar) discomuziek wel uitdagend. Samen met producers Sky Adams, Duck Blackwell, Teemu Brunila, Linslee Campbell, Jon Green, Kiris Houston, Troy Miller, Nico Stadi, Biff Stannard en PhD reisde de Australische langs diverse Europese studio’s en tijdens de lockdown vanaf maart om de uiteindelijk 16 (!) liedjes voor de Deluxe editie op te nemen. Houdt ze 53 minuten lang mijn aandacht vast vanaf opener Magic, dat met Say Something en I Love It als lead single fungeerde?

Magic klinkt lekker met een soepel basloopje en een catchy arrangement. I Love It klinkt alsof de Spice Girls zometeen het podium op komen zetten, ook wel heel er herkenbaar als Minogue trouwens, net als Miss a Thing, dat ook zomaar bij Sophie Ellis-Baxtor op een album had kunnen komen. Say Something is een soort CHVRCHES meets dansvloer geworden. Vocoders staan aan bij het opzwepende Supernova (erg benieuwd hoe punctueel dit live kan worden uitgevoerd) en Real Groove, waar je een heel strak dansende stel mensen op het podium bij verwacht. Monday Blues? Met de Spaanse gitaar en een flink tempo heb je geen tijd om te sikkeneuren.

Mijn tip: een mashup van Last Chance en ABBA’s Voulez-Vous. Onvermoeidbaar is ze op dreef in Where Does the DJ Go? en het langzamere, funky Dance Floor Darling en Unstoppable die ik graag in een Daft Punk remix zou willen horen. Reguliere afsluiter, Celebrate You, is andermaal een Spice Girls retro, mierzoet van smaak.

De Deluxe editie heeft vier bonus tracks: funk in Till You Love Somebody, een dip in de 70’s met Fine Wine (“so strike the pose!”), onderkoelde funky electropop in Hey Lonely (ik mis de saxofoon solo) en het vlotte Spotlight. Verdraaid, het is ze gelukt. Ik ben best enthousiast, alleen een soepele danser ben ik nooit geweest.