Over de Veluwe van Apeldoorn naar Arnhem wandelen

Bij de vijf plus zeven dagen over het Roots Langste Natuurpad van Nederland heb ik etappe 20 tussen Hoenderloo en Schaarsbergen overgeslagen en in plaats daarvan in Hoenderloo de bus gepakt naar Arnhem. De etappe op zaterdag 12 september vanaf mijn Vrienden op de Fiets gastadres in Epe zou anders uitkomen op 53km. Andere wandelaars reageerden op Facebook dat het stuk Veluwe tussen Hoenderloo en Arnhem heel mooi is. Dat weet ik ook wel en wil ik het vandaag inhalen in gecombineerd met een aanloop vanaf station Apeldoorn en een uitloop naar station Arnhem Centraal. Spoiler alert: soms loopt het anders 😉

Relive ‘Wandelen van Apeldoorn naar Arnhem’

Street Art of gevelkunst Kalverstraat ApeldoornDe miezerregen die vanochtend op station Ommen nog viel is niet meegereisd naar Apeldoorn. Tegen kwart voor negen zet ik de GPS logger en de navigatie met Komoot aan en ga op pad. Al heeft de plaatselijke Kalverstraat minder allure dan de naamgenoot in Amsterdam, pak ik toch even een fraai beschilderde gevel aan de hoek met de Stationsstraat en een voormalig schoolgebouw, nu restaurant Heerlijk Lokaal mee. Het groen boven de parkeergarage Brinklaan is slim Amaliapark genoemd, vader Willem-Alexander wordt al decennia geëerd met een eigen laan.

Hertzenberger Park Prins Willem-Alexanderlaan Apeldoorn 2En wat is het schrikken om het verloederde voormalige ‘PWA’ kantoorpand van Centraal Beheer (de verzekeraar trok in 2010 alle activiteiten samen op de campus in Apeldoorn-Zuid) te zien. Leuzen aan de hekken rond het Hertzbergerpark als “De ruimte moet meer aan de mensen denken.” en “Het nieuwe leven” doen het niet goed om de vervallen structuralisme creatie van Herman Hertzberger uit 1972 met de kenmerkende kubussen – wat heb ik er binnen lopen dwalen! – aan te prijzen om te verbouwen tot woon-, verblijf- en werklocatie Hertzberger Parc. Hier moet nog flink geklust worden.

Herfsttinten langs Pieter de Hoochstraat ApeldoornVoorbij de Koning Stadhouderlaan duik ik langs de Grift naar een paadje langs het spoor. Na de Jachtlaan volgt de Pieter de Hoochlaan, waar de doorsnee bewoner achter dichtgetrokken vitrages leeft. Een sculptuur in een groenperkje en een prachtige boom met bladeren in rood en geel geven afwisseling. De Laan van Spitsbergen over, het Orderbos in. Wie weleens de Apeldoornse Vierdaagse heeft gelopen, herkent de omgeving direct. Start en finish van de Vierdaagse ligt iets noordelijker in het gelijknamige sportpark.

Blikopener als kunst in UgchelenIn Ugchelen valt me de hoeveelheid andere wandelaars al op. Het is ook heerlijk wandelweer. Ik heb m’n fleece trui alweer uitgetrokken. Een thermohemd onder de jas volstaat bij 14 graden. Na een stuk verharde Hoenderloseweg mag ik het beboste landgoed Bisschopsbergje (slechts 6,5 hectare) in, de markering van het Ugcheler Markepad volgend. Dit lijkt het domein van hondenbezitters, er lopen er wat rond hier! Wandelbankjes zijn dun gezaaid in tegenstelling tot paddenstoelen en met bladeren bedekte bospaden. Ik weet – en anders helpen me de rood-witte markeringen aan de bomen, dat het LAW 2 Trekvogelpad dezelfde wegen volgt, maar ik kan me de in 2014 afgelegde etappe tussen Hoenderloo en Baak al niet meer voor de geest halen. Onderweg pauzeer ik op een boomstam. Kerk HoenderlooVia de Miggelenberg komt de witte Heldringkerk uit 1858 in beeld. Ds. Ottho Heldring, ook wel de ontdekker van Hoenderloo, is de grondlegger van de Hervormde gemeente die in het jaar 1854 van start ging. Het in Neogotische stijl opgetrokken gebouw staat sinds 2000 op de monumentenlijst en in 2005 heeft het interieur een ingrijpende opknapbeurt ondergaan. Sinds 1968 heeft de kerk ook een oecumenische funtie en worden er ook Rooms Katholieke diensten gehouden.

Delenseweg tussen Hoenderloo en DeelenDe etappe van het Langste natuurpad gaat vanaf de Krimweg, waar het Trekvogelpad en Marskramerpad in Hoenderloo treffen het Nationaal Park De Hoge Veluwe in. De parkeerplaats staat vol en ook voor de poort staat een behoorlijke rij mensen, waarschijnlijk mede door de uitgevoerde gezondheidscheck. Ik vermijd de drukte en ga rechtdoor langs langs de N804 en het buurtschap Hoog Baarlo naar het zuiden. Bij het schrijven van het verslag thuis zie ik dat ik om door het park naar Schaarsbergen te kunnen wandelen anders €10,95 had moeten betalen. Langs de rand van bos en boerenland tussen Hoenderloo en DeelenRechts en links hekwerken om wild binnen en mij buiten te sluiten. Hmm, dik twee kilometer asfalt en veel wielrenners verder kan ik linksaf een bosrand langs een uitgestrekt open veld volgen. Komoot geeft aan dat er diverse bospaden naar het zuiden gaan, maar die zijn er niet (opengesteld). Het pad volgt 2,5km keurig de afrastering en zo beland ik inclusief een korte pauze weer op de Delenseweg / N804.

Rode baretten oefenen in Militair Oefenterrein Arnhemse HeideIn het buurtschap Deelen kan ik tegenover het museum van de vliegbasis gelukkig opnieuw van de grote weg af, een zandpad op naar het zuidoosten die het militair oefenterrein Arnhemse Heide doorkruist. Op twee locaties wordt geschoten door eenheden van de 11 Luchtmobiele Brigade. Als burger mag ik echter vrij wandelen op wegen en paden. Gelukkig hangt er geen rode vlag aan de Granaatbaan, waar men met losse flodders aan het scheieten is. Bij de Schietbaan – hier wordt hoorbaar zwaarder geschut gebruikt – kom ik op de Koningsweg uit bij IPC Groene Ruimte, het praktijkcentrum voor vakmensen en stap over de parkeerplaats direct door de Koningsheide op met afwisselend bos en heide tot op het A12/A50 knooppunt Waterberg. Hier ben ik op mijn rondje om Arnhem 30 juli 2020 ook geweest. Nu ga ik rechtdoor, langs het Openluchtmuseum, waar ondanks de coronamaatregelen nog best wat bezoekers te zien zijn.

Herfst in Park SonsbeekIk trek door de wijk Alteveer naar de heuvels in het Park Zypendaal dat overgaat in het Park Sonsbeek. De zon is gaan schijnen en de Grote Vijver, de watervallen, de Steile Tuin en het Nederlands Watermuseum trekken veel mensen om de benen te strekken, hun coffee to go op een bankje te nuttigen, of om foto’s te maken van de prachtige gezichten op de herfstkleuren. Loesje (uit Arnhem) heeft aan het spoorviaduct op de Zijpendaalseweg vast “Online kerstmis, nog nooit zo verbonden” aangeplakt.

Ik klim naast het viaduct naar boven en wandel langs Pathé (“nu met extra personal space”) naar het elke keer weer indrukwekkende stationsgebouw. Ik neem nog wat drinken en een krentenbol op een bankje buiten. Binnen wordt me immers dringend geadviseerd een mondkapje te dragen en in de trein drinken en eten is lastig met een kapje voor.