Gezien: The Goldfinch (2019)

      No Comments on Gezien: The Goldfinch (2019)

In 2013 schreef de Amerikaanse Donna Tartt de roman The Goldfinch, dat in het Nederlands – nota bene een maand voor het verschijnen dan het Engelse origineel – vertaald werd als Het Puttertje. De boektitel en het belangrijkste object in het boek is het schilderijtje Het puttertje van Carel Fabritius uit 1654. Het boek won in 2014 de Pulitzerprijs voor de literatuur.

In 2019 werd het boek verfilmd. De tiener Theo Decker is met z’n moeder het Metropolitan Museum of Art in New York in gegaan omdat het buiten regende. Terwijl zijn moeder het liefst nog eens een blik op De Anatomische les werpt, is Theo gefascineerd van het schilderijtje van Fabritius èn van een roodharig meisje in het publiek. Een verwoestende bomaanslag doodt Theo’s moeder en vele anderen. Een stervende man klampt zich aan Theo vast, geeft hem een ring en een pakket en de instructie om die op een specifiek adres te bezorgen.

In het pakket zit Het puttertje. In flarden zien we in de verfilming van regisseur John Crowley de bomaanslag, het onderdak krijgen bij een familie, en de keer op keer wel erg toevallige ontmoetingen met dezelfde personen – het lijkt wel een sitcom – in de loop der jaren waarin Theo verder opgroeit, genegenheid opvat voor het roodharige meisje Pipa, maar toch bijna met een ander trouwt, een Russische boezemvriend Boris ontmoet die een wolf in schaapskleren blijkt te zijn. Natuurlijk is een Rus de slechterik!

Ik heb de roman niet zelf gelezen, maar als ik de samenvatting ervan op Wikipedia check, is er in de film zeker aan de kop en staart behoorlijk wat weggelaten, waardoor het persoonlijk trauma niet verbeeld is, het drugsgebruik in eerste aanleg overkomt als rebels tienergedrag in door ouders verlaten huizen met – ongeloofwaardig – gevulde kasten met verdovende middelen en oppeppers. Geen idee wiens bloedspatters nu op de wastafel vallen, wanneer en waarom. Van meet af aan voel je, dat je naar een tragedie zit te kijken. Over the top melodrama met wel heel veel onafgemaakte zinnen en flash backs die je zelf mag in- en aanvullen. Hoe een weeskind antiekhandelaar en een drop out drugs dealer met chauffeur en limo worden, blijft gissen. Elke keuze pakt uiteindelijk verkeerd uit en edelmoedigheid is slechts een dun laagje over hebzucht en bedrog.

Je kunt de film bekijken via Pathé thuis, of, zoals ik deed, via Amazon Prime Video.