Celine Heijboer – Op weg naar rust

      No Comments on Celine Heijboer – Op weg naar rust

Verzorgende IG Celine Heijboer (1977) bood 23 juli 2020 in de Facebook groep Ik wandel graag haar zelfgeschreven Op weg naar rust aan over haar pelgrimstocht naar Santiago de Compostella in de lente van 2017. Op dat moment stond haar hoofd nog niet op ‘Ik wandel graag’, waren net wat korte proefwandelingetjes in de Limburgse heuvels rond Sittard gedaan, een rugzak aangeschaft en een planning gemaakt.

Haar partner Maurice, met wie ze op het punt stond te breken, had wel wandelervaring, technische know-how en adviezen. Zorgzame ouders die een tiny house voor haar bouwden op de binnenplaats van hun Limburgse hoeve, goede bedoelingen en een leven vol prikkels in een periode van verliezen en loslaten, noem het een mid-life crisis. Dan is aankomen in het Spaanse Burgos om de Camino de France route naar Santiago de Compostella, 550 kilometers verderop een echt omschakelen.

Op humoristische wijze verhaalt Heijboer haar drieënhalve week in dagelijkse porties, waarin vooral de worsteling met zichzelf, het gaan afsluiten van prikkels vanuit Nederland en de beslommeringen in de albergues onderweg centraal staan. Pas als ze wat meer rust in haar hoofd vindt, komt de waardering voor planten en bomen op haar pad en kan zelfs een koe op haar emotionele connectie rekenen. Een religieuze invulling van de Camino is er helemaal niet, observaties van spiritueel gedrag van anderen in zen of staande yoga-houdingen, spaarzaam. Iedere ‘pelgrim’ is hier voor een eigen doel. In Santiago pakt ze niet direct het vliegtuig, maar wandelt in vier dagen de Camino Finisterre door naar Finisterre, een dag om in Muxia een derde certificaat te behalen en dan nog twee dagen om terug te komen in Santiago (in totaal legde ze wandelend 790 kilometers af) en per vliegtuig naar Brussel te gaan, klaar of niet voor de volgende schok, noord-Spanje te verruilen voor Saeffelen.

De korte dagelijkse hoofdstukken vol verrassende gebeurtenissen, stomme pech, opvallende wandelaars nodigen uit door te lezen. Haar moeizame gang naar vrijheid en rust zonder in een soort paradijs te belanden, gelardeerd met handen-en-voeten Engels, Spaans en Duits en een steeds nadrukkelijker zich aanpassen aan het ritme van vroeg opstaan, een 11-32 kilometer wandelen (met één keer een uitschieter van 40km), de middaguren doden, avondeten en vroeg slapen, maken Op weg naar rust een ongepolijst reisverslag. Wel had ik liever de uitgave in eigen beheer van een nog scherpere redactie gezien. Regelmatig spelfouten tegenkomen leidt af.