Wandelen in wieden en venen tussen Doosje en Klooster

Donderdagavond zat mijn 40-urige werkweek er alweer ruimschoots op. Ook van vorige weken thuiswerken heb ik nog een flink saldo overwerkuren staan. Een vrije vrijdag om te gaan wandelen – of het zaterdag geschikt wandelweer is, valt nog te bezien – is dan heerlijk rustgevend. Ik heb van west naar oost gezien tussen Giethoorn en de A32, preciezer tussen het buurtschap Doosje in het zuiden en Het Klooster in het noorden met Routeyou een 37,5km wandeltocht uitgezet die grotendeels over het wandelnetwerk Waterreijk door het Nationaal Park Weerribben-De Wieden gaat.

Volnderpad in Kiersche WijdeAls ik tegen 7.20 uur bij de parkeerplaats aan de Lozedijk aankom, trekt een vogelaar net z’n laarzen uit en vertrekt na het beoefenen van zijn hobby. En ik maar denken dat zes uur opstaan op je vrije dag apart is. Het zuidoostelijke deel van De Wieden is één van de tofste stukken om te wandelen op al die honderden kilometers aan paden in Overijssel. Rust en ruimte, zompig trilveen onder je voeten, kwakende kikkers, veel vogels, rietkragen, plassen en trekgaten. Voormalige veengronden die nu een schitterend natuurgebied Kiersche Wijde vormen. Vanaf Wanneperveen heb ik jarenlang geleden aan de rand van het gebied een poging gewaagd, maar ben omgekeerd, omdat het pad niet herkenbaar en vol onkruid stond. Vijf jaar geleden heeft Natuurmonumenten het terrein een flinke opknapbeurt gegeven. Vanochtend is het pad keurig gemaaid, al zijn er stukken door het riet waar mijn wandelbroek in luttele seconden nat wordt.

Welkom in De WiedenNa enkele slingers door het veen kom ik op de Veldweg naar Westeinde, dat tegenwoordig bij Wanneperveen hoort. Watersporters hebben De Blauwe Hand, Beulakerwijde en Belterwijde tot hun beschikking. Zelf denk ik terug aan de winters mèt ijs op deze meren en de fantastische lange tochten die je er dan kunt schaatsen. Ik steek de Veneweg over volg het fietspad naar Giethoorn, bekend terrein van eerdere wandel- en fietstochten. Het Venetië van het Noorden (al noemt het Groningse Winsum zich ook zo) is op vrijdagmorgen nog een oase van rust. Het contrast met de beelden op het Journaal van de weer aanzwellende stroom toeristen in de weekeinden hier is groot. Sculptuur Albert Mol in GiethoornIn het zicht van de sculptuur van Albert Mol en de Doopsgezinde Gemeente aan het Binnenpad rust ik. Twee duidelijk verwende eenden blijven continu bij me staan, in afwachting van stukken brood, net zo gedomesticeerd als de duiven op de Dam.


Nieuwbouw langs Beulakerweg GiethoornVan zuid naar noord koers ik over de bruggetjes en ongelijke stukken asfalt – wat dat betreft wandelt het hier ook zonder toeristen niet ontspannend – naar het einde van het ‘oude Giethoorn’. Bij De Bramen maant Komoot me af te slaan, maar stuurt me na 150m ook weer terug, een foutje in het ontwerp. Ik moet verder naar het Noordeinde.

Aan de Beulakerweg is het ruim 2km doorstappen over asfalt in ruil voor het zien van mooie nieuwbouw onder architectuur, diverse hotels, B&B’s, wood carvers en dergelijke. Rechts van de weg ligt het buurtschap ‘t Klooster vernoemd naar het hier ooit aanwezige klooster in opnieuw typisch laagveenlandschap. De plaatselijke bewoners waren in 2013 niet onverdeeld gelukkig over de plannen om het gebied van voormalige vaarboeren open te stellen voor recreatie.Ruiter passeert me op landweg langs water KloosterDe Gasthuisdijk zal niet toevallig zo heten.

Genoeg asfalt weer, ik mag de onverharde Stouwe op langs de Stouwsloot, een landweg die tevens de provinciegrens tussen Overijssel en Drenthe vormt. In de berm van de Burgemeester Slompweg, vernoemd naar de laatste burgemeester van de zelfstandige gemeente Nijeveen dat nu bij Meppel hoort, rust ik weer.

Grenspaal gemeente Steenwijk - Nijeveen Burg SlompwegVerhard zijn achtereenvolgens de 3e en 2e Nijeveense kerkweg door Nijeveense Bovenboer naar de rand van het dorp Nijeveen. Een schelpenpad met de tuinen van vrijstaande huizen links en percelen maïs en aardappelen rechts tot bij de ijs- en skeelerclub Nijeveen. Dan langs de westzijde van het dorp tot de afslag naar het lintdorp Kolderveen. Nederlands-Hervormde Kerk Kolderveen achterzijdeHier baten heel wat bewoners een B&B uit, is in de in 1893 gebouwde melkfabriek Stichting Kunst in Kolderveen (KIK) gevestigd en slaat om 12 uur de klok van de Nederlands-Hervormde Kerk die een eind zuidelijk van het dorp op een heuvel (een terp of wierde zouden noorderlingen zeggen). Ik ben er ooit met familie fietsend geweest en wijk even af van de ontworpen route om de kerk en begraafplaats terug te zien. Op een wandelbankje met zicht op de laatste rustplaats van Kolderveners pak ik m’n derde rust.

Entree Kiersche Wijde vanaf ZandwegNet voor het buurtschap Roekebosch mag ik afslaan naar de Nieuwedijk, opnieuw de provinciegrens die net als in ‘t Klooster met zart-witte grenspalen is gemarkeerd. Met de industrie van Meppel roind het Meppelerdiep steeds dichterbij komend, sla ik af naar de Kooiweg en ben ik terug in De Wieden. Voorbij de Zandweg volgt dan nog 2 kilometer door de Kiersche Wijde tot de parkeerplaats aan de Lozedijk, waar het nu vol met auto’s en rustende fietsers staat. Rust blijft het voordeel van vroeg op pad gaan.