Rondwandeling tussen Wolvega en Steenwijkerwold

Doorgaans inspireert de ene wandeltocht een volgende. Op 27 april wandelde ik vanuit Wolvega door de Lendevallei (Lindevallei voor niet-Friezen) en de Rottige Meente. Het zien van de Catspolder naar het zuidoosten was de prikkel om over de wandelnetwerken Weerribben-Wieden en Friesland een ronde aan weerszijden van de A32 tussen Wolvega en Steenwijkerwold uit te zetten. Ik had daarvoor Tuk, één van de buurtschappen rond Steenwijk als startpunt in gedachten. Een laadpaal op het sportcomplex van Steenwijkerwold was een alternatief, maar gisteravond heb ik besloten toch te gaan voor de gratis stroom van de snellader bij de Lidl aan de Spoorlaan in Wolvega.

Relive ‘Wolvega – Steenwijkerwold’


Sint Franciscuskerk WolvegaAls ik na acht uur aankom bij de Lidl blijkt echter het laadpunt buiten werking. Ik hoop op reparatie of weer in werking stellen vanmiddag na afloop van de wandeling, zet de auto een paar plaatsen verder op het parkeerterrein en ga aan de wandel. Over de Lycklamaweg langs de Sint Franciscuskerk en Het Vierkant Wolvega uit terug naar de snelweg. De jas kan alweer de rugzak in, ik ben met 12 graden vertrokken, maar al lopend is het nu alweer zweten. Direct na de op- en afrit Wolvega sla ik rechtsaf een landweg in die me zigzaggend naar de Lindevallei brengt. De rood-wit gemarkeerde NS-wandeling Woldberg tussen de stations Wolvega en Steenwijk gaat hier ook langs. Mooi, hoe snel het geraas van het verkeer op de snelweg plaatsmaakt voor vogels en uitzichten op waterplassen en de rivier Linde. Zicht op de LindeAnders dan in april steek ik de Linde over via de fietsbrug om een klein stuk het Lindepad aan de zuidoever te volgen tot de entree van de Catspolder.

In de eerste helft van de 19e eeuw is dit veengebied afgegraven met kenmerkende petgaten. Daarna is de polder drooggemalen met een Amerikaanse windomotor. Pas onlangs heeft It Fryske Gea zich ontfermd over het gebied en het opnieuw ingericht als plasdras natuur. Dat plasdras (al dan niet aan elkaar geschreven) eigenlijk een nat weiland is, heeft René van Maarsseveen in een blog uiteengezet. Veel (naakt)slakken vanmorgen op hetzelfde fietspad als ik. Een goede reden om de macrostand op de camera te gebruiken.

Kerk Peperga zijkantBij het kombord van Peperga staat een metalen versie van een zeilschip op een grote zwerfkei. Het is een monument voor de hier geboren Peter Stuyvesant (1612-1672) die later koloniaal bestuurder van Niewu-Nederland werd en in 1645 gouverneur van de nederzetting Nieuw-Amsterdam tot dat in 1664 overgegeven werd aan de Engelsen en zij er New York van maakten. De plaatselijke kerk is gewijd aan Nicolaas van Myra (Sinterklaas, wie kent hem niet?), maar is in 2007 vernoemd naar Pieter Stuyvesant. Je kunt overnachten in de kerk, meldt een bord van heiligenachten.nl. Lijkt me ook leuk, ‘s avonds na een wandeling ‘vol op het orgel’! Alleen de prijs: €150 nog zonder toeristenbelasting (€2) of ontbijt (€15) is me te gortig. Dan bespeel ik thuis de toetsen wel.

Na bezoek zitting omhoog dan zit de volgende ook droogLandwegen als Overburen houden me weg bij de bebouwde kom. Ik rust op een speciale wandelbank. De zitting kan worden opgeklapt, zodat degene na mij ook droog kan zitten. Net voorbij de provinciegrens met Overijssel meldt Komoot dat ik de Amsterdamselaan op moet. Deze landweg parallel aan de Koningin Wilhelminalaan in Willemsoord, één van de koloniën van de Maatschappij van Weldadigheid. Hoeve Amsterdam in WillemsoordWillemsoord was de derde kolonie die in 1820-1822 werd gesticht als zogenaamde vrije kolonie met grotere hoeven voor de landlopers uit de grote steden. Om de geldschieters (de steden moesten de Maatschappij betalen om van hun zwervers en armelui af te komen) te paaien, werden hoeven en straten vernoemd, zoals hier Amsterdam. Ik ben één van de weinige wandelaars die de hele laan doorploegt, zo hoog en nat is het gras.

Informatiepaneel Het Heideveld SteenwijkerwoldWat nu voornamelijk bos- en heidepercelen met campings, recreatiepaden en een natuurkampeerterrein is, behoort aan vereniging Het Heideveld Steenwijkerwold. Dit fenomeen was me na toch flink wat Maatschappij van Weldadigheid boeken gelezen en koloniën bezoch te hebben nieuw. Om het landjepik van Johannes van den Bosch (woeste gronden werden gezien als staatsdomein en konden mooi verpacht worden) in te dammen richtten erfgenamen van ‘t Wold in 1819 de vereniging op om hun traditionele rechten veilig te stellen en naar de Maatschappij duidelijkheid te geven over de eigendomsverhoudingen in het gebied. Tientallen pachters huurden door de eeuwen heen stukken land en anno nu huren nog altijd zo’n 90 inwoners van het werkgebied een stuk grond van 360 ha van Het Heideveld.

Uitkijktoren WoldbergIk rust aan de voet van de 26 meter hoge Woldberg. Er staan opvallend veel picknickbanken rond de open plekken tussen de bomenlanen en aan de bospaden. Via klimmetjes door coulissen kom ik uit bij het Belvédèrepad langs de A32 naar de 24 meter hoge uitkijktoren Woldberg. De stalen constructie is na de bouw eerst niet toegankelijk geweest, omdat er geen goede bliksemafleiding was aangebracht. Het valt me mee, dat de toren tijdens corona gewoon, zonder enige restrictie of waarschuwing open is. Ik klim naar boven, geniet van het panorama over de snelweg en de omgeving.

Ik wandel terug, passeer Tuk’s Theehuis van Staatsbosbeheer, ga de snelweg onderdoor en steek door een glooiend en dorps aandoend stuk Steenwijk-noord naar de Oldemarktseweg. Watertoren SteenwijkerwoldVoorbij de watertoren verlaat ik het fietspad en geniet van weer twee kilometer zandpad. Bij de botanische tuin en exotische plantenkwekerij De Groene Prins gaat de onderste helft van de broekspijpen de rugzak in, zodat de inwoners van Steenwijkerwold m’n benen kunnen zien.

Ik bekijk de buitenzijde van de Protestantse Kerk en wandel langs de plaatselijke bakker en Spar supermarkt het dorp uit om vervolgens in noordwestelijke richting afwisselend verharde en onverharde wegen te volgen. Het bosgebied Blesdijkerheide is de volgende verrassing met smalle paden en graspaden langs akkers. Nederlands Hervormde Kapel De BlesseWat een contrast met het fietspad langs de Steenwijkerweg in De Blesse. Gefietst wordt er. De ene na de andere groep passeert me in tegengestelde richting. Ik ben blij dat ik van de ventweg langs de voormalige Rijksweg af ben, het spoor en Linde over kan voor het laatste stuk door de Lendepolder-west. Waterpartij in Lendepolder WestNieuwe fietspaden, later een zand- en graspad naar de nieuwbouw in het zuiden van Wolvega om weer uit te komen bij de Lycklamaweg.

Na 40km zit het er bij de Lidl op. Helaas is de snellader nog niet te gebruiken. Dat is niet leuk. Ik heb namelijk net te weinig in de accu over om gerust naar Balkbrug te rijden. Ik rijd naar Steenwijkerwold om er op het sportpark bij een Allego paal te laden. Die biedt z’n theoretische capaciteit van 22 kW/u bij lange na niet aan, eerst nog 7,3, maar al snel 3,4 kW/u. Na een kleine drie kwartier FD e-paper lezen, foto’s maken en belangstellende mannen op het parkeerterrein te woord staan over elektrisch rijden, is de accu net genoeg bij te laden om thuis te kunnen komen. Op naar Balkbrug en dan aan het eigen laadpunt vol laden.

En inspiratie voor een volgende tocht? Jazeker, op diverse plekken heb ik bordjes gezien van het Weldadig rondje, een fietsroute van 36km door de omgeving die natuurlijk ook gewandeld kan worden, wellicht met wat aanpassingen om extra’s mee te pakken die je op de fiets niet kan of mag zien.