Wandelmarathon door grenzeloos groen, magisch Drenthe

Geen derde dag van de tweede Wandelvierdaagse Deventer, maar vanwege de Coronacrisis een eigen route door het zuiden van Drenthe. Afgelopen december kwam ik op de jaarlijkse Coop wandeltocht vanuit De Krim in Nieuwlande, waar een rust in MFC De Opsteker was georganiseerd. Ik heb met Routeyou vanaf De Opsteker een stevige rondwandeling in noordwestelijke richting uitgezet. Even na zeven uur ‘s ochtends parkeer ik de auto naast het monument voor de hulp aan de Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarvoor in Yad Vashem in Jeruzalem een oorkonde als dank voor deze daad van rechtvaardigheid te vinden is.

Relive ‘Wandel marathon door Zuid Drenthe’


Onderduiikershol NieuwlandeNieuwlande is een relatief jong dorp. Pas in 1910 werd het zo genoemd, viel jarenlang onder maar liefst vijf gemeenten en is pas recent voor het grootste deel ingedeeld bij de gemeente Hoogeveen. Lintbebouwing en dus eerst doorstappen langs de Johannes Poststraat, waar boerderijen en een Hersteld-Hervormde Kerk mijn ogen de kost geven. Een bordje ‘Onderduikershol’ bij de entree van het bos Hollandsche Veld prikkelt om af te slaan en te gaan kijken. In 1943 werd hier een hol gegraven om onderduikers, Joden en gezochte verzetsstrijders zoals Johannes Post, te verstoppen voor de Duitsers. Militairen van de 43e Gemechaniseerde Brigade die gelegerd zijn op de Johannes Postkazerne in Havelte hebben het hol in kader van het 200-jarig bestaan van de Koninklijke Landmacht heeft gerenoveerd.

Blauwe bessen plantage GeesbrugIk vervolg de weg, ga over de A37 heen, word welkom geheten in Magisch Drenthe (gebied vol verhalen) en passeer het bedrijventerrein Geesbrug en kom uit op één van de voorlopers van de snelweg, de Coevorderstraatweg. De coöperatieve Blauwe Bes Drenthe UA exploiteert hier voor de Greenery een enorme plantage. In wat nu een groenstrook in de dorpskern is, liep tot zo’n vijftig jaar geleden een marke scheiding De Muzel die aan de overzijde van de Verlengde Hoogeveensche Vaart als Muzelweg nog wel te volgen is. Ik lees het verhaal erover op een informatiepaneel. Kunstwerk De Brug - handreiking in GeesbrugIets verder staat het zilverkleurige kunstwerk De Brug van Willem Kind met twee in elkaar grijpende handen, vandaar ook een begeleidend gedicht Handreiking van de in 2015 overleden Willem Koopmans. De brug over de Vaart en dan de Lantschapsweg.

Als ik een eind verderop rechtdoor een zandweg zie in plaats van de geplande asfaltweg naar rechts, kies ik voor zand. Na zeven kilometer vind ik het hoog tijd voor onverharde paden. De Hoge Stoep, ook bekend als boswachterij Gees, is een afwisselend natuurgebied met grote heidevelden, naald- en loofbossen. Ik verbeter hier ter plekke het routeontwerp en pak zoveel mogelijk natuur mee. Hier is geen verkeer, alleen vogels en een ree die voor me vlucht. Slechts één vrouw met hond kruisen me op de heide.Wandelbankje Wolf in natuurgebied De Hoge StoepIk rust op wandelbankje Wolf. Zou die beruchte uit Duitsland in Nederland teruggekeerde wolf hier rondscharrelen? Na een paar honderd meter asfaltweg ga ik de Mepperdennen in om via smalle voetpaden bij de Marke van Meppen uit te komen. Opnieuw een verhaal bij een enorme zwerfkei.


Molen Jantina Helling AaldenDe onverharde Molenweg – voor de fietsers heeft de Stichting Het Drentse Fietspad een betonnen pad ernaast gelegd en vernoemd naar de voorzitter – met uitzicht rondom brengt me bij de beltmolen Jantina Helling aan de rand van Aalden. Terwijl ik foto’s sta te maken van het kombord, komt een hardloper voorbij die me spontaan de andere bezienswaardigheden van het plaatsje vertelt en vraagt of ik hier al eens eerder ben geweest. Nee dus, althans niet dat ik me kan heugen.
De Slenke bij ZweelooIk steek via een groenstrook tussen de bebouwing van het dorp door naar de oostzijde bij de Westerstroom. En dan ben ik alweer in Zweeloo, dat zichzelf als kunstenaarsdorp adverteert. Nederlands-Hervormde Kerk ZweelooWauw, hier staan echt veel oude hoeven, een smederij (voor practisch hoefbeslag) en een fraaie Nederlands-Hervormde Kerk, dat – opnieuw met een verhaaal – niet midden in het dorp staat. Max Liebermann schilderijen in ZweelooAan het Klooster staan buiten op een rij (replica’s van) schilderijen van de Duitse schilder Max Liebermann (1847-1935) geëxposeerd. In zijn werk is de overgang van realisme naar impressionisme goed te volgen. Het schilderij Die Rasenbleiche ontstond 1882 in Zweeloo, vandaar de link tussen de schilder en het dorp.

Zandweg en visvijver Benneveld - De KlenckeIk verlaat het dorp in zuidelijke richting, de helft zit erop. Weer heb ik geluk. In plaats van de doorgaande weg langs Benneveld loopt er een breed zandpad langs het beekdal van de Westerstroom, veel mooier natuurlijk! Natuurmonumenten beheert hier De Klencke, een legaat van Goddard-Van der Wijck. Ik rust op een wandelbankje aan de Westerstroom dat de naam De wraak van Thunaer heeft. Het verwijst naar het muziektheater op locatie hier in de landgoed, een bijzonder initiatief! Opnieuw laat ik de geplande route via Oosterhesselen voor wat het is. Ik ga door het landgoed van Van der Wijck (die wat noorderlijker woont) door het Klenckerveld, een bos- en heidegebied en naar verluidt een verborgen parel in Drenthe. Ik zie zowaar een wandelaar vóór me. Bij het passeren op de Hooiweg delen we de ervaring dat er verrassend veel autoverkeer op deze landwegen rijden. Volgens hem rijdt hier anders nooit een auto.

Welkom op het Hunnenkerkhof GrevenbergAan de rand van Oosterhesselen vallen me de ingeslagen ruiten van bungalows achter hekken op. Dit complex wacht op de sloophamer. Ik loop de Grevenbergsweg af en daar wacht halverwege een volgende verrassing, het Hunnenkerkhof. Grafheuvels uit de Ijzertijd op een plek waar de gemiddelde automobilist waarschijnlijk achteloos aan voorbij rijdt. Dat is het voordeel van wandelen. Je hebt veel meer tijd en gelegenheid om details om je heen in je op te nemen.

Bomen en reflectie in Verlengde Hoogeveensche Vaart bij OosterhesselenIn de boerderij in Grevenberg (het buurtschap dat naar de grafheuvels verwijst) aan de Verlengde Hoogeveensche Vaart vallen de namen van Jonkheer MJP van der Wijck en vrouwe GW van der Wijck baronesse van Dedem in de gevelsteen uit 1860 op. De adellijke familie bezat bijvoorbeeld landgoed De Klencke en had belangrijke functies in de provincie Overijssel, rechtspraak en politiek.

Ik neem de brug hier en volg de zuidoever van de vaart tot de volgende brug. Deze is afgesloten voor autoverkeer. Geen wonder dat het op de Grevenberg zo druk is met auto’s in beide rijrichtingen. Het fietspad langs de Oosterhesselerweg en de A37 onderdoor is een erftoegangsweg. Lekker breed als er hier geen auto’s rijden. Pootaardappelen aan StukdijkOp de hoek van de Stukdijk rust ik weer kort. Dit is een eindeloos lijkende weg naar het westen. De verrassingen zitten hier op het eind met een stuk bos waar gewaarschuwd wordt voor weerloos reekalveren als het om loslopende honden gaat en het Loodiep.

Op de Nijlandsweg zie ik een bospad vóór me, interessanter dan de verharde weg buitenom. Bomen langs kanaal Coevorden - Zwinideren bij NieuwzwinderenWelkom in Nieuwzwinderen, dat begin 19e eeuw werd gesticht in het Zwindersche veld. Bij de brug over het kanaal Coevorden – Zwinderen en de Boerdijk herken ik de route van de Coop wandeltocht.

Daarom besluit ik verderop niet via ‘t Woeste en de Oostopgaande te gaan. Dit is weliswaar mooier dan de kilometerslange Boerdijk, waar ik halverwege nog een rust aan een akkerrand pak, maar zou de tocht nog langer maken. Nu kom ik met ruim 43km op de teller terug in Nieuwlande. Na een frisse start vanmorgen is het sinds 11u weer zo warm en zonnig geworden dat ik zonder jas kon wandelen. Magisch is wat overdreven, maar een verrassende omgeving is dit stuk van het zuiden van Drenthe zeker.