Mijn muzikale vorming – dag 2: Petra – Beat the System

Eén van de uitdagingen die Facebook gebruikers aan elkaar geven is het delen van vijf (of tien) albumhoezen die kenmerkend zijn geweest voor de eigen muzikale smaak en opvoeding. Natuurlijk is bij elke plaat een verhaal te vertellen. Het album Beat the System (1985) van de Amerikaanse christelijke rockband Petra is voor mij zo’n bepalend album geweest.

De muziek waar ik tot dan toe naar luisterde was best braaf. In de christelijke opvoeding waar mijn vader weliswaar liedjes van de Beatles of Simon & Garfunkel bewerkte en van een nieuwe tekst voorzag om met het jongerenkoor Shalom te gebruiken, waren we inmiddels wel van The Burning Candles en Elly & Rikkert bij Evie, Don Francisco, Scott Wesley Brown en Amy Grant en Michael W. Smith beland, de hoogtijdagen van Contemporary Christian Music. De band Petra, in de jaren ’70 begonnen met folk luisterliedjes zocht per album meer de grenzen op. Beat the System vond ik bij eerste luisterbeurten ontzettend hard en confronterend.

De kernboodschap God Gave Rock and Roll to You was niet alleen schoppen tegen de kerk- en jeugdleiding van Amerikaanse (baptisten)gemeenschappen die bang waren voor verloedering van hun kroost, maar probeerde ook een brug te slaan tussen de steeds steviger wordende seculiere rockmuziek met een groot publiek en de christen jongere met dezelfde smaak die echter geen behoefte had aan sympathieën voor de duivel, geschminkte Knights in Satan’s Service en dergelijke.

Petra werd het spoor naar een verkenning van glam rock (Rick Cua, Idle Cure), hard rock (REZ Band), white metal (Stryper, Bloodgood, Whitecross), punk (Undercover, No Longer Music), grunge (The Prayer Chain), symfonische rock (Flying Colors) en metal (HB, Evanescence). Het bracht me een aantal jaren naar het festival Christmas Rock Night begin december in Ennepetal of bij optredens van Lifehouse, Paramore, Switchfoot, Mutemath en RED. Ook op m’n 49e koop ik met plezier een concertticket voor Evanescence met Within Temptation.