Wandelen op Sallandse zandgronden en verzopen weilanden tussen Raalte en Heino

Een aparte gewaarwording vanochtend. Ik ben om acht uur vertrokken uit Balkbrug om deel te nemen aan de Holterbergwandeltocht vanaf camping De Holterberg van de Almelose Wandelkring. Onderweg tussen Ommen en Raalte wordt de drang om te gaan wandelen zo groot dat ik geen zin heb om via Raalte, Heeten naar Holten te rijden en dan pas om negen uur te starten aan de 30km. Slechts een enkele zaterdag in het jaar is de zon dan pas op, de andere 51 of 52 kun je gerust vroeger op pad. Ik heb geen wandelkaarten, uitgeschreven routes of gidsen bij me, maar weet dat in Raalte-Noord routes van het Wandelnetwerk Salland zijn uitgezet. Ik parkeer mijn auto aan de Merel en volg om half negen het eerste paaltje met een blauwe pijl dat ik zie. Bij het Overijssels Kanaal is het startpunt Het Raan, waar ik me kan oriƫnteren. De blauwe route is 19km lang door het buitengebied ten noorden van Raalte. Prima, onderweg plak ik er dan wel wat aan vast.

Relive ‘20200229-135106(1)’


Zitvlak in tuin Raalte-NoordIk ben enkele honderden meters langs het Overijssels Kanaal op weg als een fietser me achterop komt en vraagt of ik de weg kan vinden. Hij had me namelijk bij de kaart zien kijken. Vriendelijk, maar ik weet welke route ik wil en moet volgen. Afwisselend aan de west- en oostzijde stap ik richting Lemelerveld. Diverse leidingen liggen haaks op het kanaal om het van origine drassige gebied te ontwateren. Het jaagpad verruil ik voor een landweg langs familievakantiepark Krieghuusbelten. Oplaadpunt groene stroom bij KrieghuisbeltenEen voormalige zandwinningsplas wordt omgebouwd tot recreatiegebied voor gasten van het vakantiepark. Een rijtje vakantiehuizen is langs de oostoever gebouwd. Even verderop verkoopt een boer zijn producten aan de weg. Hij heeft een fiets ingegraven in de zachte berm (een grap die in het oosten wel vaker te zien is). Aan een boom is een laadpunt voor groene stroom gemonteerd. Je moet wel veel geduld hebben om de accu van je e-bike of EV vol te krijgen šŸ˜‰

Voorbij het schrikdraad ziet de brug er goed uitHoog tijd de ‘belten’ te verkennen, ofwel over een beboste zandrug te slingeren naar het westen. Tegen de Hogebroeksweg zijn de bomen weggekapt en zit er 10km op. Er staat een wandelbankje waar ik graag gebruik van maak voor de eerste rust. Zei ik iets over drassig gebied? De volgende paar kilometer gaat langs de randen, of een forse omweg, van weilanden in het Raalterveld naar de Nieuwe Raalter Wetering. Ik ontkom niet aan kletsnatte schoenen en sokken en sleep wat extra modder met me mee. Twee reeĆ«n schrikken van me en proberen door dezelfde velden weg te komen. Ik ben in het nadeel met schrikdraad, plassen, opstapjes en per meter kijken hoe ik zo droog mogelijk verder kan. Met vaste grond onder mijn voeten kom ik uit bij de Knapenveldsweg.

De blauwe route gaat links, waar ik een schitterende bomenlaan te aanlokkelijk vind om aan voorbij te gaan. Het is een zichtlaan van landgoed ‘t Reelaer, waar ik volgens mij nog niet eerder ben geweest. Sinds 1911 is ‘t Reelaer, dat al in de 15e eeuw wordt genoemd, in handen van de familie van Welderen. De adel blijft verbonden met ‘t Reelaer: de huidige bewoner heeft, net zoals zijn vader en grootvader, de titel Baron Rengers.


Havezate 't Reelaer RaalteIk trek achter de havezate langs over en kom op een andere zichtlaan die ooit doorliep tot in Heino. Om veilig de verlegde N35 te passeren maak ik een ommetje en gebruik ik de fietstunnel. Welkom in Heino. Canadese oorlogsveteranen hebben in 1995 een esdoorn geschonken aan de Heinose gemeenschap. Grappig, je zou eerder een dankbetoon andersom verwachten, maar een tastbaar symbool voor de gebrachte bevrijding is goed. Ik loop naar het Toeristisch Overstappunt naast de Rooms-Katholieke O.L.V. Tenhemelopneming Kerk. Er is een startpunt met kaart van het wandelnetwerk. Ik rust even en plan het vervolg van de wandeling. De kerk voorbij werp ik even verderop nog een blik op de Protestantse Kerk. De Paalweg naar het zuiden het dorp uit, de landgoederen Rozendael en Nijenhuis in.

Amerikaanse windmolen OvereschBij het Japiksgat is tegenwoordig een outdoorcentrum van Summercamp Heino ingericht. De Ponytrail tegen de spoorlijn aan oogt minder vitaal. Het spoor over, de aantrekkende wind tegen de Hondemotsweg op. Het is blijkbaar een favoriete hardlooproute, want de Ć©Ć©n na de andere sporter komt me tegemoet. Familie Overesch runt hier een ecologische landwinkel en laat geĆÆnteresseerden kennismaken met het boerenleven. Ik ben bijna 22 jaar getrouwd met een boerendochter, dus die introductie heb ik al gehad. Aan de Nieuwe Raalter Wetering staat een Amerikaanse windmotor, het afslaan en bekijken waard. De weg wordt een grasdijk tussen eikenbomen aan weerszijden langs de Hondemotswetering. Dat scheelt naar de berm uitwijken voor passerende auto’s. Op de kruising met de Pruimersallee is het wandelnetwerk keuzepunt paaltje verdwenen. Ik weet dat ik linksaf, de zandweg naar de spoorlijn moet hebben. Waar de blauwe route rechtdoor naar de Heinoseweg gaat, kan ik het bos rechts van me niet laten liggen en trek er doorheen tot bij de oversteekplaats naar de Knapenveldsweg. In het stuk bos langs de provinciale weg zijn ATB’ers bezig een route uit te zetten. Zicht op Oversticht - voormalig Franciscushof

Eindelijk zie ik de nieuwbouw die op de plek van de voormalige psychiatrische inrichting Franciscushof is gekomen eens met eigen ogen. Jarenlang is er langs de N35/N348 reclame voor gemaakt met foto’s uit een zonovergoten idyllische speeltuin. De nieuwbouwwijk Hoogh Raalte ziet er in werkelijkheid heel wat minder spannend uit. Ook de plek van het HOFtheater blijf ik bijzonder vinden, aan de rand van de nieuwbouw. Ik ken geen stad in Nederland die een cultuurcentrum zover van horeca en de rest van het vertier plaatst. Over de Harinkdijk en Herinkhave ga ik door het in de jaren ’90 opgetrokken Raalte-Noord, waar naast ‘gewone’ huizen ook ruimte was voor onder architectuur gebouwde vrijstaande panden. Waterpartijen, speeltuinen en volgroeid openbaar groen, plus enkele oude straten die in het wijkplan behouden zijn gebleven, dragen bij aan de afwisseling voor bewoner en voorbijgaande wandelaar.