Videoverslagen Camino de Santiago de Compostela kritisch bekeken

David Wen – Camino Frances naar Santiago de Compostela in september 2019 (33 dagen, 800km)
David Wen volgde van 2 september tot 4 oktober 2019 gedurende 33 dagen de 800 kilometers over de populaire Camino Frances van Saint Jean-Pied-de-Port naar Santiago de Compostela, waarvan één rustdag. Hij geeft in de Youtube credits aan alleen aan de tocht begonnen te zijn. Toch zie ik een vaste groep wandelaars op nagenoeg elke dag samen optrekken. Verder zie ik geregeld andere wandelaars vóór of achter David lopen. Waarom hij de tocht als 800km in de titel aanduidt, maar vervolgens meldt, dat zijn Apple Watch 945km gelogd heeft, is niet uitgelegd. Nu logt elke GPS ontvanger wat anders en zeker in een periode van een maand kan de afwijking flink oplopen. De 1,3 miljoen stappen ogen akelig precies. Jammer, want de Apple Watch zal daar ook een preciezer getal bij hebben aangegeven. Als kosten geeft David op: €30 per dag (€3 ontbijt, €5 lunch, €2 bier, €10 diner en €10 voor de overnachting in de alberge). Voor het gemak zijn de reis- en verblijfkosten de weg naar de start in Saint Jean-Pied-de-Port en de trip terug uit Santiago de Compostela niet vermeld. Ach, en 3+ blaren zegt ook niets. Zijn het er dan 4, 14 of 44 geweest?

Het videoverslag van de 33 dagen is teruggebracht tot bijna 16 minuten video. De dagen en plaatsnamen worden vermeld, verder is er geen uitleg voice over, enkel muziek, die van de camino een soort doorgaande triomftocht maakt. De indruk die dit verslag geeft is er één van filewandelen, constant lekker doorstappen zonder problemen, ruzies, blessures of diepgaande gesprekken en daarna vooral eten, drinken en vrolijk zijn. Iedereen blijft er fris en fruitig uitzien. Het verslag glijdt voorbij, maakt geen indruk en er blijft geen boodschap of les hangen.

Miriam – Camino Frances naar Santiago de Compostela in september – oktober 2019 (32 dagen, 800km)
De Duitse Miriam liep van 4 september tot 5 oktober 2019 de Camino Frances en vatte haar reis samen in een 19 minuten durende compilatie van foto’s, korte filmische impressies en timelapses. Ze vertelt zelf over haar kleine geluksmomenten, heimwee en blaren, het verruilen van wandelschoenen voor sandalen. Geen filewandelen, maar Miriam die in haar eentje geniet in het uitgestrekte landschap van regenbogen en zonnestralen. Na 12 dagen sluit ze zich aan bij andere lopers die echter buiten beeld blijven. Ze maakt het persoonlijk op de Spaanse Hoogvlakte, probeert bij het 11e eeuwse Cruz de ferro alleen haar lasten kwijt te raken, loopt ook de laatste dagen in haar eentje. Op dag 32 bereikt ze emotioneel Santiago de Compostela. Met een vriend die samen naar Duitsland terugreist, bezoekt ze nog Finisterre. Uit de hand gefilmd, duidelijk zonder stabilisator. Fotograferen kan ze zeker. Ongedwongen en ongepolijst.

Timmy (Camino Frances naar Santiago de Compostela in augustus 2018, 800km)
Met twee andere wandelaars trekt Timmy uit Birmingham naar het zuiden van Frankrijk voor de Camino Frances. Zijn compilatie van de in twee delen uitgevoerde camino duurt één uur en 49 minuten. Voor gezwenk met een selfie stick en eigen indrukken veel en veel te lang. Timmy heeft graag mensen om zich heen, bezoekt wel de kerken en heeft oog voor details. Beelden van de pelgrimsmis in Santiago besluiten de reis.

Maddi Hegart (Camino Frances naar Santiago de Compostela in oktober/november 2019, 398km)
De Australische Maddi Hegart start na 4 dagen in Parijs waar men niet eens wist wat de camino was, na een rustdag in Saint Jean-Pied-de-Port. Dagelijkse korte persoonlijke updates onder het wandelen, in totaal drie kwartier. Na twee dagen en zo’n 50km wandelen verschijnen er al blaren onder de linker tenen. Ze baalt van de 4km door Pamplona, dan liever de ommelanden. De meniscus speelt weer op, vier jaar na een operatie. Op de morgen van de zevende dag bezoekt ze een arts. Drie dagen verplichte rust, daarna in plaats van 20+ een etappe van 13km. De etappes erna worden langer tot in Burgos, dag 16 is een rustdag, gevolgd door een week vrij om naar Taizé te gaan. Dan in Sarria verder op de 17e wandeldag met regen. Op dag 21 opeens een forse etappe van 36km. Op de 22e en laatste dag nog maar 5km tot de finish in Santiago.

Robbi Gore (augustus-oktober 2019)
Je kunt ook overdrijven met je videoverslaggeving. Robbi Gore heeft bij het schrijven van dit blog twee van de vier delen over zijn camino op Youtube gezet. Elke episode telt zo’n 75 minuten. Als ik dan lees, dat hij 52 dagen over het traject heeft gedaan van 27 augustus tot 12 oktober 2019, met in totaal 7317 foto’s en video’s op memory sticks, dan zijn het veel korte trajecten en rustdagen geweest. Natuurlijk duurt het compileren van een videoverslag dan lang, vertel mij wat over het verslaan in blogs en fotoalbums van twee weken vakantie. Maar met 24 views van deel 1 moet je je als wandelaar serieus afvragen voor wie je al die uren de camera hebt vastgehouden.

Kris Kuhn (Camino Frances, 38 dagen november 2019)
Het tegenovergestelde is de vijf minuten durende indrukken zonder gesproken woord of toelichting in de montage van Kris Kuhn. Filmen kan het paar zeker, de beelden zijn gestabiliseerd.

Artem Rakhno (12 april – 13 mei 2019, 880km)
De titel van deze video intrigeerde: Camino de Santiago without hostels and albergues. De Rus Artem Rakhno heeft bij vertrek geen idee hoe lang de camino ook alweer precies is. Hij spreekt ook Spaans en dat helpt onderweg! Hij draagt zijn eigen tent en slaapzak mee en overnacht dus buiten in het bos, of in een portiek bij een plaatselijke kerk. Bij regen en wind is een stenen hut in de heuvels ook wel prettig. Hij neemt de tijd, bezoekt kerken, rust en leest na uren wandelen, monteert er zijn video’s en kookt z’n eigen potje. Ah, toch smokkelt hij in Santo Domingo, waar hij van een receptionist van een alburge op de avond van dag 8. Hij krijgt ook gratis eten en douche. Dat maakt deze lange film (1 uur en 49 minuten) leuk om naar te kijken. De Rus heeft duidelijk een eigen camino 🙂 Van hem geen uitgebreide impressie van het vliegende wierookvat in de kathedraal van Santiago, wel de gelegenheid helemaal alleen bij zonsopgang in Finisterre wakker te worden. In de commentaren op Youtube vraagt iemand hem of het buiten overnachten niet illegaal was. Artem antwoordt: “I don’t know if it’s legal or not, I just stayed in a tent all the way.”

Evaldas Karalius – Camino del Norte 2017

In de half uur durende videomontage wordt geen woord gesproken of een vermelding van de getoonde plaatsen getoond. Onder begeleiding van een akoestisch gitaar worden sfeerimpressies van de route met vooral aandacht voor de mensen en gebouwen in de steden onderweg. Beelden van stranden, rotsformaties, watervallen en ander natuurschoon die ik in andere verslagen niet heb gezien. De montage is goed en nergens verveelt de video, al is de muziek wat overheersend (daar is een volumeknop voor uitgevonden). Tegen het eind de onvermijdelijke wierookvaten in de Santiago, gevolgd door een serie foto’s van Evaldas en andere pelgrims op de route. Ik mis wel de persoonlijke noot, ook als het doel van dik een maand onderweg zijn het filmen zelf is.