Wandelen door landgoederen Rechteren en Den Berg bij Dalfsen

Het is even omschakelen deze zaterdag. Van elf tot één fotograferen in een verlaten Philips fabriek in Zwolle en dan met de auto naar station Dalfsen om er ‘s middags op eigen gelegenheid te wandelen. In de app Wandelen in Overijssel heb ik de route Uniek Dalfsen: op avontuur (20km) gedownload. Ik heb nog niet eerder genavigeerd met deze app, dus ben benieuwd.

Relive ‘20200118 Rechteren en Den Berg’


De Zwevende KeiIk ga eerst aan bij het kunstwerk Zwevende kei van Bas Maters dat tegenover de parkeerplaatsen op een kunstmatige heuvel is geplaatst. De schapen zijn op stal, en dus kan ik ongehinderd foto’s nemen. Vlak vóór de Blauwe Bogen brug over de Overijsselse Vecht sla ik rechtsaf langs een haag het landgoed Rechteren op. Kasteel RechterenHet 14e eeuwse gelijknamige kasteel zelf ligt een eind verderop op een eiland in een oude Vechtarm aan de Rechterensedijk. Het enige middeleeuwse kasteel dat in Overijssel bewaard is gebleven is privé eigendom en bewoond door Christiaan Graaf van Rechteren Limpurg. met zijn gezin, dus niet publiek toegankelijk. Er is zo te zien flink onderhoud gepleegd aan de bossages in het park rond het kasteel. Dat geeft zo op een winterdag wel weer redelijk vrij uitzicht op de gebouwen.

De Markeweg leidt van de Tolhuisweg af richting het buurtschap Hessum. De poncho moet uit de rugzak. Het regent en hagelt serieus. Als ik na een tijdje lopen ontdek dat de route al eerder afsloeg, besluit ik mijn eigen weg te volgen. De bossen hier zijn avontuurlijk genoeg om een alternatief te lopen, ook als de glooiende bospaadjes achter de Hessumseweg niet op de kaart staan aangegeven. Ik kom uit bij camping, café, restaurant en expo Madrid, waar regelmatig georganiseerde wandeltochten hun start en finish hebben. De zon schijnt inmiddels weer. Ik ga verder door het bos naar de Fazantenweg en steek dan naar het zuiden, de spoorlijn over.


VechtdalstenenMijn oog valt bij een picknickbank op één van de Vechtdalstenen. Achter deze Facebook groep gaat een aantal enthousiastelingen schuil die beschilderde stenen ter inspiratie en plezier her en der in het Vechtdal verspreidt. Van het alsnog volgen van de geplande route wijk ik steeds verder af. Andere wegen trekken me meer. Zo kies ik voor de onverharde Vlierdijk in plaats van de verharde Hammerweg te blijven volgen. Dahomey koeDe eigenaren van camping De Maiskolf aan de Rekveldweg houden niet alleen schapen en kippen, maar ook Dahomey koeien. Dit runderras komt uit West-Afrika, is niet al te groot en verblijft het gros van het jaar buiten. Het miezert nog wel regelmatig, maar de poncho blijft opgeborgen.

Paddenstoel op zijn rugIn het Rechterense Veld wissel ik naald- en loofbos af, zie dode varens tegen een heuvel en verbaas me over de nog overvloedig aanwezige paddenstoelen. Ik hoef alleen de doorgaande Dalmholterweg over te steken en heb verder bospaden en stilte om me heen. Niet verwonderlijk dat ik een ree op z’n gemak zie grazen in de verte. Ik kien m’n pad zo uit, dat ik op de langgerekte zichtlaan van Huis Den Berg kom en deze helemaal kan uitlopen. 2,5km rechtdoor klinkt saai, maar dat is het hier zeker niet. In het landgoed Den Berg zijn de productiebossen flink uitgedund.

Huis Den BergWaar een groep wandelaars het wandelnetwerk volgt de Oude Vechtsteeg in, ga ik ook het laatste stukje rechtdoor langs de Heinoseweg naar het landhuis. Bijna 22 jaar geleden hebben Klazien en ik hier een deel van de huwelijksreportage laten maken. Het statige Huis Den Berg roept zo goede herinneringen op, al moet ik vandaag vóór het hek foto’s maken. De fietsenstalling van station Dalfsen is alweer in zicht. Ik sta nog even stil bij het stuk Vechtdijk