Ollie Wride – Thanks in Advance

Ik kan me goed voorstellen, dat je niet weet wie Ollie Wride is. Het is een in Los Angeles wonende Engelsman die tevens de zanger van de retrowave band FM-84 is. Ollie Wride presenteert met Thanks in Advance zijn debuutalbum. Power ballads, synth pop en gitaarsolo’s met een vette knipoog naar de 80’s. De eerste twee nummers, Never Live Without You en Overcome maken deze ingrediënten meteen duidelijk. De productie lag in handen van Scot Michael Oakley. Aanvullend gitaarwerk – Ollie doet naast de zang, toetsen, drums, ook een deel van de productie – is er van Chris Huggett.

Het dansbare Back to Life met funky gitaarspel had zo op een klassenfeest in 1984 gespeeld kunnen worden. Mr. Mister zou de aangever van The Rising Tide kunnen zijn geweest. En begint Miami Vice bij het horen van de eerste seconden van Miracle Mile? Meezingen maar! En schuivelen natuurlijk bij Luna. Arpeggio’s die de Italodisco-koning Giorgio Moroder kon hebben geprogrammeerd voor Donna Summer hoor je in I’m A Believer, een themaatje / songtekst dat ook Giant heeft op de openingstrack van Last of the Runaways (1989).

Een ietwat wiebelende synth laag als basis voor spacy geluiden en arpeggio’s uit vintage synthesizers leggen de basis voor de ballad Hold On (tomorrow will be better). Synth rock in mid-tempo – denk aan Simple Minds meet Billy Idol – The Driver ter afsluiting met hulp van The Night Hour. Het verrast me niet dat het album naast vinyl op cassette is uitgebracht. Daar moet het cassettedeck of ghetto blaster dan wel bij, vind ik. Amai, dit is wel heel erg drie decennia terug in de tijd, maar wat lekker voelt dat.