Gezien: Camino (2019)

      No Comments on Gezien: Camino (2019)

Getipt door de kWbn heb ik de kans benut de uitzending van Camino op 1 januari 2020 op National Geographic als kick off voor hun travel month te bekijken. Camino speelde zomer vorig jaar niet in bioscopen dichtbij op geschikte tijdstippen. De veel bewandelde hoofdroute van de camino de Santiago de Compostella is 1600 kilometer lang. Martin de Vries besloot zonder bijzondere voorbereiding deze pelgrimstocht te gaan lopen en indrukken van zijn wel en wee onderweg te filmen. Hij werd daarbij wel geholpen door filmers met een drone die De Vries nog meer een plek in de grootsheid van de omgeving geven.

De uitdaging bij wandelfilms is een boeiende samenvatting te monteren van de ongetwijfeld honderden indrukken die je al die dagen die je onderweg bent te maken. Het tempo zit er best in. Na 10 minuten kijken zit je al op dag 9. Martin reflecteert pratend tegen de selfie camera op de gesprekken met zichzelf. “Trainen doe je hier. Je moet hooguit je schoenen inlopen” concludeert hij op dag 10. Camino is geen met toeristische informatie overladen travelogue of feel good reportage. Anders dan in andere verslagen komen plaatsen, medewandelaars of het verblijf in de auberges niet of nauwelijks in beeld. In Juist de menselijke, eigen kant van De Vries’ beslommeringen “Zo lekker als het ging vanmorgen, zo moeilijk gaat het nu.” Op dag 12 zoomt hij in op een blaar. Hij krijgt meer oog voor detail, wat er langs de weg groeit.

Het zelfportret in twee miljoen stappen vanaf Le Puy-en-Velay in midden-Frankrijk naar Santiago de Compostella in Noordwest-Spanje beslaat zeventig dagen. Een onopgesmukte feature-length selfie. Welke speelfilm heeft als persoonlijk ritueel het heerlijk vinden om dagelijks te poepen in de natuur? Liters water drinken en doorzetten. Niet de grote kerken, maar de verlaten kapellen krijgen aandacht in de 85 minuten durende film. “You start as a hiker, you end as a pilgrim.” Op dag 31 na 750km wandelen is bij Saint-Jean-Pied-de-Port het vrijwel alleen lopen voorbij.

De pijn in de meniscus op dag 18, de ‘wonderolie’ op dag 19, vijf dagen in de blakende zon en dan op dag 21 in de regen. Lopen in het moment is niet uit te leggen. De verslaving, dieper in jezelf zakken en flow op dag 38, de woeste natuur op de Camino del Norte de dagen erna, de last van bedwantsen in de Spaanse auberges. Op dag 45 een leeg strand en zo zien we Martin naakt de zee in lopen. Na 60 dagen legt Martin zijn drijfveren om te gaan wandelen uit. Enkele dagen later geeft de programmamaker en producent aan hoe hij heeft leren kijken. Aangekomen in Santiago de Compostella ‘gaat hij kijken wat de emoties gaan doen.’ Op dag 68 is hij in Fisterra, wil eigenlijk naakt de oceaan in springen, maar dat mag niet. Bestemming bereikt, de reis gaat thuis verder. Kiekjes van plaatsen en medereizigers besluiten dit eigenzinnige reisverslag.

Zie ook:

Over Martin de Vries

Martin de Vries (1956) is ondernemer, editor, programmamaker en producent. Hij studeerde Product Design bij de Design Academy in Eindhoven. Vanaf 1985 was hij de editor van Van Kooten en De Bie. Van 1998-2014 verzorgde hij 700 afleveringen van de VPRO serie Dode Dichters Almanak. In 2006 startte hij NostalgieNet, filmde jarenlang documnentaires.