Coldplay – Everyday Life

      No Comments on Coldplay – Everyday Life

Het achtste album van Coldplay betekent andermaal een koerswijziging. Had je op de laatste albums als Kaleidoscope (2017) en A Head Full of Dreams (2015) dat er méér is dan pianorock en bombastische nummers die het in grote stadionconcerten live erg goed doen, mag je je schrapzetten om een sfeertekening in Sunrise, Arabisch in Church en Arabesque, ingetogen luisterliedjes als Trouble in Town (met African Children’s Feeding Scheme (ACFS) uit Soweto, Johannesburg) en black gospel in Broken te verteren. Verwijdering tussen vader en zoon tekent Daddy. Bij When I Need a Friend zit je naar een mannenkoor te luisteren, is toch wat anders een duet met Rihanna. De enige continuïteit in de muzikale progressie tussen de albums is het duidelijk voor airplay geschreven en geproduceerde Orphans.

Het zou me niet verbazen als Champion of the World als single uitgebracht wordt.

Het 53 minuten tellende album is een tweeluik (dubbelalbum is overdreven) is een tweeluik Sunrise en Sunset. De Arabische groet “سلام و حب” (“hallo en liefs”) is op de albumhoes en het tekstboekje terug te vinden. Touren doen de mannen niet (meer), want dat is tegenwoordig slecht voor het milieu. Muzikaal willen zoals een eeuw geleden de Original Dixieland Jazz Band stijlen mixte, invloeden uit westerse muziek en die uit het Midden-Oosten mengen (in het samen met de Belgische Stromae – met alle respect alweer in de vergetelheid geraakt, zelfs zonder eigen website tegenwoordig – vormgegeven Arabesque een goed voorbeeld. Het liedje bevat verder een sample uit Music Is the Weapon, een documentaire uit 1982 over Fela Kuti, uitvinder van de Afrobeat). Dat is ook de achtergrond bij de hoesfoto, geïnspireerd door een plaat van de band van gitarist Jonny Buckland’s overgrootvader. Producers Rik Simpson, Dan Green, Bill Rahko, Angel Lopez, Federico Vindver en Max Martin sleepten bijvoorbeeld blazers, de London Voices voor When I Need a Friend, en voor BrokEn een gelegenheidskoor (Mabvuto Carpenter, Denise Green, Stevie Mackey, Neka Hamilton, Surrenity XYZ, LaMarcus Eldrigde en Dorian Holley) de studio in.

Folksy gitaarspel in Guns (dat zich uitspreekt tegen gebruik van vuurwapens, ook dat scheelt een Amerikaanse tournee) en Èkó (een mooie herschrijving van echo, vóór je denkt dat de muziek ecologisch verantwoord verbouwd is) met zangeres Tiwa Savage, blues in Cry Cry Cry (met vocale ondersteuning van de falset van Jacob Collier; hij zingt ook in Church en Everyday Life). Op de fysieke CD is een extra nummer God = Love opgenomen met samples van kerkklokken. Aanhoudend hallelujah besluit Everyday Life. Gedichten van anderen, samples en invloeden van artiesten van overal en nergens completeren het conceptalbum, dat aandachtig luisteren vraagt. Dat lukt voor een hifi-installatie of met koptelefoon op beter dan in een volgepakt stadion.