Gezien: Hors Normes – The Specials (2019)

Het als komische film aankondigen van Hors Normes – The Specials (2019) is een vergissing. Natuurlijk worden in het epos dat de gepassioneerde hulpverleners Bruno (Vincent Cassel) en Malek (Reda Kateb) van de Parijse organisatie La Voix des Justes gevolgd. Zij zetten zich 24/7 in voor jongelui met ernstige vormen van autisme, voor wie gevestigde hulpverleningsinstanties, ziekenhuizen en directe familie geen mogelijkheden biedt. Bruno vliegt van hot naar her, kan geen nee zeggen, belooft voor elk probleem een oplossing te vinden, terwijl Malek met een personenbus patiënten ophaalt en wegbrengt, een groep lichamelijke beweging therapie geeft en tieners die zonder enige vooropleiding klaarstoomt voor inzet in de organisatie.

Fraaie hoofdrollen zijn er voor Joseph (gespeeld door Benjamin Lesieur) die er een handje van heeft aan de noodrem van de hoofdstedelijke metro te trekken, zijn hoofd op de eerste de beste beschikbare schouder te leggen en als hij niet wordt gecorrigeerd zijn moeder slaat, en Valentin (Marco Locatelli) die een helm draagt om zichzelf te beschermen tegen het geweld dat vermoedelijk frustraties bij hem oproept.

Het regisseursduo Éric Toledano en Olivier Nakache maakten eerder bijvoorbeeld Les Intouchables (2011) en Samba (2014).

Het karakters zijn losjes gebaseerd op de Joodse zorgwerker Stéphane Benhamou van Le Silence des Justes en Daoud Tatou van Relais Ile-de-France. De kinderen uit de film zijn of waren zijn beschermelingen. Het zijn grotendeels autistische kinderen die zichzelf spelen. Welke inspecteur van de Franse gezondheidszorg ook langskomt: tenzij ze zijn hele groep overnemen, blijven ze onder zijn zorg. Barmhartigheid van een joodse organisatie, knap gecombineerd met een islamitische collega Malek van – formeel een andere club, De Halte – die samen het hart laten spreken en wars zijn van regels of standaard protocollen, zodoende hors normes (buitenmaats).

Het effect van hun aanpak overtuigt de inspecteurs en de ziekenhuisstaf. Zou Bruno ooit gelegenheid krijgen echt aan een vrouw te komen? Slechts eenmaal zie je ‘m neerploffen op z’n bank thuis, alleen, terwijl Malek een shot eerder zijn kind draagt. Het is een film die appelleert aan de eigen plek die dergelijke paramedische organisaties verdienen net als een thuis en liefde die elk mens, ook die met een ‘complexe zorgproblematiek’ of de kansarme jongelui uit de banlieu nodig hebben. Het verzacht spanningen, kan ontspoorden een weg terug geven en talenten aanboren. Hoe vertel je het echte verhaal van autisme zonder sentimenteel of in een feel good movie te belanden?

Ik zag de film in de kerstvakantie in Pathé. In diverse bioscopen in Nederland is de film nu te zien, na afgelopen herfst eerder in Belgische filmzalen te zien zijn geweest. Vanaf april 2020 komt de film uit op DVD.

Zie ook: