Coopwandeltocht in de veenkoloniën ten noorden van De Krim

Ik kan uitslapen vandaag. De jaarlijkse Coopwandeltocht die in samenwerking met vv DKB in De Krim wordt georganiseerd is slechts 15 autominuten van Balkbrug. De drukte in het clubgebouw bij de inschrijving ontvlucht ik snel. Buiten is meer zuurstof èn de eerste midwinterhoornblazer van de groep die we onderweg op diverse plaatsen zullen tegenkomen. Het blazen van de midwinterhoorn, een roep die kilometers ver draagt en idealiter beantwoord wordt door een volgende blazer, is een gewoonte in de donkere dagen voor kerst in het noorden en oosten van Nederland. Het is een aankondiging van het licht dat met kerst komen gaat, daarmee een goed advent gebruik.

Voormalige school nu autoschadehersteller De KrimHenk Kerssies heeft deze keer de route niet door de vloeivelden van de voormalige AVEBÉ fabriek of het landgoed De Groote Scheere aan de zuidkant van de Lutterhoofdwijk uitgelegd, maar laat ons kennismaken met de voormalige veenkoloniën ten noorden van De Krim. Na een stukje over de Parallelweg langs de Lutterhoofdwijk, één van de twee verlengingen van het Ommerkanaal, dat de Overijsselse Vecht in Ommen met de voormalige Dedemsvaart verbindt, slaan we bij autoschadebedrijf Mol dat in en rond de voormalige Nederlands Hervormde school is gevestigd. Erachter ligt een bosperceel, dat we doorkruisen, gevolgd door akkerranden. Het groepje met vijf snelwandelaars dat voor me uitgaat, heeft het niet zo op deze ondergrond. Het is vermakelijk om ze te zien hobbelen, joggen en elkaar bij het houten gisteren aangelegde bruggetje over een sloot te zien fotograferen. Ze schelden routebouwer Kerssies hardop uit voor idioot. Ach, een portie asfalt krijgen ze nog wel, maar de afwisseling maakt een route verrassend. Reflectie in Dommerswijk bij Nieuwe KrimVia de Ontsluitingsweg komen we opnieuw via akkerranden langs de Dommerswijk in Nieuwe Krim, dat net in Drenthe ligt. Een onverharde slinger achter de bebouwing langs en een oversteek van de wijk steken we naar het volgende veendorp, Dalerpeel. Bij het multifunctioneel centrum maakt een groepje midwinterhoornblazers zich klaar voor hun bijdrage. Binnen maak ik gebruik van het toilet. Na 7km al rusten vind ik te vroeg. De passage van het natuurgebied Witteveen met bos en heide, en een lang stuk langs de Veenschapsweg volgen. Bij het punt waar het kanaal Coevorden-Zwinderen ‘langszij komt’ vind ik het na ruim 10km wandelen tijd voor een pauze, terwijl een handvol wandelaars me passeert. Sluis en brug kanaal Coevorden Zwinderen bij DalerpeelLangs het kanaal schijnt de zon uitbundig. Bij de sluis en brug – zoveel liggen er niet – wijk ik even van de weg af voor een foto. Het noordelijkste punt op de route is bereikt.


Wandelgoot door hei en veen DalerpeelBos en akkerranden en een houten brug over de Oostopgaande. Dan percelen met bulten suikerbieten om gefoureerd te worden, vergezichten en de watergangen Brouwerswijk en Bakkerswijk. Het valt me op, dat je hier geen typische huizen van veenarbeiders meer ziet. Teruggebogen naar de Oostopgaande loop ik langs deze watergang. Deze zomer heb ik vanuit Hollandscheveld dit stuk in omgekeerde richting gefietst. Wandelbankje Henk in dorpsbos NieuwlandeWelkom in Nieuwlande, waar we eerste door het dorpsbos trekken. In dit veendorp is onder meer het onderduikersmuseum De Duikelaar te vinden. De Johannes Postlaan is niet de enige verzetstrijder die in deze omgeving een eigen straatnaam heeft gekregen. In het buitengebied van Hoogeveen, waar ook Nieuwlande onder valt, vind je er veel meer. Als ik bij de rust in het MFC De Opsteker binnenkom, vragen de wandelaars die me bij Dalerpeel hebben ingehaald, me meteen hoeveel er op mijn GPS logger staat. Volgens de routebeschrijving zouden het er 18 moeten zijn, maar evenals de meeste anderen zit ik al op 21. Toilet en verse koffie, met een broodje uit eigen zak en dan ga ik alleen en als eerste weer op pad, snel gevolgd door de anderen. De brugstraat passeert een reeks aan gedempte wijken, de Jufferswijk, Schutwijk, Brouwerswijk, Bakkerswijk en Calkoenswijk. Het geasfalteerde fietspad maakt plaats voor grasdijken en akkerranden. Het begint serieus te regenen en ik doe de poncho om.

Ook dit maïsveld is wandelpad vandaagAan de Steigerwijk staan weer midwinterhoornblazers. Henk Kerssies is er met z’n fietsendrager in de weer en wil weten wat ik van de route vindt. Ik duik het bos in om verderop de Scheerseveldweg te volgen. Wandelaars die de kortere afstanden lopen, zijn makkelijk te herkennen aan het lagere tempo en geregeld halt houden. Een groep voetballers houdt de 20km vol op een constante consumptie van meegebrachte blikken en flessen bier. En hoe dichtbij De Krim hemelsbreed ook ligt, de AVEBé zie je van ver, zigzaggen we eerst naar het noordwesten en daarna zuiden door dit stukje Overijssel. Voor de liefhebber is er bij zorghoeve de Eregast nog een rust. Zelf sla ik die over. “Ik ruik de stal”.

Bospaden, opnieuw een passage van een sloot per bruggetje en wat landwegen brengen het rumoer van het vanmiddag ook georganiseerde hardloopevenement steeds dichterbij. Om samenloop van de beide sporten bij vv DKB te vermijden, mogen de wandelaars zich afmelden bij het korfbalcentrum achter de Coop. Ik heb er dan 31km op zitten.