37e Winterkwartet TIGO wandeling rond Ruinen

Voor de 37e en laatste keer organiseert de wandelsportvereniging TIGO uit Steenwijk een winterkwartet wandeltochten. Jaren geleden ging de Kennedymars in Steenwijk er al aan, na deze winter stopt de vereniging er helemaal mee vanwege gebrek aan vrijwilligers en ‘kartrekkers’. Aan de opkomst deze morgen in café Brinkzicht tegenover de Mariakerk in het Drentse Ruinen ligt het niet. Het is binnen om kwart voor negen al zo druk, dat voor voldoende zuurstofopname je beter buiten kunt wachten op het uitdelen van de routebeschrijvingen. Wandelaars klaar voor start bij café Brinkzicht RuinenDe FLAL heeft vandaag geen wandeltocht in de agenda. Veel FLAL leden / wandelaars zie ik hier. Ook wordt vóór negenen het mysterie van het Drie Provinciën team opgelost, dat me gisteren door Sanne Meijer van Tocht om de Noord werd voorgesteld als andere voorlopers van de etappe Bad Nieuweschans naar Termunterzijl op de in het voorjaar van 2021 te openen oostroute van het Pronkjewailpad. Liana Hanenburg en haar maatjes gaan me helpen. Ze had gisteren exact hetzelfde gedaan als ik: de route alvast verkennen op mogelijke stempelposten, bezienswaardigheden en obstakels bij het wandelen.

Zicht op heide en plasHet duwen en trekken binnen, andere wandelaars niet zien staan en dus dwars door me heen willen lopen, grissen van een routebeschrijving en het vanaf de eerste mogelijkheid afsnijden van bochten, het zijn taferelen die herkenbaar zijn van FLAL wandeltochten en ook hier in het zuiden van Drenthe te zien zijn. Terwijl we Ruinen over een fietspad in zuidoostelijke richting verlaten, maken we er maar grappen over. De Ruiner Aa over, Achterma en de Gijsselterweg op. KasseienPas na De Luie Tuinman in Gijsselte wordt het wat spannender. We betreden ‘t Woldenpad in de uitgestrekte boswachterij om de Gijselterkoelen, een aantal veenplassen heen. Gelukkig loop ik niet elk jaar mee, enkel de 2010 en 2015 editie heb ik eerder gedaan, van al te directe herkenning van de paden heb ik geen last. Henny uit Haarle komt een tijd met me oplopen. We kletsen bij over het lastige van verenigingen die op vrijwilligers draaien, wandeltochten en de natuur onderweg. Voorbij het buurtschap Hees zet hij zijn turbo aan en gaat de laatste paar kilometers naar Ruinen voor me uit. De rust na 14 kilometer (!) wandelen is opnieuw bij Brinkzicht.


Kerstboom tussen Ruinen en AnsenIk pauzeer net wat korter dan Henny en ga op pad, ditmaal in westelijke richting, over slingerende buitenwegen langs vrijstaande nieuwbouwhuizen aan Bos die meer op rijtjeswoningen lijken zo dicht staan ze op elkaar, de Solex Ruinen verhuurder, het buurtschap Oldenhave, over de Ronde Hoek (prachtige straatnaam) en zowaar een lus terug naar het bedrijventerrein aan de westzijde van Ruinen.

Opnieuw veel verharde landwegen rond Blanken en de Vledders, niet de meest boeiende stukken van de route en behoorlijk verlaten van alles en iedereen. Bij het brinkdorp Ansen komen wandelaars van kortere afstanden er weer bij, dat geeft weer aanspraak en ‘haasjes’ om naartoe te lopen. Acht landschappelijke woningen op Erve Wink, marketing termen voor op zich mooie, vrijstaande woningen, staan er aan in een open cirkel op een vierkante hectare. Tja, heb je nog geen vrij uitzicht, al woon je op een es in Ansen (of all places). Kunstwerk op brink AnsenOp de oude brink, hier Kamp, vallen me de kunstwerken op, terwijl andere wandelaars strak doorgaan.

Henny vraagt als hij me even later in de bossen buiten Ansen weer achterop komt, of ik nog steeds foto’s maak. Jazeker! Op zo’n 25km wandelen maak ik gebruik van het toilet in theehuys Anserdennen en eet en drink buiten op het terras wat uit eigen voorraad. Het is gelukkig de hele tijd droog gebleven en enorm zacht in vergelijking tot de koude nachten van eerder deze week en het dagvullend regenprogramma vrijdag.

Nummer 51 bij theehuis AnserdennenWelkom in het nationaal park Dwingelderveld. De volgende kilometers gaan over bekende fiets- en wandelpaden door de in elk jaargetijde mooie natuur. Voorbij het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten volgen we in colonne rechtsaf de bosrand. Iets verderop wacht een TIGO traditie: een oliebol met poedersuiker voor alle wandelaars! Oliebol van TIGOZigzaggend over de es van Witteveen kom ik Ina van Zandwijk met haar hond en wandelmaatjes tegen. Ze doet de 15km vandaag. Heb je net als ik het Drenthepad of het Jacobspad gedaan, of één van de vorige edities, dan kun je de weg naar het centrum van Ruinen dromen. Molen de Zaandplatte RuinenHet blijft mooi met het licht glooiende essenlandschap, over Engeland, langs korenmolen de Zaandplatte naar de finish in café Brinkzicht. Buiten is vanmiddag en vanavond de kerstmarkt aan de gang. Een dromedaris wordt geborsteld, vlees gaart aan het spit, kerststukjes te over en tientallen andere kramen met koopwaar. Lastiger is het om nu een parkeerplek te vinden. Daarvoor moeten eerst de 545 wandelaars gefinisht zijn en op huis aan. Dan glimlach ik nog even om de wens onderaan de routebeschrijving: “Wij wensen u prettige feestdagen en een voorspoedig 2018”. Ik wens de mensen van TIGO een gezond 2020!