Lindsey Stirling – Artemis

      No Comments on Lindsey Stirling – Artemis

De moedergodin Artemis werd vereerd in het oude Efeze. De aan haar gewijde tempel was één van de zeven wereldwonderen en destijds het grootste tempelcomplex. De turbulente carrière van de violiste Lindsey Stirling die net zo intensief speelt als danst op het podium had tijdens en na de release van Brave Enough (2016) ook een schaduwzijde. Niet verwonderlijk, dat de plotselinge roem, in de belangstelling staan, een keerzijde heeft in hoe ze zich echt voelde. De worsteling met zelfbeeld, verantwoordelijkheid en volwassen worden inspireerde tot de keuze voor de licht brengende godin Artemis als leidraad voor dit grotendeels instrumentale, gelijknamige album.

Er is een Masquerade, schemering (Between Twilight), duisternis (Underground) en slaapwandelen (Sleepwalking). Na de Darkside volgt The Upside, bescherming (Guardian), een nieuwe morgen (Aurora). Zeker, in Foreverglow wordt gesproken. Amy Lee (Evanescence) met wie ze voor Synthesis (2018) samenwerkte, zingt in Love Goes On and On. En de Amerikaanse artieste Elle King zingt in tweede versie The Upside ter afsluiting van Artemis over de herwonnen positieve blik op het leven. Conceptueel klopt het, met een universeel thema als dit kun je gerust persberichten versturen en interviews doen.

Qua productie heb ik wel moeite met de eenheidsworst van dubstep en afgeknepen elektronische beats en synthesizers die je na een aantal nummers aan het consumeren bent. Soms is een themaatje of ritme interessant, zoals in Darkside of The Upside, maar lijkt het geheel toch voornamelijk achter een computer aan elkaar geplakt te zijn.