Gezien: Paul, Apostle of Christ (2018)

Allerlei personages uit de Bijbel hebben inmiddels wel een speelfilm met hun naam gekregen. De regisseur of scriptschrijver baseert zich doorgaans wel op de Bijbel, maar verzint er van alles omheen, om er een aansprekend plot van te maken met meerdere verhaallijnen en lagen met de uitdaging om de film financieel rendabel te laten zijn, waar een te expliciet evangeliserende film helaas geen volle bioscoopzalen trekt. Voor Paul, Apostle of Christ (2018) met hoofdrollen voor James Faulkner (Downtown Abbey), Jim Caviezel (The Passion of the Christ), Olivier Martinez (SWAT) en Joanne Whalley (A.D. The Bible Continues) staan de nadagen van Paulus, de in Tarsus geboren Saulus, die op weg naar Damascus om de nog piepjonge christelijke gemeenschappen uit te roeien, Jezus Christus ontmoette, zich bekeerde en de grote missionaris van de eerste eeuw werd. Zich beroepend op de keizer – hij was Romeins staatsburger – tekende hij zijn lot toen hij in Palestina werd beschuldigd van godslastering (de Romeinse keizer werd vergoddelijkt; aanbidden van andere goden was heel gewoon, maar niemand kon tippen aan de keizer) met zijn claim van Jezus als zoon van God.

Keizer Nero had in 64 de christenen in Rome beschuldigd van de brand die een groot deel van Rome in de as had gelegd. Paulus zit gevangen net als veel andere christenen. De lokale door Aquila en Priscilla geleide christelijke gemeenschap wordt vervolgd en houdt zich schuil in een binnenplaats. Is liefde, ook jegens de Romeinse overheersers, de aangewezen weg, of moet men zich vechtend vrijheid toe-eigenen? De Griekse dokter Lukas die net z’n evangelie heeft geschreven, bezoekt de gemeenschap en Paulus meermalen ‘s nachts in de gevangenis. Het leidt tot het schrijven van wat we nu kennen als Handelingen van de apostelen. Hoe snel zal Paulus geëxecuteerd worden? Blijft de eenheid bewaard in de Romeinse kerk? Zal de gevangenbewaarder Mauritius wiens zieke dochter door Lukas of eenparig Onze Vader bidden binnen één nachtwake genezen is, tot geloof komen? Blijven Aquila en Priscilla die enorm van mening verschillen over de te volgen weg bij elkaar?

Er zit weinig tempo in de film, zeker de opening scènes hadden korter en meer to the point gekund. Ik had meer flash backs over het leven en werk van Paulus verwacht. En hoewel behoorlijk gruwelijke martelingen en executies plaatsvinden, hebben je kinderen waarschijnlijk al wel gewelddadiger scènes in andere films gezien. Van het leven in de eerste gemeente die al enkele tientallen jaren tegen de vervolging in toch wortel heeft geschoten, zie ik te weinig. Het ankerpunt lijkt nu een moreel dilemma om al dan niet in gewapend verzet te komen tegen onderdrukkers. Scènes als de voorlaatste waarin Lukas en Paulus vrolijk door een tuin wandelen en de schrijver van Handelingen in z’n nopjes is met een paar mooie slotzinnen voor het boek, villa afwaarderend tot huis, en in essentie de omkooppraktijken om bij Paulus in de gevangenis op bezoek te kunnen – waarom hij wordt vrijgelaten, is buiten de film gelaten – laten m’n wenkbrauwen fronzen. Het boek Handelingen is toch beter dan de film die je op Netflix kunt bekijken 😉