Tocht om de Noord 2019: Adem de sfeer van het industriële erfgoed- dag 2

Na het geluk gisteren met een volledig droog gelopen eerste dag van de Tocht om de Noord tussen Waterhuizen en Veendam, maak ik me op voor 100% neerslagkans gedurende de gehele dag. Om 03.50 meldt de wekker zich, een klein half uur later rijd ik van Balkbrug naar Veendam. De starttijd van de eerste groep 40km is namelijk al om 05.30 en met een reden. Museumspoorlijn STAR die een stoomtrein over het traject Stadskanaal – Veendam exploiteert, vervoert de gelukkigen uit de eerste startgroep namelijk. Latere starters gaan met reguliere bussen naar Stadskanaal om aan hun tweede wandeldag te beginnen.

Knip in de stempelkaart tijdens rit met museumspoorlijn STARMet het slechte weer lijkt ook het humeur in de bus en later in de stoomtrein gedempt. Er wordt gemopperd, want anderen mogen wel hun bus uit, wij nog niet. De treinreis gaat drie kwartier duren, en dus kun je niet voor zeven uur beginnen te wandelen. Het is donker en zo zie je buiten niets. Best vermoeiend. Met mijn buurvrouw gooi ik er maar een flinke dosis humor tegenaan. Leuk is, dat ik op het perron in Veendam in het donker toch Arjen Tamsma herken en kort spreek. Hij studeerde met mij economie aan de RuG en is al jaren vrijwilliger bij de STAR en vandaag één van de conducteurs. Niet van hem, maar een vrouwelijke collega – ze hebben oude NS tenues aan, valt me op – krijgen we een ouderwetse knip, geen stempel, in het Raaisbewies. Myrthe Postma is hopelijk snel wakker en operationeel, want we hebben als mediateam al heel wat foto’s en filmpjes gemaakt en toegestuurd.

https://twitter.com/TochtomdeNoord/status/1178159599049940993

Relive ‘20190929 Tocht om de Noord’


Stoomlocomotief STAR in StadskanaalNa aankomst in Stadskanaal bekijk ik de stoomlocomotief, trek miijn zwarte poncho aan – de beenbeschermers zitten al om – en ga op pad, eerst door het museum en dan achter de bebouwing langs naar de Stationslaan om er richting centrum te koersen. Eén van de wandelaars is trompettist en speelt verzoeknummers. Vader Jakob graag, past wel ‘s morgens vroeg.



Geert Teis typt het Grunnens Laid in zijn theaterIn het Geert Teis theater, vernoemd naar de schrijver van het honderdjarige Grunnens Laid, speelt een acteur de tekstschrijver na. In de foyer zingt een koor een vlugge versie van het eerste couplet “Van Lauwerszee tot Dollard tou..” voor elke groep langstrekkende wandelaars weer.
VID_20190929 Grunnens Laid in Geert Teis theater Stadskanaal
UntitledOver stoepen en fietspaden steken we door de bebouwde kom. Via de Onstwedderweg over het Veendam-Musselkanaal en de N366 kom ik in het buurtschap Ter Maarsch. Ik heb het met de koffieman in de berm te doen. De regen waait schuin zijn foodtruck in, terwijl alle wandelaars hem voorbijgaan. Zou hij zijn koffie met hemelwater zetten? We lopen over vakantiepark De Sikkenberg. Henk-Jan rust op het stro tussen Stadskanaal en AlteveerEen eind verderop, er zit dan alweer 10km op, is er het traditioneel gekookte ei op de zondag. Gelukkig kan er bij de boerenschuur ook geschuild worden in de stal, waar van strobalen bankjes tegen de wand staan. Lekker, even de poncho uit, wat eten en drinken. Een jongen wil wel een foto van mij maken. Vocht, daar hebben de camera’s last van. Diverse kiekjes zijn wat wazig of voorzien van een zichtbare waterdruppel. Niet veel verder wordt yoghurt uitgedeeld bij een boerderij. Zichtbaar ongeduld bij veel wandelaars die net als het ei ook de beker zuivel laten schieten.

Christelijk muziekkorps speelt OpwekkingsliederenMet een zigzagbeweging kom ik in Alteveer. In dit dorp is geen vertier, geen activiteit. Alsof Pekela het weet, worden we al op de grens bij de N366 welkom geheten. Een christelijk muziekkorps speelt onder zeil Samen in de naam van Jezus. Kan ik toch op deze zondagmorgen een Opwekkingslied meezingen 🙂 Groniniger koek is er in drie varianten: oude wijven, chocola en gember. Van alles wat proeven mag ook. Ik neem de chocola en gember mee voor onderweg. Tot in Nieuwe Pekela heet de straat waarover gewandeld wordt Oud Alteveer met huisnummers die C als prefix hebben. In Nieuwe en Oude Pekela lopen we langs B-huisnummers en verderop zie ik A. Ik vermoed dat ‘echte’ straatnamen jonger zijn dan het dorp. Een accordeonist zit in de portiek van zijn huis te spelen, handig om het droog te houden. Bakker Westers deelt een krentenbol uit. Borden aan de weg nodigen uit een open monument aan de overzijde van het Pekelerhoofddiep. Wat dat monument is, geen idee, en dus loop ik door. Interieur Lutherse Kerk Oude PekelaEen paar bruggen verderop opnieuw een uitnodiging. Pal er tegenover staat een kerk. Waar veel wandelaars rechtsaf de Verlaatjeswijk nemen, wil ik met ruim 20km op de teller weer rusten en dan is een kerk wel lekker. Ik bof, want bij binnenkomst in de Lutherse Kerk bieden vrijwilligers me direct gratis koffie en speculaas aan. Er zijn stoelen klaargezet en de organist speelt bekende werken van J.S. Bach. Prima toeven op de zondagmorgen!


Kijkje in oven steenfabriek Strating Oude PekelaMet onderweg meegekregen komkommer en wortel kom ik via de Landbouwontsluitingsweg, een heerlijk kenmerkende naam, bij de volgende bezienswaardigheid, de steenfabriek Strating. Industrieel erfgoed met een blik in oude ovens, maar ook de voorraad stenen buiten en open deuren van huidige productiestraat. Via de Gelmswijk zitten we weer aan de Pekelerhoofddiep. Ik neem me vast voor met beter weer hier nog eens te gaan wandelen. Want de bruggen, kerken en Juliana Kapel, de kunstwerken langs het water zijn meer aandacht waard. In het Dollard College beginnen de 20km lopers aan hun etappe. Ik laat een stempel zetten en ga naar de wc. Urineren met poncho is een zoekplaatje 😉 Hier wordt elke voorbijgaande wandelaar vrolijk vanEen groep in het roze gestoken dames moedigt de wandelaars aan met liedjes, teksten en een glimlach. Dan Siep & Co, een verzameling industrieel erfgoed. In een door leerlingen van het Dollard College gemaakte plaggenhut verwelkomt een vrouw me. Op tafel een leeggedronken fles jenever en muziek op de achtergrond. Ik kan rechtop staan in de hut, een aantal elementen die in originele plaggenhutten toch wat anders waren. Strokartonmachine in Siep Co Oude PekelaHet complex herbergt verder strokarton machines, landbouwwerktuigen, diverse grote motoren, stoomaandrijflijnen en informatiepanelen. Leuk om rond te kijken, later nog eens wat uitgebreider. In een hal speelt de band Wrang! Ik geniet van de akoestiek, andere wandelaars schromen zich niet om te gaan dansen. Buiten regent het gestaag door. De route vervolgt langs de watertoren, door woonwijken en het plaatselijke sportpark. Aan de Raadhuisweg stopt regelmatig de reportagewagen van Omroep Gemeente Oldambt voor opnamen van wandelaars.
Drummer tussen Pekela en ZuidwendingTegen de bosrand staat de ‘huisdrummer’ van Tocht om de Noord onder een partytent. Ik miste hem gisteren al, maar hier slaat hij onverstoord zijn ritmes. Op weg naar Zuidwending is er opnieuw groente en koek. In Zuidwending zelf zie ik bij een boerderij waar melk wordt geserveerd een open schuur met stoelen. Heerlijk weer even te zitten, daarna gaat het toch weer soepeler. Linkervoet protesteert bij buien, al gaat het beter dan gisteren, vreemd is dat toch.

Gebak onder viaduct N33 OmmelanderwijkIn Ommelanderwijk dollen acteurs met wandelaars. Je mag mee op een zelfgebouwde vierwieler en een test met een lopende band uitvoeren door een paar honderd meter een buitenband te dragen. Onder het viaduct van de N366 is in het donker een terras ingericht en kun je koffie, thee, Syrische hapjes en diverse soorten gebak kopen. Ik stuur de foto van het bebouwde kombord van Ommelanderwijk naar een collega van ING Bank die hier geboren is en nu in Purmerend woont onder het kopje ‘zie waar ik op zondagmiddag ben’. Een mooi gespreksonderwerp voor morgenvroeg in Amsterdam. Sorteerbak Museum Collectie Ter Borg OmmerlanderwijkIn Museum Collectie Ter Borg is hier het verleden bewaard gebleven in de vorm van landbouwwerktuigen en machines. Twee bands in het gebouw willen allebei wel aandacht. Ook hier wordt flink gedanst en meegezongen! Een deur verderop doet een tienerjongen z’n best om een zuivere toon uit een midwinterhoorn te krijgen, geen gemakkelijke opgave. Zijn wangen gloeien van de inspanning. Chapeau!

Orgel Grote Kerk VeendamVia brug De Vrijheid kom ik Veendam in. Bij veel mensen om me heen is het licht behoorlijk uit. Bochten worden afgesneden, jonge deelnemers vragen bij het zien van mijn hesje ‘mediateam’ of ik van de organisatie ben en weet hoe ver het nog is tot de finish. De Grote Kerk is geopend. Ik passeer niet, wil wel eens binnen kijken. Een mooie, lichte kerkzaal met een imposant orgel! In de hal speelt duo Grenzeloos Geliefd. Dan mogen we door het Veenkoloniaal museum. Ik ben er al eens uitgebreid met onze jongste dochter wezen kijken. Het idee is wel leuk en het museum past helemaal bij het thema van de tocht. Museum uit en theater Van Beresteyn in. Hier zingt een koor de wandelaars. Theaterzaal Van Beresteyn VeendamDoor de theaterzaal en gang met schilderijen en andere kunstwerken. Tocht om de Noord PR back office dame Sanne Meijer wil per WhatsApp weten waar ik wandel. Nou, dichtbij de finish dus. Ik vraag haar de medaille vast klaar te leggen. En de finish blijft met wuivende vlaggen, muziek en acteurs die jouw intocht persoonlijk maken indrukwekkend.
VID_20190929 Finish film
Met een medaille om m’n nek (de zesde in mijn collectie) en de laatste stempel op het Raaisbewies ga ik bekende wandelaars groetend richting het stamppotbuffet. Hutspot met rookworst en spekjes, mijn favoriet, gaat er altijd in. Het zit erop. Alle natte kleren kunnen thuis de was in of te drogen gehangen. Dank aan alle vrijwilligers en organisatoren voor het mogelijk maken van dit tweedaagse wandelfestival. Ik hoop in september 2020 weer van de partij te zijn.


Om af te sluiten nog een bloemlezing van tweets:

https://twitter.com/TochtomdeNoord/status/1178328289087279106

https://twitter.com/sannemeijerblog/status/1178343978271424512

https://twitter.com/TochtomdeNoord/status/1178254056873238528