Gezien: Red Sea Diving Resort (2019)

Verfilming van historische gebeurtenissen blijft uitdagend. In Red Sea Diving Resort vergrijpt de Israëlische regisseur Gideon Raff zich aan de Operation Moses en Operation Joshua in 1984-1985, waarbij de Israëlische geheime dienst Mossad een verlaten Italiaans duikhotel in Arous, Sudan gebruiken als dekmantel om duizenden Ethiopische Joden hun recht op terugkeer, zoals dat een decennium eerder van kracht werd, te kunnen laten uitoefenen. Hoe je dat doet vanuit een verscheurd islamitisch land, waarbij de aspirant emigranten honderden kilometers te voet moeten afleggen om zo ongemerkt mogelijk met hulp van Israëlische mariniers opgepikt te worden op het strand van de Rode Zee en naar Israël vervoerd, is jarenlang een geheim geweest. Avontuurlijk is het zeker.

De losjes, ‘geïnspireerd door’ in plaats van ‘gebaseerd op’ houdt de ruimte voor een Hollywood benadering met nagenoeg blanke hoofdrolspelers (Chris Evans als Mossad agent Ari Levinson met een enorm ego en huizenhoog ideaal, de blonde Haley Bennett (in combinatie met haar Duits doet ze denken aan Helga in Allo! Allo!), de Nederlandse acteur Michiel Huisman en Alessandro Nivola. De slechterik, gespeeld door Chris Chalk, is colonel Abdel Ahmed, een lokale krijgsheer, met wie Chris Evans de lokale taal spreekt, lees: weet hoe extra geld helpt. Het succes van de uitgevoerde transporten smaakt naar meer, overtuigt zelfs de grootste critici in de Israelische politiek en geheime dienst.

Behoorlijk ongeloofwaardig is het zonder hulp van buiten het hotel te runnen, gasten te vermaken met duiklessen en maaltijden, kleren genoeg hebben en ogenschijnlijk nooit te slapen. Hoewel het hotel bij aankomst een bouwval is, straalt de feestverlichting even later op het strand. Pleitbezorger van de goede zaak is Kabede Bimro (Michael Kenneth Williams) die niet rust voordat alle Joden Jeruzalem met eigen ogen hebben gezien.

Het zo neerzetten van een jongensavontuur (‘Wir schaffen das!) laat de context van de Ethiopische burgeroorlog met meer dan één miljoen slachtoffers en een enorme hongersnood (herinner je Band Aid in 1984 nog? Elke decembermaand wordt hun hit Do They Know It’s Christmas? grijsgedraaid) buiten beeld. In de laatste minuten wordt kort gerefereerd aan de tientallen miljoenen mensen die wereldwijd ontheemd en dus vluchteling zijn. Voor hen geen Mossad agenten of stoere acteurs.

Netflix heeft de filmrechten en daar kun je dus deze spannende avonturenfilm zelf bekijken. Het label ‘thriller’ reserveer ik voor andere films.