Crystal Lewis – Rhapsody

      No Comments on Crystal Lewis – Rhapsody

Crystal Lewis‘ muziek beluister ik al sinds ons beider tienerjaren (Lewis is één jaar ouder dan ik): de rockabily Wild Blue Yonder en The Screamin’ Rays, de dansbare pop op de eerste soloalbums (met schitterende hoesfoto’s van de hand van Brian Ray, met wie ze trouwde en onlangs na 28 jaar huwelijk scheidde), de gospel- en kerstalbums. Het leven gaat door, ook na een scheiding.

Verrassend is wel de keuze voor jazz en swing op Rhapsody. Deze domineesdochter kan gewoon elke stijl aan. Hey, Heartbreak en It’s Hard to Say Goodbye tekenen het nieuwe perspectief. Zelfkennis in Paradox: “I’m as right as I am wrong. I’m as fragile as I am strong. I’m as kind as I am mean. I’m as juicy as I am lean. I know it seems contradictory. I’m well aware I’m a little bit of everything.” Met producer en jazz trompettist Tony Guerrero schreef ze negen liedjes zelf, waarbij de tijden van Ella Fitzgerald en Aretha Franklin herleven. Het al genoemde It’s Hard to Say Goodbye met Betty Bryant en afsluiter Sunrise pende ze samen met zoon Solomon Ray: “Sunshine, I like it. Though I don’t mind the rain. The gray’s okay. Okay, I’ll take it. Each day brings a new way to make it. Whether I’ve encountered clouds. Or sunlight, it will be alright.” En dan te bedenken dat het geheel live in slechts twee dagen werd opgenomen in Capitol Records Studio A in Los Angeles en een kleinere studio in het noorden van Los Angeles: complimenten!