Pronkjewailpad van Zuidhorn naar Grootegast

De tweede dag van het lange paasweekend wandel ik weer een etappe van het Pronkjewailpad. Met Herman Stuut heb ik gisteravond afgesproken dat we elkaar zo tussen half tien zullen ontmoeten bij de Poiesz in Oldehove. Herman had van gisteren het stuk vanaf Ezinge nog tegoed, zelf zet ik vanochtend de auto bij het station van Zuidhorn voor een ‘aanloop’. Vanaf ons doel vanmiddag, Grootegast, gaat er namelijk eens per uur een bus 39 via Zuidhorn naar Groningen Hoofdstation. Ja, het Pronkjewailpad vereist zowel wandelen als puzzelen als hobbies!

Relive ‘Pronkjewailpad Zuidhorn – Oldehove – Grootegast’


Wandelbankjes voor hoeve in NoordhornOm te navigeren is de weg tussen Zuidhorn via Noordhorn naar Oldehove makkelijk. In de dorpen staan fraaie huizen en kerken te schitteren in de ochtendzon, de nieuwe stalen brug over het Van Starkenborgh Kanaal doet erg aan het exemplaar dat we gisteren in Aduard zagen. Voorbij Noordhorn slingert de asfaltweg zich door het vlakke landschap naar Oldehove. Daar fotografeer ik eerst wat kerken voor ik me bij Herman meldt. Binnen een eerste stempel bij de kassa halen en dan samen op pad. Kerk NiehoveHelaas is de stempelpost in de kerk onbereikbaar; de deur onder de wervende tekst uit Psalm 100: “Gaat in tot Zijn poorten met lof, in Zijn voorhoven met lofgezang; looft Hem, prijst Zijn Naam. Want de HEERE is goed; Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid, en Zijn getrouwheid van geslacht tot geslacht.” zit dicht.

We verlaten aan de westkant Oldehove richting Electra om via een slingerend Anne Pilat Pad – een eerbetoon aan de overleden boerin van de eigenaar van de weilanden? – door de polder naar het zuiden. Op de Kloosterweg bij de entree van het wierdedorp Niehove zetten wegwerkers een afzettting neer. Als voetgangers kunnen we gerust door. Het dorpshuis en café De Eissehof gaat pas om 11 uur open. Opnieuw is digitaal stemnpelen een uitkomst. Interieur kerk NiehoveDe rond 1230 gebouwde kerk is wel geopend. We pauzeren met een bolletje en wat drinken, bekijken de geëxposeerde lokale historie in het achterdeel en aan de kerkmuren. Als we naar buiten komen, spreken bewoners die in het zonnetje aan de Kerkstraat voor hun huis zitten ons aan. Ze zijn benieuwd naar het Pronkjewailpad, bieden aan de sleutel van het Eissehof te gaan zoeken, maar weten niet waar de stempel te vinden is. Over de Tilstok gaan we verder. Omkijken is geen straf. Vanaf deze kan zie je goed hoe het dorp op een wierde ligt.

We krijgen twee in oranje gestoken tegenliggers in beeld. Zijn het mannen, vrouwen? Vrouwen, en nog Pronkjewailpad wandelaars ook! Herman heeft gisteravond contact met Geanne Bakker gehad. Met een groepje dames die even later er ook bijkomt, zijn ze vanochtend in Grijpskerk begonnen en lopen in tegengestelde richting naar Garnwerd. Hermans insteek om met vier dagen wandelen per week direct na de openingsweek de hele zuidroute van 370km af te leggen, verbaast en maakt indruk. Zicht op Niehoofdsterdiep vanaf KommerzijlNog altijd geldt dat je er alleen maar komt door op pad te gaan. Dat doen wij ook. Over de Heereburen naar het westen, het Niehoofdsterdiep over en even verderop de volgende stempelpost bij fruitteeltbedrijf Oudebosch met een boomgaard vol bloesem. In de boerderijwinkel komen we aan de praat met het personeel en buiten met een stel, dat we kort ervoren een ommetje met de hond zagen lopen. Koffie met appeltaart bij Oudebosch KommerzijlDe inwendige mens versterken we met koffie en appeltaart. Een klein eind verder ligt de Pamaweg langs een dijk die naar Kommerzijl voert. We moeten door de kleine dorpskern, aangemoedigd door bewoners die met een pilsje in de tuin ontspannen in de zon. Ze hebben de groep vrouwen natuurlijk voorbij zien komen en weten van het Pronkjewailpad. Een bokkepoot van meisje van bakker KommerzijlBij Bakkerij Smit levert de flapuit ‘meisje van de bakkerij’ van Herman aangevuld met mijn ‘dat zul je wel vaker te horen krijgen’ lachwekkende en ongemakkelijke momenten. Op het aanbod eigen bolletjes of een grote bokkepoot mee te krijgen kiezen we voor een bokkepoot. Vrouwen blijven inspireren, concluderen we. Welkom in natuurpark NAM - De Noorderriet GrijpskerkTegen de NAM locatie Grijpskerk is een nieuw natuurpark NAM – de Noorderriet aangelegd met meanderende wandel- en fietsroutes, opvallend veel wandelbankjes, speelweiden en waterpartijen op voormalige veengrond. Een heel wat beter uitzicht dan de in groentinten opgebouwde gaswinning- en opslaglocatie die in 2021 gesloten wordt.

We broeden richting Grijpskerk op een ‘meisje van de slagerij’ voor een plakje worst. Slagerij Boersema GrijpskerkBij Slagerij Boersema – kijk voor je naar binnen stapt omhoog om de welvingen in de bakstenen gevel te bewonderen – is het druk, maar de klanten krijgen van het personeel spontaan te horen wat het Pronkjewailpad is. Voor ons geen stempel of worst, wel een groot uitgevallen sticker voor op de stempelkaart. Een paar straten verderop staat het woonzorgcentrum NNCZ De Wierde, het voorland van Pronkjewailpad wandelaars op leeftijd? Geeft een stempel voorrang bij aanmelding als bewoner? Zitten we over een aantal jaren hier te mijmren over die mooie aprildag in 2019? De vrijwilligers kunnen aan de balie met geen mogelijkheid de stempel vinden. We gaan naast een digitale stempel voor het alternatief: een handgeschreven beschrijving van de locatie. Herman in NNCZ De Wierde GrijpskerIn de entreehal schuiven we twee fauteuils zo dat we met de staartklokken en naar ‘tijd’ verwijzende spreuken en gezegden onszelf op de foto zetten. Het dorp verder door, langs sportterrein Bokkediek, het treinstation en poldermolen De Westerhorner naar Gaarkeuken, het buurtschap rond de sluis in het Hoendiep. Thee bij De Woldhoeve SebaldeburenEen paar honderd meter van de route wachten de eigenaren van de koffie- en theetuin De Woldhoeve ons op, heten ons uitgebreid welkom en nemen de tijd voor onze ervaringen en hun bijdrage aan het Pronkjewailpad met een quiz over koffie en thee (een rondje langs het water dat als een vierkant om het terrein loopt kan tot natte voeten leiden). We maken de quiz, genieten van thee en het schone toilet. Terug naar het Hoendiep om anderhalve kilometer lang boten te bekijken. Een fietspad door de akkers, langs knotwilgen, over de Grootegaster Tocht gaat door het buurtschap Westerzand naar het dorp Lutjegast. De lokale held Abel Janszoon Tasman, die in dienst van de Vereenigde Oost-Indische Compagnie bekend is van zijn ontdekkingsreizen 1642 en 1644 en naamgever van Tasmanië, wordt geëerd in het Abel Tasmanmuseum. Een Abeltje bij gebrek aan juiste stempel Abel Tasmanmuseum LutjegastOok hier gastvrije vrijwilligers die ons aanraden eerst het kleine museum te bekijken, onze verhalen aanhoren, balen dat hun echte stempel ‘verdwenen’ is, maar wel een tijdelijke andere stempel kunnen zetten en ons een Abeltje, een koek in de vorm van de buste van de bekende Lutjegaster èn een chocolade paaseitje meegeven.

Een vrijwilligster tipt ons dat het mooiste deel van Lutjegast het natuurpark ten zuiden van het dorp met het stenen landmark De Baak is. Een laarzenpad, Abel Tasman ontdekkingspad en een strook gemaaid gras helpen bezoekers op weg. Kunstwerk De Baak tussen Lutjegast en GrootegastDe paardenbloemen en de hier op drie pijlers rustende poort – bij Coevorden staat van dezelfde beeldhouwer Rob Shreefel de Poort van Drenthe – laten me spontaan voor het beeld knielen om een mooie foto te maken. Herman merkt mijn openlijke overtreding van “Maak geen godenbeelden, geen enkele afbeelding van iets dat in de hemel hier boven is of van iets beneden op de aarde of in het water onder de aarde. Kniel voor zulke beelden niet neer, vereer ze niet, want ik, de HEER, uw God, duld geen andere goden naast me.” uit de Tien Geboden ook op. Je kunt te ver gaan op het Pronkjewailpad. Helaas ontbrak de bij het kunstwerk aangekondigde stempel. Een digitale stempel dus maar. Wandelbankje met zicht op rietlanden tussen Lutjegast en GrootegastDe veenweiden zijn hier ‘vernat’. Waar elders de droogte opvalt, soppen de schoenen door het gras en voel je de spetters op de blote benen. Welkom in Grootegast! We gaan eerst bij de Poiesz supermarkt naar binnen. De manager heeft ‘m bij het zien van onze t-shirts door: deelnemers van het Pronkjewailpad! Met een stempel van ‘het meisje van’ gaan we door naar het LEGiO museum. Hier moet de receptionist even opzoeken wat ook alweer de cadeautjes zijn voor wandelaars. LEGO pop heet bezoeker LEGiomuseum Grootegast welkomHet complex herbergt het Victory Museum over de Tweede Wereldooorlog en een LEGO museum, en zo krijgen we een vel voedselbonnen met op de achterzijde het verhaal van de overval op drukkerij Hoitsema te Groningen en een LEGO sticker. Ik ruil de mijne (een visser) voor die van Herman (een hotel); Herman gaat na het voltooien van het Pronkjewailpad met maten eerst op karpers vissen, zelf overnacht ik wekelijks wel ergens voor mijn werk een nacht in een hotel. In de inpandige American Diner nog even wat drinken en dan, voordat de benen helemaal stijf worden, naar de bushalte aan de Hoofdstraat. Met een pittige vertraging komt lijn 39 voorrijden en brengt mij naar Zuidhorn en Herman naar Groningen HS ter afsluiting van een schitterende, afwisselende wandeldag.

Zie ook: