Gezien: Sully (2016)

      No Comments on Gezien: Sully (2016)

IIL trainer Bill Richardson gebruikte tijdens de International Project Management Day 2016 het voorbeeld van Chesley ‘Sully’ Sullenberger, de piloot die een Airbus 320 succesvol op de Hudson rivier liet landen in plaats van zijn eigen leven met dat van alle passagiers te moeten laten. Drie jaar eerder was Capgemini collega Jacques Dunselman, zelf ook piloot, te gast op het PMI Netherlands Chapter summit om interessante parallellen te trekken tussen gezagvoerder op een Boeing en de rol van projectmanager.

Eind 2018 tipte een collega wiens vrouw als stewardess werkt me op de in 2016 uitgebrachte film Sully. Op Netflix is deze film beschikbaar, dus kiijken vraagde slechts anderhalf uur tijid op eigen gelegenheid. Met Tom Hanks in de hoofdrol, regie in handen van Clint Eastwood, lijkt de film haast een “blijf met je handen af van onze piloten” statement van ervaren mannen. We zijn niet gek, ook niet als de “computer says no”.

De US Airways vlucht 1549 op 15 januari 2009 van New York naar Seattle werd direct na het opstijgen getroffen door een zwerm vogels. Achter elkaar vielen beide motoren uit. Wat doe je dan? Hoeveel tijd is er om zonder motorkracht uit te wijken naar een naburig vliegveld? Sullenberger vloog op intuïtie en zag de Hudson riviers als niet-alledaagse, maar wel mogelijke landingsbaan voor de Airbus 320. Zijn koelbloedig handelen, maar ook de inzet van cabinepersoneel, toegesnelde veerboten en hulpdiensten zorgden ervoor dat 155 passagiers en bemanningsleden overleefden op deze ijskoude januarimorgen.

Als de instanties echter de vluchtsimulatoren voorzien van parameters uit wat zij veronderstelden goede computergegevens te zijn, testpiloten 17x laten oefenen voor ze voor een publieke hoorzitting hun geslaagde landingen op omliggende vliegvelden demonstreren, lijken Sully en zijn copiloot Jeffrey Skiles de zwarte piet toegeschoven te krijgen. Hoewel er 155 mensen gered zijn, hoort een duur vliegtuig niet in de Hudson thuis. Had het ongeluk voorkomen kunnen worden?

Het filmscript gebruikt flash backs om de vlucht persoonlijk en feitelijk opnieuw te beleven, diverse keren door de 208 seconden tussen botsing met de vogels en de ‘brace for impact’ op de Hudson te visualiseren. Sully’s vrouw die het met enkele telefoontjes moet doen, de pers van zich af moet schudden. Het Miracle on the Hudson, of het zwarte schaap van de media? Ik zal niet meer ‘spoileren’. Het script is compact, niet aangedikt spectaculair gemaakt. De verhoren zijn braaf, conclusies volgen snel. In een ‘based on a true story’ variant zou zoiets veel dreigender, langslepender en indringender gemaakt zijn. Sully is geen sulletje, ook geen epische productie.