Altar Boys – No Substitute

      No Comments on Altar Boys – No Substitute

In 1989 brachten de punkers van Altar Boys hun laatste album Forever Mercy uit, gevolgd door wat verzamelaars en opgepoetste versies van de oude albums Gut Level Music (1986) en Against the Grain (1987). Het drietal CD’s staat nog steeds keurig bij me thuis. Mike Stand deed nog wat solowerk, maar dat was het dan. Het bleef ruim twee decennia stil tot het voorjaar van 2018. Via een Kickstarter campagne onder de oudere jongeren die Jeff Crandall, Mark Robertson, Mike Stand en Steve Pannier nog konden herinneren werd het geld opgehaald om No Substitute mogelijk te maken. Het dozijn liedjes werd geschreven na de release van Forever Mercy, maar waren al die jaren op de plank blijven liggen.  Zet je de nieuwe plaat op, lijkt het alsof de tijd heeft stilgestaan, zo solide klinken de jongens en is Mike Stand nog bij stem. Rebel Rock blijft de drijfveer en er is No Substitute voor Gods liefde. Niks vage teksten of omhaal van woorden, gewoon recht voor de raap. Het tempo wel wat lager dan de rappe punk van weleer. Voor de video clip van Thousand Miles hebben de mannen slim een concertregistratie van ooit gekoppeld aan het geluidsspoor van de 2018 versie.

Gitaarrock als in Light of Freedom, History Comes Back to Haunt This World of Devotion is prima verzorgd. Wat rustiger materiaal is er in de vorm van The Kids Cry. Verder geen ballads of zoetsappigheid. Tot in Revolution of Love houden de mannen stand.