Gezien: Alive (1993)

      No Comments on Gezien: Alive (1993)

In 1974 schreef Piers Paul Read Alive: The Story of the Andes Survivors, gebaseerd op interviews met de overlevenden van de Fairchild F-227 crash op vrijdag 13 oktober 1972, ouders, officials en de Nederlandse helderziende Gerard Croiset Jr. Slechts 16 van de 45 passagiers rond het amateur rugby team van Uruguay in de F-227 overleefden de crash in de Andes. De in 1993 gemaakte film Alive van deze episode. Sinds de zomer van 2018 is de film ook op Netflix te bekijken. Met de in 2017 gelezen en besproken heruitgave van Alive: The Story of the Andes Survivors in mijn achterhoofd ben ik gaan kijken.

Hoewel de filmversie met 126 minuten speelduur bovengemiddeld lang is, is toch behoorlijk geknipt in de verhaallijn van het boek. Van de zoektocht naar overlevenden wordt niet gerep, één expeditie naar de staart van het toestel waar de radiobatterijen te vinden zijn, wordt verbeeld, niet de in het boek beschreven trektochten om voedsel en menselijke bewoning te zoeken. Bij het bereiken van een eerste top door het drietal sterkste jongens schakelt de film in één shot over naar de komst van twee helikopters om de overlevenden op te pikken.

De filmversie is goed in de onderlinge spanningen, de religiositeit en het kannibalisme, maar laat allerlei gaten vallen. De wat gekke monteur komt als de film eenmaal op gang is, niet meer voor, de intense kou lijkt rokend in een truitje buiten weerstaan te kunnen worden, er wordt maar eenmaal water van sneeuw gemaakt. De film heeft een te snel einde. De verteller die aan het begin zijn relaas begint te vertellen, komt nog één keer aangeven, dat dit alles is wat er uit de doeken gedaan kon worden.